W poprzednim odcinku...
Mam HIV.
Thomas nie jest gotowy na to, by spotykać z nosicielem.
Zawsze możesz przyjść do mnie. Wiesz o tym.
Nie zauważy.
To Michaela. Oczywiście, że zauważy.
Walić to.
Jestem pijącą matką.
Widuję Nico i Grace dwa razy w tygodniu...
Pod nadzorem.
Znam najlepszego prawnika do spraw rodzinnych.
Dziękuję.
Widziałeś kiedykolwiek tego człowieka?
Trzeba spojrzeć komuś w oczy,
żeby wiedzieć czy mówi prawdę.
Widziałem go.
Charles Mahoney ma alibi.
Zdobyliśmy dowód na obecność
Charlesa z dala od miejsca
gdzie postrzelono jego ojca.
Wyjdź.
Wyjdź!
Dobranoc. Kocham Cię.
Serio?
To immunitet.
Chcecie, bym pomógł wam ją zamknąć?
Tylko w ten sposób będę gadał.
Anonimowe źródło.
Tylko tyle mi powiedzieli.
Czy to byłaś Ty?
Spójrz mi w oczy i powiedz, że nie.
Tylko w ten sposób będę mogła jakoś z tym żyć.
To nie ja.
Nie mogę już tak, Bonnie.
Nie mogę.
Wcześniej dawałam radę,
bo sądziłam, że to się skończy...
Ale nie mogę już tak...
Jestem zmęczona.
Dowiem się kto to był.
Dobrze?
Annalise.
Annalise. Obudź się.
Obudź się.
Która godzina?
Frank wrócił.
A więc... Kochasz go?
Jak...
brata, z którym do tej pory wiele przeszłaś?
Czy...
Na poważnie?
Co Ty tutaj robisz?
Czy to nie oczywiste?
Potrzebuję Cię.
A co z czasami, kiedy to ja Cię potrzebowałam?
Kiedy wydzwaniałam do Ciebie?
Nie chciałem Cię w to wszystko mieszać.
Ale teraz nagle zmieniłeś zdanie?!
Bo jestem w Tobie zakochany.
Na Boga. Przestań!
- Wiesz, że zawsze kochałem. - Nie.
Nawet nic o Tobie nie wiem!
- Wiesz.
Byłeś w więzieniu i nigdy mi o tym nie powiedziałeś.
Dowiedziałam się dopiero od Twojego ojca.
Przepraszam za to.
Nie obchodzi mnie to.
Po prostu wyjdź.
- Nie. - Wyjdź natychmiast.
Nie mam dokąd pójść.
I możesz za to winić tylko samego siebie!
Wiem. Dobrze?
I rozumiem to. Tylko...
Boję się co mogę zrobić, jeśli zostanę dziś na noc sam.
To Bonnie.
Odbierz.
Cześć.
Jesteś z nim?
Laurel.
Tak.
Jesteś bezpieczna?
- Tak. - Na pewno?
Wszystko w porządku.
To dobrze.
Powiedz mu, że jeśli zbliży się
do mojego domu, zastrzelę go.
Powiedz mu to, Laurel. Muszę usłyszeć jak mu to mówisz.
On chce tylko porozmawiać.
Czy to Annalise? Daj mi telefon.
Nie, nie porozmawia ze mną.
Daj ten telefon.
Zatrzymaj go u siebie, inaczej zginie.
Co powiedziała?
Jadę tam.
Frank, proszę, zatrzymaj się.
Frank, proszę. Powiedziałam, żebyś się zatrzymał.
Powiedziała, że Cię zabije.
Chyba nie byłoby to takie złe rozwiązanie?
Mówiłeś, że mnie kochasz, tak?
Więc chodź do środka.
- Napisy wykonała Bernadetta -
Nigdy wcześniej nie przespałem się z nikim tak szybko.
I to na mojej pościeli za 400$.
Dam ją do prania.
Nie, kupisz mi nową.
Albo lepiej, znajdź mieszkanie gdzie
będziesz zanieczyszczał własną pościel.
Zanieczyszczał, czyli...
Masz obsesję na punkcie gejów.
Nie, po prostu to interesujące.
Dodatkowo, mogę wykreślić z listy rzeczy do zrobienia w życiu
bycie zaproszonym na ślub gejów, czyż nie?
- To był tylko seks. Spokojnie. - To nie był tylko seks.
To był seks z chłopakiem, który złamał Ci serce.
Dzięki Bogu, że wiem jak nie mieszać seksu z uczuciami.
- Nawet z Oliverem?
Wow.
Dzwoni Twoja mama.
- Ty prowadzisz. - Dlaczego?
Żebyśmy mogli z Asherem zrobić to na tylnym siedzeniu.
A Ty po nas posprzątasz.
Bardzo proszę.
Myślałem, że wszyscy młodzi ludzie są uzależnieni od swoich komórek.
Bateria mi padła.
Co się stało?
Właśnie otrzymałeś swoje pierwsze wezwanie do sądu.
To przesłuchanie za zamkniętymi drzwiami.
Muszę zeznać pod przysięgą,
że widziałem tamtej nocy Charlesa.
Zaskoczony?
Jego prawniczka próbuje załatwić
odrzucenie Twoich zeznań zanim dojdzie do procesu.
Może to zrobić?
Jeśli zaprezentuje solidne alibi...
Zapis jego rozmów telefonicznych, nagrania z kamer...
Kogoś komu zapłacili, żeby
powiedział, że był wtedy razem z nim.
Więc zrobię tak jak mówiłaś.
Powiem, że widziałem kogoś, kto po prostu wyglądał jak Charles.
Więc on wyjdzie na wolność, a prokurator
przyjrzy się Tobie i Twojemu życiu?
Więc co robimy?
- Znajdź alibi. - Jak?
Powiedz mi.
Gdzie on jest?
Oh, przepraszam.
Co jest?
Annalise potrzebuje Twojej pomocy.
Był z Tobą całą noc?
Tak.
Dlaczego do mnie nie zadzwoniłaś?
Nie chciałam Cię martwić.
Teraz to dopiero się martwię.
Dlaczego?
- O Mój Boże. - Powiedz mi, że do niczego między wami nie doszło.
Oczywiście, że nie!
Musisz mi zaufać.
Ufam Ci. Po prostu...
To jemu nie ufam.
- Nikt mu nie ufa. - Annalise tak.
Inaczej nie wykorzystywałaby go do pomocy nam, prawda?
Próbuje Cię ochronić.
Wszyscy tego chcemy.
Co?
Powiedziałaś mu o nas?
Nie, nie obchodzi mnie co on myśli.
Jak Charles radzi sobie w więzieniu?
Dlaczego nie podaliście nazwiska jego alibi?
Nigdy nie było powiedziane, że tym alibi jest osoba.
Więc... To nie osoba?
Będziecie wiedzieć więcej po jutrzejszym przesłuchaniu.
Warto poczekać.
Pochorowała się.
Jutro wróci na zajęcia.
Dziękuję.
Frank?
Zadzwoni jeśli się czegoś dowie.
Co? Masz lepszy plan?
Tak myślałam.
- Czy to on? - Nie.
Biuro dziekan Hargrove.
Papiery rozwodowe.
Raul dał mi je wczoraj.
Żąda całkowitej opieki nad dziećmi, chce naszego domu,
i jeśli się nie zgodzę,
grozi, że cała sprawa wyjdzie na jaw.
Przecież dałam Ci numer do Niny, prawda?
Powiedziała, że fakt, iż się wcześniej przyznałam
do zaniedbań wobec dzieci
sprawia, że nie mam żadnej możliwości sprzeciwu.
Przyznałaś się?
Żeby całe akta zostały utajnione.
Nie chciałam, żeby dowiedziały się o tym władze uczelni.
Bo bałaś się, że będziesz oceniana przez pryzmat jednej pomyłki,
zamiast całej kariery, o którą tak bardzo walczyłaś?
Czego potrzebujesz?
Powiedz mi, co zrobiłabyś na moim miejscu.
Skoro Nina jest tak dobra,
a nawet ona sądzi, że powinnam się zgodzić na warunki mojego męża...
Byłabyś moim obrońcą gdybym go zabiła?
Dobrze, przeczytam to
i zobaczymy czy uda mi się znaleźć jakieś wyjście z sytuacji.
Dziękuję.
Hej, Oli. Mam dla Ciebie prezent.
Coś żeby pokazać, jak bardzo mi na Tobie zależy.
- Uh... - Żartuję.
Powiedziałem kurierowi, że Ci to dostarczę.
Ohhh, kwiatuszki od ukochanego.
Jak słodko.
To nie ode mnie.
Cichy wielbiciel?
Thomas.
"Wiem, że to pewnie niemożliwe,"
"ale błagam o drugą szansę."
"Milion razy przepraszam... Thomas."
Tak, ma rację. Nie zadziałało.
Hej, skoro Annalise jest chora, może chciałbyś się przejść...
Przejść... Na ryby? Na zwiedzanie jaskiń?
Tak, zwiedzanie Ciebie brzmi idealnie.
Connor, musimy iść.
Myślę, że daruję to sobie.
Bonnie potrzebuje nas w domu.
Coś się stało?
Pewnie to, że Annalise chce na nas znowu nakrzyczeć.
Przyjść później?
Pewnie.
Zaczynasz znowu coś do niego czuć. Przestań.
Niefajnie, prawda?
Możesz przedostać się do niego, ale nigdy do kręgu jego przyjaciół.
Przez Franka wszystko się zaczęło!
Wiem, dlatego potrzebujemy go, aby to wszystko zakończyć.
Czy masz pojęcie, jak brzmi to co mówisz?
Nikt nie mówi, że wszystko zostało mu wybaczone.
Dokładnie tak to niestety rozumiemy.
Tak, dobrze wiedzieć, że możemy
zabijać się wzajemnie
a i tak wszystko zostaje po staremu.
- Nie o to chodzi. - Nie broń
teraz swojego chłopaka.
Serio, nie zdziwiłoby mnie gdybyście pozabijali przypadkowych ludzi
a potem... Przespali się na ich zwłokach.
Możemy się skupić na tym, co teraz najważniejsze?
Znalezienie alibi.
Jeśli ktokolwiek może to zrobić, to jest nim z pewnością Brodaty.
Frank zgolił brodę.
Co?
Musimy opóźnić przesłuchanie, tak aby Frank
miał czas na znalezienie alibi.
Dobrze.
Do roboty.
Jesteśmy w środku sesji egzaminacyjnej.
Tak.
To on był na tyle głupi, żeby okłamać policję.
Więc może chociaż raz, poradzi sobie sam.
Asher.
Wes potrzebuje naszej pomocy.
Nie wracaj do mnie z płaczem, jeśli nie zdasz.
Albo zginiesz.
Tu nigdy nic nie wiadomo.
Frank serio zgolił brodę?
Pomyślcie w jaki sposób można by opóźnić przesłuchanie...
Czy są jakieś podstawy do odrzucenia wezwania
albo ujawnienia jego sprawy alibi.
Oli może zhackować prawników Mahoney'a.
Albo mogę zadzwonić do ojca.
Może namierzyć ich telefony.
Frank szuka alibi.
My musimy się skupić na tym, aby opóźnić przesłuchanie Wesa.
Może moje akta z czasu
kiedy przebywałem w szpitalu psychiatrycznym?
Jeśli prawnicy Charles'a dowiedzą sie o tym,
będą chcieli, aby przed przesłuchaniem zbadał mnie psychiatra.
Nie, nie damy Twojej kartoteki z pobytu w szpitalu
ludziom, którzy chcą Cię zdyskredytować.
Ale to da nam trochę więcej czasu.
Idźcie.
Pokój 512.
Chcesz zmienić swoje życie,
czy na zawsze pozostać chłopakiem na posyłki Annalise Keating?
Skoro spotkały się tak blisko momentu przesłuchania,
to ona musi być jego alibi.
Kim ona jest?
Frank powiedział, że pracowała dla rodziny
podczas pierwszego procesu Charles'a.
Co?
To ona dała Frankowi pieniądze.
Powiedziałam mu, żeby ją śledził.
Jeśli chcemy, żeby się nią zajął...
To ona odebrała Ci syna.
Nie mieli tego na myśli, Connor i Michaela.
Po prostu się boją.
W porządku.
Jedyna osoba, na której opinii mi zależy, jest tutaj ze mną.
A więc miałam rację.
Jeśli to przez nią ze mną zerwałeś,
mogłeś po prostu powiedzieć.
Nie, Meggy, to się stało już po...
Proszę Cię.
Panie Gibbins, oto dokumenty.
Um... Byłem tu pacjentem w zeszłym roku.
Nie obchodzi mnie to.
Po prostu idź.
Co?
Nic.
Po prostu...
Frank zabił ojca Wesa,
a teraz znowu pracuje dla A.K.,
więc... lubimy go czy nie?
Pogubiłem się.
Idź do domu. Poucz się do egzaminów.
Nie.
Jesteśmy w tym razem.
"Jak kaczki, a kaczki latają razem"
To "Mighty Ducks." Świetny film.
Asher, mówię Ci,
Michaela i Connor nie mylili się wychodząc.
BonBon, jeśli stałoby się coś złego...
W tym domu zawsze może stać się coś złego.
Idź już.
Masz te dokumenty?
Tak.
Kurier właśnie to przyniósł.
Brak nadawcy.
Prawnicy Mahoney'a złożyli wniosek,
w którym podważają wiarygodność Wesa jako świadka.
Przesłuchanie zostało dziś przesunięte, tak żeby lekarz mógł zbadać Wesa pod kątem zdrowia psychicznego,
zanim złoży zeznania.
I mówisz mi to, ponieważ?
Ponieważ wiem, że to Ty stoisz za przekazaniem obrońcom Mahoney'a dokumentów Wesa.
To poważne oskarżenie.
Zatrzymam to dla siebie.
Ale jeśli znowu będziesz mieszać w tej sprawie,
zgłoszę to do Komisji Dyscyplinarnej.
Jeśli tylko nie przeszkadza Ci, że to ja zgłoszę,
że złamałeś przysięgę, mówiąc mi,
iż Twój klient ma problemy ze zdrowiem psychicznym.
Oboje chcemy go chronić.
Pozwól mi to robić dalej.
Czy Frank dalej ją obserwuje?
Powiedz mu, żeby nic nie robił.
Serio.
Jeśli skrzywdzi jeszcze kogoś, pójdę na policję i opowiem im wszystko.
Annalise tym razem spoliczkowała sędziego,
i musi go zaszantażować?
Albo... Zabiła Nate'a,
i potrzebuje waszej pomocy w ukryciu jego super wyrzeźbionego ciała?
- Albo... - Albo przestaniemy gadać o Annalise
Ponieważ Twój penis się na mnie gapi.
Przepraszam.
Schlebia mi to.
Jest tak już... Z 10 minut?
- Chodzi o Wesa? - O Mój Boże.
Bo ostatnio rzadko bywa na zajęciach.
Chcesz znać prawdę?
Wes i Annalise pracują nad jakąś sprawą
w Nowym Jorku.
Poprosiła nas o pomoc, i po raz pierwszy odmówiłem,
ponieważ ostatnio ciężko pracuję,
nad tym, aby skupić się na pracy oraz studiach.
I nad... Tym..
Odwróć się.
Co to za sprawa w sądzie?
- Jeśli Wes potrzebuje naszej pomocy... - Oli.
Martwi się o niego wystarczająca ilość osób.
W przeciwnym wypadku Annalise zadzwoniłaby do Ciebie
i kazała przyjść do niej razem z nami.
- Ale nie zadzwoniła, więc...
Może to ona.
Masz zdjęcie Thomasa w swoim telefonie?
To było zanim się zorientowałem, że jest palantem.
Zdecydowanie nie wie, kiedy przestać.
Nie winię go.
Ma gust i chce czegoś więcej.
Tak jak ja.
W porządku, przystojniaku.
Widzę, że się coś dzieje tam na dole.
Ja tylko... Próbuję pomóc.
Znaleźliśmy sposób na to, aby pomóc Wesowi.
Jak miło.
Tak, jeśli wcześniej nas nie aresztują, albo nie zginiemy.
To nie byłoby fajne.
Dobra.
Jak możesz się teraz skupić na nauce?
Jesteś wrażliwy,
więc zależy Ci na Wesie, na tym co z nim będzie.
Tak.
Jesteś taki tylko dlatego, że dorastałeś w rodzinie,
która miło Cię traktowała.
To niezbyt trafne określenie dotyczące moich rodziców,
ale co masz na myśli?
Że to wina Twoich rodziców, że jesteś... Oschła?
Nie jestem oschła.
Po prostu stawiam siebie przed wszystkimi innymi.
Dobrze.
Czy to coś czego nauczyła Cię Twoja mama,
żeby siebie stawiać na pierwszym miejscu?
W porządku.
Co chcesz wiedzieć?
Wszystko.
Ale przede wszystkim, dlaczego dzwoniła?
Nie wiem.
Skasowałam wiadomość z poczty głosowej.
Nasze relacje są skomplikowane.
Jak moja i mojego ojca?
- To co innego. - Czyżby?
Bo, wiesz...
chciałbym, aby nagrał mi się na pocztę głosową,
ale... Nie żyje.
Jeśli odbiorę, zacznie mnie prosić o pieniądze,
albo o poradę prawną dla jakiegoś uzależnionego od narkotyków kuzyna,
o którego istnieniu nawet nie wiedziałam.
A może umiera na raka
i chce się po prostu pożegnać.
Pożegnałyśmy się...
dawno temu.
Tak więc... Mogę wracać do nauki,
czy chcesz mnie dalej denerwować?
W porządku.
Nie zaszkodziłoby jednak, gdybyś...
Tym razem mnie pogłaskała po głowie.
- Mmm.
Czy miewasz myśli dotyczące wyrządzenia sobie krzywdy?
Nie.
Czy kiedykolwiek celowo
kogoś skrzywdziłeś?
Nie.
Czy kiedykolwiek słyszałeś głosy, których nie słyszał nikt poza Tobą?
Przyjmiesz Franka spowrotem?
- Więc... To znaczy, że tak. - Nic takiego nie powiedziałam.
- Nie powiedziałaś nie. - Nie.
- Nie wierzę Ci. - Masz do tego prawo.
Jest odpowiedzialny za śmierć Twojego dziecka.
A Ty zabiłeś Sama!
Jestem zmęczona.
Ja też.
Jak miewa się Laurel?
Powiedziała Ci?
Nie musiała.
Cieszę się, że ją masz.
Ja też.
Dobranoc.
Idę do łóżka.
Annalise.
To Frank.
Daj na głośnomówiący.
Hej.
Sprawdź maila.
Frank, gdzie jesteś?
W jej domu.
Nazywa się Lisa Cameron.
Ma córkę...
Madison.
Wysłałem Ci kilka zdjęć.
Musisz stamtąd wyjść.
To jest to czego potrzebuje Annalise.
Frank.
Oko za oko.
Frank, jeśli zbliżysz się do tej kobiety albo do jej dziecka,
naślę na Ciebie policję.
Annalise.
Słyszałeś mnie? Koniec z rozlewem krwi.
Obiecaj mi, Frank.
Chcę dwie bajki na dobranoc.
Mamusia się postara i wybierze któreś.
Frank?
- Nie. - Hej.
Obiecałaś dwie bajki.
Dobrze.
Skończę czytać tę,
i obie idziemy do łóżka spać.
Więc, "Chuchał i dmuchał"
i chuchał i dmuchał,
i w końcu domek zdmuchnął.
"Trzecia mała świnka spotkała mężczyznę niosącego dużo cegieł."
- Annalise, musisz się uspokoić. - Nie żyje?
Nie żyje?
Zabierzcie go!
Co?
Munchies?
Menopauza.
Mm.
Czy to wszystko?
Proszę Pani?
- Halo? - Hej.
- Gdzie jesteś? - Właśnie się stamtąd wymknąłem.
Nic nie zrobiłem.
Powiedz Annalise.
Bon?
Wróć do środka.
Miałeś rację.
To jest to czego jej trzeba.
Frank?
Czy to on?
Wyszedł stamtąd. Nic im nie zrobił.
Dobrze.
Oto rozwiązanie.
Jestem psychologiem, który wyznaczył Ci sąd.
To jawne przesłuchanie,
co oznacza, że moim obowiązkiem jest
zdać relację z niego wszystkim stronom sprawy.
Twój adwokat jest obecny, aby doradzać Ci
wtedy, kiedy odpowiedź na moje pytania, może mieć konsekwencje prawne.
Zrozumiałeś?
Tak.
Dobrze.
Czy kiedykolwiek chciałeś kogoś skrzywdzić?
Fizycznie? Nie.
Tylko emocjonalnie?
Wszyscy się czasami na kogoś zdenerwujemy.
Powiedziałbym, że to normalne.
Zawsze mówisz prawdę?
To byłoby niemożliwe.
Czy powiedziałeś prawdę na temat tego, że widziałeś Charles'a Mahoney'a
tamtej nocy na ulicy?
Tak, nigdy nie skłamałbym w sprawie tak ważnej jak ta.
Czy czujesz, że posiadasz
odpowiednie wsparcie od systemu?
Tak.
- Co się stało? - Nic.
Muszę z Tobą porozmawiać o Wesie.
Tak, powiedział mi, że o nas wiesz.
To nasze życie i nie masz nic do powiedzenia.
Laurel, cieszę się, że jesteście razem.
Po prostu potrzebuję Twojej pomocy.
W skali od 1 do 10,
10 jako najwyższa,
jak określiłbyś wsparcie jakie do tej pory otrzymałeś ze strony szpitala po wyjściu z niego?
10.
Nigdy nie czułem się lepiej.
Annalise Cię przysłała?
Nie.
Słyszałam, że pracujesz teraz w biurze adwokackim.
Nie zamierzam się w to mieszać, nie ważne o kogo tym razem chodzi.
Nawet jeśli chodzi o Wesa?
Proszę.
Ma kłopoty.
To kończy naszą rozmowę.
Jakieś pytania?
Zdałem?
Jak poszło?
Mogę zeznawać.
Tak!
Wiedziałem, że nie mogli Cię uznać za wariata.
Sąd powołuje Wesa Gibbinsa na świadka.
Proszę podnieść prawą rękę.
Czy przysięgasz mówić prawdę, całą prawdę
i tylko prawdę?
Przysięgam.
Dlaczego tamtego wieczora podszedłeś do Wallace'a Mahoney'a?
Zgubiłem się.
Szukałem kogoś, kto wskaże mi drogę.
Czy widziałeś kogokolwiek zanim przeszedłeś przez ulicę?
Tak.
To mężczyzna siedzący tutaj.
Proszę zanotować, że świadek
rozpoznał oskarżonego, Charlesa Mahoney'a,
jako obecnego na miejscu zbrodni chwilę przed tym, gdy padł strzał.
Nie mam więcej pytań.
Panie Gibbins, zeznał pan, że się tamtego wieczora zgubił.
Czy możliwe, że to przez to, iż był pan zdezorientowany?
- Nie. - A czy prawdą jest, że umieszczono pana
w szpitalu psychiatrycznym z powodu wycieńczenia,
kilka miesięcy przed zbrodnią dotyczącą której jest ten proces?
Sprzeciw.
Świadek przeszedł testy psychologiczne.
To sprzeczne wnioski, Wysoki Sądzie.
Zezwalam.
Nie sądzisz, że Twoje problemy z psychiką
mogły mieć wpływ na to, co widziałeś tamtego wieczora?
Wiem, co widziałem.
To był on.
Dlaczego pan kłamie, Panie Gibbins?
Sprzeciw.
Brak logicznego związku.
Mój klient ma alibi.
Nie ma żadnych zapisów rozmów telefonicznych ani nagrań z kamer
potwierdzających, że był wtedy na miejscu zbrodni.
Tylko pan... Student prawa
zagubiony, w odpowiednim miejscu i odpowiednim czasie.
Pani psycholog też będzie zeznawać, Wysoki Sądzie.
Podtrzymuję.
Pracuje pan z kimś,
- kto chce pogrążyć mojego klienta? - Pani Benton.
Albo może jest pan częścią planu, który zakładał postrzelenie i zabicie
- ojca mojego klienta. - Pani Benton!
Jeśli pani nie przestanie, będę zmuszona
przekazać tę sprawę do instancji wyżej
i zawiesić panią, powodując, że nie będzie pani dalej mogła
reprezentować swojego klienta...
Świetnie się spisał. Możesz być dumna.
Mówisz tak, żeby poprawić mi humor.
Zadzwoniłby do Ciebie osobiście, ale Vince nie opuszcza go nawet na krok.
W porządku... Zadzwoń jeśli się czegoś dowiesz.
Laurel?
Koniec przerwy. Zadzwonię później.
A więc?
Nina miała rację. Tego nie da się wygrać.
Proszę, nie mów tak.
Jednak jest sposób na to, aby to naprawić.
Musisz odwołać się do zagrożenia, w jakim postawiłaś swoje dzieci.
Mój poziom alkoholu we krwi był zdecydowanie powyżej jakiejkolwiek normy.
Nie powiedziałam, że będzie łatwo.
- Łatwo to nie to samo co niemożliwie. - Wiesz co?
Podejrzewam, że nie dostałaś tego stanowiska
poddając się za każdym razem, gdy ktoś Ci powiedział "Nie."
Tu chodzi o moje dzieci.
Jeśli muszę oddać wszystkie pieniądze, aby je odzyskać...
Z dwoma wizytami w miesiącu,
nadzorowanymi przez kogoś, kto widzi w Tobie wroga?
Podejmiesz walkę,
zwłaszcza, jeśli rzeczywiście dzieci znaczą dla Ciebie tak wiele.
- Oczywiście, że tak. - Więc dlaczego o nie nie walczysz?
- Walczę. - Nie, nie walczysz.
Dzwonisz, żebym przyszła do Twojego biura
i płaczesz o pomoc.
Żadne dziecko nie chciałoby mieć takiej matki.
Chcą silnej matki. Masz to w sobie.
Po prostu pozwalasz temu jednemu mężczyźnie
wyrwać z Ciebie tę siłę.
Czy to coś co zrobił Ci również Twój mąż?
Wielu mężczyzn mi to zrobiło.
Wezmę tę sprawę, jeśli chcesz.
Nie, nie trzeba...
Co?
Myślisz, że znajdziesz kogoś lepszego?
Jak poznała pani Charlesa Mahoney'a?
Na konferencji inwestycyjno-bankowej początkiem tego roku.
Wtedy zaczęliście razem sypiać?
Tak, spotykaliśmy się raz lub dwa razy w tygodniu w moim domu.
O której godzinie Charles przyszedł
w dniu morderstwa jego ojca?
- Około 21:00. - Czy Twoja córka widziała go?
- Nie. - Bo go tam nie było?
Bo nie przedstawiam mojej córce mężczyzn, co do których
nie mam poważnych zamiarów.
Kiedy ostatni raz rozmawiała pani z Charles'em?
Zanim został aresztowany.
Kontaktowała się z nim pani w jakikolwiek sposób od tamtej pory?
- Nie. - Na pewno?
Tak jak powiedziałam, nie.
Tak więc proszę wyjaśnić telefon, który wykonała pani do niego wczoraj,
z telefonu domowego.
Munchies?
Oto rozwiązanie.
Nie zamierzam się w to mieszać, nie ważne o kogo tym razem chodzi.
Nawet jeśli chodzi o Wesa?
Proszę.
Ma kłopoty.
Z tej strony Nate Lahey... Jestem śledczym
z biura adwokackiego w Filadelfii.
Proszę mówić szybko. Właśnie idę do sądu.
Mamy tutaj osobę, która twierdzi, że wasz podejrzany,
Charles Mahoney, ma telefon w swojej celi.
Halo?
Kto mówi?
To numer pani domowego telefonu, prawda?
Tak.
To fakty nie będące w materiale dowodowym.
Oto telefon na kartę
znaleziony w celi Pana Mahoney'a,
razem z zapisem świadczącym o tym,
że połączenia zostały wykonane z domu świadka.
Czy Mahoney'owie zapłacili pani
za składanie fałszywych zeznań?
Sprzeciw! To nękanie świadka!
Oddalam.
Odpowiedz na pytanie.
- Nie. - Na prawdę?
Tak więc to pani córka wykonała te połączenia telefoniczne do Charlesa,
czy może, co bardziej prawdopodobne,
pani przemyciła ten telefon do jego celi,
aby uzgodnić z nim wspólną wersję wydarzeń dla sądu.
Wysoki Sądzie, obrona zgłasza wniosek o ustanowienie nowego przesłuchania
w celu sprawdzenia prawdziwości właśnie przedstawionych wydarzeń.
Dlaczego?
Mamy świadka, który widział oskarżonego
na miejscu zbrodni,
jego odciski na narzędziu zbrodni,
nie wspominając o finansowym motywie,
który sięga 25 miliardów dolarów.
Proszę, Wysoki Sądzie.
Nie marnujmy pieniędzy podatników.
Kilka miesięcy temu,
szaleniec z bronią w ręku, odebrał życie mojemu ukochanemu mężowi.
Nigdy nie czułam większego smutku, aż do dzisiaj, kiedy okazało się,
że mogę stracić również mojego jedynego syna, Charlesa.
Jako matka, czuję się bezsilna,
widząc mojego syna posądzanego o zbrodnię, której nie popełnił.
Jako obywatelka tego kraju, czuję złość
na system, w którym zezwala się na takie traktowanie niewinnych ludzi...
Co czytasz?
Być niesprawiedliwe w więzieniu...
Wiadomości.
Zjedzmy coś.
Co?
Gdybym włamał się do Twojego laptopa,
czy okazałoby się, że czytasz
o sprawie Wes'a?
Czy nie pamiętasz jaki Ci mówiłem,
że trzymam się od tego z daleka?
Tak, pamiętam.
Po prostu Ci nie wierzę.
Daj spokój, wiem, że wszyscy przede mną coś ukrywacie.
Zawsze byłem z Tobą szczery,
mówiłem, że są pewnie sprawy, o których nie mogę Ci powiedzieć, dla Twojego własnego dobra.
Znowu to samo.
Chyba żartujesz.
Od początku mówiłem,
żebyś trzymał się z daleka od Annalise,
a Ty, na przekór, zacząłeś błagać ją o to, żeby przyjęła Cię do pracy.
Znowu się zaczyna.
Co? Mamy za sobą trzy mile spędzone dni,
a ja już zaczynam sobie przypominać, dlaczego w ogóle zerwaliśmy.
Powiedziałeś, że zerwałeś ze mną,
bo potrzebujesz czasu dla siebie.
- Czy to było kłamstwo? - Nie.
Więc co to ma wspólnego z tym, że mnie rzuciłeś?
To, że nigdy nie byłeś ze mną całkowicie szczery.
Bo to sprawa poważniejsza, niż sądzisz.
Jeśli jesteś taki ciekawy dlaczego nie zapytasz o to Annalise?
Więc to wina Annalise?
- Tak! - Nie! Nie!
To Ty stwierdziłeś, że nie opowiesz mi o sprawie
- dotyczącej Wesa! - Bo to nie moja rola.
Może to przez to, że boisz się,
że poznam Twoje prawdziwe oblicze
- i mi się ono nie spodoba. - Przecież mnie dobrze znasz.
Ale nie na tyle na ile bym chciał. Bo wiesz, Connor...
Chcę wiedzieć wszystko o facecie, z którym jestem...
To co dobre i co złe... Na tym polega miłość.
Nie, myślę, że miłość jest wtedy,
kiedy inny facet Cię rzuci, a ja dalej jestem przy Tobie.
Więc myślisz, że to, iż pozwoliłeś mi się wypłakać na Twoim ramieniu,
jest dowodem na to, że mnie kochasz?
- Tak! Bo Cię kocham. - Nie.
Myślę, że kochasz tylko swoje wyobrażenie o mnie.
- Nie, kocham Ciebie. - Jakbym był jakimś bezpiecznym kocem,
w który owijasz się, kiedy
sprawy z Annalise mają się źle.
- To nie prawda. - I to... Nie jest prawdziwa miłość.
To jakiś poważny emocjonalny bagaż,
który ze sobą nosisz od dnia,
kiedy Cię poznałem.
Czy na prawdę tak o mnie myślisz?
Że jestem w jakiś sposób zepsuty?
Wmawiałem sobie, że przez
ten cały czas to ja byłem kretynem.
Connor.
Connor!
Myślisz, że Frank chciałby przyjść?
Nie żartuj tak.
Sądzisz, że bym go nie przyjął?
Martwisz się.
- Oczywiście. - Więc przestań.
Dzisiaj był dobry dzień.
A jutro?
Nie myślmy o tym.
Chodź tutaj.
Jestem przy Tobie.
Co?
Zawsze się mną opiekowałaś.
Teraz moja kolej.
Jestem przy Tobie.
Mam też siebie. Ale dziękuję bardzo.
Wiem...
Ale ja też przy Tobie będę.
Jest tutaj?
- Idź do domu. - Nie.
Miałaś już okazję z nim być, i skłamałaś na ten temat.
Teraz moja kolej.
Wyjdź!
Dziękuję za spotkanie.
Serio?
Jeśli przespałeś się z Oliverem,
przynajmniej zostań u niego na noc i daj odpocząć mojej kanapie.
Co się stało?
Nienawidzę go.
Tak bardzo go nienawidzę!
Connor!
Co tu się stało?
Halo?
Błagałem Sama, aby pozwolił mi powiedzieć Ci prawdę.
Każdego dnia, odkąd wróciliśmy do domu, a Ty cały czas...
siedziałaś w swojej sypialni.
Ale... Nie chciał mnie nawet wpuścić do domu.
Tak dobrze mnie znał,
wiedział, jak namówić mnie do zrobienia czegokolwiek sobie zażyczy.
I im więcej czasu upłynęło, tym bardziej sądziłem, że racja jest po jego stronie.
Wróciłaś do pracy,
poprawiło Ci się.
Nigdy mi się nie poprawiło.
Patrzyłeś na moje cierpienie, przez te wszystkie lata.
Pozwoliłeś mi myśleć, że to ja zabiłam własnego syna.
Widziałeś, że moje małżeństwo z Samem się rozpada.
I nic nie powiedziałeś.
- Sam mi nie pozwolił.
Miałeś tyle miesięcy, aby mnie przeprosić,
a dalej o wszystko obwiniasz Sama.
Zabiłeś mojego syna.
To byłeś Ty
I miałeś czelność... Czelność zostać w moim życiu.
Sprawić, abym Ci zaufała, dbała o Ciebie.
Chcę to wszystko naprawić.
Niby jak? Hmm?
Jak chcesz to zrobić, Frank?
Wymażesz przeszłość?
Wszystko cofniesz? Oddasz mi dziecko?
Mogę spróbować.
- Nie możesz. - Mogę.
Pozwól mi to naprawić.
Czemu tak długo?
Myślisz, że będę się czuć winna? Bo nie będę.
Kocham Cię, Annalise.
Frank?
- Nie rób tego. - Wyjdź.
To tylko doda jej bólu.
Zrobisz to dla mnie.
To nie jest to czego ona chce.
To jest dokładnie to czego chcę.
Zrozumieliśmy co chciałeś powiedzieć!
- Naciśnij spust! - Ona tego nie wytrzyma.
- Naciśnij go! Zrób to! - Ja tego nie wytrzymam.
- Naciśnij spust! - Frank, nie!
- Zrób to! Naciśnij! - Proszę, nie rób tego!
- Zrób to! Zrób to dla mnie! - Nie, proszę! Nie!
- Nie rób tego! - Naciśnij go! Zrób to!
- Zrób to! Zrób to! - Nie!
- Zrób to! - Nie!
- Zrób to! Zrób to! - Nie!
Zrób to! Zrób to!
Nie!
Bonnie. Bonnie, dzięki Bogu.
Dlaczego nie odbierasz telefonu?
Co się stało?
Ktoś poszedł na policję.
- O czym Ty mówisz? - Co?
Annalise została aresztowana, bo ktoś anonimowo zadzwonił na policję.
Annalise zadzwoniła do nas, żebyśmy wszyscy przyszli do jej domu.
- Wiedziałaś o tym? - To nie ona dzwoniła.
To dlaczego mnie okłamała?
Powiedziała, że nie wie, czy ktoś umarł w pożarze,
ale wiedziała, czyż nie?
O czym Ty mówisz?
Mówili w wiadomościach. Znaleźli niezidentyfikowane ciało mężczyzny.
O Mój Boże, Ty wiesz kto to.
Nie mówisz nam, bo to Connor, prawda?
Przysięgam, że jeśli nas teraz okłamiesz,
pójdę na policję.
- Powiedz kto to! - Czy Connor nie żyje?
Powiedz nam. Powiedz mi, proszę.
Przepraszam za to.
Zdarza się.
Czy może...
zdarzyć się ponownie?
To były moje pierwsze napisy. Enjoy. Bernadetta Ś.