Hebben jullie nog plaats voor een toetje?
Lust oom Danny geen geconsumeerde perzik?
Geconserveerd. -Net als geconserveerde kersen.
Wie zegt dat hij ze niet lust?
Hij vindt ze heerlijk, maar hij mag ze niet.
Waarom niet? -Hij heeft diabetes.
Een kaart. Nog een.
We hadden vroeger een pruimenboom.
Geen pruimen, maar nectarines.
Waren het echt nectarines?
Je geheugen verlies je het eerst.
We aten man en zijn een haantje, maar ze wilde niet dat de anderen ham aten.
Zo is ze. Toen haar dochter een tatoeage kreeg...
zei ze: Je bent m'n dochter niet meer. -Weet ik nog.
Dat zeg je toch niet. Ze is zo rancuneus.
Het is nooit goed genoeg.
Haar dochter was zo lief. -Ze is erg dik.
Nee, ze heeft een maagverkleining gehad. Ze is bijna 90 kilo kwijt.
Ja, ze is getrouwd.
Met een chiropodist. -Ze was zo lief.
Tot die chiropodist. -Ik heb er een bezocht.
Voor je likdoorns? -M'n osteoom.
Heb je een osteoom gehad? -Vreselijk pijnlijk.
Ben je eraan geopereerd? -Ja.
Dokters kunnen tegenwoordig een hoop.
Je maag verkleinen, bot afschaven.
Dat was...
Dat was heel fijn. -Ja.
Ik weet hoe zwaar het voor jou is.
Ik wil het goedmaken. -Je hoeft niets goed te maken.
Ik wil de afstand tussen ons verkleinen.
Welke afstand? -We moeten gaan reizen.
Reizen? Maar je bent niet in orde. -Maar ik voel me veel beter.
Waar zouden we naartoe moeten gaan?
Waar we willen. Waar de wind ons naartoe blaast.
Kunnen we er een andere keer over praten?
Prima.
Natuurlijk.
Ik wil Maggie een keer uitnodigen.
Waarom? -Ze woont hier pas.
Ze kent niemand behalve George en m'n moeder.
Je vindt haar vast aardig.
Goed. -Ik moet op het potje.
Ik ben laat. Mama gaat met je mee.
Ken je je andere mama nog?
Wat doe je nou? -Ik stel haar een eerlijke vraag.
We moeten eerlijk zijn zodat ze opgroeit met een coherent verhaal...
over haar herkomst en hoe ik erbij ben gekomen.
Daar ben ik het mee eens...
maar hier moeten we zorgvuldig het moment voor uitkiezen.
Vind je niet? -Ik moet op het potje.
Nu is toch een prima moment? -Liever na het potje.
Goed. Kom, we gaan op het potje.
De coherente ouder
Zullen we Mary bellen? -We moeten haar niet onder druk zetten.
We hebben haar net geïnsemineerd.
Heeft ze jou gebeld? -Jij hebt haar geïnsemineerd.
Niet persoonlijk. Heeft ze jou gebeld?
Rustig. Als ze zwanger wordt, horen wij het als eerste.
Ik weet niet of ik dit wel wil doen. -Wat?
Naar die adoptiebeurs gaan.
Het is geen beurs, maar een picknick. En we moeten wel gaan.
Sissy Pasquese heeft ons boven aan die lijst gekregen.
Het lijkt me gewoon heel vreemd. -Hoezo?
Alsof we een hondje gaan uitzoeken. -We gaan geen hondje uitzoeken.
We weten niet of Mary zwanger is en of ze het ooit wordt.
En we zouden niets uitsluiten tot een van de opties iets oplevert.
Kijk nu toch. Weet je hoe we eruitzien?
Als een stel homo's.
Hij wilde gecremeerd worden. -Nee.
Dat zei hij. -Hij was mijn broer.
Ook de mijne. Als Carl zegt dat hij gecremeerd wilde worden, doen we dat.
Over mijn lijk. -Best.
Even kalm blijven.
Zij doet altijd moeilijk. -Laat haar met rust.
Geeft uw geloof hier richtlijnen voor?
We zijn niet gelovig. -Als kind wel.
We hebben toch geen geloof nodig om onze broer te begraven?
Ik wou niet... -We zijn afvallig katholiek.
Jullie zijn afvallig. Vera en ik gaan nog naar de kerk.
Tijdverspilling. God bestaat niet.
Ik weet alleen dat Danny niet gecremeerd wilde worden.
Dat zei hij een halfjaar geleden, op de bingo.
Wilde hij op de bingo gecremeerd worden?
Laten we allemaal even diep inademen...
en zo eerlijk mogelijk zijn...
over wat Daniel had gewild.
Niet wat wij willen.
Iedereen is op zoek naar het schattigste kind.
Dat zijn ze allemaal, op het eerste gezicht.
Al die kinderen hebben het nodige meegemaakt.
Wij niet dan?
Dit is allemaal een beetje vreemd, vind je niet?
Het zijn spelende kinderen. -Nee.
Ze beseffen dat ze geobserveerd worden, als dieren in een zoo.
En zij?
Ze is schattig, maar dat vinden er nog meer. Laten we erheen gaan.
Heb je zand in je schoenen?
Daarom heb ik een hekel aan zandbakken. Er zit zo veel zand in.
Ik wist niet zeker of je het deed.
Toen ik jonger was, wel.
Maar nu weet ik niet of dat wel met m'n medicijnen samengaat.
Je kunt beneden met ons mee-eten.
Ik weet niet of je het hebt gemerkt, maar ik probeer ma te ontlopen.
Pas op met haar. Ze heeft het zwaar de laatste tijd.
Dan zitten we in hetzelfde schuitje.
Ik vind dat werk erg mooi.
Waarom vindt iedereen dat toch het mooist?
Ik heb wat foto's verscheurd. Nou en?
Iedereen wil dat ik dat goed kan.
Ik vind het heel provocerend en verontrustend. En mooi.
Daar draait het toch om in de kunst?
Ja, maar met al die ellende in de wereld...
lijkt kunst er niet toe te doen, snap je?
Ja, ik snap het. -Bovendien heb ik geen inspiratie.
Je muze laat het wel eens afweten.
Zo is het, George.
George, daar ben je. Ik maakte me zorgen.
Het gaat prima. -Wat doe je hierboven?
Een beetje kletsen. Moest je me hebben?
Nee, ik wilde alleen weten waar je was.
Je was zat nog in de droger. -Sorry.
Is dat mijn eten?
Het komt uit de koelkast.
De grote koelkast? -Ja, en dan?
Ik kom naar beneden. -Nee, blijf alsjeblieft hier.
Je telefoon gaat. -Weet ik.
Ik dacht gewoon...
dat je misschien te stoned was.
Ik ben nog nooit in zo'n ding geweest, jij?
Leuk, hè?
Als ik hier niet mee stop, ga ik overgeven.
Gaat het?
Alleen een beetje misselijk. -Jij wordt nooit een astronaut.
Waarom niet? -Een astronaut mag niet overgeven.
Nooit over nagedacht, maar je hebt vast gelijk.
M'n moeder komt me ophalen. -O ja?
Als ze uit het afkickcentrum komt. Over zes weken.
Ik ben er niet doorheen gekomen. -Dit is Anthony.
Anthony, dit is Keith.
Anthony is geen adoptiekind. -Nee?
M'n moeder komt me halen.
Fijn voor je.
Moest je overgeven? -Nee.
Bijna. -Hij heeft last van de reisziekte.
Hij wordt nooit een astronaut. -Onmogelijk.
Pardon. Hallo.
Sorry, maar uw kind heeft mijn kind gepest.
Wat zegt u? -Zeg het dan.
Hij duwde me op de grond en probeerde m'n rugzak af te pakken.
Dat kan niet. Hij verwart Julio met een ander.
Hij zei dat hij het was. -Dat is toch niet waar?
Zoiets zou je toch nooit doen?
Uw kind heeft zich vergist. -Hij was het.
Hij zegt van niet. -Hij liegt.
Mijn zoon liegt niet.
Ik was het niet. -Hij zegt van niet en dat geloof ik.
Hij was het wel. -Het was gewoon een spelletje.
Fijn dat je er bent.
Geen probleem. -Hoe gaat het met je?
Goed.
Ja? Met mij ook. Ik neem m'n medicijnen weer.
Mooi.
Kon je me dat niet via de telefoon vertellen?
Ik wilde je graag zien.
Ik wil de dingen afsluiten. Meer niet.
Zullen we bestellen? -Ik heb geen honger.
Ik ook niet.
Was dat het? Is het nu afgesloten? -Ja.
Ik denk het wel. Alleen... -Wat?
Ik wilde zeggen dat ik nog steeds om je geef.
Ik geloof dat ik dat wel weet.
Geef jij nog steeds om mij?
Natuurlijk. Maar we zijn nu uit elkaar.
Natuurlijk.
Mag ik je omhelzen?
Oké.
Ik ga nu. -Tuurlijk.
Mag ik meelopen naar je auto? -Nee.
Oké. Ik blijf hier en neem een stuk taart.
Ik kom m'n vader ophalen. -Hij is boven.
Mooi. -Wil je een pepermuntje?
We kopen ze in grootverpakking. -Nee, dank je.
Heb je zin om morgen te komen eten?
Hier? -Nee, bij mij thuis.
Bij Brenda, Maya en mij thuis.
Oké. -Goed.
Ik kijk er naar uit. -Mooi.
We zijn er. -Met het eten.
Dan zie ik je morgen. -Ja.
Hoezo, eten? -De koude kip voor bij de wake.
Danny zou er eten bij gewild hebben. -Vandaar de kip.
En hamballetjes met bacon. -Dat zou hij gewild hebben.
Prima. -Waar moet het heen?
Beneden in de koelkast. Geef maar aan mij.
Ik doe het wel. Geen probleem.
Hij wil niet geadopteerd worden. -Dat zegt hij...
om zichzelf te beschermen voor afwijzing.
Ik vond hem heel apart.
Niet achterlijk of zo.
Jij kon het ook met hem vinden. -Hij heeft problemen.
Je vond hem leuk.
Hij was wel schattig. -Ja, hè?
Een probleemgeval, maar wel leuk. -Ik wil hem.
Meen je het? -Wij kunnen hem gelukkig maken.
We kunnen z'n verleden niet terugdraaien.
Dat weet ik wel.
Het verandert ook niets aan wat jij hebt meegemaakt.
Dat weet ik ook.
Ik denk dat het te doen is.
Wat doe je hier?
Ik hoorde dat Julio problemen op school heeft gehad.
Hoe weet je dat? -Ik zit in de feestcommissie.
Een van de moeders heeft het me verteld.
Sinds wanneer zit jij in die commissie?
Ik zie ze niet elke dag, dus wil ik bij de school betrokken zijn.
Ik los het zelf wel op.
Wat is er gebeurd? -Hij heeft een jongen gepest.
Zomaar? -Zoveel stelt het niet voor.
Net als onze nacht samen, zeker.
We doen net of het niet gebeurd is. -Zo zijn jongens gewoon.
Ik wil hem spreken. -Hij ligt in bed.
Mijn pa zou me slaag gegeven hebben.
Gelukkig ben jij je pa niet. -Mag ik binnenkomen?
Nee, vanavond niet. Ik regel het wel. Ga naar huis.
Slaapt ze? -Ja.
Ik wil het over vanochtend hebben. -Oké.
Ten eerste was ik boos dat jij dat tegen haar zei zonder overleg met mij.
Je hebt gelijk.
Het spijt me. -Dank je.
Maar je kunt het beste de waarheid zeggen.
Ik ben voor openheid over waar ze vandaan komt en wie ze is.
Maar zij moet de aangever zijn.
We wachten tot ze zelf vragen gaat stellen.
Ze heeft de woordenschat nog niet...
maar ze kan zich zulke dingen wel afvragen.
Ik denk dat je haar in de war brengt.
Op een dag komt ze erachter dat ik haar moeder niet ben.
Ik wil dat vreselijke moment voorkomen. -Dat hoeft niet vreselijk te zijn.
Kinderen moeten hun achtergrond kennen om hun zelfbeeld te vormen.
Je kunt ook te veel vertellen. Dat weet jij maar al te goed.
Mijn ouders stelden geen grenzen.
De jouwe stelden alleen maar grenzen. Was dat zoveel beter?
Pas geen theorieën toe uit een boek dat je nog niet eens uit hebt.
Ze is mijn dochter en dit bepaal ik.
Ik kan niet eens meer bij hem aan tafel zitten eten.
Relaties veranderen. -Dat is zo.
Bijt hij op z'n vork? Ik had eens een vriendje die dat deed. Vreselijk.
Nee, dat doet hij niet. -Hij mishandelt je toch niet?
Nee, hij wil alleen overal over praten. De hele tijd door.
Z'n stem klinkt voor mij als nagels over een schoolbord.
Ik weet al wat het is. -Wat?
Een vriendin van me had haar zieke man verzorgd...
en toen hij genezen was, was ze het zat. -Hem?
Het was niemands schuld, ze was het gewoon zat.
We hadden het er net over om naar Tangier te gaan. Kom je mee?
Nee, ik moet eten maken voor George.
Je moet af en toe ook iets voor jezelf doen.
Da's belangrijk. Zorg voor jezelf. -Dat is zo.
Ik heb over Anthony gedroomd.
Ik wist dat hij je had geraakt.
Hij bleef maar dekens over me heen gooien, enorm zwaar.
M'n ribben leken te breken en ik kreeg geen adem.
Maar hij heeft wel indruk gemaakt.
Hoi. -Raad eens wie er zwanger is.
Jij? -Ja, van jullie baby.
Mary is zwanger. -Echt waar?
Ik twijfelde eerst, maar ik ben echt over tijd...
en ik heb zin in gegrild vlees.
En je weet wat dat betekent. Ik weet het wel.
Kan ik zeggen dat we er blij mee zijn? -Ja, doe maar.
David en ik zijn dolblij.
Ik ook. Nu kan ik tenminste weer gewoon met m'n man vrijen.
Daar zal hij heel blij mee zijn. Ik hang op. Ik heb ernstige diarree.
Dat is trouwens ook een goed teken. Maar ik bel jullie nog.
We worden vader.
En Anthony?
Die komt ook wel terecht.
Afgezien van Taylor hebben we geen ervaring met kinderen.
Om er nu meer dan een te nemen... -Zou gekkenwerk zijn.
Of zie jij het anders?
Nee.
anonieme beller
Met Margaret Chenowith.
Ik wilde je niet bellen, maar er is iets mis met Billy.
Wat is er dan?
Het is beter om elkaar even te ontmoeten.
Ik wil m'n excuses aanbieden voor het gedrag van m'n zoon.
Uw vrouw vond dat niet nodig.
Dan tevens mijn excuses voor haar gedrag.
M'n vrouw en ik zijn uit elkaar, dus u snapt wel...
dat Julio het moeilijk heeft. -Natuurlijk.
M'n vrouw slikt antidepressiva. Daardoor is ze minder streng.
Bovendien heeft ze een vriend die op school wiet rookte.
Volgens mij doet hij dat nog.
De situatie thuis heeft bijgedragen aan Julio's gedrag.
Julio wil uw zoon z'n excuses aanbieden.
Morgenochtend voor school, als dat kan.
Ja, dat zou heel fijn zijn.
Hadden we maar meer van zulke vaders. -Ik ben begrafenisondernemer.
Misschien ben ik daarom wat socialer dan m'n vrouw.
Binnenkort m'n ex-vrouw.
Denkt u dat onze scheiding er de oorzaak van is dat Julio...
zich misdraagt?
Dat zou kunnen.
Dank u voor uw eerlijkheid.
Er spelen ook nog andere dingen.
Frankie Yankovic was z'n favoriet. -Welnee.
Jawel, hij had al z'n platen, stuk voor stuk.
Herbie Hancock was z'n favoriet.
Die moest op z'n begrafenis gedraaid worden.
Dat heeft hij me verteld. -Misschien had hij twee favorieten.
Wie heeft er nou twee favorieten?
Ik. En ik heb wel drie favoriete nummers.
Weet u wat de lievelingskleur van m'n dochter is?
Blauw en groen.
We draaien Frankie Yankovic en Herbie Hancock. Goed?
U zei dat het een noodsituatie was. -Dat heb ik nooit gezegd.
Nee, maar wel geïmpliceerd.
Billy heeft zichzelf al eens wat aangedaan. Dat kan weer gebeuren.
Dat is niet mijn probleem. -Billy heeft me alles verteld.
En gezien je familie snap ik dat je ermee gestopt bent.
Dit staat los van m'n familie.
Billy zei ook dat jullie weinig seks hadden. Dat komt door hem.
Hij heeft nu medicijnen met minder bijwerkingen.
Hij zei ook dat de seks die jullie hadden, wel heel goed was.
En dat zegt hij niet zomaar. -Heeft hij over ons seksleven verteld?
Natuurlijk, ik ben z'n moeder.
Toen jullie samen waren, had hij lichtjes in z'n ogen.
Dat had ik al niet meer gezien sinds hij vier was.
Je doet hem goed. -Hij is beter af zonder mij.
En anders ik wel zonder hem. -Hoe zou het wel kunnen werken?
Dit is geen onderhandeling. -Over alles valt te onderhandelen.
M'n zoon heeft ooit een zelfmoordpoging gedaan.
Hij houdt nog altijd veel van jou. En ik denk dat dat wederzijds is.
Hoe is het met m'n meisje? -Goed.
Ja? Help je mama met eten koken?
Moet ik helpen?
Ja, door je vanavond niet als een zak te gedragen.
Waarom zou ik dat doen? -Gisteren deed je dat wel.
Ze is niet meer alleen jouw dochter. Dat was kwetsend.
Kunnen we dit later bespreken? -Best.
Natuurlijk, dat is prima.
Zeker weten.
Ik weet het zeker.
We zien je dan.
We moeten er een extra bord bij zetten.
Maggie neemt George mee.
Had ik nee moeten zeggen?
Alstublieft. Dit neem ik mee.
Ik moet gaan. -Nee, blijf.
Ik moet weggaan.
Billy wil je wat dingen zeggen...
en wie weet wat jullie nog meer te bespreken hebben.
Bel je me om te vertellen hoe het gegaan is?
Goed, mam. -Dit neem ik mee.
Heb jij dit zo gepland? -Ik wist niet zeker...
of ik gisteren wel duidelijk geweest was.
Als er in de toekomst een moment komt...
of het nu over een uur, over een maand of over een jaar is...
dat je van gedachten verandert over, je weet wel, ons...
dan sta ik ervoor open.
Laat je me in de val lokken door je moeder?
Zo zou ik het niet noemen. -Ik ben weg.
Ik weet het.
Maar ik wilde niet dat je de wereld in zou gaan...
zonder te weten hoe ik me voelde.
Ik snap het. Ik weet hoe je je voelt, maar dat gaat nooit gebeuren.
Dus jij weet absoluut zeker dat je dat nooit meer voor me zult voelen?
Eigenlijk wel.
Hoe weet je wat je in de toekomst zult voelen?
Dat kan niemand toch?
Mijn god, ik ga...
naar de wc.
Laat me niet alleen. -Nee, ik ren gewoon even naar de wc.
Ik ben zo terug.
Heb je hem over onze thuissituatie verteld?
Geen details, hoor.
Maar hij is het schoolhoofd.
Hij zocht een verklaring voor Julio's gedrag.
Hij is erg bezorgd. Hij zei dat Julio om zich heen slaat door onze scheiding...
en het verbaasde hem dat hij niet nog meer problemen heeft.
Zei hij dat?
Hij was erg meelevend.
Het is moeilijk voor mij. De jongens worden ouder, ik sta er alleen voor.
Maar ik wist niet dat het zo erg was.
Het is oké.
Ik breng het in orde.
We brengen het samen in orde.
Wie staat er voor de deur?
Opa en Maggie. -Ja.
Hallo, kom binnen.
Dank je. -Fijn je te zien.
George, welkom.
Is het niet erg dat m'n vader mee is? -Welnee.
Praat niet over me alsof ik er niet ben.
Als Nate en ik gespannen overkomen, komt dat niet door jullie.
We hebben ruzie gehad. -Ruzie?
Nee, een meningsverschil. -Waarover?
Over het moment dat Maya... -We bespreken het een andere keer.
Ja, het is niet belangrijk. Maar als de sfeer gespannen aanvoelt...
dan heeft het niets met jullie te maken.
Witte wijn?
Alsjeblieft. -Opa George en Maggie.
Als hij beter is, kun je hem toch verlaten?
Dat kan ik niet. Als hij naar me kijkt, zie ik het kind in hem.
Dat heb ik altijd met mannen. Of ze nu 10 of 80 zijn...
ik zie ze daar staan, als kinderen in korte broeken.
Kleine, magere, verloren jongetjes.
Waarom kies ik altijd mannen met spillebenen?
Ik ben een enorme mislukkeling. -Welnee.
Jawel. -Je bent gewoon een mens.
Er zijn grenzen.
Maar ik heb hem een gelofte gedaan. -Ze voelt alles zo diep.
Ruth, het huwelijk, en zeker een ongelukkig huwelijk...
hoeft niet tot de dood te duren. -Maar hij is lief. En ziek.
Hij kan niet eens voor zichzelf zorgen.
En z'n dochter Maggie? -Die heeft haar eigen leven.
Ik wil je iets vertellen.
Ik heb eens een minnaar gehad die alcoholist was.
God, ja. -Weet je wat ik gedaan heb?
Wat? -Ik heb hem er vanaf geholpen.
Ik heb iedereen opgebeld...
en ik heb hem een baan en een huis bezorgd.
Toen ik wist dat hij het zou redden, heb ik 'm aan de dijk gezet.
Dat zou ik nooit kunnen.
Dat was een heerlijke maaltijd...
ondanks de moeilijke sfeer waarin hij bereid werd.
Het was heerlijk. -Dank je.
Hoe is het met haar? -Ze slaapt als een blok.
Die kleine meid valt zo in slaap.
Meestal wel.
Jullie ruzie is kennelijk overgewaaid.
Het was geen ruzie. Het ging erom of we Maya al moeten vertellen...
dat Brenda niet haar biologische moeder is.
Kan ze zich Lisa niet herinneren?
Dat weet ik niet.
Ze begint net te lopen. Dat kunnen we niet weten.
Ik denk dat ze oud genoeg is om te weten...
hoe ik haar moeder ben geworden.
Ik heb altijd al iets willen vragen.
Hoe heette Lisa's zwager? -Hoyt.
Is ooit vastgesteld of hij met Lisa's dood te maken had?
Het geeft niet.
Aangezien ze allebei dood zijn, weten ze het niet.
Niemand zal het ooit weten.
Maar jij hebt een theorie. -Zo is het genoeg.
Ik denk dat ik het wel weet, ja.
Het is belangrijk om te weten wat er gebeurd is. Cruciaal, zelfs.
Ik zei toch dat ik het weet. -Heb je het afgesloten?
Om de waarheid te zeggen, heb ik het niet afgesloten.
Zullen we het hierbij laten?
Het spijt me. Ik voel me nogal suf door m'n medicijnen.
Als ik iets in m'n kop krijg...
blijft het maar rondgaan in een eindeloze cirkel.
Het spijt me. -Het is geen probleem.
Op onze baby.
Zit hier alcohol in?
Nee, het is cider.
Jammer. Van m'n gyneacoloog mag ik twee glazen rode wijn...
tot het tweede trimester. -Echt waar?
Ik wil jullie niet bezorgd maken...
maar vanochtend had ik ineens allemaal vlekjes.
Dat is niet zorgwekkend. Dat had ik tijdens al m'n zwangerschappen.
Ik heb ook nog steeds trek in vlees, dus ik ben wel zwanger.
Weet je het zeker? -Vlekken horen erbij.
Bovendien doen m'n borsten zeer. Ik kan amper een beha dragen.
Daarom draag ik er geen.
Is er nog gerookte zalm? -Ja.
Waarom hebt u dan getekend? -Verstaat u geen Engels?
Pardon?
's Ochtends al high, hè?
Mama wil dat ik ga werken. Geloof je dat?
We moeten allemaal werken.
Kan dan niemand in deze familie me met rust laten?
Ik zag ineens Maya voor me die vol zelfmedelijden voor de tv zit...
en om niets of niemand geeft.
Dat deed me pijn.
Dag. Ik hou van je.
Zou ik u even kunnen spreken in m'n kamer?
Natuurlijk.
Dit heeft een fortuin gekost.
De lijkkist? -Onder meer.
En wat er allemaal nog bij komt. -Wat dan?
Een hele lijst. Dat wil je niet weten.
Misschien niet, nee. -Echt niet.
Maar dat is dus waar je geld voor hebt.
God zegene hem, al was hij een smeerlap.
Hij ziet er goed uit. -Dank u.
Onzin. Hij ziet er dood uit. -Hij is ook dood.
Wat wilt u met de stoffelijke resten doen?
Carl en ik willen hem uitstrooien vanaf de pier van Santa Monica.
Hij ging daar graag vissen. -Dat is wat hij wilde.
Je zus heeft het nog steeds over Forest Lawn.
Jammer dan.
Ik heb honger.
We gaan hamballetjes eten voordat ze op zijn.
Sorry, maar uw familie bestaat uit een stelletje controlfreaks.
Zo zijn alle families toch?
Wist ik maar wat u wilde. -Vraag je mij wat ik wil?
Ja, het is uw begrafenis.
Twintig jaar lang heeft niemand me iets gevraagd.
Wat ik wil...
is dat Maya een moeder heeft.
Ik heb er veel over nagedacht en ik wil verhuizen.
Uit het huis weg? -Ja, dat is het beste voor ons beiden.
Hier zijn te veel slechte herinneringen.
We moeten een nieuwe start maken.
We kunnen een nieuwe start maken en al onze problemen achter ons laten.
Zo is het.
Wat haal jij in je hoofd?
Ik pak wat te eten. -Eruit. Ik ben in gesprek met m'n man.
Eruit. Ga werken. Wegwezen.
Ik heb een afspraak gemaakt om een huis in Park La Brea te bekijken.
Het is op loopafstand van de musea. -En van Farmers Market.
Wil je echt wel opnieuw beginnen? Want het zou me zielsgelukkig maken.
Sorry dat ik niet aangebeld heb. Er kwam net iemand naar buiten.
Zitten jullie?
Ik wel. -Wat is er aan de hand?
Ik ben ongesteld geworden. Tien minuten geleden.
Ik ben meteen gekomen. -En de test dan?
Die heb je toch gedaan? -Nee.
Het spijt me. Maar het is maar beter...
want vorige week heeft de tandarts nog röntgenfoto's gemaakt.
Mag ik jullie toilet gebruiken?
Wil je Anthony nog altijd adopteren?
Heb jij tegen het schoolhoofd gezegd dat ik iets met een junk heb?
Ik heb alleen gezegd dat hij wiet rookte.
Kenny heeft het nooit gerookt. Dat was z'n zus.
En het is al maanden uit.
En je hebt over m'n antidepressiva verteld. Je hebt hem alles verteld.
Hij vroeg of de problemen met de oppas met misbruik te maken hadden.
Hij zei dat hij het bij de politie moest aangeven...
maar dat ik het ook zelf mocht doen.
Ik heb gezegd dat er iets was voorgevallen.
Dat was ook zo, je had hem niet opgehaald.
Waar slaat dat op?
Het leek me zinnig om Mr Schumacher erbij te betrekken.
Hij heeft niet gezegd dat Julio's problemen door onze scheiding komen.
Ik deed het voor Julio. -Je lult.
Ik dacht dat we nog een kans maakten...
maar dat had ik even goed mis.
Ik snap niet dat ik ooit met een balsemer getrouwd ben.
Hoe was het op het werk? -Het ging wel.
Waar is Maya?
In mijn kast, knuffeltjes in m'n schoenen aan het stoppen.
Het spijt me.
Wat moet ik haar vertellen?
Dat haar echte moeder zwanger raakte en dat ik met haar moest trouwen?
Dat ze haar zwager naaide en dat hij haar vermoordde toen ze het uitmaakte?
Dat hij misschien haar echte vader is?
Dat wil ik haar besparen.
Dat wil ik mezelf besparen.
God, Nate...
Zo had ik het nog nooit bekeken.
We kunnen vertellen dat Lisa haar moeder is...
zonder alle details te vertellen.
Maar ooit...
Ooit wil ze het misschien weten.
Maar nu niet.
Voorlopig niet.
Z'n ma kickt af en niemand weet waar z'n pa is.
Z'n schoolwerk is een beetje onder het gemiddelde.
Hij is een gevoelige, lieve jongen.
Hij heeft een oudere broer.
O ja? -Dat wisten we niet.
Hij heet Durrell.
Hoe oud is hij? -Elf.
We houden broers en zusjes het liefst bij elkaar.
Kunnen we Durrell ontmoeten?
Weet je wat? Ik vind het mooi.
Ik denk dat we hier gelukkig kunnen zijn.
Ik dacht wel dat het je zou bevallen. -Het bevalt me echt.
Dat zijn wij.
Papa en mama en jij.
Even de bladzijde omslaan.
Dit is Lisa.
Zij was je eerste mama.
Je biologische mama. -Daar heb je gewoond, in haar buik.
Negen maanden lang. -Net als je broertje of zusje...
nu in je mama's buik woont.
En ze hield van jou. Ze hield heel veel van jou.
Ga je een sticker plakken?