GEBASEERD OP WARE FEITEN
SOMMIGE KARAKTERS EN SCENES ZIJN VERANDERD VOOR DE DRAMATIEK
Onze Theresa zei dat je met haar gesproken hebt.
Dat je op oorlogspad bent over een vermist meisje,
en gezien onze geschiedenis vond ik het verstandig om voorbereid te komen.
Een overzicht van mijn verblijf sinds eerste kerstdag.
Dus je was de hele tijd in deze stad. Is dat juist?
In bars en clubs, de cinema? - Ja.
Dat doe ik als de stemming me meevoert. Een massa films.
Je mag alle gastvrouwen controleren.
Ze zullen me allemaal herinneren. Ik garandeer het.
Het is heel behulpzaam ons dat te geven. - Nou...
...als ik de charme aanzet begin ik altijd met namen uitwisselen.
Ik heb een voorkeur voor gastvrouwen. Het is het blad met lekkers,
de uniformen.
Waar is trouwens jouw uniform? - Ik ben nu rechercheur.
Is het heus? Gefeliciteerd, schat.
Oude Muncie... - Waar sliep je, Peter?
Helemaat zakelijk, deze. Ik pitte gewoon rond.
Bus, pub, cinema, eethuisje.
Grappig, want thuis ben ik vreselijk slapeloos.
Waar was je gisteravond tussen zes en acht uur?
Sorry, staat dat niet... - Zonder spiekbriefje.
Dracula. Om half zeven in de Scala.
Je moet er met je vriendje heen. Kun je hem knuffelen bij de enge stukjes.
Heb je deze jonge vrouw ooit gezien?
Dat zou ik me herinneren, een mooi grietje. - Haar naam is Isabelle Cooke.
Het Mount Vernon grietje waar je mijn zus over vertelde, de vermiste.
Nee, nooit eerder gezien.
Laat de sloepen niet te water. Het is nog geen 24 uur.
Misschien is er een volkomen onschuldige verklaring.
Dat u zich zo kon beheersen, meneer.
Zonder lichaam kunnen we hem niet arresteren.
Dat is nu mijn prioriteit. Alle middelen inzetten om haar te vinden.
Denkt u dat ze nog in leven kan zijn?
Sorry, meneer, een wensgedachte.
Vertaling: In plain sight Team Eindredactie: Bertus D. Kluts
Joe Brannan? - Wie wil dat weten?
Hoofdinspecteur Muncie, Hamilton Recherche. - Fijn voor u.
Je bent niet in problemen, Joe. Ik wil alleen een praatje.
Je doet het goed sinds je vrij bent, Joe.
Nieuwe baan.
Nieuw huis.
Ik prijs je, Joe, ik zeg 'Goed gedaan'. - Goed gedaan en word je nu een verlinker?
Daar gaat dit toch over? Manuel?
Informatie geven over iemand die vier mensen vermoordde is geen verlinken.
En nu is er dit.
Denkt u dat hij dat ook was? - Ik weet het.
Christus.
We schaduwen hem nu een tijdje.
Ik heb hem in het vizier.
Ik heb iemand nodig die kan horen wat hij zegt.
Hij is nu heel spraakzaam. Wil een gehoor.
En jij hebt zijn vertrouwen.
Je kunt dicht bij hem komen.
Je kunt iemands leven redden,
en worden betaald voor je moeite.
Niemand komt erachter?
Ik geef je mijn woord.
Waar ga je heen? - Jij riep vrijwilligers op om te helpen zoeken,
dus ik meld me aan. Gwenlie past op de meisjes.
Ik weet niet of ik het prettig vind dat jij mee zoekt. - Ik wil helpen, Bill.
Ik neem aan dat je hebt gehoord over dominee Houston en zijn vrouw?
Wat?
Toen we in de kerk waren op kerstavond is er ingebroken.
De kerstcadeautjes werden gestolen. Een camera, handschoenen voor de dominee,
een zijden hoofddoek voor Frances. Het is allemaal weg.
Weet je wat mijn eerste gedachte was?
Was het Peter Manuel?
Hebben ze het gemeld? - Ik neem het aan.
Wil je dat opschrijven, mijn boekje zit in mijn zak. Voor ik het vergeet.
Het is rustiger dan normaal bij Hogmanay. Iedereen gaat weg.
Weet je, ik zou er niet tegen zijn,
dat je de kinderen naar mijn moeder brengt.
Peter Manuel jaagt ons niet de stad uit.
Het spijt me zo, Mrs Cooke.
Dichterbij, jongen. - Thee voor de hardwerkende monteurs.
Dat is heel welkom.
Daar is Agnes. - Hallo, Doris. Peter.
Gelukkig Nieuwjaar. - Voor jullie ook.
Geniet van een heerlijke vakantie, Michael. U ook, Mrs Muncie.
Dag.
We gaan niet helemaal naar je oom met maar een lamp.
Bedankt, Marion.
Opgepast.
Daar gaan we, jongens.
Peter.
Een beetje geld voor je, zoon. - Aardig van je, vader.
Goed om je weer te zien, Joe. Tijdje geleden.
Ik begon te denken dat je me vermeed. - Je weet hoe het is.
Betaalde baan, vrouw en kinderen, huisvader? - Ja.
Gelukkig oudjaar. En op jullie twee, King Kong en Stomkop.
Mijn twee babysitters, met dank aan hoofdinspecteur Muncie.
Ik zeg je, Joe, die juut heeft een oogje op me.
Ja, ja, hij gaat.
Hij gaat naar de wc, rustig.
Avond, jongens.
Nooit gehoord van ramen?
Geniet van je dump, strontkop.
Tien, negen, acht, zeven, zes
vijf, vier, drie, twee, één.
Gelukkig nieuwjaar.
Wat is dit, jongeheer Heitje-voor-karweitje?
Kan niet slapen. - Dat zal niet helpen.
We moeten op over zes uur. Bril af.
Liggen.
Goed.
Voelt lekker. - Natuurlijk, ik ben een expert.
Waar ga je heen? - Ik zoek mee naar Isabelle Cooke.
Stap in, ik geef je een lift.
Ik ga haar zoeken bij de kade. Dat is een van de punten voor de vrijwilligers.
De oude Duinkerken geest, iedereen trekt samen.
Daar zijn ze.
Nogmaals bedankt.
Als dat Hoofdinspecteur Muncie niet is. - Waar was je tussen twee en zeven,
op de ochtend van woensdag 1 januari? - Gelukkig nieuwjaar.
Woensdag 1 januari tussen twee en zeven uur, waar was je?
Ik was hier, de hele nacht. - Je liegt.
Doet hij niet.
We waren oudejaarsnacht allemaal hier.
Vraag het je jongens als je me niet gelooft.
Je baas heeft rust nodig, rechercheur. Hij ziet er niet zo goed uit.
Neem verklaringen op.
Ja, kom maar binnen. Doe alsof je thuis bent.
Waar waren jullie?
Rond half vier haalden we een auto vanwege de kou.
Jullie verlieten beide je post?
We dachten dat ze allemaal sliepen, meneer. De lichten waren meer dan een uur uit.
En wanneer waren jullie terug?
Rond zes uur. - We gingen iets warms eten.
Ga uit mijn ogen.
Hoe laat is het gebeurd?
Ergens tijdens Wilson en McLeod's afwezigheid.
Een paar uur.
Meer had hij niet nodig.
Waarom zij?
Waarom de Smarts? - Om wat hij is.
Hij voelde de drang om te doden. Hij wist dat hij niet veel tijd had.
Dat is het? Drie mensen van de aarde geveegd omdat ze het meest geschikt waren?
Kleine Michael.
Mijn God, kleine Michael.
Scouting en burgerwachten patrouilleren in de straten.
Vrouwen slapen met messen naast hun bed.
IJzerhandelaren en slotenmakers melden recordomzet sloten en hangsloten.
De inwoners van Lanarkshire leven in angst.
Alibi of geen alibi, Bill, we kunnen hem er nog steeds voor pakken.
Vanaf het begin had je zijn nummer. Ik dacht dat hij een snotneus dief was.
Maar dit...
Bill, het is geen schande om de teugels over te geven.
Ik kan de Glasgow CID inzetten. Hen laten onderzoeken.
Absoluut niet, meneer. Het gaat prima met mij.
Nou, maak het niet te laat. - Meneer.
Dief.
Hier.
Meneer? - Dit was toch leeg?
Ja, meneer.
Uitstekend.
Hij heeft een fout gemaakt.
Bij alle andere moorden stal hij geen penny.
Hij mengde nooit stelen met moord.
Maar Peter Smart's portemonnee was leeg.
De avond ervoor zou hij op een vijf-daagse vakantie gaan met zijn familie.
Ik sprak een informant die bij Manuel was op oudejaarsavond, Manuel was blut.
Zijn vader gaf hem een paar pond om door te kunnen gaan.
Maar de volgende dag, 1 januari,
de dag na de moorden,
nam Manuel die informant mee op kroegentocht, gaf geld uit als water,
gaf rondjes waar ze ook gingen.
En betaalde met gloednieuwe blauwe een pond biljetten,
uitgegeven door de Commercial Bank of Scotland.
Peter Smart's bank.
Ik ging naar zijn filiaal in Uddingston.
En zij bevestigden dat Peter Smart op 31 december een opname deed
van 15 pond in gloednieuwe een pond biljetten.
Dit is een lijst met de serienummers. Ze zijn opeenvolgend.
Dit is een lijst van de drankgelegenheden waar ze heen gingen.
Als jullie deze biljetten kunnen vinden in die pubs,
dan hebben we hem.
Laten we ermee aan de slag gaan.
Jullie twee.
Ga op wacht, de klok rond, vanaf nu tot we hem hebben.
En lijm je aan hem vast. - Jawel, meneer.
Zijn ze naar bed gegaan? - Ja.
Wat doe je? - Bedenk wat ik zou willen doen met die twee juten.
Denk je nooit na over wat het met ma doet? - Begin niet.
Ik weet dat we nooit de beste vrienden waren, Peter,
maar je bent nog steeds mijn broer.
Ik wil je niet zien hangen.
Hangen?
Waar heb je het over? - Zo gaat dit eindigen.
Niemand wordt gehangen. Ik heb niets gedaan.
Vooruit, ga naar je bed, zustertje.
Ik wil dat hij vroeg gearresteerd wordt.
Agent Lowe heeft de leiding. Ik wil Manuel uit balans,
ik wil dat hij wordt omringd door gezichten die hij niet kent.
En raak onder geen enkele omstandigheid
verwikkeld in een van zijn gesprekjes.
Ik wil dat hem hier een welkomstfeest wacht.
Ik wil dat jullie elk rapport pakken dat je kunt bemachtigen.
Rechercheur Laird doet het verhoor.
Ik wil dat een vrouw zijn mannelijke trots krenkt, want ik wil hem vernederen.
En ik wil hem boos. - Ja.
Blijf met je handen van hem af.
Laat hem met rust.
Wat is dit allemaal?
In de auto. - Open het portier voor hem.
In de auto.
Gaan.
Ik neem aan dat de hoofddoek voor u was, Mrs Manuel? - Ja.
Hij is heel mooi.
Peter had altijd een goede smaak.
Heel artistiek van jongs af aan.
Wilt u me dan vertellen
waarom iets zo kostbaar onder de gootsteen zou worden bewaard?
Ik kocht al die dingen zodat Peter ons iets kon geven op eerste kerstdag.
U bent er altijd voor hem, nietwaar?
Zijn sporen bedekken. - Wat bedoel je?
Waar? Waar heeft u deze spullen gekocht?
Ze komen van een zwarte markt.
Ze werden gestolen op kerstavond uit het huis van dominee Houston.
Ik wist het niet.
Je houdt mij niet voor de gek.
Ik wist het niet. - Mama.
Het is goed, Tess.
Het is goed. Het is goed, Tess.
Mijn meisje.
Je ziet dat de serienummers op de biljetten uit de portemonnee van Peter Smart
overeenkomen met die werden gevonden in de kassa van The Stag,
de Woodend Bar en de Gordon Club.
Alle zaken en een groot aantal getuigen verklaarden dat je ze bezocht,
op de avond van 1 januari 1958.
Rondjes geven aan mannen die niets liever willen dan je zien hangen.
En alles betaald met knisperende, nieuwe biljetten,
gestolen uit de portemonnee van je slachtoffer.
Niet echt een crimineel meesterbrein, toch?
Peter?
Niet een opwindend woord, meneer. Ik heb het verpest.
Dat deed je niet, Laird.
We hebben hem precies waar we willen.
Hij praat niet omdat we hem in een hoek dreven.
Zijn geest is volledig bezig de Smart aanklacht te ontduiken.
Dat is goed voor ons.
Want dat betekent dat hij mij niet ziet aankomen.
Dit is onze kans om hem te pakken.
En niet alleen voor de Smart moorden, maar voor al deze slachtoffers.
Hij zit altijd tussen ermee wegkomen
en zijn daden groot in de krantenkoppen,
de wereld vertellen hoe slim hij is.
Door wat hij de afgelopen uren meemaakte was hij er nooit dichter bij.
Volledige bekentenis.
Momenteel is de enige die liever wil dan wij dat de waarheid naar buiten komt,
Peter Manuel.
Wil je er een?
Ik moet het je nageven, Peter,
zag nog nooit zo veel verslaggevers.
En niet alleen Schotse kranten.
Manchester Guardian.
Mirror. News of the World.
The Times of London.
Jij hebt niets.
Is dat zo?
Geen moordwapen, geen motief.
Je kunt me hooguit aanklagen voor het stelen van wat geld en een auto.
Wie geeft er nou een lift aan een smeris na het afslachten van drie mensen?
Je denkt niet helder.
Wel?
Je denkt dat je een gangster bent, maar je bent een psychopaat.
Je bent een psychopaat die vrouwen en kinderen vermoordt.
Mensen die slapen in hun bed.
Je denkt dat je een harde bent, maar dat ben je niet.
Je bent een lafbekje.
Een kleine jongen die naar zijn pappie gaat als het moeilijk wordt.
Dat zeggen ze buiten.
Dat je pappie je hielp Isabelle Cooke's lichaam te laten verdwijnen.
Hij was er altijd voor je, nietwaar?
Je goede oude vader en zijn kleine bestelwagen.
We hebben hem gearresteerd,
voor medeplichtigheid aan het laten verdwijnen van een lijk.
Vader en zoon.
Partners in moord.
Geen slechte krantenkop.
Je bluft.
Doe ik dat?
Al die tijd dat we elkaar kennen en je hebt nog steeds geen flauw idee.
Peter Manuel heeft geen hulp nodig, van om het even wie.
Maakt je boos, hè?
Wetend dat je me, toen ik Anne Kneilands deed, had kunnen stoppen.
Dat zeven onschuldige mensen nog in leven zouden zijn.
Al dat smeken, al het schreeuwen.
En je kon niets doen.
Niets.
Laat de oude man gaan.
Ik laat je zien waar het Cooke meisje werd begraven.
We staan op haar.
Zet hem in de auto.
De gearresteerde man heeft een volledige bekentenis afgelegd.
En hij is aangeklaagd.
In de periode van de afgelopen twee jaar,
vermoordde deze man acht van onze eigen,
en veroorzaakte onnoemelijk verdriet en angst.
Maar zulke mannen zijn de uitzondering.
Ze zijn geen regel.
En daar kunnen we wat troost uit putten,
in de zeldzaamheid van zulke verschrikkelijke dingen.
Ik vraag u nu naar huis te gaan naar uw gezin,
en zeg een gebed voor de slachtoffers en hun naasten.
Dank u.
Doe ik. Ik ga er als eerste heen.
Jij ook.
Dag.
Meneer. Hij vraagt om u.
Meneer.
We hebben het gedaan. - Ja.
Ja, we hebben het gedaan.
Wat kan ik voor je doen?
De pers moet weten dat ik Michael Smart niet had geschoten als ik wist dat hij een kind was.
Anne Kneilands was een kind. Vivienne Watt was een kind.
Isabelle Cooke was een kind... - Kom op, Muncie, je weet wat ik bedoel.
Ik ben geen kindermoordenaar.
Waarom ging je terug naar het huis van Smart? - Om de auto te pakken.
Dat geldt voor een van je herhaalde bezoeken.
We weten dat je ten minste drie keer naar dat huis terugging.
Waarom?
Was je eerste bezoek te gehaast?
Had je meer tijd nodig om te genieten van wat je deed?
Ik ging een keer, voor de auto.
Dat is de eerlijke waarheid.
Weet je...
...jij bent niet de enige die kan liegen, Peter.
We arresteerden je vader voor het helen van gestolen goederen.
Hij was nooit een bedreiging voor jouw deel in de schijnwerpers.
Tot ziens, Peter.
Je loopt weg van mij. Niemand loopt weg van Peter Manuel.
Hoor je me? Hoor je me, Muncie?
Denk je dat je me voor blijft? Dit begint pas.
Hoor je me, juut? Dit is niet voorbij.
Peter Manuel is nog niet klaar. Hoor je me, verdomme?
Nooit eerder stond in Groot Brittanië een man terecht voor acht moorden tegelijk.
Manuel pleitte 'onschuldig' omdat de politie hem tot een valse bekentenis had gedwongen.
Op de tiende dag ontsloeg hij zijn advocaten en voerde hij zijn eigen verdediging.
Het proces duurde 16 dagen. De jury kwam in twee uur en 21 minuten tot een oordeel.
Op 11 juli 1958 werd Peter Manuel opgehangen.
In een carrière van 40 jaar onderzocht rechercheur William Muncie meer dan 50 moorden.
Hij loste ze allemaal op.