7, 8, 9, 10...
Niet gluren, Robby. - 11, 12, 13, 14...
Laatste ronde. Robby's verjaardagstaart kom eraan.
Kom, Wendy, achter het tuinhuisje. - 19, 20.
Ik weet een beter plekje. - Ik kom eraan.
Wendy?
Wendy. Kom, het spelletje is afgelopen.
Wendy.
Wendy?
Het geheim is, neem de tijd.
Deze saus vraagt om liefde, geduld en toewijding.
Ik wil hem eten, ik wil er geen gezin mee stichten.
Vind maar eens een man zo goed als mijn saus.
Dit is leuk. Een woning met twee slaapkamers in Arlington.
Of zit je liever dichterbij D.C.?
Bij al die restaurants, het Kennedy Center, de National Gallery...
Maakt me niet uit, zolang ik maar niet hoef te doen of ik een Redskin fan ben.
Proef eens. - Oké.
Hoe smaakt hij? - Goed.
Nee. - Slecht dan.
Er moet zout bij. - Oké.
Luister, je zit 640 kilometer verderop.
Geloof me, je wilt dat het daar net zo smaakt als thuis. Dus, zout erbij.
Jane, je moet online echt eens door die buurten lopen.
Ik voeg dat aan je checklist toe. - Oké... heb ik een checklist?
Ja. Ik heb een verhuisagenda voor je opgezet.
Organisatie is van groot belang bij verhuizen. - Ik zei zouten, niet pekelen.
En je moet een adreswijzigingenlijst maken.
En misschien moet ik je leren hoe je cannoli maakt.
En je moet het melden bij de RDW en de Belastingdienst.
Oké. Ophouden, nu.
Ik weet dat jullie me willen helpen, maar ik...
wil niet meer over het verhuizen praten.
Maar ik dacht dat je enthousiast over dat verhuizen was.
Dat ben ik ook.
Dat wil ik ook zijn, maar ik...
als ik denk aan weg gaan, besef ik me dat ik jullie niet vaak zal zien.
Dat is moeilijk.
Het is klote. - Wacht, mam, niet doen.
Kom op nou, doe dat nou niet. - Het is zo ver weg.
Begin je nou ook al? - Ik ben dat huilen zo zat.
We gaan cannoli maken. Oké?
En maken een lijst. Oké? We zijn gek op lijstjes.
Kom op, nou. Als we hiermee doorgaan, stop het nooit.
Dus... Goed, ik ga wijn pakken.
Willen jullie rode of witte?
Vertaling & Sync: The G-Boys ©
Heb je al wat van je redacteur gehoord? - Nee, maar dat kan wel een paar weken duren.
Je gaf hem drie hoofdstukken van je detective roman.
Hoe lang heeft hij nodig? - Hij heeft het druk.
Ik ben echt niet zijn hoogste prioriteit. - Wel als hij hem leest.
Niemand weerstaat hoge hakken in een tempel.
Goedemorgen. - Rechercheur.
Waar ga je naartoe? - Korsak wil dat ik een buurtonderzoek doe,
om te kijken of iemand wat zag. Volgens mij kende hij de man.
Het slachtoffer? - Ja.
Hij laat het niet merken, maar hij is van slag.
Oké.
Hallo. - Hoi.
De dode is Walter Sokoloff... Gepensioneerd timmerman, 77.
Buren zagen hem liggen en meldden het.
Sokoloff... Moesten we een paar jaar geleden niet een dossier lezen, waar een 'Sokoloff' inzat?
Klopt, ja. Over een meisje bij een verjaardagfeestje.
Slagletsel, DNA gevonden, maar geen treffer in de database.
Dat was Wendy Sokoloff.
Ik had verkering met haar zus, Mary, toen Wendy werd vermoord.
Het slachtoffer is haar vader. - Wil je hier dan wel zijn?
Ja, hoor, het is al lang geleden.
Zijn er braaksporen? - Nee.
Er lijkt ook niets te ontbreken.
Kijk hier. Hij was zo te zien 20 jaar nuchter.
Hij hield zijn contacten op ouderwetse wijze bij.
Zal ook wel een nummer van Mary in staan. - Ik bel haar wel.
Nee, laat mij dat maar doen.
Oké. - Matt.
Wil je alle kussens in het huis verzamelen en inpakken?
Regel ik, Dr. Isles.
Denk je dat hij gesmoord is? - Ja er is sprake van blauwkleuring
en haarvat bloedingen in de huid, wat wijst op verstikking.
En ik zie vezels rond de neus en mond, dus die testen we in het lab.
De dader valt hem aan in de stoel, smoort hem met een kussen. Ze vechten.
Misschien vinden we DNA op zijn handen of onder zijn nagels.
De dader maakte zijn klus af op de grond.
Dit lijkt geen toeval. Het lijkt doelgericht te zijn.
Heeft deze familie nog niet genoeg geleden?
Ik deed een buurtonderzoek. Men vond Sokoloff aardig, van problemen wist men niets.
Hoe is het met sergeant Korsak?
Zelf zegt hij goed, maar hij lijkt flink van slag.
En jij?
Heb je nog steeds een goed gevoel bij alles?
Ik neem aan dat je met 'alles' onze spontane beslissing bedoelt
om onze levens voorgoed te veranderen? - Dat, ja.
Ik ben daar meer dan blij mee, ik voel me prima.
En jij? - Prima.
Ongelooflijk dat we gaan trouwen.
We moeten het iedereen vertellen. Dit keer geen geheimen.
Absoluut. Maar niet op dit moment.
Ik deed mijn aanzoek zo snel, dat ik nog geen tijd had om een ring te kopen.
Frankie, wat lief.
Maar geef niet teveel uit.
We moeten de bruiloft betalen, de huwelijksreis. - Ik beloof je niet teveel uit te geven.
Maar... ik wil dit goed doen.
Nou, doe jij dat, dan hou ik me met de huwelijksreis bezig.
Hoe ga je dat dan doen?
Weet ik niet. Ik bedenk wel iets.
Ik belde Walter's dochter Mary. Ze komt hierheen.
Goed. Ik vond iets interessants.
Walter was vrijwilliger bij de Victim Advocacy Group.
Die ken ik. Ik ondervroeg de familie van een moordslachtoffer,
toen er een vrouw uit die groep erbij was.
Ze was adviseur of zo? - Ja.
De vrijwilligers helpen families van slachtoffers bij het rouwproces.
Ze staan ze ook bij tijdens het onderzoek en de rechtszaak.
Walter verwerkte Wendy's dood dus amper.
Misschien vond hij een manier om zijn pijn in iets goeds om te zetten.
Bekijk zaken waaraan hij werkte. Misschien vinden we iets. - Goed.
Goed, ik hoor het wel als u iets te binnen schiet.
Dank u wel.
Dat was Walter's sponsor. Hij zei dat hij niets wist van problemen of dreigementen.
Weet je al wat over dat slachtofferprogramma? - Ik vond iets.
Dat is Vanessa Flores.
Haar zoon werd zes jaar geleden vermoord bij een bar in Roxbury.
De schutter had vorige week vrij kunnen komen.
Ik verzoek u vroegtijdige vrijlating af te wijzen.
Was Walter Sokoloff haar adviseur? - Al sinds de moord plaatsvond.
Hier is het. - Dit is waanzin.
Nate had spijt, hij leerde zijn lesje. - Dat is de broer van Wayne Fellows.
Blijf erbuiten. Raak me aan en ik sla je verrot.
Denk je dat ik dat niet doe? Ik vermoord je.
Nou, laat Wayne Fellows maar ophalen, dan kunnen we praten.
Rechercheur Rizzoli?
Hallo. - Agent Davies?
Is dat die agent uit Quantico? - Ja.
Dit... Dit is Nina Holiday. Dit is agent Davies uit Quantico.
Aangenaam. - Het genoegen is geheel aan mij.
Kunnen we misschien ergens praten?
Ja. - Zou dat nu kunnen?
Ja.
Onder vier ogen?
Is er iets? Is er een probleem met de baan?
Nee, nee, er is geen probleem. Het... nou... het heeft ermee te maken... en ook weer niet.
Dit helpt niet. Echt niet.
Ja... nou kijk... waar het om gaat is...
ik was in de stad en dacht...,
heb je tijd... om met me te gaan eten?
Eten als zakelijk, als collega's? - Gewoon... eten.
Je weet wel, om over dingen te praten.
Welke dingen? - Belangrijke dingen.
Geen slechte dingen, dat beloof ik.
Kom op, die borrel was gezellig.
Toch? Dat was het toch? - We... ja, dat was het.
Ik vond van wel. - Ik ook.
Goed. Ik zat te denken laten we gaan voor een 2.0.
Best. Maar niet te chic.
Bier en burgers dus. - Goed.
Oké.
Minuscule bloedingen aangetroffen in de slijmvliezen van de lippen en aan de binnenzijde van de mond.
Er is bewijs voor vochtophoping in de longen als gevolg van verstikking.
Hoi. Vond je iets?
Tijd van overlijden ligt ergens tussen gisteren 18.00 en 21.00 uur.
Slachtoffer's handen zijn schoongemaakt, maar ik vond sporen
onder de vingernagels. - DNA?
Hopelijk. Het wordt nu verwerkt.
Er is ook sprake van flinke kneuzingen op zijn borst...
met een grootte en vorm die je ziet als de dader
een slachtoffer met een knie tegen de grond drukt.
Hoor ik die resultaten van die sporen van je? - Natuurlijk.
Is alles goed?
Het is raar. Ik hoorde net van mijn redacteur. - En?
En hij zei dat mijn hoofdstukken mogelijkheden hebben,
dat de wetenschap fascineerde,
dat de misdaad complex was. - Goed zo, Maura.
Hij zei ook dat mijn hoofdpersonen vlak leken en dat het niet echt tot leven kwam.
Goed, dan breng je er wat leven in. - Ik zou niet weten hoe dat moet.
En wat houdt dat in? Wat moet ik doen? Er meer kleur en geur aan toevoegen?
Geur... ja. Dat... lijkt me goed om mee te beginnen.
Ik weet niet of ik wel zoveel tijd aan schrijven wil besteden. Ik kan zoveel andere dingen doen.
Kom op, Maura, je bent gek op schrijven.
Ja, maar misschien is het wel zo, dat ik er niet echt goed in ben.
Waarom? Omdat je eerste poging geen hoogvlieger lijkt te zijn?
Ik heb ongelijk tot ik gelijk heb bij iedere moord die we hebben.
Mijn verdachte wordt binnengebracht.
Jane. Vond je echt ieder hoofdstuk dat je las goed?
Eerlijk zijn. Geen gevlei. - Ja.
Maar wat zegt mijn mening? Lekker belangrijk wat je redacteur zegt.
Als je er zelf niet in gelooft, wie dan wel?
Geloof.
Geloof, Maura.
Geloof.
Mary? - Vincent?
Jeetje, ik herkende je haast niet.
Het is lang geleden. Het spijt me van je vader.
Ik... ik heb hem altijd gemogen. - Papa jou ook.
En hij mocht mijn vriendjes nooit.
Ik moet je helaas wat vragen stellen.
Maar dat hoeft niet speciaal hier. Drink je nog steeds thee?
Kom mee.
Niets was hetzelfde nadat Wendy stierf.
Het was alsof we geen gezin meer waren zonder haar.
Ik weet het nog.
Je was die eerste maanden zo lief.
Je kwam altijd even, ook als ik dat niet wilde.
Ik wilde helpen. Maar ik was 18, ik wist niet hoe.
Je weet vast nog wel hoe slecht het werd.
Pap stortte in, ging drinken. Verloor baan na baan.
Mam probeerde geduld te hebben, maar het was moeilijk.
Toen verhuisden mam en ik naar Connecticut.
We vonden een penning voor 20 jaar nuchter in zijn huis.
Hij was lange tijd uit zicht, maar uiteindelijk herpakte pap zich.
Nadat hij nuchter werd, begon hij als vrijwilliger bij die slachtoffergroep.
Hij ging er helemaal in op.
Sprak hij over iemand waarmee hij problemen had? - Niet tegen mij.
Zei hij weleens iets over een Wayne Fellows?
We spraken nooit over zijn werk als slachtofferadviseur.
Hij wist dat het me van slag maakte.
Pa bleef altijd aan Wendy denken en aan wat er met haar gebeurd was.
Hij bleef zoeken naar de moordenaar.
Maar... ik kon dat niet.
Ik kon niet blijven dreggen. - Je deed wat nodig was om te overleven.
En nu begint alles weer opnieuw.
Ik ken geen Walter Sokoloff.
Hij was bij je broer's hoorzitting. - Je bedreigde hem.
Bedoel je die oude man?
Gaat het daarom? Diende hij een klacht in of zo?
Waar was je gisteren tussen 18.00 en 21.00 uur? - Hoezo?
Omdat Walter Sokoloff toen is vermoord.
Luister, ik heb dingen gezegd, maar ik heb hem niets aangedaan.
Ik was gewoon nijdig. - Ja, dat weten we.
Daarom zit je hier. - Je begrijpt het niet.
Mijn broer kon al twee keer vrijkomen. Steeds waren die vrouw en die oude man er.
Ze zegt van alles over haar zoon
zodat ze Nathan niet vrijlaten. - Hij vermoordde haar zoon.
Het was een gevecht dat uit de hand liep.
Hij schaamt zich er voor. Echt.
Het tobben over het in de gevangenis zitten van Nathan wordt mijn moeder's dood.
Ze eet niet, slaapt nauwelijks.
Ik weet niet hoelang ze dit volhoudt.
Je zult Walter Sokoloff wel haten, omdat hij helpt je broer achter de tralies te houden.
Wacht, zei je tussen 18.00 en 21.00 uur? Ik keek toen in het Boathouse naar de Sox.
Velen zagen me. - Tegen wie speelden ze?
Die verdomde Yankees. Maar we maakten ze in.
Goed, geef me een paar namen.
Dus jullie zagen elkaar niet meer sinds jullie tieners waren?
Ze heeft zelfs kleinkinderen. Waanzin.
En het was serieus tussen jullie? - Dat dachten we wel.
Maar toen ze verhuisden is het verwaterd. - Wel leuk dat je haar nu weer ziet.
Maar wel een treurige reden voor een reünie.
De moord op haar zus was mijn eerste misdaad. Het prikkelde me.
Ik denk dat ik daarom bij de politie ging.
Vince, sorry dat ik stoor.
Ik wil even weten of het goed is dat ik mijn werkschema verander.
Tuurlijk. Wat wil je?
Ik wil mijn middagen vrijhouden om voor T.J. te zorgen.
Nu Ron weer in beeld is en Tommy en T.J. terugkomen wordt je leven best druk.
Meer dan ooit. - Geeft je werk hier je te weinig voldoening?
Ik ben gek op mijn werk, maar ik word een dagje ouder.
Ik wil dingen doen waar ik blij van wordt.
Dat moet ik volgens Kiki ook doen. -Jij begint zelf steeds over met pensioen gaan.
Ik wil gewoon het beste voor je.
Wat houdt je tegen, Vince? - Weet ik niet.
Ik kan gewoon de knoop niet doorhakken.
Ik moet gaan, het is Jane. Sorry. - Goed.
Dag, schat. - Tot straks.
Ik denk dat hij wil dat ik degene ben
die hem dwingt met pensioen te gaan, maar dat moet hij toch echt zelf beslissen.
Frankie bevestigde Wayne Fellows' alibi.
Hij vond zeker 12 mensen die zeiden dat hij de hele avond in de bar was.
Hopelijk vond Maura iets.
Zeg alsjeblieft dat je DNA aantrof en ik geef je 100 dollar.
Ik vond wat. - Oeps.
Goed, nou, die 100 dollar krijg je niet, maar ik ben wel blij.
Nou niet terugtrekken.
We vonden het DNA onder de vingernagels van het slachtoffer.
Heb je een identiteit? - Nee. Maar het komt wel in CODIS voor.
Een treffer zonder naam? - Het DNA van onze plaats delict
komt overeen met DNA van een onopgeloste moord,
die ik zelf een paar jaar geleden in het systeem invoerde...
DNA, dat in 1975 op Wendy's lichaam werd aangetroffen.
De moordenaar van Walter Sokoloff is dezelfde man die 40 jaar geleden zijn dochter vermoordde.
Het feestje was bij Carol en Oliver Davenport.
De Davenports zijn oud geld, net als veel andere gasten.
Kwam Wendy niet uit jouw buurt? - Ja. De Sokoloffs kwamen uit Dorchester.
Wendy zat op de Stanover Academy met een studiebeurs.
Een klasgenoot van haar was Robby Davenport.
Ze zat dus op school met de rijke kinderen. - Ja.
Walter zette haar af, maar mocht zelf niet blijven.
De Davenports gingen niet om met mensen uit ons stadsdeel.
Wendy werd achter de tuinschuur vermoord... schedelletsel door een metalen voorwerp.
Er ontbrak een schep uit die schuur, het mogelijke moordwapen.
De Sokoloffs vertelden ons dat Wendy een halsketting droeg en dat die weg was.
Rechercheurs dachten dat de schep en de ketting door de tuinman waren weggenomen.
Hij was de hoofdverdachte. Hij stierf in 1986, dus hij valt af.
En Maura bevestigde dat het DNA van een blanke man is.
De volwassenen zaten bij het zwembad, kinderen speelden verstoppertje.
Ze waren elkaars alibi.
Twee personeelsleden vielen af,
ze werkten in de keuken. - En de kinderen?
De politie ondervroeg ze, maar niemand zag iets. Er werd vooral veel gehuild.
Kijk wat nu hun achtergrond is nu ze volwassen zijn.
Misschien levert dat iets op. - Doe ik.
En we kijken ook nog eens naar deze drie...
Oliver Davenport en zijn twee oudste zoons, Garrett en William.
Dezelfde Garrett Davenport die een verpleegster zou hebben verkracht?
Ja, de twee oudsten zaten vaker in de problemen.
Oliver vertelde de politie dat beide zoons bij hem waren ten tijde van de moord.
Ze waren ook nu dus elkaars alibi.
Oliver heeft zijn kinderen altijd beschermd. Misschien ook nu weer.
Maar waarom is ze vermoord? Het was geen zedenmisdrijf.
Misschien zag Wendy iets dat ze niet mocht zien.
We moeten met ze gaan praten. - Ik kijk wat ik over de familie kan vinden.
Ik kijk verder naar Walter's leven. Mogelijk ontdek ik of hij iets deed
dat Wendy's moordenaar na al die jaren activeerde.
Hou ons op de hoogte.
Dit is alles uit 1975.
Ik bekeek alles een paar jaar geleden opnieuw, maar ik wil dat nu weer doen.
Maar nu laten we er de nieuwste technieken op los.
Ik kan aarde en haar nu met de spectrofotometer analyseren.
En ik kan een virtuele 3D reconstructie van de wond maken.
De jurk is vergaan. - We zullen voorzichtig zijn.
Ik wil alleen kijken wat analyse van lichaamsvocht, afdrukken en bloed oplevert.
Als we één van de moorden oplossen, lossen we ze allebei op.
Hoi, ma. - Dag, lieverd.
Alles goed? Wil je wat eten?
Ik kan niet blijven, ma. Vond je opoe"s oorbellen?
Ja, en ik was vergeten dat je overgrootmoeder zo'n slechte smaak had.
Oef. Nou ja, wel mooie stenen. Vind je het echt niet erg dat ik ze meeneem?
Nee, hoor. Ze liggen al 20 jaar in mijn kast. Wat ga je ermee doen?
Niets.
Niet voor Nina? - Ma, alsjeblieft,
kun je voor één keer geen vragen stellen?
Goed. Best. Ik ben echt niet nieuwsgierig, hoor.
Ik wil alleen zeggen, dat als je er een ring van laat maken, je dat Tony De Palma moet laten doen.
Dag, ma. - Dag. En graag gedaan.
Wilt u zeggen dat we belden? Nogmaals?
De secretaresse zegt, 'Oliver Davenport is er niet.
Als u vragen wilt stellen, kunt u dat beter schriftelijk doen'.
Klote-advocaten. Geef je ze nog een uur?
Wat is dat? - Mijn dagboek van Wendy Sokoloff's moord...
krantenknipsels, dingen die ik hoorde, mijn eigen vermoedens.
En jij maakte dit als tiener?
Ja. Zie het als mijn eerste moordboek.
Ik zag de tuinman nooit als dader, maar vond ook geen ander met een reden voor die moord.
Ik was geobsedeerd.
Volharding maakte een goede rechercheur van je.
Dat leerde ik van jou. - Jij bent volhardend geboren.
Hoe voel je je over die FBI-baan? Opgewonden?
Ja. En tegelijkertijd doodsbang.
En vervolgens weet ik zeker dat ik mijn ergste fout ooit maak.
En dan... - Klinkt vermoeiend.
Dat is het.
Denk je dat het een goede zet is? - Dat moet je mij niet vragen.
Ik vind besluiten nemen moeilijker worden naarmate ik ouder word.
Wat zegt je gevoel je? - Dat ik het moet proberen.
Jouw gevoel zat er zelden naast.
Dat is niet Oliver, maar Robby Davenport.
Mr Davenport?
Politie. Heeft u even voor ons?
Natuurlijk. - We probeerden uw vader te bereiken.
Zonder succes.
Waarover? - Een moordonderzoek.
Kunnen we ergens praten? - Ja, kom binnen.
God, dit kan toch niet waar zijn.
Heeft u enig idee hoeveel impact Wendy's dood had op onze familie?
Ik denk niet zoveel als het voor de Sokoloff was.
Ik wilde niet ongevoelig overkomen. Mr. Sokoloff's dood is vreselijk.
Maar Wendy werd in ons huis vermoord, op mijn feestje.
Oké? Het was vreselijk.
Ik heb nog jaren lang angstaanvallen gehad.
Begrijp alstublieft dat wij niet ongevoelig willen zijn,
maar het is belangrijk dat wij uw vader spreken. - Mijn vader ging met pensioen na mijn moeders dood.
We zijn bezig het huis te verkopen.
Hij ziet of spreekt niemand meer. - wij hebben maar een paar vragen.
Mijn vader weet niets over Walter Sokoloff's dood.
Ze kenden elkaar nauwelijks, en dat was decennia geleden.
Maar toch moeten wij hem spreken, en ook met William en Garrett.
Mijn broers? Wat hebben die er mee te maken?
Zij waren ook op uw partijtje. We zijn gewoon grondig.
Helaas, zijn mijn vader en mijn broers niet beschikbaar.
Toen je vader stopte werd het toen jouw taak om de Davenports te beschermen?
Mijn familie verbergt niets.
Oké, als we DNA monsters van je vader en je broers kunnen krijgen, kunnen we hen snel uitsluiten.
Als u een bevel heeft, werken wij graag mee.
Ik ben bang dat ik een afspraak heb.
Mijn secretaresse zal u uitlaten.
Ik begrijp dat op de familie passen gedeelte.
Maar sinds wanneer betekent dat ook moordenaars beschermen?
Nee. Wil je weten wat het ergste is om undercover te zijn bij een stel Neo-Nazis?
Ik denk dat dat moeilijk kiezen is. - Inderdaad. Maar het is de stank.
Echt, het is net of die gasten nooit een douche zien.
Dit is waarschijnlijk niet de meest romantische eerste date conversatie.
Ja, en hoeveel keer ben jij neergeschoten?
Dat was een slechte vraag. Sorry. - Nee. Het is...
Ik weet het... Ik zei bier en hamburgers, en dat is dit niet.
Nee, nee. Het is heerlijk. Dank je... echt waar.
Goed, luister... je begint aan een nieuwe baan, nietwaar?
Een nieuwe stad, collega's die je niet kent.
Het is niet makkelijk. Dat weet ik.
Ik vind je leuk, Jane. Ik vind je echt leuk.
Dat wist ik op het moment dat ik je zag.
Maar... - Maar wat?
Wat 'maar'? Waarom is er altijd een 'maar'?
Wat? Is het... je vrouw?
Je vriendin? Je vriend?
Wat? Wat voor 'maar'? - Niets van alles wat je zegt.
Maar... het laatste wat ik wil, is jou je ongemakkelijk laten voelen,
om op verkeerde voet te beginnen op het werk. Dus, ik dacht ik kom hiernaartoe,
vertel je op jouw terrein wat ik voor je voel, zonder druk. En als je geen interesse hebt,
trek ik mij terug, en dan beloof ik je dat we dit hele gesprek vergeten.
Dank je.
Weet je, mijn prioriteiten waren altijd mijn familie en mijn werk.
Dat weet ik. Dat is één van de vele dingen die ik in je bewonder.
Dat... betekent dat ik niet echt veel tijd heb voor relaties.
Dat begrijp ik.
Weet je... maar misschien kan ik tijd maken.
Vijf. - Sorry?
Ik ben vijf keer neergeschoten.
Vijf keer? - Ja, vijf keer. En jij?
Ik slechts twee keer. - Twee keer is goed. Twee is sexy.
Nee, eentje telt niet want ik schoot op mijzelf.
Ik schoot bewust op mijzelf. - Wat?
Ja, nou, het is... een lang verhaal. - Dat is niet goed.
Jane. Ben je zover?
Hoi. - Hoi.
Ik ben... Cameron. Ik neem aan dat jij Maura bent.
Cameron. Cameron... Davies?
Agent Davies? - Ja. Aangenaam kennis te maken.
Wat een aangename verrassing.
Ik hoop dat je... geniet van Boston.
Oh, ja... heel erg. - Hoi.
Sorry, sorry. Hoi.
- Hoi.
Oké, ik moet even mijn spullen pakken. - Doe maar rustig aan.
Oh. Misschien kan ik dit voor je ophangen.
Zo te zien redde je het niet meer de trap op.
Kunnen we je, naar je hotel brengen?
Ja, dat zou... fijn zijn, als Maura geen bezwaar heeft.
Oh. Nee, geen probleem. Het geeft ons de kans elkaar te leren kennen.
Ja. - Met je kleren aan.
Ze is... - Op dreef vandaag. Oké.
Had je ge-sms't?
Vernietigd hij zichzelf? - Eigenlijk, werkt het perfect.
Ik maakte met het gezichtsherkenning algoritme een nieuw programma.
Wat doet het? - Automatisch registreren
voor elk spelletje in het land dat een gratis reisje weg geeft.
Jij wil echt graag op vakantie.
Weet je nog dat vermiste medaillon die Wendy naar het feest droeg? - Ja.
Dit zijn nieuwe post-waarschuwingen. Walter maakte tags
voor een zilveren opaal medaillon op eBay en andere verkoop sites.
Die waarschuwde hem als er een medaillon met die beschrijving te koop werd aangeboden.
Hij zocht zijn dochters medaillon.
Ik doorzocht zijn financiën en zag dat hij er minstens 12 gekocht heeft.
De meest recente was twee weken geleden.
We vonden er geen één in zijn huis. - Misschien nam de moordenaar ze mee.
Ik zal Mary bellen. Misschien dat zij iets weet. Dank je. Hopelijk win je je vakantie.
Je vergat te zeggen dat Agent Davies hier was.
Het was gewoon een etentje. - En een dessert.
Eerlijk gezegd, twee desserts.
En ontbijt.
Hij lijkt erg aardig. - Ja, dat is hij.
Is het iets wat je wilt voortzetten in Washington? - We zien wel wat er gebeurd? Maar...
Ja, ik vind hem leuk. - Nou, fijn voor je.
Een grote koffie, geen melk, alstublieft.
Vier schepjes geen water soja chai met kaneel en nootmuskaat.
Zat daar ook maar iets van koffie bij?
Niet antwoorden, oké? Goed,
gisteravond, dacht ik na over je boek. - Oh. Wanneer had je daar tijd voor?
En ik denk dat je iets anders moet proberen. - Zoals?
Ik weet het niet... een... een andere energie, je weet wel?
Ga bijvoorbeeld naar de bibliotheek of... Dank je.
Schrijf staand of eet een ijsje, begrijp je? Meng het een beetje.
Dat is interessant. - Toch?
Als je pagina's 'tot leven moeten komen, ' ga dan naar buiten en leef een beetje.
Oké, ik moet weg. We gaan nog een keer proberen met Oliver Davenport te praten.
Ik regel dit wel. - Dank je. En niet opgeven. Oké?
Dat is niet de Dr. Isles die ik ken.
Laters.
Het spijt me. Mr. Davenport ontvangt geen bezoek. - Ja, we hebben maar een paar minuten nodig
U kunt een afspraak maken via zijn kantoor.
En wat nu? We kunnen niet met de familie praten.
We hebben niet genoeg voor een bevel om hun DNA te krijgen.
We komen geen stap verder als in 1975.
Dat moet de dienst ingang zijn waar Korsak het over had.
Zo te zien wordt daar wat verhuisd. - Ja... maar je kan niet zomaar naar binnenlopen.
Wel als ik uitgenodigd ben.
Heb jij een jas? - Ja.
Is dit wat? - Het is perfect.
Weet je wat ik mij net bedenk?
Dat dit misschien de laatste zaak is waaraan we samen werken. - Welnee.
Kom op. misschien kom ik wel bij een FBI task force.
Dan kom ik binnen vallen en maak van je leven een hel.
Oh, net als toen we klein waren. - Precies.
Janie.
Ik zou geen rechercheur geworden zijn zonder jou. Dat weet je toch, hé?
Dat deed je helemaal zelf, Frankie. Helemaal alleen.
Ik ben zo terug. - Oké.
Alles moet met de grootste zorg ingepakt worden.
Ze hebben meer dekens nodig. Kan jij ze naar binnen brengen?
Deze? - Ja, alsjeblieft. Breng ze maar naar binnen.
De beelden staan in de salon.
Alstublieft, Mr. Davenport.
Ik haal wat water, ik ben zo terug.
Mr. Davenport?
Hoi. Mijn naam is Jane Rizzoli.
Ik wil u graag... een paar vragen stellen.
Carol?
Nee, nee. Mijn naam is Jane. - Je bent er.
Kan ik u helpen?
Ja... ik ben rechercheur Rizzoli van de politie.
Ik wilde Mr. Davenport spreken, maar ik zie dat dat niet echt mogelijk is.
Ik ben bang dat het alleen maar erger wordt. - Carol?
Ik heb je gemist.
Ik mis jou ook.
Mag ik? - Natuurlijk.
Het is goed. Het is goed.
Ik moet gaan, maar ik kom terug, goed?
Goed?
Dank u. - Natuurlijk.
Maura verwerkte Oliver Davenport's DNA.
Het is een familie match met de moordenaar.
Dus de moordenaar is één van de Davenports. - Ik kreeg net bericht van de douane.
Garrett's paspoort is de ochtend na Walters moord gescand toen hij het land verliet.
Hij sloeg op de vlucht. - Ja.
Ik vraag een bevel voor Garrett en William's telefoons en credit cards.
Dat is Mary. Ik vroeg haar de medaillons te bekijken die Walter kocht.
Goed, Frankie, vraag jij Interpol, of ze Garrett in de gaten willen houden.
Is al gebeurd. Maar met hun geld kunnen ze overal zijn.
We krijgen ze wel.
Ze vond de sleutel van een bankkluisje. Ik zie haar bij de bank.
Geen medaillon's? - Nee.
Ze vertelde mij, dat niemand wist hoe ze aan dat medaillon kwam.
Zij gaven het haar niet?
Nee. Walter zag het voor het eerst toen hij haar naar het feestje bracht.
Ze zei dat ze het gekregen had. - Van wie?
Dat zei ze niet. Ze sprong uit de auto en rende naar de andere kinderen zonder het te zeggen.
Kunnen jullie dat bevel regelen? - Ja, natuurlijk. Ga maar.
Dr. Isles. We zijn zover.
Kent, zou jij het hier een paar weken kunnen managen als het nodig is?
Natuurlijk.
Wil je ergens naar toe? - Dat weet ik nog niet.
Eens kijken wat die jurk ons kan vertellen.
Ze klinkt geweldig. - Oh, Kiki is geweldig.
Ik snap niet hoe ze met mij eindigde.
Oh, schei uit. Ik denk dat ze een hele gelukkige vrouw is.
Het is geweldig, nietwaar?
Jij en Kiki, ik en mijn kleinkinderen.
Het is net of er een nieuw hoofdstuk in ons leven is begonnen.
Al het papierwerk is in orde. Als u hier wilt tekenen...
Dank u. Kluisje 1263.
Heeft u de sleutel? - Ja.
Dank u.
Ik zal u wat privacy geven.
Ik zei het toch. Hij stopte nooit met zoeken.
Hij zocht de eigenaars van de medaillons tot jaren terug.
Hopende dat dat hem naar Wendy's moordenaar zou leiden.
Dit zijn zo te zien de aankoop datums.
Wat is er?
Nina zei dat hij twee weken geleden een medaillon kocht. Maar het zit er niet bij.
Daarom is hij vermoord, nietwaar?
Papa flikte het hem.
Hij vond eindelijk het juiste medaillon.
Wat is er? - Je komt precies op tijd.
Oké, laat me raden... Je bouwde een tijdmachine, en we gaan terug naar 1975 om de zaak op te lossen.
Weet je, Jane, je sarcasme zal ik het meeste gaan missen.
Maar, je zit er niet ver naast.
We doen een vacuüm metalen depositie-test op de jurk.
De VMD technologie bestaat pas een paar jaar.
VMD kan vingerafdrukken vinden op dingen, wat niet mogelijk was ten tijde van de moord.
Zoals kleding. - Precies.
Sorry.
Eerst stellen we de jurk bloot aan een spray van vloeibaar goud.
Echt goud? - Ja.
Oké, de volgende stap is verdampte zink.
Het zink hecht zich aan het goud waar mogelijke vingerafdrukken zitten.
En dan... gebeurd er niets. - Even geduld.
Het werkte. - Die lijken niet van een man.
Nee. Die zijn zo te zien van een kind.
Een kind deed dit een ander kind aan?
Maura bevestigde de match met Robert Davenport.
Gelukkig veranderen vingerafdrukken niet als je ouder wordt.
Dat geldt niet voor Robert Davenport.
Ik zei u dat hij er niet is. - Waar is hij?
Weet ik niet, maar als hij belt, kan ik... - Dit is een moord onderzoek
Als ik ontdek dat u liegt, dan zweer ik je dat ik er voor zal zorgen dat je achter de tralies komt.
De beveiliging waarschuwde Mr. Davenport dat u er aan kwam.
Hij vertrok via de achterdeur. - Waar ging hij heen?
Hij zei dat ik moest zorgen dat de helikopter klaar stond voor vertrek.
Waar? - Jackson luchthaven.
Het is een paar... - We weten waar dat is.
Waarschuw de staatspolitie dat hun eenheid nu de lucht in moet
We redden het niet. - Verdomme.
Daar is hij... recht vooruit. - Opstijgen nu.
Zet hem neer.
Ga. Ga. - Politie
Keer terug en lever je passagier over.
Kom op. Opstijgen. - Ik herhaal... lever uw passagier uit.
Zet hem op de grond.
U heeft recht op een advocaat. Als u dat niet kan betalen, regelen wij er één voor je.
Begrijpt u uw rechten, zoals die zijn voorgelezen? Ik zal dat maar als een 'ja' opvatten. Agent.
Zo te zien wordt koppigheid eindelijk beloond.
Je had gelijk. - Hoera, ik had gelijk.
Daar hou ik van. Waarover eigenlijk?
Alles... het schrijven niet opgeven, het wat smeuïger maken.
Mooi. Dus je gaat het boek afmaken?
Ja. En ik volg je advies op. Ik denk dat een verandering van omgeving precies is wat ik nodig heb.
Mijn uitgever wil dat het boek tot leven komt, en ik weet hoe ik dat ga doen.
Ik ga een maand naar Parijs.
Parijs? - Ja. Het hele boek speelt zich af in Frankrijk.
Dus ik ga de sfeer opsnuiven, en onder de mensen wonen.
Ik bedoelde niet een bibliotheek... in Frankrijk toen ik dat voorstelde.
Maar geweldig. Dat klinkt geweldig. - Ik ben zo uitgelaten.
Hoi. - Hoi.
Hoi, Maura. - Oh. Hallo.
Wa... ik neem aan dat je afzegt voor het diner.
Ja. Ik ben net gebeld om te adviseren bij een zaak.
Ik vlieg over een uur naar Philadelphia. - Ja, dat ape-pakkie verraadde het al, dus...
Sorry. Ik kan eerlijk zeggen dat ik niets liever wilde dan gaan eten met jou .
Hou ik het tegoed? - Ja.
Ja, ik trakteer... in Washington.
Het is een date. - Oké.
Ik zal...
Ik zal... je laten zien waar ze de beste hamburgers en bier van de stad hebben. - Oké.
Leuk je weer gezien te hebben. - Heb een goede vlucht.
Doei.
Dat is misschien een blijvertje. - Ik weet het. Oké.
Nou, het blijkt dat mijn avond vrij is. Dirty Robber?
Oui. Ça a l'air fantastique.
C'est Von b... blblblblblbl. Oké.
Oh, hij is leuk. - Ik weet het.
Alsjeblieft.
Misschien moet ik maar weer terug naar de middagdienst.
Jullie zijn vermoeiend. - Maar we geven wel goeie fooien.
Heb je hulp nodig? - Nee, ik redt me wel.
Janie helpt me wel. - Waarom zou ik dat doen?
Je wil toch dat ik je iedere week bevroren ragù stuur?
Ja, dat wil ik. Ja, ja, mam. - Goed.
Ik ben zo terug. - Sorry dat ik zo laat ben.
Ik was... - Ik heb gewonnen.
Je... hebt wat gewonnen? - Onze huwelijksreis.
Ik deed allerlei promo actie en won een reis voor ons naar Antigua.
Wat... je won echt een promo actie?
Niet te geloven toch? Ik bedoel ik heb er 5,762 ingevuld
met een programma dat ik maakte, maar we wonnen.
Nou, ik heb net deze opgehaald.
Frankie. Hij is zo mooi.
Zullen we het nu aan iedereen vertellen? - Ja, doen we.
Oké. - Kom op.
Hoi. - Ik ben blij dat jullie er allemaal zijn.
Ik wil dat jullie het als eerste weten... ik heb mijn pensioenaanvraag vandaag ingevuld
Gefeliciteerd.
Gefeliciteerd, sergeant.
Ik hoop dat jij er ook klaar voor bent. - Oh, ja. Ik kan niet wachten.
Later? - Later.
Nou, proost op Vince Korsak...
de beste partner... echtgenoot, baas, collega...
de beste vriend die je je maar kan wensen.
Proost. - Proost.
Tout Est en train de changer.
Echt? Is dit hoe het gaat worden? - 'Alles veranderd.'
Dat is waar in elke taal.
Faux Le... fle-fah-fah.
Vertaling & Sync: The G-Boys ©