EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Lord Porchester. - Volgt u mij.
Aan het eind van de bar.
Hallo. - Hallo, Porchey.
Kon je het vinden? - De taxichauffeur wel, ja.
Natuurlijk. Uitstekend.
Lord Porchester.
Vind jij deze tent ook enigszins belachelijk?
Twee nare dingen: chic dineren en het centrum van Londen.
Dit leek me de gepaste plek voor het stellen van een speciale vraag.
Was ik nu maar dichter, en geen paardenfokker.
Wil je met me trouwen?
O, Porchey.
Dat klinkt als een 'nee'. - Nee, het is geen 'nee'.
Dat is twaalf keer 'nee'. - Heel graag juist.
Op één voorwaarde.
Dat je niet meer verliefd bent op haar. - Wie?
O, op haar.
Jullie band was hecht. Jullie families zijn nauw verbonden.
Dat klopt. Onze band is hecht. Ik kende haar vader goed en ken haar zus goed.
Onze families zijn nauw verbonden.
Als fokker vond ik dat we goed bij elkaar pasten.
Perfect zelfs. - Zeker.
Het heeft er alleen nooit in gezeten.
Voor haar was Philip de enige.
Morgen dezelfde tijd? - Opgepast.
En voor jou?
Ben jij de enige.
Lilibet?
Heel goed, Jock. Ik zal het hem laten weten. Dank je.
Daar is hij vast verguld mee. Dag.
Aan de winnende hand?
Er was een kort, prikkelend moment...
dat ik dacht dat ik het had. Ik wilde de genadeklap uitdelen...
maar door één verkeerde penseelstreek was het weer verdwenen.
Ik sprak Jock net over je 80e verjaardag.
Begin daar niet over.
De opening van het parlement is op dezelfde dag.
Ze willen de twee combineren en een receptie voor je geven in de grote zaal.
Dat is heel goed.
O, en het wordt Graham Sutherland. - Wie?
Hij gaat je portret schilderen. - Welk portret?
Het officiële portret in opdracht van de beide Huizen. Als geschenk voor jou.
Sutherland? Nooit van gehoord.
Hij heeft een goede reputatie. Een modernist.
Kan ik een modernist met een Engelse naam wel vertrouwen?
Geef me een Duitse modernist. Of een Italiaan.
Zij moeten helemaal opnieuw beginnen.
Wat zou een Engelsman willen veranderen?
Het is goed om weer thuis te zijn na zo'n lange afwezigheid.
De chirurg die me geopereerd heeft, vertelde me gisteren dat alles in orde is.
Ik zal nog enige tijd moeten aansterken, en wat moeten aankomen...
maar er zijn verder geen zorgen.
Zoals ik al zei, is het goed om thuis te zijn.
Ik zie ernaar uit zo snel mogelijk weer aan het werk te gaan.
Dank u.
Porchey? Ik hoop dat ik niet stoor.
Lieve help. - Stoor ik?
Nee. - Fijn.
Over Aureole. Ik denk dat we 't verkeerd doen. Hij moet direct de leiding nemen.
Ik denk dat je het mis hebt.
Hij houdt van nature niet in, dat weet je.
Toen we dat eerder deden tegen Darius, won Darius.
Dat was bij de Guineas. Dat is een mijl.
Dit is de King George. Anderhalve mijl.
En als hij lastig doet voor de race?
Dat doet hij altijd. Zo is hij gewoon.
Jij lijkt volstrekt niet bezorgd.
Verder nog iets?
Nou, ik wil het nog één keer zeggen, voor de zekerheid.
We moeten snel beginnen en dan goed doorgaan.
Begrepen. - Ik heb weleens gelijk, hoor.
Jij zei zelf dat ik het goed aanvoel.
Dat is zo. En dat kan me nog wel berouwen.
Dat, en nog veel meer dingen. - O, jee. Zoals?
Goedenavond.
Mr Sutherland, premier. - Goedemorgen.
Hoe maakt u het? - Hallo, hoe maakt u het?
Hoe maakt u het? Het is me een eer. - Nee, de eer is mijnerzijds.
Waar wilt u me hebben?
Gaan we ons bezighouden met vleierij of met realiteit?
Gaat u me schilderen als een cherubijn of een buldog?
Mr Churchill heeft vast vele gezichten.
Dat is zeker waar.
Terwijl u daar naar zoekt, wil ik u vragen niet te staan op te veel accuratesse.
Waarom? Accuratesse is de waarheid. - Nee, daarvoor hebben we de camera.
Schilderen is de hogere kunst. Ik schilder zelf ook een beetje, weet u.
Ja, meneer, dat weet ik.
Ik laat accuratesse nooit ongewenst de waarheid verstoren.
Als ik een mooi landschap zie en ik wou dat er geen fabriek in stond...
laat ik de fabriek weg.
Mr Sutherland, zegt u eens, ik vind het fascinerend. Hoe gaat u te werk?
Eerst neem ik wat foto's ter referentie voor als ik terugga naar de studio.
Dan doe ik wat schetsen, studies van hoofd en handen...
en dan werk ik die schetsen uit.
Het eigenlijke schilderen zal gebeuren in mijn studio thuis.
Is dit... Staat u me toe? - Prima. Gaat u door.
Goed, welke pose hebt u in gedachten?
Zittend.
Ik kan het staand proberen. Dat is indrukwekkender. Dynamischer.
Dan lijk ik wellicht jonger.
Was het niet bedoeld om te vieren dat u een zekere leeftijd bereikt?
80 jaren, Winston.
Ik denk dat zittend meer senatoriaal is. - Senatoriaal.
Wat een nonsens.
Ik ben het met u eens.
Sigaar of geen sigaar?
Geen sigaar.
Ceremoniële kledij of niet? - Geen opsmuk.
Geen grandeur.
Gewoon gekleed als een parlementariër.
Wat prozaïsch.
Ik mocht hem wel. - Ja, ik merkte het.
Je bloosde als een jong meisje.
Nu ja, hij is ook wel 'wauw'. - 'Wauw'?
Lang en knap. Melancholiek. Een soort Heathcliff.
Hij wil volledige zeggenschap. - Dat eist elke fatsoenlijke kunstenaar.
Je wilt geen vleier. - Zeker wel.
Welnee. Bovendien is hij overduidelijk een fan.
Doe niet zo gek. Hij ruikt gewoon naar socialisme.
Zelfs de socialisten geven toe dat je het land hebt gered.
Tandenknarsend.
Als liefhebbende echtgenote kan ik je zeggen dat dit geen moordenaar is.
Het is Aureole, het paard van de koningin gevolgd door...
Is hij niet geweldig?
Wat is hij slim, hè?
Je had helemaal gelijk.
Nee, en hij heeft gewonnen. Je had gelijk.
Hij is zo slim. - Ik weet het.
Wat een kampioen. - Wat een kampioen.
Brave jongen. - Hallo.
Ik weet nog dat je vader belde.
Toen hij geboren was. Van Hyperion en Angelola.
We hebben hem z'n eerste melk gegeven. Weet je nog?
Iedereen dacht dat z'n grote broer de ster was.
Jouw slimme vader verkoos deze.
Hij is de underdog. - En hij steunde hem.
En een underdog werd een ster. - Ja, en z'n lievelingspaard.
En, hoe nu verder met onze kampioen?
We hebben een uitnodiging ontvangen voor de Laurel International.
Amerika? - Ja. Volgende maand.
Hij is nu vier, hè? Dan is hij dus al wat aan de oude kant.
Als je om mijn mening vroeg... - Daarom heb ik je gevraagd.
Mijn eerlijke advies... Ik zou overwegen hem nu te laten stoppen.
Hij is op zijn piek.
Het beste middellange-afstandspaard in Europa, met 'n torenhoge waarde.
Laat hem goed geld voor je verdienen als dekhengst.
Verrassend dat je een kans laat liggen om naar Amerika te gaan.
Hoezo? - Daar komt je vriendin toch vandaan?
Verloofde. - Verloofde. Toe maar.
Wie is ze? Ik hoop dat ze geld heeft zodat je de stallen kunt houden.
Ze is een Portsmouth. - O, jee. Geen geld dus.
Wat geld, maar paardengek. Dat moet ook wel natuurlijk.
Ik denk dat jij haar wel zou mogen.
Kan ik haar ontmoeten? - Als je haar niet bang maakt.
Waarom zou ik? - Je bent de koningin.
Niet altijd. - Altijd. En dat maakt je angstaanjagend.
En ze heeft veel over je gehoord.
Van wie? - Van mij. Ook wel aardige dingen.
De man die je hebt laten ontsnappen.
Wat? - Hij is altijd verliefd op je geweest.
Porchey? Complete onzin.
Dat heeft hij me zelf verteld. Op een avond, na wat glazen.
Dat telt niet.
Na een borrel krijg je de waarheid.
Nee, dan krijg je onzin. We hebben dezelfde interesses.
Paarden zijn voor jou geen interesse, maar een passie.
Een passie die je man niet deelt. - Hij heeft andere passies.
Dat heb ik gehoord, ja.
Goedemorgen.
De minister van Buitenlandse Zaken is er. Zal ik hem binnenlaten?
Niet hier.
Sorry dat ik je liet wachten.
Voegzaam als altijd.
Zo bedoelde ik het niet.
Er hangt lelijkheid in de lucht, Anthony. - Ik heb niks van schoonheid te zeggen.
Zeg dan wat je zeggen moet. Stort je lelijkheid uit, en ga.
Ik heb belangrijkere dingen te doen.
Goed dan.
Op een gegeven moment...
moet elke leider zich afvragen of hij door aan te blijven...
zijn land iets geeft of afneemt. Of hij helpt of schaadt.
En ik zou stellen dat het al enige tijd zo is...
dat jij neemt en schaadt.
Daarom kom ik bij je, uit naam van de partij en van het land...
voor de allerlaatste keer, Winston...
om je te verzoeken af te treden. - Dat zal ik doen op het juiste moment.
Dat was toen we 9 jaar geleden verloren door jou.
Dat heb ik goedgemaakt door de vorige verkiezingen te winnen.
Dat was mijn verdienste, Winston.
Men stemde op de conservatieven in de veronderstelling dat jij zou aftreden.
Onzin. Ze stemden op ons omdat het socialisme ze niet aanstond.
De inflatie rijst de pan uit.
Met elke misvatting, met elke misrekening...
met elke uitspraak die je doet, groeit de aantrekkingskracht van links.
Pas op, Anthony. Te veel opwinding is niet goed zo kort na een operatie.
Zei de man die twee maanden geleden praktisch dood was.
Dat geldt voor ons beiden. - Ik ben hersteld.
Ik hoor iets anders. Ik hoor dat je een schim bent van wie je vroeger was.
Dat de pillen in je lijf rammelen als je loopt.
Ik heb iets wat jij nooit meer zult zien.
Een verklaring van goede gezondheid. - Dat zei Stalin ook.
Hij stierf kruipend op de grond.
Mr Sutherland is er.
Hallo, Anthony. - Anthony wilde net gaan.
Hallo, Clemmie.
Ja, ik wilde... net gaan.
Daar zijn ze. Goedemorgen.
Goedemorgen. - Dit is mijn vrouw Kathleen.
Ze assisteert me soms. Ik hoop dat u dat goed vindt.
Hierheen.
Wat gebruikt u nu? - Een potlood.
Ja, maar welk soort?
4-B of 6-B, ik weet 't niet precies.
Het is een 6-B.
En op wat voor papier? - Tekenpapier.
Ik heb het liefst zwaar katoen, koudgeperst, met gerafelde rand.
Afgewerkt met gelatine.
Hoeveel schilderijen voltooit uw man per jaar, Mrs Sutherland?
Drie of vier.
Zou u willen gokken hoeveel ik er maak?
Tien? Vijftien? - Zestig.
Maar ik ben natuurlijk een hobbyist. Een amateur.
Geen groot kunstenaar als uw man.
Die de tijd neemt.
Hierheen.
Ik heb wat over u gelezen, Mr Sutherland, na onze vorige sessie.
Werkelijk? - Ja. Zeer interessant.
Ik begrijp dat dit erg nieuw voor u is, portretteren.
Ik denk dat niemand in 't begin portretschilder wil zijn.
In uw zoektocht naar uw métier hebt u alles geprobeerd.
Dat is waar. Ik ben vrij laat begonnen met schilderen.
En nu u het hebt gevonden, laat u het nooit meer gaan?
Dat begrijp ik goed.
Hoe is het, Mrs Sutherland?
Er zit waarheid in.
Mag ik ook kijken? - Nee.
Waarom niet? Ik kan advies geven. Ik ken dit gezicht tenslotte beter dan u.
Als u de nek te dik of de armen te lang maakt, kan ik dat zeggen.
Mensen hebben vaak weinig inzicht in wie ze zijn.
We moeten veel negeren om het leven door te komen.
En het is uw taak om dat alles te openbaren?
Zeker. Zowel het goede als het slechte. - Richt u op het goede, en het is in orde.
U schildert niet alleen mij, maar de premier van het Verenigd Koninkrijk...
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en alles wat erbij hoort.
Democratie. Vrijheid. De hoogste idealen van regeren en leiderschap.
Houdt u dat in gedachten.
Ja? - Lord Porchester, Uwe Majesteit.
Dank u. - Inpluggen.
Porchey? - Wat omslachtig.
Wat? - Jou aan de lijn krijgen.
Ik belde je iets na negenen en het is nu na twaalven.
Niet overdrijven. Ik weet dat het vervelend is. Vertel.
Je wilde cijfers met betrekking tot Aureole.
Ik heb dyscalculie, dat zit helaas in de familie, net als 't hoge voorhoofd...
maar ik heb wat gerekend zodat je kunt beslissen.
Als racepaard heeft Aureole je iets meer dan 40.000 pond opgeleverd.
Lieve help.
Als dekhengst kan hij veel meer opleveren.
Hij is een kampioen uit een goed geslacht.
Je kunt hem inzetten op Wolferton Stud voor goed geld.
Dat is dan besloten.
Mooi.
En ik zal nagaan of je een directe lijn kunt krijgen.
Naar jou? - Ja, naar mij. Hoezo?
Is er hier nog iemand die je wilt spreken?
Nee. - Mooi.
Wat betekent 'goed geld'? Ik wil cijfers. - 400.
Per plop? Per schot? Ik zoek 'n minder onomatopoëtische uitdrukking voor...
Ik weet wat het is. - een wip.
Een dekking.
Een dekking? - Ja, dat is de correcte term voor...
Een paardenwip? - Ja.
En wat kun je dan verdienen in een jaar?
In slechts één jaar kan Aureole 40 merries dekken.
Dat levert zo'n 16.000 pond op. - Goed van hem.
In zijn loopbaan als dekhengst kan hij 500, 600 veulens verwekken...
en me ruim 200.000 pond opleveren.
Zo creëert hij een hele generatie aan nageslacht.
Vader van alle veulens in onze stallen en elke stal die hem kan betalen.
Dus na verloop van tijd kan elk paard...
op enige wijze verwant zijn aan Aureole.
Ja, dat denk ik wel. - Net als bij de ouwe Carnarvon.
Wie?
De vader van je vriend Porchey?
Porchey? - Nee, zoals ik al zei, zijn vader.
Ja, ze heten allebei Porchey. - Ging dat gerucht niet?
Welk gerucht? - Dat hij zo veel verhoudingen had...
dat een hele generatie Britse aristocraten verwant aan hem was.
Een onwettige Porchey in elk belangrijk huis in het land.
Overal hoge voorhoofden.
En dyscalculie. - Wat?
Niks. - Wat?
Niks.
M'n beste jongen.
Goedenacht. - Goedenacht.
Laat me je eens bekijken.
Uitstekend. - Zullen we?
Kom op. Je ziet er prachtig uit.
Hoe gaat het met hem? - Niet slecht. Volgt u mij.
Morgen. - Morgen.
Geen vrouw dit keer? - Nee.
Ik heb haar gevraagd niet mee te gaan.
Omdat dit onze laatste sessie is, wilde ik helemaal alleen met u zijn.
Bij voorkeur in stilte. - Ja. Ik zal braaf zijn.
Ik begrijp uw behoefte aan concentratie.
Schilderen is als het vechten van een veldslag. Een bloederige veldslag.
Een gladiatorengevecht op de dood. De kunstenaar wint of verliest.
Gaat u winnen? - Ik hoop het.
Denkt u dat 't me zal bevallen? - Dat is wellicht te veel gevraagd.
Ik put troost uit het feit dat uw eigen werk zo eerlijk en onthullend is.
Dank u voor het compliment.
Zijn er specifieke werken die u daarmee bedoelt?
Ik dacht vooral aan de goudvisvijver van Chartwell.
Waarom dat? Het is maar 'n vijver. - Het is veel meer dan dat.
Dat blijkt uit het feit dat u er steeds naar terugkeert. Meer dan 20 keer.
Zeker, omdat het een technische uitdaging is.
Het is ongrijpbaar. - Misschien bent u voor uzelf ongrijpbaar.
Daarom zegt het meer dan een zelfportret.
O, dat is nonsens. Het is het water. Het spel van het licht.
Het bedrieglijke. De vissen in de diepte.
Ik denk dat al ons werk onbedoeld onthullend is. Bij u vooral bij uw vijver.
Onder de kalmte en de elegantie en het lichtspel op het water...
zag ik eerlijkheid en pijn. Vreselijke pijn.
De hele compositie duidde erop dat u wilde dat we iets zagen...
onder alle verstilde kleuren, diep in het water.
Vreselijke wanhoop. Verborgen als een Leviathan. Als een zeemonster.
Zag u dat allemaal? - Jazeker.
Mogelijk zegt dat meer over u dan over mij.
Mogelijk.
Mag ik u iets vragen, Mr Sutherland?
Over een van uw schilderijen. U noemt het 'Pastoral'.
Met al dat knoestige en verwrongen hout.
Die grote, lelijke likken zwart.
Daar ervoer ik iets kwaadaardigs in. Waar kwam dat vandaan?
Dat is erg opmerkzaam van u. Dat was een heel moeilijke tijd. Mijn...
Mijn zoon, John. Hij overleed toen hij twee maanden was.
Ach nee. Wat vreselijk.
Ja, dank u.
U hebt er vijf, toch? - Vier.
Marigold was de vijfde.
Zij verliet ons met twee jaar en negen maanden. Bloedvergiftiging.
Wat vreselijk. Dat wist ik niet.
We kozen de naam Marigold vanwege haar prachtige gouden krullen.
Een zeer bijzondere kleur.
Spijtig genoeg, of wellicht juist niet...
was ik niet aanwezig toen ze stierf.
Toen ik thuiskwam, zat Clemmie...
te brullen als een gewond dier.
We kochten Chartwell een jaar nadat Marigold was overleden.
Toen gaf ik ook opdracht voor...
de vijver.
Hier.
Dank u.
Goed dan. Dank u.
Het was me een genoegen.
Ik kijk ernaar uit het te zien.
Zullen we? - Ja.
Bij Aureole's debuut willen we zekerheid. Ik heb drie merries laten komen.
Een gedwongen samenkomst heeft niet per se resultaat.
Voor 't perfecte veulen moet je wachten op de perfecte paring. Zullen we?
Dit is Neocracy. - Het paard van de Aga Khan. Juist.
Onlangs gestopt na veel overwinningen. - Goed temperament ook.
Mijn enige zorg is dat ze wellicht te... - Schuchter is.
Als we het aan die twee overlaten, gebeurt er niks.
Daarom heb ik ook Turkish Blood laten komen.
Zoals je ziet een heel ander verhaal. - Zeker.
Sterk en eigengereid. Uitstekende staat van dienst.
Dat zou een uitstekende combinatie zijn. - Ik hoor een 'maar'.
Ik herinner me jouw Aureole als een gevoelige ziel.
Ik wil niet dat hij geïntimideerd raakt door zo'n felle krijger.
Wat attent van je, Porchey.
Ik heb een goed gevoel bij onze derde kandidate. Geniet even van Temple Bar.
Een pittig raspaard dat vaak wint.
Ze is misschien wel wat jong. Drie pas. - Dat vinden we toch geen punt?
Er is direct contact. - Ja, deze bevalt me erg goed.
Dat gevoel lijkt wederzijds.
Jij bent beeldschoon.
Downing Street wordt overspoeld door telegrammen...
om Sir Winston Churchill te feliciteren met zijn 80e verjaardag.
Uit alle delen van de wereld, van staatshoofden...
Gefeliciteerd, lieve oude schat van me.
Is het zover? - Ja, mevrouw.
Ga zitten, Michael. - Dank u.
Westminster Hall, getuige van bijna 1000 jaar geschiedenis...
was vandaag het toneel van felicitaties voor Sir Winston.
Het is een grote eer om hier vandaag te zijn.
Geen enkele politicus heeft ooit eerder zo'n eer ontvangen.
En ik ben zeer dankbaar.
Ik ben me er sterk van bewust...
dat nu ik mijn land 54 van mijn 80 jaren heb gediend...
het woord 'terugtreden' in de lucht hangt.
Het is er ook zeker de perfecte gelegenheid voor.
Het toneel is opgetuigd en het publiek is verzameld.
Alles is klaar voor een grote afscheidsrede.
Er is slechts één probleem: De hoofdrolspeler weet zijn tekst niet meer.
In plaats van terug te treden, geeft hij een toegift.
O jee, hij speelt met ze.
Als je collega's in de politiek zo vriendelijk zijn...
je een portret te schenken van de hand van een ambitieuze modernist...
moet men zich afvragen: Is dit een geschenk of een vloek?
Mr Sutherland, de kunstenaar, en ik...
hebben veel gesproken toen ik voor hem zat.
Ik heb hem erop gewezen wat er op het spel stond.
Dat het niet alleen een portret van mij was, maar van de functie die ik vervul.
Ja, zelfs van ons gehele overheidssysteem.
Dus nu, eindelijk, zie ik uit naar de onthulling van dit schilderij.
Een goed, patriottisch staaltje moderne kunst.
Waarom bent u hier?
Ik hoor dat u het schilderij weigert. - Correct.
Op welke gronden?
Dat is geen schilderij. Dat is 'n vernedering.
'Hoe zal ik hem vandaag schilderen?
Zittend op een stoel, werkend aan zijn ontlasting.
Een gebroken, ingezakt, sneu wezen, dat perst en perst.'
Zo wordt het niet gezien. - Zo is het wel.
Ik aanvaard het niet. - Weigeren is onverstandig.
De leden van de Huizen schenken het u als teken van respect.
Ze hadden een respectvolle kunstenaar moeten nemen...
en geen Judas met een moorddadige kwast.
Kijk dan. Het is een verraad van vriendschap.
En een onpatriottische, verraderlijke, laffe aanval van individualistisch links.
Over de vriendschap... - Die is er duidelijk niet.
Ik aanvaardde de opdracht omdat ik u bewonderde...
en mijn bewondering is gegroeid.
Maakt u monsters van wie u bewondert?
Het is niet haatdragend. Het is kunst. Het is niet persoonlijk.
Wel, u bent werkelijk een dolende ziel.
Een narcist zonder richting of zekerheid. - Alstublieft, meneer.
Reageer niet te fel. Geef het tijd.
Ik heb uw vrouw de schetsen laten zien. Ze vond ze zeer treffend.
Dat is het 'm nu net. Het is geen waarheidsgetrouw beeld van mij.
Dat is het wel. - Dat is het niet. Het is wreed.
De ouderdom is wreed.
Als u verval ziet, is dat omdat er verval is. Hetzelfde geldt voor kwetsbaarheid.
De realiteit is mij niet aan te rekenen.
En ik weiger te verhullen en vermommen wat ik zie.
Als u verwikkeld bent in een strijd met iets, dan is het niet met mij...
maar met uw eigen blindheid.
U kunt beter gaan.
Hij heeft gelijk.
Wat? - Ik ben die man van dat schilderij.
Miserabel en aftakelend.
Ik kan niet doorgaan. - Dat heb je eerder gezegd.
Dit keer meen ik het. Ik ben moe.
Heb je er genoeg van?
Inderdaad, lieve.
Dit keer is het echt zo.
Mooi.
Ik wist natuurlijk dat het zou gebeuren.
Eerlijk gezegd zijn er momenten geweest dat ik er zelfs op gehoopt heb.
Om gebeden hebt, ongetwijfeld.
Je bent 'n bijzondere landsdienaar geweest.
Dank u, mevrouw. - Nee, Winston.
Uit ons aller naam wil ik jou bedanken.
En je wilt dat Mr Eden het overneemt? - Zeker.
Daar zal hij blij mee zijn.
Hij zal me wellicht zelfs een dag of twee niet vervloeken.
Dan wordt hij overweldigd door een baan waarin niemand ooit kan slagen...
en vervloekt hij me omdat ik die aan hem overlaat.
Zeg dat maar liever niet voor hij begint. - Nee, mevrouw.
Juist.
Dit is dus onze laatste audiëntie.
Ja.
Wat moet ik zonder jou beginnen?
U redt zich wel, mevrouw.
Ik heb u niets meer te leren. Daarom is het tijd dat ik vertrek.
Uwe Majesteit.
Stop.
Londen Airport hernoemen?
Ik wil iets persoonlijkers voor Winston.
Een diner misschien?
Hier? Op Buckingham Palace? - Nee, daar.
In Downing Street? - Ja.
Dat zou een groot compliment zijn. Ga daar dineren met Philip.
Ik zal het Philip vragen. - Nee, je zegt het tegen Philip.
Dineren in Downing Street? Mijn god. Waarom niet.
Is ze een schoonheid?
Zou ik op haar vallen als ik een hengst was?
Bij aantrekkingskracht draait het niet om uiterlijk maar om geur.
Juist, ja. En, ruikt ze goed? - Dat zullen we zien.
Kom op. Kom op.
Net zoals wij, toen ik je 't hof maakte.
Voorzichtig. - Wees alsjeblieft stil.
Kijk, daar gaan we. - Goed zo.
Heel goed.
Hou haar stil. - Rustig.
Heel goed. Allemachtig.
Achteruit.
Dat was hem. - Brave meid.
Brave jongen.
Was dat alles?
2000 guineas daarvoor?
Als hij heeft gedaan wat hij moest doen, met succes, vind ik het goed.
Goed gedaan, Porchey.
Inderdaad. Goed gedaan, Porchey.
Ik hoor dat hij een directe lijn heeft. - Wie?
Porchey kan je rechtstreeks bellen.
Dat weet ik omdat een lijn voor Mike is geweigerd.
Juist. - Omdat hij geen lid van de familie is.
Porchey is praktisch familie. - O, ja?
Ja. Hij hoort bij het meubilair.
Als je maar niet op hem gaat zitten.
Dat leek erg goed te gaan. - Ja, hè?
Gaat het wel?
Kun je ons nu alleen laten, alsjeblieft? - Ja, mevrouw.
Ik heb niets te verbergen. Niets.
Porchey is een vriend.
Ja, er zijn mensen die wilden dat ik met hem trouwde.
Een huwelijk met hem was wellicht makkelijker geweest.
Het was wellicht beter geweest dan het onze.
Maar tot ieders spijt en frustratie...
ben jij de enige van wie ik ooit heb gehouden.
En kun je mij in de ogen kijken en hetzelfde zeggen?
Kun je dat?
Ik vraag u om stilte voor Hare Majesteit de koningin.
Mijne Lords, dames en heren. Beste Winston en Lady Churchill.
Ik heb het volledige vertrouwen in Sir Anthony.
Ik weet dat hij het land naar grote prestaties zal leiden.
Het is nochtans zinloos om te doen alsof hij...
of enige van zijn opvolgers die zijn taak ooit zullen overnemen...
voor mij ooit de plaats zal kunnen innemen van mijn eerste premier...
die mijn man en ik zo veel verschuldigd zijn.
En voor wiens wijze adviezen in mijn beginjaren als vorst...
ik altijd intens dankbaar zal zijn.
Ik zal u me altijd herinneren om uw grootmoedigheid...
uw moed te allen tijde...
en om uw onfeilbare humor...
gestoeld op uw ongeëvenaarde beheersing van de Engelse taal.
Ik put troost uit het feit dat het verlies van mijn grondwettelijk adviseur...
mij een wijze raadgever oplevert...
tot wie ik me zal wenden voor hulp en steun in de dagen die volgen.
Moge dat er vele zijn.
Het spijt me.
Sutherlands portret van Churchill wordt gezien als een verloren meesterwerk.
Na zijn aftreden zocht Churchill vaak de rust van de Franse Rivièra op.
Hij bleef altijd de vijver schilderen.