Macie 2 minuty, by odzyskać, cokolwiek wam się uda z tej łódki.
18 nowych uczestników, zostało podzielonych na 3 plemiona.
Plemię "Mózgowców", posiadło ogromną wiedzę.
Pracuję dla rządu, zajmując się analizą danych.
Ale nikt nie miał dłuższego CV od Debbie.
Jestem Kapitanem, cywilny patrol powietrzny
Odbyłam dogłębne przeszkolenie w (... )bla, bla.
Mimo to, jej Plemię nie było pod wrażeniem.
Debbie, może zacząć śmiertelnie wszystkich denerwować.
W Plemieniu Pięknych"kobiety myślały, że posłużą się Tajem.
Tai jest idealny, by wziąć go ze sobą.
Jednak Taj został przyłapany na szukaniu Ukrytego Immunitetu.
I co, poszczęściło ci się tam?
Czym posłał się na zieloną trawkę.
Nie pasuję tu, więc czuję, że mam kłopot.
Plemię "Krzepkich" naprężało muskuły.
Cały ten znój sprawił, że Alecia nie nadążała.
Ona nic nie robi.
Trudne warunki, już na wstępie, zaczęły zbierać żniwo.
Słońce jest tu ostre. Ramiona mam spalone. A oparzenia bolą.
- Widzisz jaka jesteś rozpalona? - Tak.
Tu jest tak gorąco, że to robi sieczkę z twojego mózgu.
Ale nie tylko Aubry odchodziła od zmysłów.
Wydaję mi się, że mam w uchu robala.
To po prostu tak bardzo boli.
O, widzę go! Fuuuuuuuuuuuu, bleh!
W pierwszej konkurencji o drużynowy Immunitet.
Darnell stracił maskę.
- Darnell i Alecia byli w rozsypce. - Bierz te p*$%@ części!
Eksponując słabości "Krzepkich".
"Piękni" wygrywają Immunitet i Nagrodę,
wysyłając plemię "Krzepkich" na Radę Plemienia.
Na Radzie, Alecia walczyła, by pozostać w grze.
Wyleję z siebie ostatnie poty i poprawię się.
Plemię dało jej kolejną szansę, wysyłając Darnella do domu.
Darnell, taka jest wola Plemienia.
Dzisiejsza Rada zdawała się mieć wspólny motyw:
Jeżeli chcesz mówić, pamiętaj, że czyny mówią głośniej niż słowa.
Pozostało 17. Kto odpadnie tym razem?
KRZEPCY NOC 3
- Nie róbmy tego więcej. - To było do bani!
- Chciałam Wam tylko podziękować. - Naprawdę się poprawię.
- Bardzo się cieszę, że z nami jesteś skarbie.
Alecia, czy teraz nam ufasz?
- Tak. - Czy teraz możemy zaufać tobie?
- Tak. - I super.
Jednak będąc tam, przez chwilę, byłam niespokojna.
Myślałam, że spróbują mnie dzisiaj wyeliminować.
Na szczęście to Darnell został wysłany do domu.
Zbiło mnie z pantałyku to, że skoro chcecie bym została,
to czemu tak po mnie jedziecie podczas Rady?
Głowię się, może błądzę, jednak wydaję mi się,
że Jenny i Jason szepczący tyle w trakcie Rady.
Dodatkowo, chyba usłyszałam: "Zmieniam zdanie."
Także, może oni planowali mnie wyeliminować.
W tym momencie mam mętlik w głowie.
- Trzymając to odrąbię sobie palce. - Mam inny pomysł.
Po prawdzie, mało brakło by blondyna dziś odpadła.
Fartowi zawdzięcza to, że spędzi tu kolejne 3 dni,
Będę szczery, ona doprowadza mnie do szaleństwa.
Śłońce, nic nie widzę, jak trzymasz tam głowę.
Szczerze, zaczęliśmy ponownie rozważać głosowanie.
Naszła nas wątpliwość: "Czy robimy dobrze?"
Już prawie to mamy, dziewczyny.
Embrion już się żarzył, ale zgasł.
- Masz na myśli węgielek? - Tak, rozżarzony węgielek.
Czemu nazwałam to embrionem? Ja i moje słownictwo.
Ona jest po prostu tak głupia.
Jak przyjdzie co do czego, to ona będzie następna.
Ta.
('embryo'- embrion) ('ember' - rozżarzony węgielek)
PIĘKNI Dzień 4
Czy to jest duża małża?
O bogowie! Zaiste.
Nie znam swej pozycji wewnątrz plemienia.
Zatem, desperacko pragnę iść poszukać immunitetu.
Jednak przyłapali mnie pierwszego dnia.
I nie chcę ustawić się na ich celowniku.
Mogę wpaść w tarapaty. To ryzyko.
Powiem, że poszedłem po wodę. No to idę.
Pójdę naprawdę szybko.
Chcę wrócić tam, gdzie szukałem za 1. razem,
bo myślę, że to najbardziej oczywista kryjówka.
Co przeoczyłem? Czy wyciągnąłem już to?
Nie, tego jeszcze nie. To musi gdzieś tu być.
Ojejciu... mrówki ogniste, mrówki ogniste!
Bez jaj! Bez jaj!
O bogowie!
Wiedziałem!
"Immunitet zakopano u podstawy tego drzewa."
Niemożliwe... to immunitet?
Ta wielgachna rzecz?
Co to jest?
"Gratulację, odnalazłeś Immunitet".
"Najpierw, potrzebny ci jest klucz do tego pudła.
Za pomocą mapy odnajdź drzewo i spójrz do góry.
Klucz znajduję się jednak poza zasięgiem...
To narzędzie pomoże, jak znajdzie się wysoko.
Przepchnij klucz przez puszkę. Powodzenia. "
Cholera! Podpuścili mnie. Myślę, że mam Immunitet,
czytam i dowiaduję się, że właściwie to wskazówka.
O boziu, to masa roboty.
Myślę, że nie mam czasu na nic. Robi się późno,
a nie wiem ile czasu mi zeszło do tej pory.
Oby reszta była ciągle na plaży.
Która to czarna palma? Czy wygląda inaczej?
O, chyba ją widzę!
Nie wydaję się tak wysoko. - Klucz jest na samym szczycie.
Chyba po prostu będę musiał wskoczyć na tego byka.
Powolutku, powolutku.
Cokolwiek zrobisz, tylko nie spadnij.
Jest tak wysoko... Czy dam radę?
Jeff naprawdę mnie testuje.
Prawie jesteś, dasz radę.
Nie! Jakim sposobem Ozzy robił to tak dobrze?
Palma jest jak papier ścierny szlifujący me uda.
Klatka piersiowa zaczęła piec, stopy krwawiły.
Dotarło do mnie, że nie zdobędę teraz immunitetu,
bo muszę wracać, gdyż nie było mnie za długo.
Zatem, powrócę tu w innym dniu.
Ateusz i Berni (poprawki), zapraszają
czapki z głów dla: CBS, Probsta. Spillman &co
tłumaczy i korektorów poprzednich edycji
Cesternino, Fishbacha i Wiglera robhasawebsite. com
podstawa synchro: fb. com/BlindsideSubs
M�"ZGOWCY DZIEŃ 4
No dobra.
Bardzo ekscytuję się tym, że wygraliśmy naftę.
- Chcesz czynić honory? - Jasne.
Jako dzieciak, byłem troszkę piromaniakiem.
No i proszę bardzo.
Ojejcia.
- Oberwałeś? - O tak.
Ok, następnym razem ciut mniej nafty.
To niesamowite, że 'Mózgowcy" wygrali pierwszą konkurencję.
Czujemy się bardzo zwarci i bliscy.
A to zwycięstwo, zespoiło nas nawet mocniej.
Czuję się bardzo odwodniona,
więc może zagotujmy następny garnek wody.
Wtóruję.
Elisabeth to bystra dziewczyna. Jakkolwiek
szanse na to, że w tej wodzie występują
organiczne substancje chemiczne i musimy ją
filtrować oraz gotować, są bliskie zeru.
Ja nie chcę dotykać jej gotowanej wody.
Jak wiesz, od samego początku piłam taką.
W zakresie mego doświadczenia jest móc ocenić wodę
tylko poprzez patrzenie się na nią.
Pamiętajcie, że mam 20-letnie doświadczenie
w jej analizowaniu.
Kumam, że to nie jest kluczowe, bo nadal żyjecie
a nie przyjmujecie żadnej przegotowanej wody.
Żadnej, nic, zero.
Nie ma dowodu, że nie zaraziliście się pasożytem.
Tylko dlatego, że mam koński układ immunologiczny,
ty też musisz go mieć. - Nie mam, zdecydowanie.
To mówię ludziom... Dorastałam w otoczeniu,
świń, koni i bydła. Wzrastałam otoczona wszystkim.
Debbie chadza własnymi ścieżkami.
1. pytanie jakie sobie zadałem odnośnie niej,
brzmiało: czy ona ma 30 a może 40 kotów?
Odpowiedź to pewnie: 40 kotów. W jej domu. Teraz.
Zawsze powtarzam osobom, które osobiście trenuję:
"Słuchaj, to że ja biegnę 16km nie znaczy, że ty
też możesz, czy powinieneś. "
Wiele osób mających do zrzucenia dużą masę,
powinno chodzić. Zgadza się?
Oj tak, pozostać aktywnym.
Mam na myśli trucht. Także kobiety z cyckami nie powinny biegać.
Posada numer 1: Trenerka osobista.
Posada numer 2: Chemiczka.
Chemiczka. Co jeszcze? Hoduje żółwie.
Trudno to jednak zakwalifikować jako pracę.
- To jest hobby. - Ta.
Myślę, że Debbie pragnie wszystkim udowodnić, jak
bardzo jest mocna, zdolna i kompetentna.
Ale nie wie, że jeśli całe to gadanie pozostanie
niczym niepoparte, to nie zaprowadzi ją to daleko.
Albo masz dobrą koordynację wzrokowo-ruchową, albo nie masz.
Dokładnie tak jest.
I ty najwyraźniej masz znakomitą koordynację oko-ręka.
Sądzę, że mam całkiem niezłą.
Debbie nie prowadzi żadnej rozgrywki,
dlatego też, jest osobą, którą chce się mieć w drużynie.
Dokładnie tego pragniesz: mózgowiec, który nie gra?
Zatrzymam Debbie tak długo, jak tylko będę mógł.
Mamy największe... Płaty czołowe!
PIĘKNI DZIEŃ 4
Trzcina cukrowa, czyli cukier na śniadanie.
To jak wsuwanie płatków zbożowych.
Naprawdę masz apetyt jak dziecko.
To takie urocze.
- Podoba ci się, Tai? - Tak, dziecięcy apetyt.
Popatrzcie no na faceta z maczetą skierowaną na mnie.
Składam ci komplement. Zaufaj mi, tak jest.
Wiem, gdzie sypiasz.
Mhm, zaraz obok ciebie.
Jeśli chciałbym zdobyć immunitet, czeka mnie ogrom pracy,
lecz nie wiem jak się do niej zabrać. Póki co przeczekam,
bo może mój wdzięk i osobowość
pomogą mi się zżyć z własnym plemieniem.
- Tęskniłem za tobą ubiegłej nocy. - Tęskniłeś?
Tak, jeśteś taki przytulaśny.
Mojemu chłopakowi podoba się to słowo.
Więc mówi do mnie: "Caleb, zimno mi, mogę cię uścisnąć?"
Tam, skąd pochodzę, nie widuje się wielu "Tajów".
To nie jest przeciętny mieszkaniec wsi.
Pierwszej nocy Tai zagaił: "Hej stary, jest mi zimno,
mogę się do ciebie przytulić, by się rozgrzać? "
Ja na to: "Jasne stary, możesz."
Nie ma we mnie ani krzty z homofoba.
Lubię z nim przebywać, bo jest wyjątkowy, to fakt.
Szerszeń. Jest piękny.
Po prostu szuka jedzenia.
Super, oby nie robił tego na mojej stopie.
Nie ma powodu by cokolwiek zabijać.
- No bo po co? - To jest cholerna pszczoła, stary.
Caleb i Tai to najbardziej
przeciwstawne typy ludzkie, jakie w życiu widziałam.
Caleb to chłopak ze wsi i myśliwy.
Wkurzyłbyś się na mnie, jakbym zabił pszczołę?
- Zgadza się. - Tai jest ogrodnikiem,
troszczącym się o zwierzęta i środowisko.
To było tu, zanim ty się tu zjawiłeś. Ty się przenieś.
Nie, to mój dom. To on musi sobie znależć nowe miejsce.
To są dwie bardzo odmienne osobowości, które zdawałoby się,
że się ze sobą nie dogadają, jednak jest na odwrót.
- Wysysasz oczy? - Ta.
- Caleb, chcesz spróbować? Wyzywam cię. - Wyzywasz mnie?
Ssij, musisz użyć do tego ust.
I co o tym sądzisz?
Oto i gałka!
Nie dla ciebie? Ale to białko, przyjacielu!
Białko kakałko, to jest obrzydliwe.
Męska zażyłość miedzy nimi to fakt.
Sprzeczają się jak małżeństwo, następnie całują i godzą.
- Bierzesz całość?. - Weź se trochę.
- Próbowałeś mnie pocałować! - Nie, wcale że nie.
Próbowałem ugryźć! Nie wiem czemu to zrobiłem.
- Och, ty seksi chłoptasiu! - "Nie wiem czemu to zrobiłem".
Oto ukradziony całus. Oddaję go.
Totalnie szukałem całusa, tylko żeby go zszokować. Podroczyć się.
Wiem, że by to udźwignął i sądzę, że mu się nawet podobało.
Mam nadzieję, że nie wpakowałem cię w kłopoty z dziewczyną.
Spoko, ale następnym razem po prostu zapytaj.
- Tak zrobię. - Odpowiadam: "NIE!"
M�"ZGOWCY DZIEŃ 5
Musimy zakrywać te rzeczy, bo są wilgotne. Zatem dzisiaj
pozwólmy temu wyschnąć. Zerknę tylko, ile zostało nam nafty.
Trochę wylało się do koszyka.
Oj, zostało niewiele paliwa.
- Gdzie też się ono podziało? - Nafta przeżarła się przez gumę.
- Wieczko szlag trafił. - Tak, przeciekało.
A naprawdę go potrzebujemy.
Sprawa z naftą wnerwia, bo zaczęliśmy
z tym malutkim, drogocennym słojem.
Joe wylał 1/3 tego by rozpalić ognisko,
następnie po przechyleniu, straciliśmy tego większość.
Jak nię będziemy w stanie rozprószyć ognia, będziemy pić
wprost ze studni i ludzie mogą się pochorować.
Sprzątam, ale ciągle rzucają g@$@, o które łatwo mi się potknąć.
- O które łatwo potknąć się wszystkim. - Wiem.
To jest po prostu brak dyscy...
To w tobie kocham, powtarzam, dajcie mi zdyscyplinowanych.
Trzeba być bardzo praktycznym, by tu przebywać.
Wg mnie najbardziej praktyczna dwójka to Debbie i ja.
Tylko tyle nam zostało.
Podczas służby w wojsku, nabyłem sporo surwiwalowych umiejętności.
Za to reszta tych ludzi, sądzę że
ogarnęła wiedzę książkową, ale to nie to samo.
Są mokre.
Ci kolesie, są trefni.
To chyba jakieś żarty?
Byłam całkiem niezadowolona z powodu ognia,
bo usychałam z pragnienia za świeżo zagotowaną wodą,
a Joe zmarnował sporo nafty oraz zniszczył większość zapałek.
Może jak zrzucimy któryś z dymiących węgielków do podpałki...
Zajmuję się tym, Liz. Jasne?
Liz zaczyna stawać się wrzodem na zadku.
Ona wie wszystko na każdy temat.
Człek myśli: "Daj już spokój, proszę."
- To nie usunie żadnych patogenów. - Bakterii.
Więc teraz, to już zawiera patogeny?
Patogeny mego zadka!
Jeśli chodzi o mnie cała wiedza Liz,
pochodzi z książek: od robienia różdżek
do zrzucania kokosów,
przez rozpylanie proszku odstraszającego mrówki,
aż po produkcję niedziałających, węglowych filtrów wodnych.
Jakbym trafił do obozu dla przedszkolaków. (tytuł odc. )
To po prostu wnerwia.
Jestem rozemocjonawana i fizycznie bardzo słaba na tę chwilę.
Joe nie docenia, ani go to nie obchodzi,
że ja naprawdę potrzebuję rozpalonego ogniska.
Nienawidzę bycia emocjonalną. Nienawidzę dawać sobie przyzwolenie
na to, by zawieszać logiczne postępowanie nawet na krótki czas.
Wiem, że jestem zdolna do cierpliwości i spokoju
dopóki nie wleję w siebie trochę wody. (#nielogiczne)
Tak więc, muszę się nieco ukryć.
Dopóki nie będzie ognia.
KRZEPCY DZIEŃ 5
Jestem zajechany.
Nie mam energii, bo brak mi paliwa.
Twoja biedna spiekota, chłopie.
Posysam po całości.
Wszystko idzie nie tak dla plemienia "Krzepkich".
Nie możemy rozpalić ogniska, więc brakuje nam świeżej wody.
Nie możemu ugotować kurczaków,
zatem nie mamy niczego do jedzenia.
Możemy wyglądać na krzepkich,
ale jesteśmy słabeuszami, na ten moment. Słabeuszami!
Cholewcia, masz trochę bąbelków. - Pęcherze?
Po obu stronach. - Myślałem, że to pot.
Moje ramiona są spalone. Golenie i uda to samo.
Jednak byłem w Iraku i Afganistanie,
i mogę z tym żyć. Potrafię przyjąć tą beznadziejność.
Przywykłem do tego. Dorzucam kolejną sztukę
na stertę złych dni. I idę dalej.
Jednak póki co, muszę pozostawać w cieniu.
Ja spróbuję.
A co mamy do stracenia?
Obecnie czuję, że jestem na dnie.
Jednak nie wierzę w rezygnowanie. Ani w poddawanie się.
Także muszę im pokazać, czemu powinni zostawić mnie w grze.
I nie przestanę próbować, póki nie zobaczę płomieni.
Czemuż ona rozpala je własnie tam?
Myślę, że po prostu się obawia.
Musi nie mieć wątpliwości, że jest na dnie.
OSIĄGNIĘTY CZAS: 2 GODZINY
Nic nie poszło dobrze. Siedzimy w tej naszej niedoli,
śmiejąc się do rozpuku.
OSIĄGNIĘTY CZAS: 5 GODZIN
O boziu...
Siedziałam tam sama, próbując rozpalić ogień cały dzień.
Spoglądam do szałasu, a tu płatny zabójca
wraz z gwiazdą NBA tną komara.
Jest to frustrujące.
Mam ogień, mam ogień!
Wygasa. - Dmuchaj ciągle.
Tracimy go.
Jest, ten się utrzymuje.
Potrzebujemy maciupkich patyczków. Tego nam trzeba.
Dobra dziewczynka.
- Nie ma k%$^ za co! - Dziękujemy.
Kocham w Alecii to, że się nie poddaje.
Jest twarda. A to podkręciło jej samoocenę.
Chciała wnieść swój duży wkład, w tak ważnej sprawie.
Potrzeba nam takich osób.
Wieczorem coś zjemy!
- Ten ogień nas ocalił. - Scot, twój kawałek.
Smakuje całkiem dobrze.
Moi bogowie...
Teraz mamy jedzenie oraz czystą wodę.
Przeczuwam, że będziemy coraz mocniejsi.
A jest to ważkie. Bo musimy zacząć wygrywać wyzwania.
- Wymiotłismy! - Daliśmy czadu!
Czołem, ludziska!
Mózgowcy, Piękni spójrzcie na
nowe plemię Krzepkich.
Darnell odpadł po pierwszej Radzie Plemienia.
Ok, gotowi do dzisiejszej walki o Immunitet?
- Tak, proszę! - Tak!
Jednak wpierw odbiorę Immunitety.
- No co ty, Jeff? - Oddawaj, Liz.
- Przykro patrzeć jak znika. - Masz szansę, by go odzyskać.
- Oczywiście. - Dziekuję, Caleb.
Po raz kolejny Immunitet jest do wzięcia.
W dzisiejszej konkurencji będziecie ścigać się po rzece,
by odnaleźć bardzo ciężką kłodę.
Następnie przeniesiecie ją przez tor przeszkód.
Jak znajdziecie się przy widełkach, odwiążecie kulę,
którą zbijecie 2 cele.
Dwa najszybsze plemiona wygrają immunitet,
chroniący przed głosowaniem. Dla Przegranych, Rada,
podczas której ktoś odpadnie. Dodatkowo, gramy o nagrodę.
- Chcecie wiedzieć jaką? - Tak!
Pierwsze plemię na mecie.
Sprzęt do wędkowania!
Kompletny zestaw do wędkowania.
Z tym zestawem i tamtym oceanem,
powinniście dać radę się wyżywić.
W obozie zaś będzie na was czekać łódź.
- Taaak! - Że co?
Drugie plemię na mecie. Mniejszy zestaw,
mimo to, osiągający cel.
Dla przegranych, nic, poza radnką ze mną na Radzie,
gdzie ktoś zostanie wyeliminowany.
Mózgowcy, macie zawodnika więcej, kto przesiedzi konkurencję?
- Ja. - Debbie.
Piękni, a kto u was trafi na ławkę?
- Ja. - Julia.
Siadajcie na ławkę.
Wszyscy inni, macie minutę na ustalenie strategii i rozpoczynamy.
Do dzieła!
No dobra, zaczynajmy, o immunitet i nagrodę,
gotowi do startu?
Start!
Wpierw musicie pokonać to gęste błoto, by dostać się do kłody.
Dopiero jak wszyscy dotrą. możecie zacząć ją odwiązywać.
- Dalej, zasuwać! - Caleb, biegnij!
"Piękni" szybko przodują.
Rozplączcie węzły, by uwolnić kłodę.
No dalej, ludziska! Idzie wam fantastycznie!
- Dalej, Aubrey! Taaak! - Ruszajcie!
Jak odwiążecie kłodę, cała naprzód.
Świetna robota, Piękni!
Krzepcy wyszli, Piękni wyszli.
Dalej, ludziska!
- Nadchodzą Mózgowcy. - Dobrze wam idzie, Mózgi!
Te kłody ważą około 135 kilogramów.
Można przejść ponad, pod,
zwodować to, cokolwiek chcecie.
Krzepcy udali się na pierwszą Radę.
Nie chcą tam wracać.
Drużyno, idzie wam świetnie.
Prowadzą Krzepcy i Piękni.
Mózgowcy pozostają w tyle.
Dacie radę, ludziska. Dalej, Mózgi, dalej!
To jest długie wyzwanie i da wam popalić.
Dobrze, Dobrze!
Teraz musicie kontynuować dźwigając tą 135kg kłodę
na waszych ramionach.
Dalej, Mózgi, dalej! Poruszcie tą szarą istotę.
WUuooaa... Mózgowcy!
Kolejna wyczerpująca konkurencja.
Piękni i Krzepcy idą ramię w ramię.
Mózgowcy usiłują utrzymać się w zadaniu.
- Dalej, Piękni! - Wpier dołem.
Piękni pracują nad drugą przeszkodą.
Krzepcy kierują się do drugiej przeszkody.
Oto nadciągają Mózgowcy.
Musicie przedostać kłodę, jak i samych siebie przez przeszkodę.
Gotowi? 1,2,3, dźwigamy!
- Wycofajcie. - Pociągnij to do tyłu. Pchnijcie do góry, dobrze.
1,2,3, dźwigamy!
Caleb zalicza upadek.
Tai również.
Piękni wychodzą pierwsi.
Krzepcy, nieco się zacięli.
Piękni na prowadzeniu.
Teraz musicie odwiązać tę kulę,
którą będziecie strącać cele.
Mózgowcy odrabiają straty.
No dalej, drużyno!
- Ruchy, ruchy, ruchy! - Nadchodzą Krzepcy.
Wszyscy pozostają w konkurencji.
Piękni mają swoją kulę.
Kierują się do procy. Ruszajcie "Piękni"!
Musicie przytwierdzić linę do procy.
Jeśli lina jest zaplątana, nie osiągnie celu.
- Dalej. - Ruchy.
Krzepcy uwolnili swoją linę i idą dalej.
Mózgowcy nadal pracują nad liną.
Krzepcy dostają się na platformę.
Stójcie. Musimy zawrócić.
Plemię pieknych jest całkiem zaplątane.
Mieli ogromną przewagę, ale ją oddali.
- Daj mi kulkę. - Mózgowcy nadgonili.
Taaak, Mózgowcy! Jedziesz Peter!
- Spróbujcie... - "Piękni" nadal są zaplątani.
Scot startuje dla Krzepkich.
Za krótko.
Nauka tego przychodzi z czasem.
Caleb, jest dobrze!
Musicie przyciągnąc linę z powrotem.
- Dobrze wam idzie. - Teraz Caleb.
Oto i punkt dla Pięknych. Pozostał jeden cel.
Musimy zwinąc linę! No dalej!
- Tu na górę! - Dalej!
Plemię Mózgowców nadrobiło sporo czasu.
Peter strzela i trafia dla Mózgowców.
Mamy remis. 1:1.
Teraz próbuje Scott dla Krzepkich.
Scott trafia!
Wszystkim plemieniom pozostał 1 cel.
Peter może w tym momencie wygrać to dla Mózgowców.
- Za blisko. - Spoko, dziecinko.
Toruje tym samym drogę dla Krzepkich. Caleb po wygraną!
Piękni zdobywają Immunitet i Nagrodę!
O 2. miejsce ścigać się teraz będą Mózgowcy z Krzepkimi.
Partactwo będzie was kosztować, bo zobaczymy się na Radzie.
Złap i odłóż go na dół. Jest poplątany.
Scott może to wygrać w tej chwili dla Krzepkich.
Minimalnie chybia!
Peter po zwycięstwo...
Krzepcy usiłują oddać jeszcze jeden strzał.
Taaa-AaAaaaAk, Peter!
Peter trafia!
Mózgowcy wygrywają Immunitet i Nagrodę!
wysyłając Krzepkich z powrotem na Radę Plemienia
drugi raz z rzędu.
Kocham Was.
Fantastycznie, dziecinko!
Próbowaliśmy.
Piękni, gratulacje, Immunitet ponownie jest wasz.
Obejdziecie się bez Rady Plemienia.
Mózgowcy, to samo, Immunitet oraz żadnej Rady Plemienia.
Piękni, w bonusie kompletny zestaw wędkarski.
To powinno odmienić wasze życie.
Weżcie go i wracajcie do obozu. Cieszcie się wolną nocą.
Mózgowcy, dla was również nagroda. Weźcie ją sobie.
To mniejszy zestaw wędkarski, ale pozwoli wykonać zadanie.
- Dziękuję, Jeff. - Dobra robota.
Żadnej Rady dla was, nikt nie wróci do domu.
Zabierajcie swoje rzeczy i wracajcie do obozu.
Krzepcy, wieczorem znowu Rada Plemienia,
podczas której, ktoś zostanie wyeliminowany z gry.
Bierzcie rzeczy i zmierzajcie do obozu. Zobaczymy się wieczorem.
Nie chcesz ubiegać się o tytuł najgorszego plemienia w historii.
Jednak nasz statek tonie i zmierzamy po ten wynik.
KRZEPCY DZIEŃ 6
Spudłowałem. Właśnie to się tam wydarzyło.
Nie zwalałbym wszystkiego na ciebie.
Nie mówię, że jestem wszystkiemu winny, ale oni trafiali...
- My zaś nie... - No, nie.
Przegraliśmy konkurencję.
Także odwiedzimy Radę, ponownie.
Szczęśliwie, Jason, Cydney, Jenny oraz ja, trzymamy się mocno.
Autentycznie się lubimy.
Byłbym w szoku, gdyby ktoś z nas zdradził.
Pozostaje zatem Alecia.
Tak niepokoimy się, tym co Alecia może skwasić,
że pozwoliliśmy jej jedynie rozplątywać węzeł.
Wiemy, co ze sobą wnosi.
Blondyna ma fiu bździu w głowie.
Zapewne ma dobre serduszko i intencje, ale jest po prostu tępa.
Zawsze zdezorientowana, przypomina nieco strusia.
Jest ptakiem, tyle że nielotem. Więc nie ma z niej pożytku.
Więc musimy się jej pozbyć.
Przespaceruję się. Wrócę jakoś.
OK.
No i poszła. Jest to jej już 5. raz.
Wszyscy zapewne myślą: "Teraz na stówę wiemy, co robisz".
Nigdy go nie znajdzie.
To jak szukanie igły w stogu siana.
Zaczynam się martwić wieczorną Radą,
ponieważ ani razu nikt z nich nie zaproponował mi sojuszu,
więc jest to całkiem wymowne.
Gdzieś tu nadal ukryty jest Immunitet. Gdzie? - Bóg jeden wie.
- Ona nadal szuka? - Tak jest.
Ona jest tak głupia. Każdego dnia ciut mocniej ryje mi banie.
Ojejku.
Zawarłam sojusz na początku, ale to zabawne,
co 6 dni tutaj może z tobą zrobić. Poznaje się ludzi,
to kim rzeczywiście są i jacy są...
Szczerze, Jason zaczyna mnie wkurzać.
Nie lubię jego nastawienia... Uważam, że siedzi i nic nie robi,
poza obgadywaniem Alecii. I jestem już tym zmęczona.
- No dobra, czyli blondyna? - Blondyna.
- Jenny? Wszystko gra? - Mhm.
- Zróbmy tak. - Sprzedałeś mi ten pomysł.
Czy wrzuciłeś właśnie swą skórę do garnka? - Było bardzo blisko.
Wygląda, jakby jednak tam wylądowała.
Oj, no to nakarmimy tym blondynę.
Alecia, co jest najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić w tej grze?
- Być szczerą? - Nie, to nie jest najlepsze.
- Wygrać konkurencję? - Nie.
- To także nie to. - Możesz mi powiedzieć?
Pozbyć się najsilniejszych graczy, póki jeszcze możesz.
Właśnie myślałam, że możecie iść na łatwiznę, usuwając mnie,
Jednak zawsze lepiej jest wykonać duży ruch.
- Możemy wyeliminować któregoś faceta. - Tak.
Trzymając się razem, dociągniemy do Połączenia.
Przy połaczeniu, za cel obierani są tacy faceci jak oni.
- A nasz, będzie bez sojuszu. - Będzie sam.
Jako sojusz kobiecy, będziemy stanowiły mniejsze zagrożenie.
Bardzo dobry argument. - Hej, Cydney.
Zabawne, jak szybko zmieniają się rzeczy...
Myślałam, że wracam do domu,
a tu nagle Jen wyskakuje z "kobiecym sojuszem".
Przeczucie podpowiadało mi, by tak zrobić, już od jakiegoś czasu.
Jednak ignorowałam je, bo dałam słowo... blablabla.
- Ale teraz Jason mnie wpienia. - Jest irytujący.
Potrzebujemy facetów do konkurencji, to fakt.
Pozbywając się dziś Jasona, nadal będziemy mieli Scota do zadań.
Słuchaj, jesteś nieuważna i trochę przez ciebie świruję,
jednak pomimo tego lubię cię.
Plus, w tej grze chodzi o wykonywanie dużych ruchów.
Jeśli to zadziała i dziś do domu wróci Jason, zamiast mnie,
będę bardzo podniecona, może nawet odstawię taniec Radości.
Będę podjarana.
- Nie ma możliwości, że są razem. - Zero szans.
Nic nie rozerwie naszej czwórki.
Trochę się tym martwię.
- Jesteś pewny? - Tak, na 100%.
- 100%. - Wporzo.
- Jenny, wszystko gra, nie? - Oczywiście.
Myślę, że jest trochę... podejrzliwy.
No tak.
Ostatnią rzeczą, której pragnę, są jego wątpliwości.
Mam tzw. "słabą kontrolę impulsów."
Reaguję bezwiednie, jak kot goniający świecidełka.
Jak usłyszę nową ideę, mogę odrzec:
"To dobry pomysł, zróbmy to".
Później dochodzi do mnie, że podchodząc Jasona,
podchodzę również Scota...
Ja zaś lubię Scota i cieszę się jego zaufaniem.
Zatem... nie wiem, co mam zrobić.
Motyla noga, jaka ta gra jest niejasna.
Tak. Jednak... plan jest opracowany.
No właśnie. Dlatego się ciebie pytam...
Na ten moment, dla mnie obie bramki są otwarte.
Pomyślmy, przeczucie podpowiada mi: "kobiecy sojusz",
ale teraz, to już sama nie wiem.
Mamy jeszcze czas, by to obmyśleć.
Jenny mówi nagle: "zagalopowałam się, jeszcze o tym pogadamy",
a ja myślę: "O co tu chodzi? Skąd taki obrót sprawy?"
Laska jest strasznie niespójna.
Przepraszam. Nie chciałam być niezdecydowana.
Ma jaja, skacząc sobie wte i wewte.
Coś się dzieje za każdym razem jak się odwrócę.
Wiem, że na tę chwilę wszystko się może zdarzyć.
I niebezpiecznie jest w tym stanie iść na Radę.
Alecia, na ostatniej Radzie, miałaś to być ty lub Darnell.
Nie czułaś zatem presji w stylu: "Cudnie, czyli moja kolej."
Tzn mówili wtedy, że jestem słaba w wyzwaniach,
ale od tego czasu szło mi dobrze, pomagałam w życiu obozowym,
więc mam nadzieję, że nie padnie dzisiaj na mnie.
Jenny, po 6. dniach istnieje wiele wariantów
dotyczących tego, jak potoczyć się może dzisiejsza Rada.
- Możecie wybrać plan przyszłościowy. - Zgadza się.
Także zadecydować mogą sojusze, lub równie dobrze
3 kobiety mogą obrać za cel któregoś z mężczyzn.
Zdecydowanie nic nie było dziś wyryte w kamieniu,
po wysłuchaniu niektórych, zastanawiasz się:
"Łał, to właściwie ma sens."
"O Holender! nie jest to, tak pewne jak sądziłam."
Więc miało miejsce drobne wahanie i deliberacja.
Scot, skąd taka duża reakcja?
Po usłyszeniu od Jenny, że nic nie było wiadome,
nieco uniosły mi się brwi.
Więc teraz nad tym dumam.
Nieźle! Jason, ot tak, doszło do zmiany w grze.
To jest jej urok, w te pędy może ulec zmianie.
Klasyczne: "co się dzieje po przegranym Wyzwaniu,
jak szykujecie się do pójścia na Radę Plemienia".
Pytanie, co z tych obrad wyjdzie na jaw
i kto się dowie o tym, co zostało powiedziane.
To na Radzie następuje potwierdzenie.
Rzeczy, które im się wydają, są potwierdzone.
Po prawdzie, miało miejsce rzucanie pomysłami,
ale fakt dyskusji, nie oznacza zmiany planów.
Nie sądziłem, że cokolwiek się zmieniło, dopóki
nie napomknęłaś o tym, jak to nic było pewne.
Z tego, co mi mówiłaś w obozie wychodziło, że plan obowiązywał,
- koniec kropka. - I wtedy właśnie tak było.
Nie spodziewałam się, takiego obrotu spraw, tylko
dlatego, że przyznałam się do omawiania pomysłów.
Składową sojuszu jest to, że wchodzicie w to razem
oraz nigdy się nie wahacie.
Czyli dokładnie to, co robiliśmy do tej pory.
Alecia, jakie wyciągasz z tego wnioski?
Brzmiało, jakby uprzednio mieli jakieś plany,
ale Jenny twierdząc, że nic nie jest pewne,
obudziła w nich duże wątpliwości.
Czemuż zatem nie być zupełnie szczerą.
Alecia zaproponowała utworzenie kobiecego sojuszu.
- To akurat jej sprawka. - O boginio!
- Kalumnie! - Cydney, co o tym sądzisz?
To był pomysł twego autorstwa! Powiedziałaś:
"Jen, wiem, że moja głowa jest pod gilotyną, więc mam pomysł..."
To ona dążyła do kobiecego sojuszu.
Nie, wcale tego nie robiłam.
A czyją głowę zaproponowałaś im do ścięcia?
- Twoją (Jason). - Oczywiście.
Przyłapana na gorącym uczynku!
Jeszcze raz, to był pomysł Alecii.
Mowa trawa, Jenny.
Dokąd to zmierza? A usuńcie mnie
i przegrywajcie dalej. To wspaniały pomysł.
Tak, wyeliminujcie silniejszego członka druzyny.
Cydney, co o tym sądzisz?
To przypadek znajdowania się w złym miejscu,
o niewłaściwym czasie i mówienia
nieprawidłowych rzeczy, nieodpowiednim osobom.
Tu chodzi o lojalność. Skoro jest nas mało,
musisz wiedzieć, kto jest lojalny a kto nie.
Jeśli nadużyłam waszego zaufania, to mój błąd.
Proszę was o plemię, które pragnie wygrywać
i nie chce już tu wracać.
Trzymając z nią, wrócicie tu za 3...
Dziś w wyzwaniu nie przyczyniłam się do porażki.
Nie zrobiłam ani jednej złej rzeczy.
Odniosę się do czegoś... Nigdy w historii tej gry
nie zdarzyło się, by ktoś powiedział sojuszowi:
"Ludziska, uprzedzam was... Rozważam inne opcje."
"Dam wam jeszcze znać, jeśli wszystko się ułoży,
a jak mi nie wyjdzie, to między nami gra, no nie? "
"No to spoko." Jak gdyby nigdy nic się nie stało.
Jenny, czy to jest absolutny...
- Koszmar? - Tak, koszmar.
Jeff, najbardziej boli, że mi nie ufają.
To moje główne utrapienie.
Ponieważ przez ostatnie 6 dni, nie dałam
im powodów, by mi nie ufali.
Aż tu nagle, 1 osoba, swoją drogą będąca na dole,
dokonuje tego fermentu, opowiadając im kłamstwa.
- Mówię im samą prawdę. - O boziu.
Szczerze, to nawet nie przysłuchiwałem się Alecii.
Słuchałem tylko ciebie.
Pierwsze słowa, które padły z twoich ust, to:
"nic nie jest wyryte w kamieniu, się zobaczy."
- Przeprowadź mnie przez to. - Dobrze.
Miałam tylko dobre intencje.
Całkiem lubię Alecię. Aby jej ostatni dzień był udany,
by nie myślała, o tym, że odpada... zapewniłam jej
trochę komfortu. W czym nie widziałam szkody.
Okłamywanie mnie, nie zapewni mi udanego dnia.
Nie twierdzę, że to optymalny wybór,
czy dobra decyzja, ale taką jestem osobą.
Zależy mi na uczuciach innych. Zaufajcie mi,
jeśli mogłabym cofnąć czas, nie zrobiłabym tego ruchu.
Scot, jaka jest twoja reakcja, gdy słyszysz Jenny mówiącą:
"Zrobiłabym wszystko, by to cofnąć, by zmienić."
Emocje są namacalne. Odczuwasz do niej empatię?
Tak, rozumiem ten rodzaj apelu,
też tak robiłem, raz a może i ze dwa razy.
Naprawdę uważam, że na dłuższą metę, Jenny będzie
dla nas lepsza... fizycznie, mentalnie, zatem...
Zatem dajcie mi, kolejną szansę, proszę.
Nie jestem ideałem, Scot. Wiecie co? Czekajcie.
Błagam zaufajcie naszemu oryginalnemu sojuszowi.
Nic się nie zmieniło.
Myślę, że nasza czwórka może zajść bardzo daleko.
Proszę, uwierzcie mi.
Nie wiem, czy kiedykolwiek widziałem podobną Radę.
Krzepcy właśnie tak to robią.
No dobrze. Pora głosować. Alecia, ty zaczynasz.
Pójdę przeliczyć głosy.
Jeżeli ktoś posiada Ukryty Immunitet i chciałby go użyć,
to jest to odpowiedni na to moment.
OK. Po odczytaniu głosów, decyzja jest ostateczna.
Osoba z najwyższą liczbą głosów, będzie musiała,
w trybie natychmiastowym opuścić Radę Plemienia.
Odczytam głosy.
Pierwszy głos: Jenny.
Alecia.
2 głosy na Alecię.
Jenny. Mamy remis.
2 głosy Alecia. 2 głosy Jenny.
Pozostał jeden głos.
Druga osoba wyeliminowana z programu
Survivor: Kaôh Rong; Mózgowcy vs Krzepcy vs Piękni:
Jenny. Musisz przynieść mi swoją pochodnię.
Jenny, taka jest wola plemienia.
Do zobaczenia, ludziska.
Obyście wygrali jeszcze mnóstwo konkurencji.
Czas, abyś odeszła.
Dzisiejsza Rada to dramatyczny przykład,
tego jak szybko może odmienić się gra.
1. złe słowo i zmieniasz pozycję z dobrej na złą,
analogicznie, można też ze złej wskoczyć na dobrą.
Weźcie pochodnie i wracajcie do obozu. Dobranoc.
Alecia, Jason, Cydney - oddali głosy na Jennifer.
Jennifer i Scott zagłosowali na Alecię.
Zostańcie by zobaczyć zapowiedź następnego odcinka.
Następnym razem w programie "Survivor"...
Debbie rekrutuje żołnierza i szykuje się do ataku.
Musimy manewrować do celu, Joe.
I to w trymiga!
- Zaś u Krzepkich... - Pora na immunitet, dziecinko!
trwa wojna totalna o ukryty immunitet.
Wystartowałem jak struś pędziwiatr.
Nadążą, bądź zostaną w tyle.
Jestem w szoku.
Byłam pewna, że plemię będzie chciało
pozostać silne, by wygrać konkurencję
i trzymać się z daleka od Rady.
Wszelkie emocje można załagodzić później.
Jeśli chodzi o eliminację, to boli.
Nie przewidziałam tego, nie po to tu przybyłam,
ale dałam z siebie wszystko
i zdobyłam nowe doświadczenia.
Zatem nie żałuję niczego.
robhasawebsite. com/survivor-2016-kaoh-rong-exit
- interview-jennifer-lanzetti-voted-off-podcast/
wywiad z Jennifer, + robhasawebsite.
com/survivor-2016-kaoh-rong-episode-2-why-
jennifer-lanzetti-lost-david-bloomberg-podcast/
podcast o tym, czemu Jen przegrała
tmz. com/2016/02/26/survivor-contestant-guilty
-crime-katrina-water/ Debbie + H2O = no bueno
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.