Goedemorgen, Juno.
Ik ruik het ontbijt. Jij ook?
Moeder.
Goedemorgen. Ga zitten en eet.
Ik heb de nieuwe douchegordijnen in de badkamers van de motels opgehangen.
Ze zijn er fantastisch uit. De kamers zien er mooier uit.
Geweldig. Goed voor de zaken.
Ik dacht ook aan een nieuw likje verf.
De motelgevel werd al jarenlang niet meer geverfd en de doe-het-zelfzaak is terug open.
Kon ik maar meegaan naar het dorp.
Ik weet het, moeder.
Het is moeilijk voor jou om altijd thuis te moeten blijven,
maar hiervoor hebben we gekozen.
Je zit hier wel in het paradijs.
Eet je broodjes op voor ze koud zijn.
Goed dan, moeder. Tot straks.
Dat zal wel. Ik ga toch nergens heen.
Sorry dat je niet mee kunt.
Het dorp is nog altijd hetzelfde. - Dat weet ik.
Ik zou elk dorp opgeven om hier bij jou voor eeuwig te kunnen zijn.
Ik hou van je, moeder. - Ik ook van jou, Norman.
Vertaling & Sync: Bates Motel Team www.Addic7ed.com
Op een rij, gevangenen.
Hallo, Norman. - Mrs Claremont, het is prachtig weer.
Kan ik je helpen?
Misschien wel.
Dit is een mooi, zacht, ouderwets geel.
Dat is inderdaad mooi.
Het is toch voor buiten? - Inderdaad.
Ik ben de eigenaar en manager van het Bates Motel.
Het ligt langs de snelweg voor de omlegging. - Ik ben daar voorbijgereden.
Jouw huis is prachtig. Het is geweldig.
Wie heeft zo'n huis bedacht?
Het doet me aan dat schilderij van Hopper denken.
Inderdaad.
Mijn moeder en ik kochten het enkele jaren geleden.
Ze wilde het altijd opknappen.
Ze is gestorven, maar ze zou deze winkel fantastisch gevonden hebben.
Ze was...
Ze was heel kunstzinnig en wilde altijd dat alles er mooi uitzag.
Zo vocht ze tegen al het lelijke in de wereld
en alle zaken die ze niet kon beheersen.
Dat begrijp ik volkomen.
Ik neem deze potten. - Geweldig.
Het is heel goede verf.
Houdt je echtgenoot van verf?
Niet echt.
De winkel is mijn troetelkind.
Hoe heet je? - Norman Bates.
Ik ben Madeleine Loomis.
Fijn je te ontmoeten.
Nu moet ik geld van je aannemen.
In totaal is dat $38,64.
Sorry, maar dit is mijn portefeuille niet.
Ik vond deze in één van de motelkamers.
Ik wilde het bij de verloren voorwerpen in mijn kantoor leggen.
Hiermee kan ik niet betalen.
Hou je het materiaal vast tot ik terug ben?
Goed, bedankt. Tot later. - Ik zal er zijn.
Uw oproep kan nu niet opgenomen worden. Probeer later terug te bellen.
Dag, liefje. Je bent al thuis. - Heb jij mijn portefeuille ergens gezien?
Ik zag hem in je kamer liggen. Je vertrok vast zonder.
Ik heb de portefeuille van iemand anders en ik weet niet hoe die bij mij belandde.
Laat me eens zien.
Dat is jouw portefeuille niet.
Moet ik het in de postbus leggen? - Dat zou ik niet doen.
Hij is misschien van een motelgast. Ze zullen het navragen.
Ik herinner me deze motelgast niet.
Moeder?
Heb jij ooit het gevoel dat je alsmaar dezelfde nachtmerrie hebt,
maar dat je je die niet meer kunt herinneren?
Je herinnert je alleen het gevoel.
Leg het in je kantoor. In de kluis.
Waarom zou ik het in de kluis leggen? - Misschien zoekt iemand hem.
Ik wil niet dat hij verdwijnt. Je weet hoe jouw geheugen is.
Daar kan ik niet aan doen.
Dat weet ik, liefje.
Doe gewoon wat ik zeg. Leg hem in de kluis.
Gefeliciteerd met je promotie.
Je mag blijkbaar met de Pine Coast Ale werken.
Bedankt. Ik heb eindelijk mijn roeping gevonden.
Bier. Wie had dat gedacht? - Ik wist dat bier je roeping was.
Ik ga deze vlug naar binnen brengen.
Dag, feestvarken.
Hoe gaat het met mijn meisjes? - Heel goed.
Ze was eerst kribbig, maar ze is gekalmeerd.
Sinds wanneer lacht het geluk me zo toe?
Je komt uit een diep dal.
Geef haar aan mij. Ga van je feestje genieten.
Ik heb je.
Ik doe wel open.
Kom binnen.
Dat waardeer ik. Bedankt. - We geven net een feestje.
Sorry, kom ik ongelegen? Ik kan later terugkomen als je wilt.
Ik ga de taart zo dadelijk snijden.
Caleb is er.
Ze is onze dochter.
Mag ik haar vasthouden?
Hallo, Kate.
Ik bekeek foto's op Emma's Facebook.
Ik wil niet stalkerig overkomen, maar zo wist ik dat alles goed ging met jullie.
Ik zag de baby.
Ik moest langskomen.
Norma Louise is vast in de wolken.
Ik praat niet meer met mijn moeder of Norman.
Wat is er gebeurd?
Ik wil er niet over praten.
Nu is er een kleinkind in het spel.
Waar verblijf je, Caleb?
Ik heb nog nergens ingecheckt.
Ik zit nogal krap bij kas.
Ik stak veel geld in de reis hierheen.
Ik hoopte hier enkele dagen te overnachten om een plan uit te dokteren.
Natuurlijk. We hebben geen logeerkamer, maar hopelijk vind je de bank goed genoeg.
Dat is geweldig. Bedankt, Emma.
Waar moet ik mijn spullen leggen?
Leg ze maar in onze kamer. Op het einde van de gang.
Sorry. - Geen probleem.
Sorry om te horen dat je niet vervroegd vrijkomt.
Ik schreef enkel positieve dingen in mijn deel van het verslag.
Je werkt hard in je sessies.
Je bent een modelgevangene. Het is onzin en een politiek spel.
Ik ben een hypocriete agent, Phil. Zo gaat dat.
Ze gebruiken jou als voorbeeld. - Nog twee jaar. De rest kan me niks schelen.
Ik weet dat het slecht nieuws was.
Eindelijk.
Ik heb een rekening van jouw bedrijf op mijn creditkaartrekening, maar
ik heb niks bij Northwest Science Supply besteld.
Norman Bates. 16 oktober.
Van wat is die rekening? Luminol?
Luminol, ja.
Ik weet niet wat dat is. Ik heb dat niet besteld.
Ik laat ze jou bellen en dan zoeken we het uit, want dit is belachelijk.
Ik wil een kamer voor enkele uurtjes.
Enkele uurtjes? - Dat klopt.
Hoeveel kost dat? $50, $60?
Wij verhuren geen kamers voor enkele uurtjes.
Dit is het Bates Motel. Zo'n zaak zijn we niet.
Hoeveel kost één nacht?
$120. Inclusief BTW.
Alsjeblieft.
Mag ik een sleutel?
Je naam?
Dat is mijn naam. Meer hoef je niet te weten. Hier is het geld.
Mag ik de sleutel?
Laat me weten als ik iets voor je kan doen, Mr David Davidson.
Ik wil jou kunnen zien.
Bates Motel, met Norman.
Norman, wat ben je aan het doen?
Niets.
Sluit af en kom naar boven. Het avondeten wordt koud.
Oké, moeder. Ik kom zo.
Norman, ben jij dat?
Daar ben je. - Heb jij luminol gekocht?
Niet dat ik me kan herinneren.
Weet je zeker dat jij het niet bestelde? - Ik heb niks besteld.
Weet jij wat het is?
Het klinkt als een schoonmaakmiddel.
Ga zitten. Het bonnetje ligt vast ergens in huis.
Ik haat die black-outs.
Je kunt opnieuw je medicatie nemen. - Die wil ik niet nemen, moeder.
Ik zag de verfstalen.
Ik vind het geel mooi voor het motel. Die kleur zou ik ook gekozen hebben.
Goed. De eigenares van de winkel heeft die gekozen.
Wie is zij?
Gewoon een vrouw.
Ik denk dat dat haar naam is. Madeleine Loomis.
Loomis? Dat is een grappige naam. - Een naam is een naam.
Ze is heel lief en heel kunstzinnig.
Het motel alleen verven is een grote klus.
Ik denk dat ze mij kan helpen.
Hoe oud is ze?
Ze is...
Wat? - Geen idee.
Ik ben slecht in het raden van leeftijden.
Veertig, vijftig, zestig? - Ik denk een twintiger.
En wat betekent dat?
Het betekent: 'Wat denk je daarvan?'.
Ten eerste. Ze is getrouwd.
Dat doet er niet toe. - Ten tweede.
Ze werkt in een winkel.
Ik ga er langs en koop verf bij haar. Heb je daar echt een probleem mee?
Nee. - Goed.
Ik weet niet wat jij denkt, - Helemaal niks. Ze is gewoon een lief meisje.
Is het zo erg dat ik een vriendinnetje heb?
Hier gaan we.
Moeder, wat scheelt er met jou? - Met mij?
Even nadenken. Om te beginnen ben ik dood.
Waarom doe ik alsof ik dood ben? Zodat niemand of niets me van jou kan afleiden.
Dat weet ik en waardeer ik. - Je waardeert het?
Je waardeert alsof ik een koffietaart voor je bakte.
Ik zorg dag en nacht voor jou in dit huis,
geef je te eten, ondersteun je, doe je was.
Ik kan niet weg. Ik kan nergens heen. Ik word hier gek.
Ik gaf letterlijk mijn leven op om jou te beschermen.
Om jou een leven zonder problemen te geven.
We doen dat het.
Een geesteszieke jongen en een dode vrouw.
We doen het. We ontvangen gasten en hebben een leven.
Dat weet ik en ik waardeer dat. - Stop met dat alsmaar te zeggen.
Sorry, moeder.
Het is niet eerlijk tegenover jou. Dat weet ik.
Dat is het niet.
Je mag geen andere mensen in je leven toelaten.
Wat ga je doen?
Haar langs laten komen? Waar moet ik dan heen? In de kast?
Ik vraag haar niet om te komen eten. Dit is absurd.
Ik ken jou, Norman.
Ik ken jou beter dan wie ook.
Je mag geen andere mensen in je leven toelaten. Vooral geen vrouwen.
Je maakt mijn taak lastiger.
Jouw taak?
Jou beschermen.
Begrijp je dat?
Ik heb geen honger. - Moeder.
In wat voor droom leef ik, moeder?
Goedemorgen. Heb je goed geslapen? - Heel goed zelfs.
Hallo.
Waar is Caleb?
Hij is naar het dorp voor bagels en koffie.
Dat is lief.
Ik denk dat hij naar Seattle wil verhuizen
om dicht bij ons te zijn.
Ik heb ook dat gevoel.
Ik weet niet wat ik tegen hem moet zeggen.
Hij is mijn vader en doet zo veel moeite.
Het zit zo.
Caleb kwam met veel geld op de proppen om jouw transplantatie te betalen.
Is dat zo?
Het was gevaarlijk, maar hij wilde me helpen, omdat hij wist hoeveel ik van jou hield.
Hij wilde niet dat ik het aan jou vertelde en ik wilde dat ook niet.
Wij zijn de enige familie die hij heeft. Hij kan niet bij Norma gaan wonen.
Hoe kan ik hem de rug toekeren?
Ik vind dat we hem een kans moeten geven.
Ik weet het niet.
Ik weet het niet, Kate.
Moeder. - Hallo?
Ik bracht enkele verfstalen en kwasten mee, zodat je de kleuren kunt testen.
Dat is ongelofelijk aardig van jou.
Ik vond mijn portefeuille. - Je mag mij later betalen.
Ik voelde me slecht. Ik had je dat gisteren moeten zeggen.
Ik wilde later vandaag langskomen.
Bedankt.
Ik loop mee tot aan je auto. - Goed.
Het is hier heel idyllisch.
Wij... Ik woon hier graag.
Ik zou je huis graag zien.
Ik wil het je heel graag tonen, maar het ligt er rommelig bij.
Woon je hier alleen sinds je moeder stierf?
Er zijn natuurlijk de gasten, dus dat helpt.
Je kunt je voor veel engageren.
Er is vanavond een vergadering van éénmanszaken.
Jij hebt een éénmanszaak. Je zou moeten komen.
Het is vanavond om zeven uur in het oude gerechtsgebouw.
Ik zou graag komen, maar ik kan niet weg.
Denk erover na. Of je naar de vergadering kunt komen.
Zal ik doen.
Hopelijk maakte ik je niet wakker.
Sorry, ik had honger.
Word jij soms 's nachts wakker met reuzehonger?
Heel vaak. Vooral in mijn tweede kwartaal.
Ik at zo veel.
Was je bang?
Om zwanger te zijn?
Het gebeurde gewoon. We hadden het niet gepland.
Ik voelde me gewoon zo sterk.
Het leven had me een tweede kans gegeven.
Mag ik je iets vragen? - Natuurlijk.
Ik wil je bedanken.
Voor wat?
Voor wat je voor mij gedaan hebt.
Me helpen bij mijn operatie.
Het is onbeschrijfelijk. Vroeger droomde ik nooit van een echt leven.
Ik wist dat ik zou sterven,
maar jij hebt dat gestopt.
Ik zal jou altijd dankbaar zijn.
Graag gedaan.
Echt waar.
Je moet vertrekken.
Ik vind het vreselijk om dit te zeggen, maar
met jou in huis leeft Dylan een leugen met zijn dochter.
Ik ken de omstandigheden van zijn geboorte niet, maar
ik weet genoeg om te beseffen dat jij hem in een onmogelijke positie brengt.
Dat begrijp ik.
Kon het maar anders zijn. - Geen probleem.
Door hierheen te komen
ontkende ik mijn verleden.
Je hebt gelijk.
Je kunt beter terug gaan slapen.
Maak je geen zorgen.
Ik zal alles opruimen als ik klaar ben en het licht uitdoen.
Het is geen probleem. - Bedankt.
Ga je ergens heen?
Er is een saaie vergadering voor eigenaars van éénmanszaken.
Ik kan er maar beter naartoe gaan.
Eenmanszaken zoals een doe-het-zelfzaak?
Moeder. - Geen probleem. Ga maar.
Echt? - Ga, maar niet met de auto.
Waarom niet? Die heb je niet nodig.
Je mag niet rijden.
Ik heb al vaak met de auto gereden, moeder.
Dat weet je. - Dat mag niet. Je hebt black-outs.
Is dit je passief-agressieve manier, zodat ik niet naar de vergadering ga?
Norman, soms ben je zo vol van jezelf.
Ik probeer je helemaal niet tegen te houden,
behalve dan om te autorijden met black-outs.
Ga lopem.
Weet je wat? Ik heb geen tijd om te lopen, moeder.
Ik zal het meeste missen.
Ik ga rijden.
Moeder.
Ga onmiddellijk terug in huis.
Jij hoort hier niet te komen. - Jij hoort niet te rijden.
Als jij de regels niet naleeft, doe ik dat ook niet.
Praat stiller. Straks betrappen ze ons.
Wat probeer je te bewijzen? - Norman, jij bestuurt ons niet.
Je mag geen eenzijdige beslissingen nemen
alsof je een dictator bent. - Ik rijd gewoon naar een vergadering.
Ik weet wat wel wat je doet.
Ik weet ook waarom je het doet. Ik weet alles over jou.
Wat je bang maakt, wat je wilt, wat je googelt.
Controleer je mijn pc nu ook al? - Daar hou ik mij wel mee bezig.
Ik controleer jouw computer niet. Ik ken jou.
Ik ken jou beter dan jij jezelf. Daarom maak je mij zo boos.
Door jou heb ik altijd maar meer werk.
Je stelt vragen waar ik geen antwoord op heb, omdat ik voor jou probeer te zorgen.
Wie vroeg jou om voor mij te zorgen?
Tegen wie probeer je mij te beschermen? Niemand probeert mij pijn te doen.
Goed dan. Kom met mij mee.
Wil je zien wat ik voor jou doe? - Nee, moeder.
Laat het zo. - Daar is het te laat voor.
Kijk hierin.
Ik wil niet kijken, moeder. Laat maar.
Herinner je je de avond waarop je de douchegordijnen ophing?
Herinner je je een man die opdook? - Nee, moeder.
Ben jij Norman Bates?
Ik wil het me niet herinneren. - Daar is het te laat voor.
Waarom probeerde hij me te doden, moeder? - Geen idee.
Hoe kwam jij zo vlug in de kamer?
Waarom was je buiten? - Geen idee.
Wat is er mis met ons, moeder? - Geen idee, Norman.
Ik weet alleen dat de wereld vol slechte mensen loopt.
We kunnen daarbuiten niemand vertrouwen.
Het is alleen jij en ik, Norman. Dat is alles wat we hebben.
We zouden zonder elkaar sterven. Begrijp je dat?
Ja, moeder. Dat begrijp ik.
Het komt goed.
We hebben dit eerder al gedaan.
We moeten hem gewoon dumpen.
Ik wilde hem in de auto leggen als jij weg was
en hem ergens dumpen.
Daarom had ik de auto nodig.
Laten we beginnen.
Kijk eens naar de maan.
Het licht weerkaatst zo mooi op het water.
De natuur kun je helemaal niet bevatten.
Nee, moeder. Dat is onmogelijk.
Moeder?
Ja, liefje?
Wat proberen wij precies te doen?
Wat iedereen probeert te doen. Gewoon overleven.
Waarom probeerde hij mij te doden?
Geen idee.
Dit voelt diep genoeg aan.
Zet hem af. Straks hoort iemand het.
Ik probeer het. - Norman, haast je.
Gooi het in het water, zodat het geluid verdwijnt.
Een gevangene van de Bend Correctional Facility probeert je te contacteren.
Om aan te nemen, druk één.
Norman, wat ben je aan het doen?
Ben je daar?
Vertaling & Sync: Bates Motel Team www.Addic7ed.com