Wat voorafging in 11.22.63...
Ik wil dat je deze kast in gaat. Daarna vertel ik je alles.
Wat was dat, verdomme? - Dat was 1960.
Al, waarom liet je me dit zien?
Ik wil dat je de moord op John F. Kennedy voorkomt.
Ik heb nooit eerder een tien gehaald.
Je houdt van Harry. Ik hou van hem. We houden allemaal van hem.
Als je iets doet waarmee je het verleden echt naait,
naait het verleden jou.
Mijn zoon. - U zou hier niet moeten zijn.
Ik kan dit niet.
We hebben een kans om mensenlevens te veranderen.
De dag die mijn leven veranderde, was Halloween.
Het was 1960.
Ik woonde in Holden, Kentucky.
Het was de nacht dat mijn vader mijn moeder vermoordde,
mijn broer en mijn zus.
Hé, meneer. Bent u verdwaald? - Hoe ver is Holden?
KENNEDY VERMOORD
MOORD
Waar ga je heen, Harry?
Kom op, Harry, doe niet zo.
We houden van je.
Kom op, Harry.
Kom terug.
Waar ga je heen, Harry mietje?
Doe het, Randy. Doe het ding.
Ja, Randy. - O, ja?
Hou je stil, Harry. Doe open.
Pak zijn broek.
Kom op.
Pak hem dan, sukkel.
O, daar gaat ie.
Tot ziens, Harry mietje.
O, Jezus Christus op een kruk.
Ik heb gedaan wat je zei.
Ik ging door het bos, maar dat wisten ze.
Je moet leren hoe je jezelf moet verdedigen.
Ik had verwacht dat Frank je dat nu wel geleerd had.
Mag ik de broek? - Ik weet niet of ik je ermee help
door hem hier te verstoppen.
Ik moet naar school. - Oké, doe rustig aan.
Bedankt
Dag.
Hij lijkt een aardige jongen. - Ja.
Nog iets anders?
Eigenlijk zoek ik een plek om te overnachten.
Lexington is een uur rijden.
Daar zijn veel goede motels, Holiday Inn, Howard Johnson's.
Eigenlijk zoek ik een plek in Holden.
Niemand logeert hier.
De geur van de fabriek zorgt ervoor dat men zelfs niet stopt om te tanken.
Nou, ik moet zaken afhandelen
voordat ik terug ga naar het oosten, dus, als je iets weet...
Oké.
Goed.
Bedankt
Je kunt het bij de Prices proberen, Edna en Arliss, op Fulton.
Ze verhuren een kamer. Meestal aan kerels met huwelijksproblemen.
Het zijn goede christenen.
Geweldig.
Ik hou van christenen.
Een schrijver?
Ja. Ik werk aan een boek over de gewone man.
Heeft u Laat ons nu vermaarde mannen prijzen van James Agee gelezen?
Bent u een communist, Mr Amberson?
Wat? Nee. - Zijn de meeste schrijvers geen communist?
Ik weet het niet. Ik zeker niet. - Want wij zijn baptisten.
Dus ik lees liever The Saturday Evening Post
en Arliss Field & Stream.
Dat zijn beiden prachtige uitgaves.
Hoelang heeft u de kamer nodig? - Ik vertrek de eerste.
Drie nachten.
Ik moet een hele week in rekening brengen.
Dat geeft niet. - U begrijpt dat u in ons huis bent.
Dus er zijn regels. Is het nodig dat ik die uitleg?
Nee, ik denk dat ik het snap. - Nou, gewoon voor mijn geruststelling.
Geen meisjes of eten boven.
Glashelder. - Prima.
Drie dollar. - Oké.
Vooraf betalen.
THE DALLAS TIMES TRIBUNE KENNEDY AFGESLACHT OP STRAAT IN DALLAS
"Het was geen dag, maar een nacht."
"De nacht die mijn leven veranderde."
"De nacht dat mijn vader mijn moeder vermoordde
en mijn broer, en mij erg zeer deed."
"Hij deed mijn zus ook pijn, zo erg dat ze in coma raakte."
"Binnen twee maanden stierf ze zonder wakker te worden."
"Haar naam was Ellen en ik hield heel veel van haar."
"We hielden allemaal van Ellen, zeven jaar en een echte Lucille Ball."
Harry. - "Ze kon iedereen aan 't lachen maken,"
"zelfs mijn vader, als hij nuchter was."
"Als hij dronken was, was hij altijd boos."
"Als hij dronken was."
Dronken.
Hé. - Hé.
Krijg je overmorgen veel kinderen aan de deur voor snoep?
Een paar.
Nou, ik ga de bezienswaardigheden bekijken.
Weet je of er...
Je zoekt Sammy's Town House.
Bij de Dixie Highway.
Sammy's. Oké. - Een waarschuwing, vriend.
Met Edna valt niet te spotten.
Ik snap het.
Goedenavond.
Wat wilt u hebben?
Bier van de tap.
Falstaff. In een fles.
Ook goed.
Rustige avond.
We beginnen pas.
Hoi. - vijfendertig.
Ken je een man genaamd Frank Dunning?
Wie ben jij? - Ik ben Jake Amberson.
Wat doe je in Holden? - Ik schrijf een boek.
Over Frank Dunning? - Nee.
Mij is gevraagd hem te bezoeken als ik hier was.
Heb ik iets verkeerds gezegd?
Wil je een tafel? Want de fabriek loopt zo leeg.
Oké.
Het is goed zo.
Kom op, jongens. Het geeft niets, Pete. Billy-boy, zet ze klaar, jongen.
Kom maar op.
Vanavond betaalt Dickie het bier. - Ik open een rekening.
Dat kan niet. Ik ben de eigenaar niet.
Laat me niet omlopen, Billy. - Noem me niet zo.
Oké. Prima. Ik heb je gewaarschuwd. - Nou, Billy.
Kom hier niet achter. - Nou, hij komt er nu aan.
Je vroeg erom. - Kom op. Blijf achter de bar.
Oké? Jij blijft achter de bar. - Hé.
Kom op, Billy. - Wat wil jij?
Nee. - Doe eens rustig, man.
Wees geen klootzak, Dickie. Kom op.
Hé. Frank, ik betaal.
Oké. Een dubbele bourbon dan. Wees niet zo zuinig.
Hoe gaat het?
Gaat het goed met jullie? - Ja, goed.
Frank. Iemand hier zegt dat hij jou kent.
Wie?
Jake Henderson. Hij is een schrijver.
Wat dacht je van 'n rondje voor al mijn vrienden?
Vooral onze nieuwe vriend hier, Jake Henderson.
Frank Dunning. Van slagerij Dunning.
Hoi. Amberson. Jake Amberson.
O, verdomme. Zei ik Henderson? Bill heeft het altijd fout.
Het spijt me. Dit hier zijn Calvin en Dickie.
Hoi.
Leuk je te ontmoeten.
Bill zegt dat je een schrijver bent, dus waarschijnlijk ben je astronaut.
Nee, dat had hij goed.
Zelfs een kapotte klok heeft het twee keer per dag goed, toch?
Natuurlijk. - Dat snap ik niet.
Je snapt... Hij snapt het niet.
Ja, met deze onzin heb ik dus te maken in Holden.
Dus misschien kan je mij helpen.
Een beetje licht brengen uit de buitenwereld.
Want dat heb ik echt nodig.
Ja, ik kan het proberen. - Goed zo, Jakey.
Proost, jongens.
Goed je te ontmoeten, Jake.
"Ik kijk in jullie ogen
en zie dat ieder van jullie
een wezen is,"
dat niet eerder in de tijd bestond
en nooit meer in de tijd zal bestaan."
Preek het, broeder. - "Hoe spreek ik van jullie als huurders,
boeren, vertegenwoordigers van jullie klasse,
sociale entiteiten in een criminele economie,
of als vaders, vrouwen, zonen, dochters, individuen,
als mijn vrienden en zoals ik jullie ken."
Jij praat alleen maar onzin.
Jij praat alleen onzin. - Nee. Dat is Agee. James Agee.
Hij wist wat het was om een man te zijn. Hij wist wat ons groot maakt.
Hij zag jongens zoals jullie.
De kleine jongens onderaan, die worstelen in de modder.
Want daar vindt het echte leven plaats.
Ja, misschien wil je dat tegen mijn vrouw zeggen.
Of je zegt het tegen de vrouw van Frank, want hij slaapt op mijn bank.
Niet lang meer.
Ja. Frank, ik weet dat het moeilijk is.
Ik ben ook gescheiden. - Ja. Ik ben niet gescheiden.
Ja. Nog niet.
Waarom houd je je kop niet, Dickie?
Ik zeg alleen
dat het soms misschien beter is
om weg te lopen van je problemen.
Ik heb geen problemen.
In werkelijkheid
ging de helft van wat je net zei me boven mijn pet.
Maar elke schrijver heeft een goed eerste hoofdstuk nodig, toch?
Ja. Dat klopt. - Ja.
Ik ga er jou eentje bezorgen. Kom mee.
Waar gaan we heen? - O, dat zie je wel.
Hou je van Slim Whitman? - Natuurlijk.
Ja? Niet precies wat je leuk vindt, is dat het?
Het is goed. - James Agee zou het niet leuk vinden.
Oké. Ik bedoel, ik heb niet... - Bill zegt dat je mij kent.
Hoe komt dat? Want ik ken jou zeker niet.
Nee. Ik zei niet dat ik je kende...
Er is een man in Lexington die zei dat als ik hier ooit langskwam,
ik je moest opzoeken. - Wat voor man?
Wat was zijn naam? - Dat weet ik niet meer.
Hoe zag hij eruit? Hoe kende hij mij?
Hij kende je vast uit dienst.
Hij is klein, een taaie en een grapjas.
Ja. Dat moet Woody Nelson zijn.
Klinkt als hem. - Ja.
Waar gaatje boek over, Jakey? Heb je al eens een boek geschreven?
Nee, dit is mijn eerste. - Waar gaat het over?
Het is een spookverhaal.
Een spookverhaal. - Ja.
Wat wordt de titel?
Halloween Town.
- Zoiets.
Dat is dom. - Jullie twee, stil.
Denken jullie een boek te kunnen schrijven net als Jakey?
Daar gaan we. Dit wordt leuk.
Hé, wat gaan we hier doen?
We gaan een beetje lol maken. Vind je dat leuk, Jakey?
Natuurlijk. - Frank.
Clayton.
Jullie horen hier niet op dit tijdstip.
Ja, er is een vriend van buiten de stad.
Ik wil laten zien hoe ze hamburgers maken.
Misschien kun je even een rookpauze inlassen? Ongeveer een halfuur?
Ik heb er twee nodig. - Je mag ze allemaal houden.
Bedankt. Deze kant op.
Mijn familie zit al drie generaties in de vleeshandel.
Mijn opa
reisde van boerderij naar boerderij
en slachtte wat er voorhanden was in de voortuin.
Verser dan dat krijg je het niet.
Hij leerde mij met een mes om te gaan.
Kom op, Jakey.
En mijn vader?
Hij werkte zijn hele leven in dit klotegebouw.
Ik zeg het je, we hadden nooit honger.
Klinkt als een goede man. - Ja. Mama was gek op hem.
Zolang er al slachthuizen zijn,
was de slechtste baan die je kon hebben
in de huidenkelder.
Die kerels worden gek van de vliegen.
Niemand hield het langer dan twee maanden vol.
De warmte en het zout is een ding, maar zodra de vliegen in hun oren kruipen
en daar beginnen te leven... - Dat meen je niet.
Ja. Soms leggen ze eitjes.
Welkom op de slachtvloer, Jakey.
Dit is waar het allemaal gebeurt.
Haal er een. - Wat? Koe?
Toen mijn papa hier werkte,
noemden ze hem "de Bambino". Snap je, naar Babe Ruth?
Want hij kon het met één klap.
Toen ik hier werkte, was het nooit zo makkelijk.
Maar ik heb veel training gehad.
Ga door. Hou vol.
Kom op nou.
Daar gaan we. - Ga naar binnen. Wees niet bang. Kom op.
Kom op.
Jongens, ik wil niet...
We stoppen hem in de volgende stortkoker.
Laten we hem daarin doen. - Shit.
Dit is leuk, toch?
Ga je gang, Shakespeare.
Gebruiken ze hier geen geweren voor?
Ja, zo doen mietjes het. - Dat is waar.
Zo'n speciale kogel laat het brein smelten, heel netjes.
Maar we wilden zien of je een van ons was.
Je weet wel, "Worstelen in de modder."
Kom op.
Laat eens zien wat je kunt, yankee.
Je vindt het vast leuk.
Recht tussen de ogen, Jakey-boy.
Verlos hem uit zijn lijden.
Misschien helpt het als je aan je ex-vrouw denkt.
Jezus Christus, houd je me voor de gek?
Oké.
Daar gaan we. - Frank.
Sommige mannen hebben het gewoon niet, hè, jongens?
Sorry dat ik u lastigval. - Ik heb geen geld. Dus u...
Nee. Dit is geen verkooppraatje.
U hebt iets gewonnen.
Doris Dunning, toch?
Ja. - Ja? Geweldig.
Ik ben J. Epping.
Ik ben van de Howard Johnson-organisatie.
Ik kom hier een prijs uitreiken.
Hebben we iets gewonnen? - Rustig, Harry.
Inderdaad.
Jammer dat uw zoon ziek is.
Het lijkt alsof hij zich opeens beter voelt.
Dat moet ook, want het gebeurt niet elke dag
dat zijn familie een weekendje weg wint
naar het Restaurant voor Hongerige Amerikanen,
inclusief tickets voor het Lexington Halloweenfestival.
Halloween is morgen al.
Wat zit erachter? - Niets.
U hoeft alleen een enquête in te vullen. Zo gedetailleerd mogelijk.
Zodat we nog beter worden. - Ze hebben achtentwintig soorten ijs.
Mam, ik zag het op tv.
Dat klopt, jongen.
Ik weet niet wat we gedaan hebben om dit te verdienen.
Soms klopt het lot op je deur en krijg je iets leuks.
Dat klinkt goed.
Hoeveel personen gaan er mee?
Ik en drie kinderen. - Een volwassene, drie kinderen?
Geen andere volwassenen? - Nee, alleen ik.
Geweldig.
Ik heb gehoord dat er een kostuumwedstrijd is in de lobby,
als je geïnteresseerd bent. - Ik ga als Buffalo Bob.
Dat klinkt gaaf. Veel plezier.
En maak je niet druk. Vanaf nu wordt alles beter, Harry.
En de campagne van Nixon bereikte een interessant punt
toen Time president Eisenhower naar een voorbeeld vroeg van een idee
van Nixon dat hij had overgenomen voor de besluitvoering.
Het antwoord van de president was...
Geef me 'n week en ik bedenk er misschien een. Ik weet 't niet.
Tijdens dezelfde persconferentie zei president Eisenhower...
Mrs Price. Bedankt voor dit eten. Het is heerlijk.
Ik ben blij dat u het lekker vindt.
Het recept stond op het blik.
Arliss, wat vind jij?
Het smaakt naar champignonsoep.
De paprika moet het die Hongaarse smaak geven.
Dat is het Hongaarse deel van de goulash.
Soep.
Hij is een kieskeurige eter.
Eisenhower kon niet blijven. De supporters wel.
Ik zou opnieuw op Ike stemmen als hij meedeed.
Arliss diende onder hem tijdens WOII.
Iedereen diende onder hem. Het stelt niets voor.
Het stelde wel iets voor.
Arliss kreeg een bronzen ster voor moed.
Dat zei ik. Ik wilde hem inlijsten
en ophangen, maar dat wil hij niet.
Ben jij in dienst geweest?
Ja.
Korea. Twee keer uitgezonden.
Is dat zo? Welke eenheid?
MASH, vier-nul-zeven-zevende.
Koffie?
Ja. - Oké.
Ja. - Bedankt
Dan kennen we allebei de waarheid.
En die is?
Er bestaat niet zoiets als een oorlogsheld.
Juist.
Nou, weet je, soms
moeten mensen verschrikkelijke dingen doen om te zorgen dat de wereld beter wordt.
Dat is een soort heldendom, toch?
Wil je horen over de bronzen ster?
Natuurlijk.
Het was in Sicilië,
in die chaos.
Ik en nog twee mannen raakten gescheiden van het team
en we eindigden achter een paar rotsen.
Nazi's zaten achter ons aan.
Mijn vriend, Fuzzy Bracowicz,
werd in zijn hoofd geschoten, boven zijn rechteroog.
Een deel van zijn scalp eindigde op mijn shirt.
Ik probeerde alles wat ik kon. Ik...
Ik kreeg het er niet uit.
De andere vent, Ernie Calvert, hij...
Hij had zijn enkel verzwikt toen we ons verstopten, dus hij...
Hij was totaal nutteloos.
Toen het donker werd, stopten ze met aanvallen.
Ik hees Ernie op mijn rug en rende voor mijn leven.
Ik eindigde bij de rivier. Het leek alsof...
Het leek alsof we veilig waren.
Toen zag ik hem.
Een Duitse knul.
Hij kon niet ouder dan 17 zijn.
Hij sliep op de oever.
Weggelopen van zijn eenheid? Geen idee.
Ik had gewoon door kunnen lopen.
Hem daar laten liggen.
Maar ik dacht: misschien heeft hij Fuzzy doodgeschoten.
Achteraf geef je jezelf altijd een goede reden.
Ik legde Ernie neer en sleepte die knul naar de waterkant.
Hij was zo slaperig.
Hij werd niet eens wakker
totdat ik zijn hoofd onder water deed.
Toen gingen zijn ogen open.
Vreemd dat hij...
Hij vocht helemaal niet.
Hij keek alleen omhoog,
hij keek door het slijk
en zijn gezicht had de kleur van een vissenbuik.
Hij opende zijn mond
en zei iets voordat hij stierf.
In het Duits, ik...
Ik weet niet wat. Ik spreek dat niet.
Na een tijdje
duwde ik hem de rivier in en liet de stroming hem meenemen.
Ik pakte Ernie op en ging richting het bos.
Een uur later vonden we de rest van onze divisie.
De volgende ochtend komt de commandant in mijn tent en wil mij voordragen voor...
Hij wil me voordragen voor de bronzen ster.
Het laatste wat je kunt zeggen over iemand doden
is dat het moedig is.
Ik ga wel.
Edna.
Wat leuk om je te zien.
Mr Dunning.
Ja, ik zoek een vriend van me, volgens hem verbleef hij hier?
Mr Amberson heeft niet verteld dat hij gasten verwacht.
Ik dacht: ik ga even langs.
Weet je? Zo ben ik nu eenmaal.
En hoe is dat precies?
Het is goed, Mrs Price.
Jakey!
Hoe gaat het met je?
Ik heb het gevoel dat het gisteren niet zo lekker ging.
Het gaat goed. - Nee.
Ik wil het graag goedmaken.
Kom op, jongen.
Kom op, het wordt leuk.
Oké.
Goed zo.
Edna, leuk je weer te zien.
Jullie denken dat ik niet doorheb wat er aan de hand is. Maar ik weet het.
Spuug dat niet uit.
Ik heb het vanochtend vers gemaakt.
Ik hoop dat je de badkuip vooraf schoon hebt gemaakt.
Dat vind ik leuk aan je, Jake. Je bent grappig.
Gevoel voor humor is belangrijk, toch?
Ja.
We zijn hier niet allemaal pummels.
Sommigen van ons hebben goede normen en waarden.
Ik heb nooit anders gedacht.
Goed om te horen. Hou je van steak? - Ja.
Dan heb ik iets voor je.
Mijn trots en vreugde.
De beste slagerij in de omgeving.
Hiermee heb ik me uit het slachthuis gewerkt.
Ik keek nooit om.
Mooi.
Ja.
Weet je wat ik het mooiste vind?
Nou?
Het is mijn plek, met mijn regels.
Het zijn regels die het universum bij elkaar houden, toch?
Ik denk het. - Ja.
Dus je begrijpt hoe deze wereld werkt.
Als de regels gebroken worden, moet je boeten, toch?
Zonder dat zou alles uit elkaar vallen.
Ja, dat klopt. - Ja.
Men moet boeten om het goed te maken.
Oké, kom nu maar tevoorschijn.
Kom op.
Frank. - Kom op, niet zo verlegen.
Kom op.
Frank, alsjeblieft.
Laat het zien.
Nee. Luister, Frank.
Frank, dit is niet wat je denkt.
Nee?
Want het lijkt erop dat je met mijn vrouw naar bed wilt.
Oké. Dat Wilde ik.
Maar zij wist er niets vanaf, oké?
Ze heeft er niets mee te maken...
Frank, alsjeblieft.
De grote prijswinnaar.
Neem maar van mij aan
dat ze het niet waard is. Sta op.
Oké.
Als ik jou was, stapte ik in die nichtenbak van je
en zou ik maken dat ik wegkwam.
Doris.
Het...
Het spijt me.
Hé, ik heb maar een minuutje nodig.
Gesloten.
Luister, ik stel je niet teleur.
Contant geld, oké?
Ik heb een pistool nodig. Gewoon een kleintje.
Ik neem dat.
Dat is hem.
Wat wil je ermee doen?
Op blikjes schieten.
Dat is zonde van de $20.
$20...
Wat dacht je van twee twintigjes?
Nee. - Nee?
Ik denk niet dat ik dat doe.
Een man zoals jij,
die midden in de nacht een wapen komt kopen.
Daar kan niets goeds van komen.
Je gaat het me niet verkopen?
God.
Verdomme.
Luister, ik heb dit pistool nodig.
Verdorie, jongen.
Wat?
Kun je niet tegen een grapje?
Ik verkoop je vijf pistolen. Kom op.
Happy Halloween, Frank Dunning.
Ik kom je halen.
Al, ik heb een vraag.
Hoe zit dat met het verleden?
Het wil niet veranderd worden,
het vecht terug, maar hoe weet je dat?
Dat voel je.
Toen ik voor het eerst door het konijnenhol ging,
zag ik het nieuws over een meisje in Lisbon.
Ze was neergeschoten en kreupel geworden
tijdens een jachtincident.
En ik dacht:
het kan geen kwaad.
Laat ik proberen om dit te voorkomen.
En elke keer dat ik het probeerde,
kwam er iets tussen.
Ik kreeg een lekke band
of botste tegen een boom.
Ik raakte de tel kwijt van mijn pogingen.
Ik weet dat het gek klinkt,
bijgeloof en dat soort onzin.
Maar er gebeurden dingen.
Ze waren willekeurig en
eigenlijk helemaal niet willekeurig. Maar gewelddadig.
Weet je het zeker? Denk je niet dat we zien wat we willen zien?
Luister,
ik had geen kanker voordat ik naar binnen ging.
Zeg je nu dat het verleden je kanker heeft bezorgd?
Ik kan je alleen vertellen
dat ik een maand voor mijn laatste trip een volledige controle heb gehad.
En toen was er niets met me aan de hand.
Het verleden.
Denk je dat een voedselvergiftiging
of een griepje me tegen kan houden?
Wil je mij pakken?
Vandaag niet.
INCONTINENTIELUIERS
Oké.
Goed.
APOTHEEK
Oké, heb je ook... Heb je Gatorade?
Gate... Het spijt me, wat is dat?
Nee. Laat maar.
Alleen deze dan.
Ben je een beetje ziek?
Ja, meneer. Dat klopt.
Ik raad wit eten aan.
Wat? - Bananen, brood en rijst.
Oké, laten we opschieten,
anders moet ik de luiers hier aandoen.
Alsjeblieft. Bedankt. - Oké, kom op.
Bedankt
Hij kwam door de deur
en ik was in mijn kamer
en toen
hoorde ik mijn moeder zeggen:
"Ga weg met dat ding,"
"je zou hier niet moeten zijn."
Daarna schreeuwde ze.
En toen schreeuwden ze allemaal.
Je snoep of je leven.
Schiet op. Het is al donker. We moeten beginnen.
Rustig. Ellen moet haar pak nog aan en dan gaan we.
Mag ik Tugga meenemen, dan zie ik jullie zo?
Ellen, lieverd, help je broer met zijn pak.
Schiet op, we gaan over vijf minuten.
Neem je geweertje mee... - Neem je geweertje mee...
...als je wilt, Harry. - ...als je wilt, Harry.
Het is geen echt wapen... - Het is geen echt wapen...
...doe maar alsof. Dat vindt Buffalo Bob niet erg.
Dat was het laatste wat ze tegen me zei.
Ik ben blij dat het iets liefs was,
want ze was best streng.
Laten we gaan, lieverd. Het is maar een keer per jaar Halloween.
Jij gaat nergens heen.
Wat doe je? - Ik kan jou hetzelfde vragen.
Ik probeer ze te helpen.
Ben jij soms Franks waakhond?
Ik haat die klootzak.
Oké, ik ook.
Je moet naar me luisteren, oké?
Frank Dunning komt hier
om Doris en de kinderen te vermoorden om 20.00 uur, oké?
Ze gaan dood om 20.00 uur en ik probeer hem te stoppen.
Heeft hij dat verteld?
Nee. Het is ingewikkeld.
Want hij heeft mijn zus vermoord. - Wat?
Frank was getrouwd met mijn oudere zus Clara.
Hij vermoordde haar 12 jaar geleden en begroef haar lichaam ergens.
Samen met de baby.
Niemand geloofde me, want ik was nog maar een kind,
maar ik weet dat het waar is. - Ik geloof je. Luister,
hij gaat het weer doen.
Hij gaat het weer doen.
Wil je hem tegenhouden? Oké?
Je vermoordt hem zomaar?
Soms moet dat. En dit is zo'n moment.
Je weet niet wat er gebeurt.
Jawel. - Hoe dan?
Ik weet 't... - Je kende Frank,
maar ik geloofde je niet.
Hoe weet je dat er iets met Doris gebeurt?
Ik kom uit de toekomst, oké?
Ik ken Harry Dunning in de toekomst. Oké?
Dat is het dus. Je bent knettergek.
Oké.
Blijf daar. - Oké.
Goed. - Blijf daar.
Oké, tijdreiziger. Dat is niet nodig.
Wil je Frank doden? Doe het dan.
Ik hou je niet tegen.
Volgens mij klopt er iets niet aan je verhaal.
Wat?
Het is 20.05 uur.
Wat?
Misschien heb ik het voorkomen
door hier gewoon te zijn.
Nee. - Haal dat ding hier weg.
Hij ging door de achterdeur.
Nee.
De Cheyenne Show.
Met Clint Walker als Cheyenne.
Nee. Je doet me pijn.
Harry?
Hé.
Gaat het?
Ja? Oké, Harry, luister naar me.
Je moet me beloven, wat er ook gebeurt,
je blijft in je kamer, oké?
Oké.
Frank, ga weg. - Jij blijft hier.
Ga van me af.
Nee.
Frank.
Je zou hier niet moeten zijn.
Rennen.
Ren niet weg. Kom terug.
Harry, geef me die hamer aan.
Rennen, Harry.
Geef me die klotehamer.
Harry, geef me die klotehamer.
Geef me die...
Geef me die klotehamer, jongen.
Kom hier, Harry.
Je geeft me nu die klotehamer, jij kleine...
Bill, help me.
Alles is goed.
Blijf uit de slaapkamer.
Is alles oké daar?
Waar is Doris?
Iemand hoorde schoten.
Is dat echt bloed?
Mr Amberson.
Mrs Price.
Bent u klaar met Halloween?
Ik wil gewoon weg.
Misschien moet ik de sheriff maar bellen.
Doe dat alstublieft niet.
Hoe dit er ook uitziet, ik heb niets verkeerds gedaan.
God weet wat er in uw hart zit, Mr Amberson.
Hij heeft het laatste oordeel.
Ik hoop dat u daar klaar voor bent.
Doris,
Tugga‚
Ellen.
Ze leven nog.
Doris, Tugga, Ellen.
Het heeft gewerkt.
Hé.
Wat is dit, verdomme?
KENNEDY VERMOORD OP STRAAT IN DALLAS
JOHNSON WORDT PRESIDENT
Stap in.
Sync: AssenzA www.Addic7ed.com
Dutch