Wat voorafging...
Jij hoort hier niet te zijn.
Maar je hebt werk? - De 'Texas School Book Depository'.
Je moet hier niet blijven. Je moet met me meegaan naar huis.
Ik heb kanker. - Ik wou dat je me het eerder had verteld.
Ik zoek mijn broer. - Na-sa-di-rovie.
Heb je enig idee hoe erg je nu alles in het honderd gooit?
Ik hou van haar en zij van mij. en als je tussen mij en Marina komt...
vertel ik Lee waar je mee bezig bent.
Ik was zojuist in het ziekenhuis. Marina was er. Ze is nu aan het bevallen.
Ze vroeg naar je.
Is dit uw broer? - Ja, meneer.
Het spijt me.
Hij is verdomme niet eens mijn broer.
Welke kansverhouding kan ik krijgen dat Rodriguez alle tien ronden volhoudt?
Ik kan wel vier tegen één doen. - Ik zet 800 in.
Ik weet nu alles.
De man die ik volgde, ik weet nu dat hij alleen handelt.
Wil je met me trouwen? - Kom naar huis en ik geef je een antwoord.
Hoelang gaat het duren eer hij weer beter is? Hij is nu al zolang zo.
05-11-1963
17 dagen voor de moordaanslag
Mike was er een moment dat je bij jezelf dacht: "Weet je wat, ik doe het nu niet.
"De president van de Verenigde Staten."
"Ik ga mijn vriendin tegenover hem niet voor schut zetten"?
Jake, lieverd, wat is er?
Welk jaar is dit?
Misschien moet ik de dokter even halen.
Je ziet eruit alsof je door de mangel bent gehaald, jongen.
Je bent hier niet.
Ik weet dat dit niet echt is.
Ik wil dat het ophoudt. - Soms krijgen we niet wat we willen.
Zoals ik met jou.
Je bent een complete teleurstelling voor me.
Je had hem bijna gered...
maar je moest Bill en nu Sadie erbij betrekken.
Je denkt alleen maar aan jezelf.
Je bent niet de man die ik dacht dat je was.
Sadie...
Waar is Sadie?
Ik ben hier.
Hier, lieverd?
Ik ben hier.
Alles is door elkaar gehusseld. - Het is niet erg.
Je bent wakker.
Sinds dagen word je wakker en raak je weer bewusteloos.
Dit is een verbetering, toch, Deke?
Ik heb het wel eens gezien van de jongens die bewusteloos raakten op het footballveld.
Je zult wat geheugenproblemen hebben.
Ik wil dat alles weer goed met hem komt.
Dat kan een paar dagen duren. Of een paar weken.
Maar Sadie, het belangrijkste is dat hij medisch gezien niet meer in gevaar is.
Wees daar dankbaar voor.
Hij heeft alleen wat tijd nodig.
Quality over Quantity (QoQ) Releases 11.22.63 S01E07: Soldier Boy
07-11-1963
15 dagen voor de moordaanslag
Wat is JFK. - John Fitzgerald Kennedy.
De president, JFK.
Wie is LBJ dan? - Dat is de vicepresident.
Dat zijn veel initialen. - Wanneer is je geboortedatum?
Mijn echte, of mijn tijdreis geboortedatum?
Ik merk dat je nog steeds je gevoel voor humor hebt.
Laten we het nog een keer doornemen.
Ik dacht dat ik de persoon had gevonden...
die de president gaat vermoorden.
Hij woonde bij me in de buurt.
Niet in Jodie, in Dallas.
Herinner jij je het adres nog?
De man met wie ik samenwerkte, heette hij George?
Bill.
Alles is door elkaar gehusseld.
Het voelt zoals stukjes van niets. Namen komen niet overeen met gezichten.
Maar het gaat beter met je.
Je zult het je gaan herinneren.
12-11-1963
Tien dagen voor de moordaanslag
12-11-1963
Ik wil agent Hosty spreken. En wel nu meteen.
Hebt u een afspraak?
Had hij een afspraak toen hij bij mij thuis kwam...
om mijn vrouw lastig te vallen terwijl ik er niet was? Meerdere malen.
Had hij een afspraak gemaakt toen hij me volgde buiten bij mijn werk...
of afluisterapparatuur in mijn huis te plaatsen?
Ik dacht dat dit de Verenigde Staten van Amerika was.
Het recht op privacy? Hebt u daar ooit wel eens van gehoord?
Meld u zich aan. Ik ga kijken of agent Hosty beschikbaar is zonder afspraak.
Hij is er niet.
O ja. Natuurlijk.
Nee, ik weet wel beter. Hebt u eigenlijk wel gekeken?
Meneer... Sorry, mag ik uw naam nog een keer?
Doe nou niet alsof u niet weet wie ik ben.
Lee Harvey Oswald. De mensen hier kennen me.
Hoe kan het Bureau u van dienst zijn, Mr Oswald?
Wat is uw naam? - Mrs Emily Baker.
Ik maak daar een notitie van.
"Was erg onbeschoft tegen een voormalig marinier...
"die zijn land moedig heeft gediend."
Op 12 november, 1963, 11:00 uur...
heb ik een document van het allergrootste belang aan u overhandigd voor agent Hosty.
Ik verwacht dat u het terstond aan hem aflevert.
Wilt u dit niet officieel optekenen?
Prima.
Je zult veel vooruitgang boeken als je weer terug bent in Jodie.
Als Bill me hielp? Waarom is hij er nu dan niet?
Jullie hadden een flinke ruzie. Hij had je bedreigd.
Misschien is hij degene die mij in elkaar sloeg. - Dat geloof ik niet.
Toen je belde zei je dat hij veilig was. Misschien is hij teruggegaan naar Kentucky?
Oké, jongeman. Dok zegt dat jij je pijn met dit onder controle kunt houden.
Ze zullen je wat suf maken.
Hij wil je op 3 december opnieuw onderzoeken. - Dank je, Frank.
Het is Deke, jongen. Deke Simmons.
Dat weet ik. Je bent getrouwd met Ms Mimi.
Sorry. Had ik dat verkeerd?
Ms Mimi is overleden.
Is zij overleden?
Als je daar tekent kunnen we gaan.
Met deze formulieren laat u Bill officieel opnemen.
Gaat het?
Ik weet waar hij is.
Ik weet waar Bill is.
Maak geen oogcontact...
geen plotse bewegingen.
En lach niet.
Van lachen draaien ze helemaal door.
Waarom is Bill hierheen gegaan? - Dit is voor mensen die niet kunnen betalen.
Dr Moran hoorde niets van u, dus is Bill naar ons overgeplaatst.
Hij heeft elektroshocktherapie behandelingen...
en hij heeft zich erg aangenaam gedragen.
Over de verwarring waarom hij nu hier zit...
Het spijt me heel erg.
Ik lag zelf in het ziekenhuis, maar ik ben nu hier.
Ga je gang, ga naar binnen. - Kijk eens aan, daar is hij.
Hallo, Bill.
Hé, makker.
Hoe voel je je?
Ik heb vandaag een hele goede dag.
Hoe gaat het met jou?
Het spijt me verschrikkelijk.
Het spijt me, Bill.
Jij bent Jake? Mijn vriend Jake, toch?
Ik ben je broer, weet je nog?
En Sadie?
Kan jij je Sadie nog herinneren?
Hallo, Bill.
We hebben je gemist.
We krijgen vandaag gelatine.
Mogen we misschien even alleen zijn? - Natuurlijk.
Dan haal ik even de ontslagformulieren. - Dank u.
Ontslag?
We nemen je mee naar huis. - Terug naar Kentucky? Naar Holden?
Nee, nog niet.
Ik was in elkaar geslagen... en ik heb problemen met dingen te herinneren.
Ik heb je hulp dus nodig.
Herinner jij je nog waar we samen me bezig waren?
Weet je...
weet jij nog wie we volgden?
We volgden niemand. Het gebeurde allemaal in mijn hoofd. Mijn ziekte.
Nee, het was echt.
We waren op een missie om de president te redden.
Nee, ik...
Stop. Jij bent niet echt. Jullie zijn er nu niet.
Het gebeurt weer.
Ze gaan me een schok geven als ik het ze vertel.
Ik moet mijn mond houden. Het is nu mondje dicht tijd. Mondje dicht.
Ik ben echt.
Ik ben echt. We willen je meenemen naar huis.
Dat wil jij toch ook?
Er komen geen mensen vanuit de toekomst.
Dat kan alleen in stripboeken.
Ik heb dat allemaal achter me gelaten.
Gezonde mensen praten niet over dat soort dingen.
Je hebt gelijk.
Maar er gaat iets heel ergs gebeuren, ik wil dat tegenhouden...
en jij bent de enige persoon in de hele wereld die me kan helpen.
Dus jij moet mijn partner worden. Wees mijn vriend, Bill.
Als ik je vriend was, waarom heb je me dit dan aangedaan?
Okidoki, Mr Amberson, als u deze zou willen tekenen.
Ms Dunhill, als u getuige wilt zijn van de handtekeningen.
Wees niet bedroefd.
Ik ga ervan uit dat u bereid bent de gemaakte kosten te betalen.
Natuurlijk. - Mooi, de kassier is op de begane grond...
bij het administratiekantoor. Hij was ziek, maar is weer terug vandaag geloof ik.
O, mijn God.
14-11-1963
Acht dagen voor de moordaanslag
Heere. Gij zijt ons geweest een Toevlucht van geslacht tot geslacht.
Eer de bergen geboren waren en Gij de aarde en de wereld voortgebracht...
tot in in alle eeuwigheid, Gij zijt God.
Gij doet den mens wederkeren uit den dood en zegt:...
"Keert weder, gij mensenkinderen."
"Want duizend jaren zijn in Uw ogen als de dag van gisteren..."
"en zijn voorbijgegaan als in een wake in de nacht."
15-11-1963
7 dagen voor de moordaanslag
16-11-1963
6 dagen voor de moordaanslag
16-11-1963
Wil je koffie, Deke? - Nee, dank je.
Jake, waarom gaan we later niet even wandelen? - Nee, mijn hoofd doet pijn.
Het is net alsof hij niet geholpen wil worden.
Misschien is hij bang. - Ik kan jullie horen.
Een man die zijn doel verloren heeft, is een man die doodsbang is.
Elke keer als ik druk op hem uitoefen wordt hij kwaad.
Hij is uitgeput. Ik ben gefrustreerd.
Hij zal zich verstoppen. Hij ontwijkt het. Hij zal er alles aan doen...
om te blijven ontkennen dat hij zijn weg kwijt is...
maar jij bent zijn enige weg terug.
Je mag niet opgeven.
17-11-1963
5 dagen voor de moordaanslag
De president komt op de 22e naar Texas. Dat is over drie dagen.
Hij komt naar San Antonio, Fort Worth en Dallas.
Je zei dat het in november zou gebeuren. Er rest nog maar twee weken in november.
Zegt één van die steden je iets?
Heeft het iets met de Russen te maken?
Toen ik die opname hoorde in je huis, spraken er een man en een vrouw Russisch.
Ik kan het me niet herinneren. - En iets van toen je me die avond belde?
Je zei dat je alles had uitgedokterd, en wist wat je moest doen.
Kom op, Jake.
Denk je dat ik het leuk vind dat ik mij niets herinner?
Misschien kan ik nadenken en iets herinneren als je me gewoon even met rust laat.
Oké, ik laat je met rust.
Wil je deze?
Blijf dan de rest van je leven maar op de bank. Neem ze maar. Neem ze allemaal maar.
Het spijt me. - Je "sorry" interesseert me niet.
Ik sta niet toe dat jij de reden vergeet waarom je hierheen kwam. Deze pillen helpen niet.
Er zal een man worden vermoord, Jake. Jij bent de enige die er iets aan kan doen.
Ik heb je hulp nodig.
Vertel me wat ik over de telefoon tegen je heb gezegd.
De exacte woorden.
Ik maak me alleen zorgen. Daar kan ik niets aan doen.
Ik ben een volwassen man, moeder.
Jij bent mijn jongen. - En zij zijn de FBI.
Het hoort niet te zijn toegestaan dat... - Stil toch. Begin er nou niet over.
Je had ze niet moeten lastigvallen. Ik wil je iets laten zien.
Kijk. Moet je eens zien.
Wat doe je met mijn rapport van de vierde groep? - Ik heb het bij me om mezelf eraan te herinneren.
Kijk wat de leraar erin heeft geschreven.
"Lee is een genot om in de klas te hebben.
"Hij toont potentie op alle gebieden." - Potentie.
Iedereen weet dat over je, Lee, en ik weet dat als geen ander.
Ik wil dat je gelukkig bent.
Dat weet je toch wel?
Dat jongetje had een glimlach.
Soms lig ik 's nachts in mijn bed en huil ik...
want ik wil dat kleine mannetje, met die smerige vingers...
en de missende tand, weet je?
Waar is hij gebleven?
Hij is er nog steeds.
Echt waar.
18-11-1963
4 dagen voor de moordaanslag
JFK Tour begint in Texas Kennedy komt morgen 21 november
19-11-1963
3 dagen voor de moordaanslag
19-11-1963
Daarna klap je.
Dan tik je met je voet en klap je nog een keer.
Je herhaalt het gewoon. Gaat je dat lukken denk je?
Begrepen. - Ontspan je een beetje.
Ik danste al voordat jij was geboren.
En nu... Buig je knieën. Precies zoals ik.
Oké, overdoe het niet pas op jezelf. - Ik heb het te pakken.
Hé, groentje. Hé, zoon. Doe met ons mee.
Madison... Madison.
Ik geloof dat ik in Madison Street woonde.
20-11-63
2 dagen voor de moordaanslag
Komt dit blok je bekend voor?
Ik geloof het wel. Kom op.
We kloppen op elke deur en bellen overal aan totdat we iemand vinden die je herkent.
Elke bel.
Ik wou dat ik een paar van die pillen had bewaard.
Je bent er zeker van dat het Madison Street was? - Ja, ik dacht dat het dat was.
Wacht.
Dit komt me bekend voor.
Ja? - Ja, probeer...
Laten we deze proberen. - Oké.
Het is illegaal voor deurwaarders om iemand te achtervolgen.
Ik zeg u dat we geen deurwaarders zijn.
Mijn vriend zoekt de plek waar hij placht te wonen.
Kan hij niet praten? - Wel, hij kan het zich niet herinneren.
Hij is herstellende van een hoofdwond.
Is hij dat? Jullie lijken een paar apart.
Ik geloof dat dit het is. - Mogen we even binnenkomen?
Nee, absoluut niet. - Waarom niet?
Omdat je dan, door binnen te komen, misschien zou zeggen...
"Hé, weet je wat? Dit is nog steeds ons appartement."
Dat is belachelijk. - Loop naar de duivel.
Wil je boven nog proberen?
Hi. Hé, waar ben je geweest? - Kent u hem?
Jake, hij kent je. - Wij waren buren.
In welk huis woonde hij? - Dit huis.
Beneden? - O, lieve help.
Wanneer was het de laatste keer dat je me zag? - Afgelopen maand.
Jij en je broer, jullie zijn gewoon verdwenen.
Onze huisbaas was behoorlijk overstuur. Ik dacht dat jullie een beter plek hadden gevonden.
Mogen we binnenkomen? Ik wil me niet opdringen...
maar het zou ons erg helpen als we een minuutje met elkaar konden praten.
Toen de politie hem vond was hij bewusteloos geslagen...
en lag midden op de weg. Hij is zoveel vergeten.
Ik dacht dat als we de plek vonden waar hij eerder woonde dat er misschien iets zou terugkomen.
Een triest verhaal. Wat is er met je broer gebeurd?
O, hij ging terug naar Kentucky. - Leuke knul.
Heb je ook toevallig het nummer van je huisbaas?
Ik dacht net, dat als wij hem bellen, hij nog wat van de spullen van Jake heeft bewaard.
Gefeliciteerd, kameraden. - Na Zdorovie.
Dit is een microfoon. Ze luisteren ons af.
Het is een afluisterapparaat. Wat heb ik je gezegd?
De FBI achtervolgt mij. Ik ga je vermoorden.
Lee Harvey Oswald...
Ik zou de klootzak hebben gedood. Dat is wat ik wil dat jij doet.
...over huisbazen gesproken, het is belangrijk je rechten te kennen, veel mensen kennen die niet.
Zou ik wat water mogen hebben? - Natuurlijk.
Is de keuken daar? Ik pak het zelf wel.
Ga je gang. - Oké.
Hoelang woont u hier al, Mr Oswald? - O, het lijkt al een eeuwigheid.
Een jaar, misschien twee.
Mijn vrouw Marina, ze haat het hier, maar volgens mij is het oké.
Waar is hij?
Papa is hier.
Wat een kleine schat. Ik hoop dat we haar niet wakker hebben gemaakt.
Nee, ze is altijd een beetje humeurig na een dutje.
Het zou beter zijn als jullie nu weggaan.
Gaat het? - Ja, ik ben in orde.
Het is een lange dag geweest. - We hebben vooruitgang geboekt, nietwaar?
Ja, inderdaad.
We weten dus dat je iemand uit de buurt volgde. Misschien was het iemand van de overkant.
Ja, misschien.
We gaan morgenochtend direct terug en praten dan met de buren.
Sadie?
Ik zou zonder jou niet zover zijn gekomen. Je hebt zo goed voor me gezorgd.
Je was steeds zo vasthoudend. Dankjewel.
We zullen hem vinden. - Ja, dat hoop ik ook.
Ik geloof dat ik een minuutje moet gaan liggen en een aspirine nemen.
Oké, ik waarschuw je wel wanneer het eten klaar is.
Ik ben daar.
Leugenaar. - Wat?
Ik kan met een heleboel dingen omgaan, maar een leugenaar kan ik niet uitstaan.
Ik loog. Ik ging weg maar het is beter voor je eigen bestwil.
Als ik dat nog eens van een man hoor dan sla ik zijn tanden uit z'n mond.
Sadie, het is gevaarlijk wat ik ga doen.
Wat? Wat ga je doen? - Ik ga Lee Harvey Oswald ombrengen.
Vanavond. Hij was het.
Die man met de kleine baby?
Weet je het zeker? - Ja, ik ben er zeker van.
Ik herinnerde me ineens alles.
Het kwam allemaal terug toen we in zijn woning waren.
Als Lee echt JFK gaat doden dan, denk ik, kunnen we niet anders.
Nee, nee. Ik verloor Bill al. Ik wil jou ook niet verliezen.
Jake, je kunt me niet erbuiten laten. Ik ben er al bij betrokken.
Jij zou je zonder mij, nooit iets over Oswald hebben herinnerd
Dit gaat niet alleen over jou, het gaat ook over mij.
Ik weet uit Al's archief dat Lee zijn geweer bij Ruth Paine thuis heeft liggen.
Als hij dat geweer niet heeft kan hij Kennedy niet neerschieten.
We gaan die halen.
Ik wil er op dit moment niet over praten. - Marina, kom op.
Ik wilde...
De baby's slapen hiernaast en ik beloofde Ruth dat je 's avonds niet op bezoek zou komen.
Ik wil graag dat het weer is zoals het was. Herinner jij je nog die nachten in Minsk?
Nee, weet je wat ik mij herinner van Minsk? Oudbakken brood en mijn altijd koude vingers.
Ik bedoel... ons.
Ik wil een nieuw leven, niet een oud, niet Minsk...
niet vieze appartementen, niet slaan en stompen.
Ik zei dat het me speet. Het spijt me. - En ik afscheid nam, maar jij niet wilt horen.
Omdat ik van je hou.
Ik verdien beter en ik ga het krijgen.
Mijn leven... het is beter vanaf dit moment.
Zie je nu? - Ik zal haar wel oppakken.
Nee. - Ik weet wat te doen.
Nee, je denkt dat je het weet maar je hebt het altijd verkeerd.
Hallo, sorry, mevrouw...
Ik ben een vriend van Lee, Lee Harvey Oswald.
Is hij nu hier?
Marina logeert hier toch?
Wie bent u? - Sorry. Ik ben Jake... Jake Amberson.
Jullie waren op zijn verjaardagsfeestje. - Dat klopt, ik werk met Lee bij de Depository...
en hij vertelde mij om hem hier te ontmoeten omdat hij iets voor me had.
Het is al laat.
Goed, is Marina er? Kan ik tenminste even met haar spreken?
Nee, dat kan niet. - Wacht...
Het spijt me verschrikkelijk u te storen. Ik weet dat het laat is en u wilt gaan slapen...
en ik voel me beschaamd om het toe te geven, maar dit is allemaal mijn schuld.
Ziet u, Lee haalde een paar weken geleden een pakket voor mij op...
en hij zei Jake dat hij het zou brengen...
maar dat deed hij nooit, dat is de reden waarom we u zo onbeleefd lastig vallen.
Lee is... hij logeert hier niet.
Zij hebben problemen en Marina slaapt met de baby's.
Het spijt me erg.
Hij zei dat het pakket in de garage zou liggen.
Hoe ziet het eruit? Een doos? - Nee, waarschijnlijk is het in papier gewikkeld.
Het is... Ik weet het niet.
Het is zo hoog en misschien zo lang.
Verdomme.
Het is hier niet. Hij heeft het waarschijnlijk al meegenomen.
Wat heeft hij meegenomen? - Gordijnrails.
22-11-63
12:30 uur
22-11-63 12 uur voor de moordaanslag
We parkeren hier vannacht. Wachten we hier tot Lee hier in de ochtend komt?
Ja. - Je kunt hem niet zomaar neerschieten.
Je zult worden gearresteerd. - Dat gebeurt niet.
Ik zal hem staande houden en jij waarschuwt de politie.
Ik zal zeggen dat ik hem JFK hoorde bedreigen.
Wel, daar is het. Dit zal niet gemakkelijk worden.
Het verleden zal alles inzetten tegen ons.
O, God.
Sorry,agent. We...
Bespaar de moeite. De hele nacht houd ik me al met jullie allemaal bezig.
U houdt van Kennedy. Uw moeder ging naar school met de broer van Jackie of zoiets, heb ik gelijk?
Ik moet de straat vrij houden, dus rijd verder.
Het is toch geen misdaad om alleen even te kijken.
Meneer. - Ik heb u gehoord.
We gaan daar morgenochtend direct naar terug. - We zouden in een hotel kunnen overnachten.
Het is veiliger om zo dicht mogelijk bij Dealey Plaza te blijven.
Ik wil geen enkel risico nemen.
Denk je dat dit veilig is? - Ja, de politie zal ons hier niet lastig vallen.
Heb je iets gemist?
Van wat? - De toekomst?
Iets waar je naar uitkijkt om voor terug te gaan?
Sneakers. Sneakers zijn absoluut beter.
Sneakers? - Tennisschoenen.
In de toekomst zijn ze geweldig. High-tech materialen, een betere constructie.
Hoe zit het met de mensen? Vrienden? Familie?
Nee, ik bedoel, dat zou moeten,
maar... weet je...
het zijn dezelfde mensen zoals hier.
Ik hou gewoon van Elvis.
Wat wil je? Waarom achtervolg je me?
Om iets te corrigeren. - Ik begrijp niet wat er gebeurt.
Probeer je me te stoppen? - Ik wil niet dat dit nog een gebeurt, niet weer.
Je wilt niet wat weer gebeurt, de sluipmoord?
De reden waarom ik hier ben. Ik probeer die te stoppen.
Ik lette maar een minuut niet op. Ik kon het gepiep van haar driewieler horen.
Ze was niet in de buurt van de vijver, er zelfs niet eens dichtbij.
Er was geen plons, helemaal geen geluid.
Ik merkte het alleen toen het gepiep ophield.
Ze was vier. Vier jaar.
Dus ik ga keer op keer terug, maar ik ben nooit op tijd.
Ik ben er op dit moment.
Ik zie haar.
Er staat altijd wel iets in de weg. Ik heb alles geprobeerd...
soms probeer ik naar haar moeder te rennen...
soms bel ik de politie al van tevoren.
Ik sta daar en kijk naar haar.
Ik let altijd op, Maar toch... het is niet tegen te houden.
Je kunt het verleden niet stoppen.
Zij ligt in het water. Zij verdrinkt.
Ze is dood, maar ik kan niet niets doen.
Ik blijf proberen.
Dus ik kom terug, steeds maar weer, en weer en weer.
Het is een cirkel, een valstrik waar ik niet uit kan komen want ik kan niet afzijdig blijven...
en mijn dochtertje laten sterven.
Ik kan het niet.
Ik moet het steeds zien.
Hoe vaak nu al?
Zij verdrinkt nog steeds.
Dit is anders. - Ga naar huis, Jake.
Ga nu. - Dit lukt mij.
Ik kan het. Ik moet het.
Sorry. Het was niet mijn bedoeling om in slaap te vallen terwijl je praatte.
Gaat het?
Nee
Sadie... wat als we de geschiedenis zijn gang laten gaan?
Gewoon wegrijden?
We zouden dit alles vergeten en een huis in Jodie krijgen...
met een grote tuin, groot genoeg voor een schommel en een boomhut...
en jij kunt de schoolbibliotheek beheren...
en ik de chagrijnige oude leraar Engels...
en we kunnen elke dansavond begeleiden.
We hebben dan vier kinderen. We kunnen dezelfde truien dragen zoals oude mensen doen.
Jij en ik.
Wat zeg je daarvan?
Dat kunnen we niet doen.
Jij kwam hier voor een reden naartoe, Jake. Voor mij is dat nu ook een doel.
22-11-63
8:30 uur
22-11-63 4 uur voor de moordaanslag
O, mijn God. Is het al ochtend?
We moeten gaan.
Hebben we geen benzine meer?
Nee, het gebeurt. Het verleden vecht terug.
Kan het niet alleen een lege accu zijn? - Nee, kom op, schat. We moeten gaan.
Heb je geslapen?
Lee?
Lee, misschien...
misschien kun je de ochtend met ons doorbrengen.
We zouden naar de dierentuin kunnen gaan. - Ik heb een baan.
Misschien ben ik zover om nu met je te praten. Niet over Minsk.
Over... over onszelf.
Mij, jij.
Blijf.
Ga niet weg.
Ik moet weg. Ik zei Buell om me hier op te halen.
Lee.
Kus de meisjes voor me.
Zoek er een die niet is afgesloten.
Ik dacht dat mensen in de jaren '60 niets afsloten.
Mijn vader bewaarde zijn sleutels altijd achter de zonneklep.
Prijs. Sadie, kom op.
Verdomme. Goed, ik sluit het kort. Bill leerde me dat.
22-11-63
09:00 uur
22-11-63 3,5 uur voor de moordaanslag
Ze willen dat ik vandaag op het laadperron werk.
O, ja? - Ja.
Maynard zei echter dat we naar alle opwinding konden gaan kijken.
Wat voor opwinding is dat? - Woon je op een onbewoond eiland of zo?
De President komt langs rijden. - Je weet toch dat ik een Marxist ben?
Betekent het dat je werk terwijl iedereen een pauze neemt?
Hoogstwaarschijnlijk.
Ik kan niet geloven dat je de parade wilt missen.
Vertaling; Quality over Quantity (QoQ) Releases
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -