Tot later.
Mevrouw Blake?
Cec. Heb je Lucien gezien?
Nee, mevrouw. Wil je dat ik hem voor je bel?
Nee, bedankt. Goedenavond.
Hallo.
Is hier nog iemand?
Hallo?
Wie is daarboven?
- For Whom The Bell Tolls -
Vertaling: Dweez
Charlie.
Ik vond dit in de zak van de overledene.
'Ik kan niet langer leven met dit geheim.'
Rod Drury.
Je kende hem, nietwaar dok? - Niet persoonlijk, maar...
O, hemeltje.
O, Rod.
Niemand heeft het lichaam verplaatst? - Voor zover we weten niet.
Ben je daar zeker van, Charlie? - Ja. Waarom?
Zijn er getuigen? Andere brandweermannen misschien?
Die waren allemaal bij een brand op Brown Hill.
Hij moet hebben geweten dat ze opgeroepen waren.
Daarom was niemand hier om hem tegen te houden.
Misschien wel, ja.
Wie is dat?
Wat is er verdomme gebeurd?
Charlie? - Het is Rod Drury.
Blijkbaar sprong hij.
Potverdomme. - Het is in orde vriend, kom op.
Kom op.
Ik ben de stationsoverste, Mick Lancaster.
Ja, natuurlijk. Dokter Lucien Blake.
Sorry, politiedokter. Dit is sergeant Charlie Davis.
Mijnheer Lancaster, wil je dat ik naar je handen kijk?
Nee, bedankt. Het is niet erg, dok. - Goed dan.
Moeten we de klok luiden? - Ja alsjeblieft, Theo. bedankt.
Charlie, die kerel die de klok gaat luiden komt me bekend voor.
Wie is dat?
Theodore Rowe, een kleermaker. Hij maakte vorig jaar een pak voor me.
Juist.
Kerels, mag ik?
Voordat je hem weghaalt, vind je het erg...
Natuurlijk. Doe maar.
Zwarte resten onder de nagels van de linkerhand.
Wat zit er op zijn vingers?
Inkt, misschien. Misschien kranteninkt.
Weet je,
op de rechterhand zitten zes kleine tekens
op gelijke afstand van elkaar in een cirkelvormig patroon,
zo te zien pas verkregen.
Iets waar hij tegenaan viel? - Ja, dat is mogelijk.
Wat het ook was, het drong in de huid.
Op de linkerpols zitten kneuzingen.
Driehoekig van vorm.
Gebroken? - Opnieuw gebroken.
Het was al zwak. Het gebeurde waarschijnlijk bij de val.
Zijn medisch dossier.
De pols werd drie maanden geleden gebroken bij een ongeval.
Hij heeft breuken in beide enkels, samengedrukte wervelbreuken
en een cirkelbreuk aan de basis van de schedel.
Wat verwachtte je precies te vinden?
Alice, het kan niets zijn, maar
zijn voeten lagen naast het gebouw,
zijn hoofd natuurlijk in de richting van de straat.
Als hij sprong, zou je verwachten dat hij verder van het gebouw af landde,
en je zou toch verwachten dat hij gevonden werd met zijn hoofd naar beneden?
Dat is interessant.
En zeg me eens, wat is dat?
Symbool van de brandweer, hem gegeven uit respect.
Kan ik je helpen?
Cec.
Bedankt om te bellen, mijnheer.
Mevrouw, niet doen alsjeblieft. Dek hem niet toe.
Rod is mijn broer.
Het spijt me.
Dit is Kathleen, de vrouw van Rod.
Ja, natuurlijk.
Alsjeblieft, nee.
Wat is dit hier?
O, ja. Zijn handen.
Dat zwart is,
op dit punt weten we niet zeker wat het is.
Rod gaf me een fles whisky, gisterenavond op de club.
De doos was smerig.
We dachten dat het kwam van toen hij het briefje schreef.
Nee. Zeg hen dat hij dat nooit zou doen.
Ze heeft gelijk, mijnheer.
Mijn kleine broer zou zichzelf nooit van het leven beroven.
Maakt niet uit wat de brief zegt.
Bedankt om dit te doen. Misschien moeten we het nog eens bekijken, Dale.
Ik kon gisterenavond niet veel zien.
Laat mij maar, alsjeblieft.
Bedankt.
Wilde je dat ik met je mee naar boven ging?
Waarom laten we de politie hun werk niet doen?
Het is Dale, nietwaar? - Ja, mijnheer. Dale Hardy.
Natuurlijk. Je vader was een patiënt van mij.
Dit moet een vreselijke schok voor je zijn.
Rod doet alle leveringen voor de bakkerij van pap.
Mijn bakkerij nu, sinds pap overleed.
Rod hielp me.
Ach zo.
Heeft er nog iemand anders de toren beklommen, sinds gisterenavond?
Bill, sorry, sergeant Hobart, sloot gisterenavond alles af.
Juist. Bedankt, allebei.
Gaat het, Charlie?
Wat een uitzicht.
Inderdaad.
Charlie, er is dus een melding van een brand.
Iemand luidt de klok, vrijwilligers stromen toe,
ze klimmen in de wagen en rijden in dat geval naar Brown Hill.
Rod komt te laat aan.
Misschien.
Waarom gaat hij naar boven?
Om er een einde aan te maken.
Doe me een plezier, Charlie. Het was redelijk donker, niet?
Dok. Wat doe je? - Het is in orde, Charlie.
Hij zou hier hebben gestaan.
Nee, dat klopt niet. Wacht even. - Voorzichtig.
Daar. Daar, Charlie.
Hij keek heel zeker die kant op. Hij probeerde zicht vast te houden.
Hij viel en ving zich op met één hand, maar dat kon hij niet lang volhouden.
Ik denk dat iemand druk uitoefende op zijn pols,
misschien zelfs herhaaldelijk er een slag op gaf.
Dat zou de kneuzingen verklaren, ja?
Dat klinkt aannemelijk, dok. Doe gewoon rustig aan.
Charlie, kijk hier eens. Zie je dat? - Ja, dat kan ik zien.
Gebaseerd op wat we kunnen zien,
waren dat niet de daden van een man die zelfmoord wilde plegen.
Maar die van jou zijn dat wel, dok. - Charlie, ik was...
Dok. Ik heb je.
Bedankt, Charlie.
Charlie, kijk.
Er was wel degelijk iemand anders op die richel, samen met Rod.
We vonden een tweede gedeeltelijke handafdruk onder de leuning.
Lijkt op dezelfde vlekken als op de afdruk van Rod.
Nog iets opgedoken uit het onderzoek van het lichaam?
Er zaten zwarte sporen onder de vingernagels van Rod.
Dokter Harvey zal de forensische resultaten snel terugkrijgen.
Dit was zeker geen zelfmoord. Iemand legde dat briefje daar neer.
Bill heeft me op de hoogte gebracht over Rod Drury.
Een heel kleurrijk karakter.
We hebben vastgesteld dat dit het handschrift van Rod is,
maar kijk eens naar deze rand.
Dat werd afgesneden. Heel precies zo te zien.
Iemand heeft dus heel erg zijn best gedaan.
Zorg ervoor dat dit allemaal in het rapport komt.
Bill, wacht even, wil je?
Het is nog niet klaar. - Excuseer me.
Frank?
Volgens mij werd dat briefje op carbonpapier geschreven.
Denk je dat er een kopie bestaat?
Rod had een bezorgingzaak. Controleer alle notaboeken en grootboeken.
Zoek uit wat hij de laatste paar dagen gedaan heeft.
En ik, baas?
De jongens en ik gingen naar het huis van Rod.
Ik zal uitkijken of er daar iets is.
Maar ik denk dat de meeste leverings- boeken in zijn bestelwagen liggen.
Goed gedaan, Charlie.
Alcohol voor de Kolonisten Club.
Een broodlevering voor de bakkerij van Dale,
zo te zien gisteren gedaan.
Geen leveringsboeken. Ik kijk vooraan wel.
En ik kijk die kisten daar achter wel na.
Bedankt, Charlie.
Blijkbaar heeft nog iemand anders naar de kopie van het briefje gezocht.
Ik denk dat ik iets gevonden heb.
Ja, ik ook.
Het is een schuldenlijst. Vooral kleine bedragen.
Maar kijk hier eens, 'N-K'.
Wie N-K ook is, hij stond voor 200 pond in het rood bij Rod.
Potverdorie. - Wat heb jij gevonden?
Dat is een goede vraag, Charlie.
Dit vond ik in de laatste kist, in de uiterste hoek daar.
Waarom verstopte Rod die dingen hier?
Weet ik niet.
Maar ik weet wel waar we het antwoord kunnen vinden.
Wel, meer is het niet. Gewoon een braadpanvuur.
Je hoort niets tot het te laat is. - Een geluk dat we er op tijd bij waren.
Je kon niet meer dan een halve meter ver zien.
Het huis staat er nochtans toch. Niemand raakte gewond.
Meer kan je niet doen, vriend.
Laat die staan. Ik zei, laat staan.
Die waren van Rod.
Hij gaf ze me vorige week. - Het is in orde, schat.
Kathleen, kom, sta op. - Alles in orde, Kath?
We zijn in orde, mijnheer Lancaster.
Sergeant Hobart vertelde ons het nieuws, mijnheer.
We wisten dat geen zelfmoord was.
Het is in orde, Cec.
Als er iets dat ik of de andere brandweermannen
kunnen doen om te helpen, vraag het dan maar.
In feite, mijnheer Lancaster, is er inderdaad iets.
Charlie, ben je er? Bedankt.
We hebben dit in de vrachtwagen van Rod gevonden.
Weet je soms of dit van hem is? - Rod droeg haast nooit een suède jas.
Hij had een jas voor speciale gelegenheden, maar dat is hem niet.
Juist.
Maar dan vraag ik me af waarom hij hem verborgen hield in zijn voertuig?
Misschien was hij niet van hem, of...
Ik weet niet waar je naartoe wilt, maar dit is niet de tijd of de plaats.
We komen ons medeleven betuigen. - Natuurlijk.
Kathleen, vergeef me alsjeblieft.
Dat geldt natuurlijk ook voor jou, mijnheer Lancaster.
Ik ben in orde, dok. Zorg gewoon voor Kath.
Davis, die boeken voor jou liggen in de logeerkamer.
Ik zal water opzetten. - Goed, Cec.
Mijn Rod had zijn vinger in heel wat zaakjes, maar hij was geen schurk.
Hij was een goed mens.
Hij hield van mij.
Hij gaf me nog steeds bloemen, na al die jaren.
Kom hier.
Dok. Rods bestelboeken.
Sergeant, het kan niets zijn,
maar je moet controleren waar Neil Kirby gisterenavond was.
De eigenaar van de Red Hand.
Neil Kirby. - N-K.
Rod heeft onlangs een beetje gevochten met Neil, buiten aan de RSL.
Een militair moest ze uit elkaar halen.
Neil wilde het niet laten gaan, zei dat hij Rod terug zou pakken.
Misschien meende hij het.
Ik had ontdekt dat hij me afzette.
Ging het gevecht bij de RSL daarom?
Wanneer heb je Rod het laatst gezien?
Gisteren, rond drie uur. Hij kwam iets drinken.
Ik dacht dat jullie ruzie hadden? - Hij wilde het uitpraten.
Waar was jij gisterenavond, tussen negen en tien uur?
Hier, aan het opruimen. Waarom?
Kan iemand dat bevestigen? - Nee, ik was alleen.
Het spijt me dat Rod sprong, maar het had niets met mij te maken.
Hij sprong niet. Hij werd geduwd.
Jij was Rod 200 pond schuldig.
Vergat je dat te vertellen?
Het is niet wat je denkt. Ik kan het bewijzen.
Als ik alleen boven mijn boeken mag gaan halen.
Charlie, ik ga naar het ziekenhuis.
Begin de dingen te testen die we in de bestelwagen van Rod vonden.
Natuurlijk, dok. Ik handel dat af.
Goed zo.
Het kan hetzelfde residu zijn dat we op de handen van het slachtoffer vonden
en onder zijn nagels,
maar ik weet het pas zeker als ik de testresultaten terugkrijg.
Zeker.
Alice, wat denk jij van die fragmenten die ik in zijn jaszakken vond?
Het is geen bot. Maar het heeft dezelfde structuur.
Misschien een porseleinen kop? - Wel, dat kan.
En kijk, hier op de revers.
Daar was iets opgespeld, een penning of een medaille of zoiets.
Denk je dat het iets te maken heeft met waarom mijnheer Drury vermoord werd?
Op dit moment weet ik alleen zeker dat hij een geheim had.
Wacht. Waar neem je dat mee naartoe? - Een paar testen die ik zelf wil doen.
En die kan je hier niet doen? - Beter van niet.
Ga je vertrekken, mijnheer Kirby? - Ik moet dingen gaan leveren.
Ik kan niet de hele dag met jullie staan praten.
Kom uit de wagen. Niet doen.
Laten we beginnen met die 200 pond.
Vast een last van je schouders, nu Rod dood is.
Wat was het echt, mijnheer Kirby?
Rod leende jou het geld, gebruikte het dan tegen je,
dus viel je hem aan, buiten de RSL.
Klinkt dat een beetje goed? Of misschien...
Misschien ging het niet om het geld.
Misschien ging het om Rod, die je geheim zou onthullen.
Ik heb geen verdomde geheimen. Niet in deze stad.
Iedereen weet dat ik de helft verloren heb bij de scheiding.
Dat moet pijn hebben gedaan.
Ja, Rod schoot me te hulp.
En dan gaat hij naar de RSL achter mijn rug om,
verbiedt hem om mijn drank te kopen, tot ik hem heb terugbetaald.
Hij doet dat allemaal voor mij, komt eruit als
een soort grote man, terwijl hij me in feite oplicht.
Hij verdiende het dus om te sterven?
Heb jij jezelf dat verteld, toen je hem die toren op lokte?
Trouwens, je hebt wat schoensmeer op je kraag, mijnheer Kirby.
Dat zag ik in de pub. Heb je het in je haar gesmeerd?
Weet je dat we een zwarte substantie vonden onder de vingernagels van Rod?
Greep hij je bij de haren, toen hij zichzelf wilde redden op die richel?
Volgens dit, heb je sinds de scheiding,
in de kamer boven de pub gelogeerd.
Dat is maar één straat verder dan de brandweerkazerne, niet?
Neem zijn vingerafdrukken. Zet hem beneden in hechtenis.
Ik laat de baas weten wat hij te zeggen heeft.
De contracten van Neil Kirby om de club van alcohol te voorzien,
staan nu op naam van Rod Drury? - Jawel, mijnheer.
Het werd twee maanden geleden aan hem overgedragen onder speciale voorwaarden.
Vind je het erg als ik die contracten inkijk?
Het duurt even voor ik ze kan vinden. - Ik kan wachten.
O, nog iets. Blijkbaar heeft hier een gevecht plaatsgevonden
tussen die twee mannen, een paar maanden geleden.
Ging dat om het contract? - Weet ik niet zeker, mijnheer.
Ik hoorde dat één van je leden dat gevecht stopte.
Is hij nu hier, of...?
Mijnheer Carlyle. - Majoor Alderton.
Ben je hier om iets te drinken Frank, of wil je een tip voor de paarden?
Nee, bedankt. Ik ben de moord op Rod Drury aan het onderzoeken.
Moet ik die kennen?
Blijkbaar stopte jij een gevecht tussen hem en Neil Kirby
een paar maanden terug. - Kirby ken ik wel.
Hij zat samen met mij in dienst, nietwaar Sergeant?
Vreselijk humeur, maar een goede soldaat.
Hij maakte het de andere moeilijk, maar ze gaven elkaar een hand achteraf.
Gaven ze elkaar een hand?
Gewoon een paar kerels, die stoom afbliezen mijnheer, niets meer.
Hier is je contract, mijnheer. En die speciale voorwaarden.
Bedankt. Majoor, sergeant. - Hoofdcommissaris.
Lucien, wat ben je in godsnaam aan het doen?
Het ruikt hier naar mottenballen. Cec is hier om je te zien.
Ik heb thee gezet. - Thee.
Mooi zo, bedankt Jean.
Lucien, Cec heeft niet kunnen slapen.
Ik hoopte dat je me daarvoor iets kon geven mijnheer,
als het niet teveel moeite is. - Natuurlijk.
Ik zal je een voorschrift geven.
Cec, vergeef me,
ik moet het vragen... Bedankt, Jean.
Was Rod gisterenavond in de Kolonisten, om iets af te leveren?
Ja, mijnheer. Eén keer per week, op hetzelfde uur.
Daarna drinken we buiten altijd iets,
enkel wij twee.
Dat was ons moment.
Maar gisterenavond werd hij naar de brandweerkazerne geroepen.
Nee, niet precies mijnheer.
Hij was bij mij, toen hij de eerste bel hoorde.
Acht slagen.
Acht slagen? Dat is Brown Hill. - Ja, toen sloeg de klok opnieuw.
Rod dacht dat het waarschijnlijk vals alarm was.
Hij zei dat hij direct terug zou komen.
Maar hij kwam niet terug.
Juist.
Om hoe laat sloeg de klok opnieuw?
Kwart voor tien. - Dat is heel precies.
Ik keek op mijn horloge, toen ik mevrouw Blake op straat zag.
Mei Lin?
Wat deed ze daar?
Weet ik niet, mijnheer. Ze was op zoek naar jou.
We spraken elkaar kort, daarna ging ze dezelfde richting op als Rod.
Was dat mevrouw Hewitt, met twee t's?
Is dat een zeldzame spinnenorchidee?
Mag ik nog een paar foto's nemen?
Dames en heren, willen jullie naar hier komen voor de prijsuitreiking?
Ga alsjeblieft zitten.
De bloemenwedstrijd van dit jaar, was er één van hoge kwaliteit,
waardoor de taak van de jury...
Een speciale vermelding gaat naar mevrouw Elizabeth Collins,
voor haar prachtige...
Charlie, je bent vroeg thuis. - Ik hoop dat ik niet stoor.
Helemaal niet. Wil je een kopje thee?
Rose belde vandaag. Ze heeft iets dat je waarschijnlijk wilt zien.
Echt waar?
Ik nam vanmorgen wat foto's en die nam ik heel toevallig.
Is dat mevrouw Blake met majoor Alderton?
Ik weet niet of het iets betekent, maar ik denk dat dokter Blake het moet zien.
Heb je ze aan iemand anders laten zien?
Ze kennen elkaar duidelijk.
Ze heeft er niets van tegen de dok gezegd.
Ik wist niet wat ik moest doen.
Laat ze voorlopig maar bij mij. Bedankt, Rose.
Lucien.
Mei Lin.
Die lieve jongedame beneden liet me binnen, Iris.
Je vindt het toch niet erg? - Natuurlijk niet.
Waar ben je geweest?
Ik ben gaan wandelen. Ik had frisse lucht nodig.
Ja, natuurlijk.
Weet je, ik heb je nooit gevraagd waar je overdag naartoe gaat.
Lucien, waarom doe je zo?
Ik moet weten waar je gisterenavond om kwart voor tien was.
Hier in bed. Aan het lezen.
Je hebt het recht niet om mijn spullen te doorzoeken.
Mei Lin, hoe ben je hieraan gekomen?
Ik wil niet ondervraagd worden door mijn echtgenoot.
Je bent gisterenavond gezien buiten aan de Kolonisten Club
om kwart voor tien.
Niet lang daarna, slechts drie straten verderop, viel er een man dood.
Deze Davidster was van hem, voor zover we weten.
Je moet me vertellen wat je weet.
Mei Lin, vertel de commissaris alsjeblieft wat je mij vertelde.
Ik hoorde stemmen. Geschreeuw. Een een zware slag.
Ik zag een lichaam van de toren vallen.
En heb je nog iemand anders gezien, in de toren misschien?
En dit? Waar was dat?
Ik legde mijn hand op zijn pols om zijn polsslag te controleren.
Dat viel uit zijn hand.
En je nam het gewoon mee?
Ik wist zelfs niet dat ik het nog had, tot ik terugkwam in het hotel.
Mevrouw Blake, waarom heb je de politie niet geroepen of om hulp gegaan?
Ik was bang. - Bang waarvoor?
Dat je me zou arresteren of deporteren.
Mei Lin, waarom ben je niet naar mij gekomen met dit alles?
Ik ben een Chinese in een kleine stad
met een man die me in een hotel houdt, terwijl hij met zijn huishoudster leeft.
Waarom zou ik voor iets naar jou komen?
Heb je misschien nog iets gezien?
Een wagen. Die kwam achter de brandweerkazerne uit.
Een wagen?
Is hij gestopt? - Dat weet ik niet.
Ik denk het niet. - Kan je het voertuig beschrijven?
Ik kon het niet echt zien. De lampen schenen recht in mijn gezicht.
Is er een mogelijkheid dat de chauffeur je gezien heeft?
We hebben nog steeds een verdwenen brief.
Een auto ter plaatse, maar geen merk, model of kleur
en een Davidster, maar geen echte verdachten.
Hoe zit het met Kirby?
Ik heb een kopie van de afspraak van Rod met de RSL.
Het lijkt waar te zijn. Hij nam het RSL-contract enkel aan
tot de 200 pond die Kirby hem schuldig was, was terugbetaald
en er moest nog maar één afbetaling gebeuren.
Het enige dat die twee kan verbinden,
is het zwarte residu onder de vingernagels van Rod.
De eerste resultaten wijzen erop dat het niet gebaseerd is op olie.
Met andere woorden, geen schoensmeer dus.
In dat geval kunnen we Kirby niet vasthouden, laat hem dus gaan.
Frank.
'Onze plaatselijke helden.' Ik weet waar je hiermee naartoe wilt.
Ik heb Bill en Charlie gisterenavond al met iedereen laten praten.
Zes brandweermannen, allemaal naar de brand op Brown Hill
toen Rod zijn dood tegemoet viel. - Goed.
Lucien, als de moordenaar jouw vrouw heeft gezien,
denkt hij misschien dat zij hem kan identificeren.
Ja, daar heb ik ook al aan gedacht.
Vanavond zal hier een man buiten staan, om te zorgen dat je veilig bent.
Waar zal jij zijn, Lucien?
Als je echt wilde dat ik veilig was, dan zouden we weggaan uit deze plaats.
We kunnen overal naartoe. Opnieuw beginnen.
Ik weet dat het leger je terug wilt. - Zo simpel is het niet, Mei Lin.
Ik kan gewoon niet weggaan. Mei Lin...
Dale, ik heb nog een paar vragen voor jou.
Gisteren zei je dat jij de eerste vrijwilliger in de kazerne was
nadat het alarm afging.
Ja, dat klopt.
En wanneer besloot je de Courier over de brand te vertellen?
Het was jij die ze gebeld heeft, nietwaar?
Vanuit de kazerne. Ik volgde gewoon een bevel op.
Het was dus niet jouw idee?
Waarschijnlijk zei mijnheer Lancaster dat je de krant moest bellen?
Nee, we belden de kapitein thuis op, zodat hij ons daar zou ontmoeten.
Het was mijnheer Rowe. - Ach zo.
Vond je dat vreemd?
Dat je de pers moest waarschuwen in al die chaos?
Vriend,
als je iets wilt zeggen, is het nu daarvoor het moment.
Weet je nog dat Rod gewond raakte bij een grote warenhuisbrand
ongeveer drie maanden geleden?
Kreeg een rake klap op zijn hoofd. Brak zijn pols.
Nadat hij uit het ziekenhuis kwam, veranderde hij.
Ik denk dat hij door het ongeval ongelukkig werd.
Daarom is hij gesprongen.
Dale, Rod nam zijn eigen leven niet.
Iemand duwde hem van die toren.
Ik dacht dat hij sprong. - Wie vertelde je dat hij sprong?
Goed. Kan je eens diep ademen?
Dat is goed. Nog eens.
Prima.
Vriendelijk dat je naar ons komt kijken, dokter.
Helemaal niet, ik beloofde de brandweer dat ik langs zou komen.
Jij bent een kampioen, niet? De longen zijn zuiver.
Ik stop dit even weg. - Hij houdt van brandweerwagens.
Vooruit, schat.
Ga liggen. Brave jongen. Wil je braaf zijn voor mama?
Ja, dat ben je.
Vooruit, kom hier. - Patricia?
Ja? - Enig idee hoe het vuur begon?
Ik was zeker dat de kachel uit was, toen ik de kinderen naar bed bracht.
En toen was er een luide knal
en opeens stond er een man op onze voordeur te bonken
en zei dat we naar buiten moesten. - Juist. Een buurman?
Nee, een brandweerman. Kapitein Lancaster.
We hadden alles kwijt kunnen zijn.
Voor alle duidelijkheid, jij hebt de kazerne dus niet gebeld?
Nee, wij hebben geen telefoon.
Juist.
Dokter?
Rose. Ik ben hier voor... - Nazorg.
Ja, ik kreeg wat citaten van de buren.
Ze hadden geluk dat iemand de vlammen zag
en de brandweer zo snel hier was.
Het familieverband heeft ook geholpen. - Familieverband?
Dok, mijnheer Rowe is enkele punten aan het verduidelijken
uit zijn verklaring van gisteren over de brand.
Ja, in het huis van zijn neef.
Patricia, niet? Mooi meisje. Twee prachtige kinderen.
Ze hebben veel geluk gehad dat er niemand gewond raakte.
Waar was jij toen de brand gerapporteerd werd?
In de kazerne. Ik doe de nachtpost, van 18 uur tot 8 uur.
Ik nam de telefoon aan in de kazerne.
Ik belde de kapitein, daarna luidde ik de klok. Acht slagen.
Voor Brown Hill?
De vrijwilligers die niet naar hier konden komen, konden ons daar treffen.
We hadden niet veel tijd. Ik heb er zoveel gebeld als ik kon.
Er kwamen meer vrijwilligers aan en toen vertrokken we.
Als dat al jullie vragen beantwoordt, moet ik terug aan het werk.
Nog een laatste vraag, mijnheer Rowe.
Dale Hardy zei dat Rod gewond raakte bij een warenhuisbrand
drie maanden geleden. Of was je dat ook vergeten?
Bedoel je mijn warenhuis? Ik verloor alles in die brand.
Mijn hele zaak brandde tot op de grond af.
En Rod Drury verloor bijna zijn leven.
Inderdaad, een vallende balk raakte hem.
We kregen hem amper naar buiten, voordat alles instortte.
Je denkt dat dit om de verzekerings- premie draait, nietwaar?
Zoiets, ja.
Luister, ik praat niet graag slecht over de doden,
maar Rod geloofde dat ik dat vuur had aangestoken.
Hij eiste dat ik hem een deel van dat geld zou geven
of hij stapte naar de politie.
Ik weigerde hem een cent te geven.
Jij vroeg het. Wat gebeurt er nu?
Nu gaan we jouw vingerafdrukken nemen.
Je kunt maar beter hopen dat ze niet overeenkomen met die ter plaatse.
Duidelijk?
Dat is jammer.
De afdrukken van Rowe komen niet overeen met die van de misdaadplek.
Ben je zeker?
Misschien kunnen we Dale binnenbrengen voor ondervraging.
Hij weet meer dan hij laat uitschijnen. - Waarom?
Geen van beide was in de kazerne toen Rod stierf.
Ze waren in Brown Hill, verdorie, met als ik.
Ja, maar dat huis is amper tien minuten verwijderd van de kazerne.
Iemand kon wegglippen tijdens de verwarring.
Lucien, ze hadden zes mannen, waaronder mijn sergeant,
de familie en de verdomde Courier om dat te bevestigen.
Wij hebben niets. Daarom moeten we Rowe vrijlaten.
Als eerste morgenochtend,
wil ik elk document dat we hebben over die warenhuisbrand.
Politie-, brandweer-, verzekeringsrapporten.
Ik wil onze mensen bij dat huis in Brown Hill,
de familie ondervragen, de buren, iedereen die daar was.
Jawel, mijnheer.
Mijnheer Lancaster. - Commissaris.
De jongens vertellen me dat je Theodore Rowe ondervraagt?
Ja, dat hoort erbij, vrees ik.
Mijnheer Lancaster, zou je het erg vinden ons je vingerafdrukken te geven?
We hebben enkel de rechterhand nodig. - Lucien.
Probeer maar.
Bedankt.
Ik hoop het niet te ongemakkelijk voor je is.
Potverdorie. - Het spijt me, Mick.
Dat zit wel goed. Ik begrijp dat het erbij hoort.
Ik zal buiten wachten, als dat goed is.
Wel, het was het proberen waard.
Jean, ben je wakker? - Lucien.
Ik vroeg me af, of ik je iets mocht vragen.
Natuurlijk.
Toen je mijn werkkamer binnenkwam, wat zei je toen over de geur?
Het rook naar mottenballen.
Mottenballen. Natuurlijk. Naftaleenstof.
Jean, bedankt.
Alice liet een boodschap achter. Ze heeft de testresultaten terug.
Je moet haar morgenvroeg terugbellen. - Juist.
Wel, bedankt.
Goedenacht.
Ik kan niet tegen dat soort bedreigingen. Ik ben meer dan geduldig geweest.
Het heeft niets met mij te maken. - Je ging akkoord met de voorwaarden.
Als jij hem niet binnen brengt, weet je wat er gaat gebeuren.
Prima. Ik zal het nog één keer proberen.
Vanavond.
En hij blijft.
Tot 's morgens.
Ik blijf kijken.
Wat zoeken we, dok?
De brand bij Theodore Rowe was meer dan drie maanden geleden.
Hier is niets meer, dok.
Hij brengt me nog steeds bloemen, na al die jaren.
Rod was hier.
En nog niet lang geleden, zo te zien.
Legde bloemen bij de doden.
De asse in zijn bestelwagen kwam van hier.
En die kleine fragmenten,
waarvan we dachten dat het aardewerk of porselein was?
Een stuk tand van een ouderwets porseleinen kunstgebit.
Niet ontvlambaar. Onmogelijk te verbranden.
Dus, de jas, de Davidster.
Denk je dat er iemand stierf in die brand en dat Rod het wist?
Ja. Het geheim waar hij niet langer mee kon leven.
Ik weet waar we naartoe moeten gaan.
Wat is dit allemaal? - Eli Rosen.
Russisch-Joodse immigrant. Hij was dakloos.
In feite kampeerde hij in het warenhuis op Eureka Street.
Vreemd genoeg heeft niemand hem nog gezien, sinds de brand.
Rod had zijn eigen onderzoek naar de brand gedaan.
Hij vertelde één van de oude daklozen vlak voordat hij geraakt werd
door die draagbalk, dat hij een lichaam in vlammen zag.
Meer nog, de dakloze zei dat Rod de oude jas van Eli kocht.
Rods collega's hadden geen interesse voor wat hij te zeggen had.
Hij ging het opbiechten.
Hij zou naar de politie gaan met al het bewijs
en hij werd gedood voor hij daar de kans toe kreeg.
Dat is een heel verhaal,
maar het helpt ons niet om de moordenaar van Rod Drury te pakken.
We hebben niks op Kirby en al de andere verdachten hebben waterdichte alibi's.
Het staat er allemaal in.
Mijnheer Rowe aan de spuit, Bill en Dale achter hem,
dan Lancaster vooraan binnen.
Rose, jij was aanwezig tot het einde, ja?
Ja, tot net na elf uur. Toen gingen ze terug naar de kazerne.
Rowe had alle redenen om Rod dood te wensen,
maar hij duwde hem niet van die toren.
Er bestaat geen twijfel over, je broer kende zijn goede whisky.
Dat is zeker, mijnheer.
Alleen jammer dat hij hem niet meer kan drinken.
Op Rod.
Cec, mijn goede vriend.
Sorry, ik heb het gevoel dat ik je teleurgesteld heb.
Helemaal niet, mijnheer.
Ik voel me alleen beter, nu ik weet,
dat Rod stierf, toen hij iets goed wilde doen.
Zo was hij. Nooit iemand blindelings volgen.
Hij was altijd zijn eigen baas.
Tot op het einde.
Excuseer me.
Nooit iemand blindelings volgen.
Stop. Iedereen, doe rustig. Wie nam de telefoon aan?
Sorry. Pardon. Dat was ik. Vals alarm. - Wat ben je verdomme aan het doen?
Een theorie aan het testen Mick, in verband met de brand in Brown Hill
en ik denk dat ik het door heb.
Zie je, om te beginnen heeft iemand die brand opzettelijk gesticht
met naftaleenstof als versneller.
Dat wordt gemaakt van mottenballen.
En dan, en ik ben dol op dat stuk, rookbommen.
Kijk hier eens naar.
Makkelijk te maken. Voornamelijk salpeter en suiker.
Het gaat erom genoeg rook te maken om de illusie vol te houden
dat niemand de plek verliet.
Jongens, we gaan. De show is voorbij. - Wat scheelt er, mijnheer Rowe?
Wil je niet dat je mannen horen over die verzekeringsklus
die jij en Mick deden en die een dakloze het leven kostte?
Rod Drury wist het en hij had het materiaal om het te bewijzen.
Hij had de jas van de dode, stukjes overblijfselen
en hij schreef het allemaal in een brief.
Nietwaar, Mick?
Plaatselijke held. Stel je voor.
Stel je voor dat het bekend werd wat jij en mijnheer Rowe hadden gedaan.
'Held.' Dat zou allemaal verdwijnen, niet?
Je zou geruïneerd zijn.
Maar de avond dat Rod stierf, waren we allemaal bij die brand op Brown Hill,
ons leven aan het riskeren voor mensen zoals jij.
Ja, Mick had de leiding aan het hoofd van de slang.
Jij, mijnheer Rowe, vlak achter hem.
En waar was jij, Dale? Binnen in het huis?
Nee.
Bill Hobart en ik gaven de slang door bij de deur.
Ach zo.
Is iemand echt binnen geweest?
Nee, er was teveel rook.
Teveel rook.
Je ging terug naar de kazerne, luidde de bel een tweede keer
en je vermoordde Rod Drury.
Toen ging je terug naar de brand, zonder dat iemand wist dat je weg was.
Rod probeerde zich aan je vast te klampen, nietwaar,
om te verhinderen dat hij viel.
Zo kreeg hij de naftaleen op zijn handen en onder zijn vingernagels.
Over handen gesproken, Mick, jouw handen?
Gisterenavond op het politiebureau verwachtte ik niet dat ze verbrand waren.
In ieder geval niet zo erg.
Jij hebt ze zelf gebrand, nietwaar?
Nadat je besefte dat je een gedeeltelijke afdruk achterliet in de toren.
Hij liegt.
Ik heb altijd het juiste gedaan, voor mijn mannen, voor mijn gemeenschap.
Ja, natuurlijk.
Je vervalste de brief van Rod, zodat het leek op een zelfmoordbrief
en die liet je achter in zijn zak.
Er was een carbonkopie van de originele brief.
Ik weet zeker dat je die vernietigd hebt, maar...
Je vergat het carbonpapier zelf te vernietigen.
Jij bent geen held, Mick.
Rod Drury was de held.
Hij volgde nooit iemand blindelings, maar jou vertrouwde hij,
net zoals al deze mannen je vertrouwen en jij hebt hem verraden.
Je verraadde hen allemaal.
Bill.
Lucien. Mag ik je iets inschenken?
Alsjeblieft.
Bedankt.
Jean, we moeten praten. - Lucien.
Laat me, alsjeblieft.
Ik had je eerlijk moeten vertellen hoe ik me voel.
Dat ik...
Dat ik klaar ben om afstand te nemen van mijn
koppig eergevoel en dat het verleden enkel dat is,
het verleden. Ik had je moeten zeggen...
Ik had je moeten zeggen dat ik eindelijk klaar was om mijn hart te volgen.
Neem alsjeblieft niet op.
Ja, dokter Lu...
In orde.
Goed, ik ben onderweg.
Er is iets gebeurd. - Lucien, ik wil je iets zeggen.
Ik kom zo snel mogelijk terug
en we maken dit af, van zodra ik thuis ben, beloofd.
Ik beloof het.
Mei Lin, toen we aan de telefoon praatten,
zei je dat iemand je bedreigde.
Ga zitten, alsjeblieft.
Bedankt.
Ik moet je vertellen wat er in Hong Kong gebeurde.
Toen ik per boot aankwam, toen ik in dat kamp gezet werd...
Mei Lin, niet doen, alsjeblieft.
Je moet zien wat ze deden met vrouwen zoals ik.
O, mijn God.
Mei Lin, dat spijt me zo.
Alsjeblieft. - Lucien.
Dat moeten we niet doen. - Lucien.
Het leven van onze dochter hangt ervan af.
Lee? Wat bedoel je?
Mei Lin?
Derek Alderton vond me meer dan een jaar geleden.
Hij bood aan om me uit dat kamp te halen,
om me naar hier te brengen, naar jou,
als ik toestemde om hem te helpen.
Hij heeft me nooit iets verteld.
Hij heeft me nooit verteld dat Lee nog in leven was, tot later.
Niet tot het hem uitkwam.
Er is zoveel dat je moet weten.
Deze had ik je veel eerder moeten geven.
Ze ontmoet hem achter jouw rug om. Ik wist niet hoe ik het je moest zeggen.
Het is in orde, Jean.
Het is goed, ik weet het.
Ze vertelde het me.
Alderton gebruikt haar.
Chanteert haar, bedreigt mijn familie. - Allemaal om jou te raken?
Dit beloof ik je.
Ik beloof je dat ik de dingen zal rechtzetten.