Rugpijn, kaakpijn, misselijkheid.
Al gegeten? Amelia heeft eten gehaald. -Gewoon wat pasta.
Ik pak wel een bord. -Hoeft niet.
Bij mannen zijn die klachten vaak wat ze lijken.
Amelia is er weer. -Sorry?
Je laat de deurtjes openstaan. Overal. Altijd.
Stukje artisjok? -Maakt niet uit waar, alles staat open.
Bij vrouwen kunnen ze wijzen op 'n hartaanval.
Glaasje wijn? Of is dat niet... -Prima.
Je nodigde me zelf uit. -Doe ze gewoon 's dicht.
Ik kan wel weer weggaan. -Nergens voor nodig.
Symptomen kunnen je om de tuin leiden.
Welke assistent dragen jullie voor?
Ik ga naar bed. -We zitten net.
Moe. -Vroeg op.
Het zit 'm in de presentatie.
De winnaar mag een jaar onderzoek doen bij de Preminger-kliniek.
Elke arts mag een kandidaat voordragen bij het hoofd Chirurgie.
Die vervolgens een keuze maakt...
O, dus ik mag me ook inschrijven.
Ja, alle assistenten. Ga je het proberen?
Nee, ik werk hier net. Ik ben al blij dat ik het toilet kan vinden.
Zal ik schrijven dat ik vindingrijk ben, of inventief?
Beide. -Irritant, hardop denken.
Ik heb te weinig ruimte om te beschrijven hoe geweldig ik ben.
Ja, dit is goud. Nou, ik ben binnen.
Jij hebt Shepherd in je broekzak. -Dankzij jou niet meer.
Daar kon ik niets aan doen.
Volgend jaar zal ze je vast voordragen.
Net als Grey, en Torres.
Ooit haatten ze je. -Ik weet 't.
Ik ben klaar. -Ik ook. Daar gaan we.
Eén, twee, drie.
Ik bemoei me er niet mee. -Bemoeial.
Hij is de vader. -Een goede vader klaagt z'n ex niet aan.
Het was z'n ex niet geweest als ze open kaart had gespeeld.
Het gaat om April Kepner, hoor. -Ja, en om mijn kleinkind.
En dat krijg ik alleen te zien als Jackson weer rechten heeft.
Bemoeial. -Zeg dat niet steeds.
Ik zeg wat ik wil. -Ik wil m'n zoon helpen.
Je bent een bemoeial, een betweter en een pedante wijsneus.
Jij stuurt op ruzie aan. -Moet jij 's opletten.
Geen geruzie in de slaapkamer. -Nee, geen gesprekken over werk.
Nog even dit: Ik heb gelijk, jij zit ernaast.
Bemoeial.
Ik kan beter een jaartje wachten. -Hoezo?
Een ouderejaars maakt meer kans. -Dat is geen wet van Meden en Perzen.
Vind je dat ik het moet proberen? -Als je dit graag wilt, natuurlijk.
Ik begin eindelijk te wennen. Ik heb vrienden, ik heb Sofia ontmoet.
Ik wil niet een jaar weg zijn. Het kan best even wachten.
Ik wil graag hier zijn.
Daar kan ik me wel bij neerleggen.
Dus je bent veertien jaar. Hebben je ouders je gebracht?
Ik ben met de bus gekomen. Duurt het lang? Ik heb 'n repetitie.
Volgens mij ben je verkouden.
Dat weet ik wel, maar...
M'n maag doet pijn als ik hoest.
Of nies. En soms als ik beweeg.
Goed, dan gaan we even kijken. Ga maar liggen.
Wil je je shirt omhoog doen?
En ik ben ook... zwanger.
Daar komt de aap uit de mouw. Wil je Gynaecologie erbij roepen?
Waarom heb je die advocaten niet gebeld?
Ik heb zo een neusreconstructie. -Geld speelt geen rol.
Ik regel de beste advocaat. -Zo is het wel genoeg.
Je bent een Avery, dus dat gaat gewoon lukken.
Geen Avery-gedoe, hoor. -Zeker wel.
April heeft de touwtjes in handen. Daar moet je iets aan doen.
Een donor in het Overbrook. -Ja, hart en lever.
Kan niet beter. Het perfecte excuus om de budget-vergadering te ontlopen.
Wil ik ook. -Twee is genoeg.
Toe nou, Owen.
Ik zie je in de ambulance. DeLuca haalt de koelboxen.
Wat is er nou? -Is DeLuca erbij?
Sorry, ik had een consult.
Jij hier? -Pierce vroeg me om Grey te assisteren.
Mij dus. En nu zijn we te laat. -Overmacht.
En Pierce? -Die wilde DeLuca niet zien.
Waarom is hij er niet? -Wat doe ik hier?
We kunnen.
Hoe ver ben je? -Zes maanden, denk ik.
Wie is je arts?
Dat bent u.
Heeft er nog niemand naar je kindje gekeken?
O nee, dat is m'n moeder. Hebt u haar gebeld of zo?
Ze mag het niet weten. U mag niet zeggen dat ik zwanger ben.
Dat doe ik niet. -Beloof het.
Ik wil best met je moeder praten. -Ze wordt woest.
Je bent zes maanden zwanger. Vertel het, dan kan ze je helpen.
'Dit doen we niet.' Dat zegt ze altijd als ik de afwas vergeet of zo.
'Dit doen we niet, Jenny.'
Ze weet niet eens dat ik een vriend heb.
Dr. Kepner, dit is... -Jennifer?
Wat doe je hier? -Heb je m'n telefoon gevolgd?
Je gaat veel te ver. -Ik betaal hem, dus dat mag gewoon.
Maar waarom? Het is een schooldag. -Maar daar ben je niet.
Dat doen we niet, Jenny.
Ik ben dr. Robbins, ik hoorde dat... -Ze heeft buikpijn.
Dr. Robbins is MDL-arts.
Dus we gaan een CT laten maken, dan krijgt u straks de uitslag.
Ik assisteer bij het plaatsen van het DBS-implantaat.
Kun je vast op Shepherd inpraten.
Ze heeft me nodig, en daar wil ik haar graag aan herinneren.
Dames, aan de slag.
Wacht, ik ga voorop.
Prachtig.
Ik tokkelde maar wat, hoor. Dr. Blake, dr. Shepherd, en...
Wie is dat? Ik heb je mooie koppie nooit eerder gezien.
Dat is dr. Edwards. -Waarom zijn alle artsen hier zo mooi?
Nou... -Selecteren ze daarop?
Even over je hersenen. Edwards?
Kyle Diaz, 34. Kreeg twee jaar terug de diagnose persisterende MS.
Symptomen verergeren. -Wat weet je veel van me.
Zoals een tremor in de rechterhand. -Net voordat ik op tournee zou gaan.
De timing is waardeloos. Dit zou m'n doorbraak kunnen zijn.
Dat is niet niks. -Ik sta in 't voorprogramma.
Het publiek komt niet voor mij, maar ze zullen me niet vergeten.
Maar met die trilhand wordt het natuurlijk helemaal niks.
Diepe hersenstimulatie kan heel effectief zijn.
Dus als ik wakker word, kan ik laten horen wat ik in huis heb.
Je blijft bij bewustzijn, terwijl we via MRI het getroffen gebied lokaliseren.
Blake?
We kunnen tijdens de operatie de exacte locatie van de nucleus bepalen.
En hoe weten we of het gelukt is?
We vragen de patiënt om iets te doen wat veel van de fijne motoriek vergt.
In Kyle's geval is dat gitaarspelen.
Dus ik moet gitaarspelen terwijl jullie met m'n hersenen rommelen?
Dan weten we precies of het probleem verholpen is.
Dat is onmogelijk. -Jawel, je bent wakker.
Nee, voor jou. Als je me hoort spelen, gaan je handen trillen.
Ik red me wel.
Blake en ik opereren. Edwards assisteert Kyle.
Mag Blake assisteren? -Jij houdt de tremor in de gaten.
Een onvergetelijk eerste afspraakje.
Weet haar moeder het echt niet?
Wat een gedoe om het zo lang te verbergen.
Zeker, het valt niet mee om zoiets te verbergen.
Zijn we niet verplicht om het de moeder te vertellen?
Daarvoor is toestemming nodig van de patiënt.
Ik zou het willen weten.
Wat is dit? -Bloed in de bursa omentalis.
Is dat een aneurysma? -Ja, in de miltader. Risico's?
Een enorme bloeding. Patiënt en kind kunnen sterven.
Vertellen we het de moeder?
Zie ik jouw naam daar nou staan?
Lijkt er wel op. 'Darmresectie met dr. Webber.'
Hij schijnt goed te zijn. En nog knap ook.
Je kunt bloemen sturen, maar een smerige darmoperatie is ook leuk.
Het is een gecompliceerde operatie. Tijd genoeg om te praten.
En aangezien we op het werk zijn, is alles bespreekbaar.
Tot zo, dr. Avery.
Je kletst maar raak, ik luister toch niet.
Wie heb jij op het oog voor de Preminger?
Edwards ken ik niet goed, maar Cristina gaf hoog van haar op.
Dit schiet niet op. -Brug.
Amelia woont weer bij mij. Ze vroeg naar je.
Ik ben geen alcoholist, hoor.
Nee, maar zij wel. En daar gaat dit over.
Shepherd? Ik heb haar op een borrel getrakteerd.
Wanneer? -Een paar maanden geleden.
Ik wist het niet. -Meen je dat nou?
Heb je dat echt gedaan? -Ze sloeg 'm niet af.
Serieus? -We moeten aan het werk.
Maak elkaar straks maar af.
Een bobbel in m'n ader? Is dit mijn schuld?
Zelfs van niezen krijg je 'n bloeding. -Gelukkig bloedt het niet meer.
Maar het aneurysma kan wel barsten.
En dat is gevaarlijk voor jou, en de baby.
Jenny, we kunnen opereren, zodat het bloeden ophoudt.
Dat kan niet. Dan komt m'n moeder er zeker achter.
Maar wil je haar hulp dan niet? -Nee.
Dan stuurt ze me weg of moet ik de baby afstaan. Heb je geen pil?
We kunnen je observeren. Het zou vanzelf kunnen weggaan.
Dan doen we dat. -Nu opereren is veel minder riskant.
Als je moeder het wist... -Als we kunnen wachten, wil ik dat.
Goed, dan doen we dat.
Opereren is de beste optie. Ze wil alleen wachten vanwege haar moeder.
Ze heeft het recht om dat zelf te beslissen.
Ze is pas veertien. Ze heeft haar moeder hierbij nodig.
Dat zeg je omdat je zelf moeder wordt. Maar je bent haar moeder niet.
Wij zijn haar artsen. -En als het Sofia was?
We mogen niets zeggen over de zwangerschap.
Ze brengt zichzelf en 't kind in gevaar. -Zij beslist. Einde discussie.
Wat een zenuwendag.
Ik heb Grey en Torres geassisteerd en hun verslagen uitgewerkt.
M'n geniale brein draait als een tierelier.
Ik moet het handje van 'n knappe rockster vasthouden...
terwijl Blake assisteert.
Wat zeg je me nu? -Nee, niet doen.
Hij is knap, maar op een foute manier.
Hij verslindt me met z'n ogen, echt totaal niet m'n type.
Wat sta ik al lang droog.
Ik heb vanmorgen 'n beurt gehad. Of wilde je dat niet weten?
Het punt is dat mijn ster moet schitteren...
maar dat Blake meer glans heeft.
Je baalt ervan dat Blake Shepherd assisteert.
Blake is net twee weken op Neuro, en zij mag assisteren in plaats van mij?
Ze kan vast geen aneurysma clippen. Ze komt van het Dillard.
Luister, ik weet... -Hoor eens...
ze zat tegenover m'n zoon en zei niets over haar zwangerschap.
Alsof hij een stuk vuil was. Hij is nota bene de vader.
Ze hebben gewoon hulp nodig.
We moeten vechten. -Maar een rechtszaak?
Als Jackson aantoont dat ze fraude heeft gepleegd, kan hij de voogdij krijgen.
Het is hard tegen hard. Het gaat om m'n kleinkind.
Het gaat om twee kinderen die in de problemen zitten.
Ze zijn niet van jou, dus hou je erbuiten.
Begrepen.
Maar je bent m'n vrouw, dus ik mag het zeggen als je een fout begaat. Zoals nu.
We hebben een uur vastgestaan. -We zijn er nu.
Is hij het hart aan het halen? -Het is goed mis.
Wat doen jullie nou? -Het hart houdt ermee op.
Ventrikelfibrillatie. We proberen het aan de gang te houden.
Mag ik erbij? -Het hart was toch gezond?
Er trad hyperkaliëmie op.
Los het op. -Laat me nou.
Geen hart, geen lever. -Klopt.
Riggs. -Bed los.
Kom op, nou.
Het is voorbij.
Het is afgestorven, sorry.
We moeten het goed berekenen. Wie zorgt er voor het hoofd-frame?
Ik. -Toe maar, Blake.
Ik wilde assisteren. -Jij staat Kyle bij. Hij vindt je leuk.
Hij ziet me als een uitdaging. -Prima, toch? Dat kalmeert hem.
Dus er wordt vanavond beslist over de Preminger?
Daar praat ik niet over. Dat is vertrouwelijk.
Ik vraag toch ook niets?
Ik hoop alleen dat je je ervaringen met mij in ogenschouw neemt.
Ik vraag toch niets?
Kijk me eens aan.
Wij mogen niet bespreken...
of ik je vanavond al of niet bij Bailey voordraag.
Dat zou namelijk onprofessioneel zijn...
immoreel, en helemaal niet cool.
Dus we hebben het er niet over, oké? -Oké.
Alsof het zulke kneuzen zijn bij het Dillard.
En wat zei jij? -Ik stond met m'n mond vol tanden.
Ik wist niet wat ik moest zeggen. Waarom niet?
Zeg het nu dan maar. -Goed dan.
Ik dacht dat we vriendinnen waren. -Zwak. Dat kan beter.
De concurrentie is moordend, en soms ben jij een onzekere trut...
en je praat alleen maar achter m'n rug, omdat je je bedreigd voelt door mij.
En ja, ik kom van het Dillard, maar ik zit je op de hielen...
en ik ben een serieuze concurrent.
Microfoon neer en weglopen.
Ik ga vanavond van bil.
Ik wil jullie allemaal uitnodigen voor een etentje bij ons thuis.
Een etentje dus. -Niet weer, zeg.
Kom om acht uur, dan krijg je eten.
Vanavond is de nominatie. -Half negen dan.
Dan ben ik thuis. -Ik ga van bil.
Ik misschien ook wel. Al plannen wij het niet.
Jullie moeten komen. Amelia is er weer, en het botert nog niet echt.
Het wordt echt...
Als we de onmin niet in de kiem smoren, dan wordt het bloedvergieten.
Het evenwicht is broos, maar met jullie erbij blijft het beschaafd.
Dus wij zijn de buffer, zeg maar. -Ja. Dank je.
Een menselijk schild. -Juist. Jullie komen dus?
We kijken dus of de bloeding in de buik vanzelf stopt.
Is wachten de beste optie? -Dat wil Jenny graag.
Jenny is veertien. Toen ik zo oud was, liet ik me bezwangeren door een loser.
Sorry, maar iemand van veertien kan niet alles overzien.
Ik vraag dus naar uw mening. -Opereren is beter.
Dan doen we dat.
Er kleven natuurlijk wel altijd risico's aan opereren.
Wanneer zou dat zijn? Vandaag?
Er is nog iets. -Dr. Kepner...
Wat is er? Wat houden jullie achter? -Jenny kan haar kind verliezen.
Wat zeg je nou? -Jenny is zwanger.
Hoelang al? -Mama, luister nou.
Zes maanden of zo.
Waarom heb je het gezegd? -Kijk me aan.
Hoe vaak zei ik niet tegen je dat je niet zo stom moest zijn als ik?
Hoe vaak? -Ja ma, een miljoen keer of zo.
Ik ben je grootste, stomste fout. Sorry dat ik je leven heb vergald.
Dat bedoelde ik niet. -Sorry dat ik mijn leven ook verknal.
Kom maar op, ik kan niet wachten. 'Dat doen we niet, Jenny.'
Dat heb je goed voor elkaar. -Ze moest het weten.
Ze wilde dat Jenny zich liet opereren. -Gaat lekker, hè?
Ben je klaar? -Er zitten veel...
Verklevingen? Ik zie ze, ja.
Ik heb vaker met dit bijltje gehakt. -Je moet ruimte maken.
Ik heb het over Jackson. -Hechten.
Jacksons vader kon lief, gul en gezellig zijn...
maar ook egoïstisch en gemeen.
Toen we scheidden, wilde hij me pijn doen. Dus nam hij Jackson mee.
Naar de andere kant van het land. Hij dacht dat ik wel zou terugkomen.
Nou, dan kende hij mij nog niet.
Ik heb geknokt voor m'n zoon, en dat blijf ik doen.
Oorlog is afschuwelijk, irrationeel en eng...
maar tegen sommige dingen moet je ten strijde trekken.
De rest kunnen jullie wel zonder mij.
We kunnen elke cel in z'n brein zien.
Dr. Shepherd, plus 10 op Y, min 20 op Z.
We zijn er bijna.
Hou hem aan de praat. -Kyle, welke muziek speel je?
O, nu heb je interesse? -Dat is m'n werk.
Hoe gaat het met hem?
Waarom speel je niet iets voor ons?
Nog steeds een tremor, geen verbetering.
Vrij bizar dat je m'n hersens gezien hebt, maar m'n huis niet.
Jij weet van geen ophouden. -Kom op, doe me een lol.
Dat was toch je werk of zo?
De linkerkant van z'n gezicht hangt.
Een kleine bloeding. Wat nu? -Sluiten en afwachten.
Of we irrigeren de bloeding en wachten tot hij gestelpt is.
Goed zo, Edwards. Biopsienaald, graag.
M'n gezicht is gevoelloos. -Je hebt 'n kleine bloeding. Komt goed.
Spuit. Nu, Blake.
Wat doet ze?
Ze improviseert.
Zij is ook een rockster. Ik ben bij je.
Wat is er aan de hand? -Haar bloeddruk kelderde.
Het doet vreselijke pijn.
Wat is er aan de hand? -We gaan even kijken.
Lage bloeddruk en hematocriet 18.
Wat gebeurt er? -Geen weeën.
Het aneurysma is geknapt, dus we moeten meteen opereren.
Mama? -Het komt wel goed, lieverd.
Ongelooflijk zonde. Van het hart, dus.
Rot voor je patiënt. -We waren te laat.
Het leed was sowieso al geleden. -Uiteraard is het jouw schuld niet.
Niet met Amelia... -Ik wist het niet. Het spijt me.
Waar jij bent, gebeuren rampen. Net als met Megan.
Nee, zeg. Owen, we gaan dit niet weer doen.
Je maakt jezelf gek. -Dat komt door hem.
Je moet het leren loslaten.
Amelia nam die borrel zelf aan. Wie het ook had aangeboden.
En Riggs wilde niet dat je zus in die helikopter stapte.
Ze wilde naar haar patiënt, en ze liet zich niet tegenhouden.
Zei hij dat? -Ja.
Hij heeft helemaal niets tegen haar gezegd.
Hij was niet eens bij haar in de buurt.
Hij lag weer eens met een grietje te krikken.
Megan stapte in die helikopter vanwege hem.
Zoals ik al zei, we haten hem.
Gaat het, Kyle?
Niet bang zijn. Het is normaal dat je even niet kunt praten.
Nog even, ze is bijna klaar.
Volhouden, Kyle. Ik ben bijna klaar.
Komt goed. -Heel even.
Dr. Shepherd... -Ze zei: Heel even.
De bloeding is gestelpt.
Hoe gaat het met je hand?
Geen tremor meer.
Kun je weer praten?
Miste je me?
Welkom terug, Kyle.
Nou mag jij eens laten zien wat je kunt.
Nou, improviseren maar.
Dit was niet mijn schuld, omdat ik het de moeder heb verteld.
Stress veroorzaakt geen bloeding. -Dat maakt het nog niet goed.
Het voelde wel goed. Ze moest het weten.
Ik weet hoe het voelt.
Dit is dus niet hetzelfde. -Ik snap gewoon hoe je je voelde.
Op dat moment. Ik snap het gewoon.
Draai je eens om.
Je bent een schat.
Fijn dat je het verteld hebt, van Jacksons vader.
Begrijp je me nu? -Voor geen meter.
Het is een intriest verhaal, maar wel jouw verhaal. Niet dat van hen.
Dus hou je erbuiten.
Ik heb geen keuze.
De vrouw met wie ik getrouwd ben, geloofde in een tweede kans.
Dat alles mogelijk was, en dat het glas niet altijd halfleeg was.
Je ex kende je niet, zei je.
Nou, ik wel.
Ik hoor dit alleen aan omdat je magische handen hebt. Lager.
Dat is een begin.
We hebben je milt moeten verwijderen. -Maar de baby maakt het goed.
De hartslag is heel krachtig.
En m'n moeder? -Ze wil je graag zien. Als je zover bent.
Warren?
Gaat het goed met haar? -Ja.
En met het kind? -Ook.
Mama... -Stil maar.
Hoor eens...
Dit doen we dus niet.
Je moet het zeggen als je problemen hebt.
Je hoeft niet bang en alleen te zijn. Je hebt mij.
Goed begrepen? Je draagt mijn kleinkind.
Moet je horen, ik was gewoon... -Onzeker.
Terecht. Je had botter kunnen zijn. -Was ik ook. Daarstraks.
Het spijt me echt.
De vergadering is afgelopen. -Iets gehoord?
Ja, Penny heeft zich kandidaat gesteld. Raar, heeft ze niks van gezegd.
Wanneer dan? -Vandaag.
De deadline was om twaalf uur. Maar ik maak geen schijn van kans.
Nou, echt wel. Volgens Alex werd er veel over je gesproken.
Grey was voor, zelfs Shepherd. -Wat?
Maar waarom heb je niets gezegd? Dat is best wel...
Achterbaks. -Ik heb niets te verbergen.
Die zag ik niet aankomen.
Sluw, hoor.
Onzin, ik dacht gewoon...
Sterkte, hè.
Momentje.
Hou hier eens mee op. -Zeker.
Megan belde me, vlak voor...
Riggs, ze heeft me alles verteld. Dus inderdaad, hou ermee op.
Want ik doorzie je. Je kunt hier niet de held uithangen...
en vervolgens iedereen voorliegen. Grey, Bailey, Pierce en Amelia...
Ik laat jou geen mensen meer van me afpakken. Echt niet.
Benjamin Warren. -Miranda Bailey.
Je hebt je niet kandidaat gesteld.
Nee, natuurlijk niet. -Hoezo niet?
Dan moet ik naar de andere kant van het land.
En vrouw en kind achterlaten, voor een jaar?
Het is een geweldige kans, dat lossen we wel op.
Ik ben niet aan de beurt. Jij bent het hoofd, jij moet hier zijn.
Vind je dat niet erg?
Mijn tijd komt nog wel. En dan doe jij vast hetzelfde voor mij.
Toch?
Zeg, wie heb je gekozen?
Serieus? -Ik ben het.
Ik heb de e-mail wel vijf keer gelezen.
Ik heb de Preminger echt gewonnen.
Is dit een geintje? -Waarom zeg je dat steeds?
Nee, zeg. Ja... Nou, gewoon joepie.
Dat moeten we vieren.
Heb je Blake voorgedragen? -Nee, jou.
Waarom zei Karev dat dan? -Blake werd genoemd en ik gaf m'n mening.
Wat heb je gezegd? -Zeg ik niet. Ik ben eerlijk geweest.
Je hebt me laten vallen.
Ik heb je gesteund. Maar ik ben niet alleen.
Je probeert al maanden van haar af te komen, en daar offer je mij nu voor op.
Terwijl ik je gesteund heb, toen jij je werk niet meer aankon.
Edwards.
Dit is de artsenkamer.
Gaat het wel? -Ja, hoor.
De schittering in je ogen is weg. Jammer.
Het gaat prima, ik schitter.
Ik heb net gitaar voor je gespeeld zonder schedeldak.
Je staat bij me in het krijt.
Een vriendin heeft me belazerd. -Die rooie?
Dat is klote.
In het begin was ik bevriend met veel muzikanten.
We speelden veel samen, en groeiden samen op.
En toen kreeg ik succes.
Ik had fans, er waren meisjes. Het was geweldig.
Het was net zo mooi als we altijd hadden gehoopt.
Maar toen ik het succes met ze wilde delen, gaven ze niet thuis.
Ze waren m'n vrienden niet, maar m'n concurrenten.
We lijken veel op elkaar. -Hoezo?
Je bent slim.
En ontzettend knap. -Jij bent een haantje.
Maar wel een haantje met inhoud. En nu ga ik even slapen.
Want ik heb hoofdpijn. -Ik moet je in de gaten houden.
Prima.
Wat een rotdag. -Zeg dat.
Ik weet waarom Owen Riggs haat. -Wil ik niet weten.
Prima. -Of wel?
Ik ben er. -Dat zien we.
De deurtjes? -Sorry.
Gewoon dichtdoen. -Saai.
Ik wilde zusjes. Het is fijn dat we nu weer samenwonen...
maar dit is een tijdbom. Dat weten we allemaal.
Dus dan maar zo.
Maak ruzie over de deurtjes, vlieg elkaar in de haren.
Ik kan de boel niet bij elkaar houden. -Nou en? Grote mensen maken ruzie.
Veel ook. Ik ben irritant. -Zeg dat wel.
Maar ik trap haar er niet uit. Is dat oké?
Ik heb een dak boven m'n hoofd.
Maar Maggie is best irritant. -Zeker.
Jij wilde graag zusjes, en die heb je nu.
Deurtje dicht.
Ik wilde net naar je huis gaan. -Ik heb geen tijd voor een preek.
Ik kwam m'n excuses aanbieden. -Ja, vast.
Laat me uitpraten. Ik ging te ver, maar jij bent mijn kind.
Ik laat niemand met jou sollen. Ik wilde je gewoon beschermen.
Ik ben een volwassen kerel. -Je blijft voor mij altijd m'n jochie.
Maar ik moet je loslaten. Jij kunt je eigen zaakjes wel opknappen.
Reken maar.
En misschien kan het ook wel zonder rechtszaak.
Misschien is het een goed idee om in gesprekstherapie...
Sorry. Het is natuurlijk even wennen.
Hoe moet het nu verder?
Ik ben een Avery. Dus als iemand met me solt, neem ik m'n maatregelen.
Ik ga morgen wel naar Jenny.
Fijne avond.
Jackson sleept me voor de rechter. Hij wil de voogdij. Volledig.
Z'n moeder is vreselijk, ik hoorde haar praten.
En ik wil... Ik ben zo kwaad. Ik ben des duivels.
Het voelt alsof m'n huid in de fik staat.
Sorry hoor, ik ga helemaal uit m'n dak, maar ik moet het ergens kwijt.
Geen probleem, doe maar. Ik ben er voor je.
We zijn vrienden. Ga maar lekker uit je dak.
We verzinnen wel wat.
Ik heb al iets verzonnen.
Ik ga niet het slachtoffer uithangen.
Dit kan hij niet maken.
Dat gebeurt niet. -April, wat heb je gedaan?
Wat gebeurt er als iemand z'n ware gezicht laat zien?
Ik wil haar gewoon geen pijn doen. Dat is ook niet nodig.
Daar proost ik op.
Hé, dr. Avery. Jackson Avery. -Klopt.
Een dagvaarding.
Fijne avond, nog.
Wat is dan de volgende stap?
Ga je dan vol in de aanval?
Of hang je in de touwen, en kijk je of je klappen krijgt?
Ik wil geen ruzie maken, en ga mee in jouw beslissing.
De keuze is aan jou.
Een straatverbod?
Ik mag niet meer bij April in de buurt komen.
Je trekt je terug, of je trekt ten strijde. Welke keuze maak je?
Vertaling: BTI Studios