Dit is nieuw. -Volgende moord. Freddie en het kind.
Wie is nummer drie dan?
Arme meid.
Mijn onderzoek is afgerond. Het materiaal gaat naar de aanklager.
Weet je wat ik denk? Je vaders dood, je moeders moord, het interne onderzoek en Hans.
Het was teveel.
Ik denk dat alles met Holst en zijn kind...
bij mij van alles van vroeger losmaakt.
Kom tevoorschijn, verdorie!
L369G42.
Hallo!
Donor was ene Freddie Holst. Bevruchting en zwangerschap zijn bevestigd.
En de moeder? -Ene Anna Maria Larsson.
Hallo, pappa.
Rasmus? -Ik weet waar ze zitten. Raffinaderivej.
Een verlaten fabriek. Beton of zo.
Zijn Emil en de baby daar? -Ik heb niemand gezien.
Oké. Blijf waar je bent. Wacht op versterking.
Kleed je om.
Waarom? Ik heb niets bij me dat... -Doe het nu maar.
Mamma zei altijd dat m'n vader een prins in een Frans kasteel was.
Zoiets als de kerstman.
Eerst geloof je daarin. Pas later kom je erachter dat hij niet bestaat.
Doe hem alsjeblieft geen kwaad.
Waar gingen ze heen? -Hij had me neergeschoten.
Je had je vest aan. -Ben jij wel eens beschoten?
Dat doet pijn. -Heb je de auto gezien?
Ja, een Peugeot Partner, zilverkleurig. -Kenteken?
Kom op.
Ja, het was een Zweedse nummerplaat.
Opschieten nu. -Wacht.
HUB 382.
Heb je dat net verzonnen? -Hou nou op.
En? -Geen idee waar ze zijn.
Dankzij onze Wonder Boy.
Annika Melander is bij kennis. Daar gaan we nu heen.
'Wacht op versterking.' Is dat zo moeilijk te begrijpen?
Sorry, maar ik...
We zaten in hetzelfde pleeggezin. -We kennen Emil. Wat is er gebeurd?
We hadden afgesproken in Göteborg. Ik had hem in geen jaren gezien.
En ik had wel tijd voor een kop koffie. Toen werd ik wakker in die kamer.
Jullie zaten allebei bij de Johanssons? -Pestte je hem?
Niemand had het daar goed. -Dat was niet wat ik vroeg.
Nee, ik behandelde hem net zo als alle anderen.
Waarom vragen jullie dat? -Emil neemt wraak op al z'n belagers.
Ik heb niets misdaan.
Hij ontvoerde je. En jij was z'n zondebok. -Ik weet niet waarom.
En je hebt ook geen idee waar hij nu naartoe kan zijn?
Ben ik als vermist opgegeven toen ik verdwenen was?
Heeft Claes Sandberg me niet als vermist opgegeven?
Nee, hij leek eerder opgelucht dat je weg was.
Ze heeft Emil vroeger vast gepest. -Ze werkten dus niet samen.
Hij wilde haar kwaad doen. -Welaten haar in elk geval bewaken.
Hij heeft dat kelderkamertje exact nagebouwd.
En het originele kamertje in Ystad? -Dat wordt sinds kort niet meer bewaakt.
Als dat zoveel voor hem betekent, is hij daar misschien.
Er hing een schilderij op m'n kamer.
Een kopie van een goedkoop,
oud doek van een onbeduidende Deense schilder.
Maar dat schilderij was het enige mooie in m'n leven.
Je vindt dat ik overdrijf. Jawel.
Ik fantaseerde er altijd over hoe het er van binnen uitzag.
Er kon van alles in staan. Er kon van alles in gebeuren.
En nu zijn we daar, binnen in het schilderij. Dat is toch magisch?
Wil je hem vasthouden?
Maar toen kwam die gestoorde Morten Ankerlangs, en hoorde ik over jou.
Die interesse voor kunst was dus erfelijk.
En toen was het alsof alles doodging.
Begrijp je wel?
Alles waar jij van hield, wilde ik lelijk maken en verwringen...
in de hoop dat jij het zou zien.
Je bent toch kunstkenner? Waarom zag je het dan niet, pappa?
Was ik soms niet goed genoeg? -Dat weet ik niet.
Ik was niet goed genoeg.
Het huis is gecheckt. Het is leeg.
Heeft Emil hier gewoond? -Of het was een time out-kamer.
Wat is dat? -Eenlege, saaie kamer...
waar een kind in wordt gezet na ongewenst gedrag.
Als straf?
Sommigen denken dat een kind 't opvat als een natuurlijk gevolg, niet als straf.
Oké. -Maar dat hebben ze mis.
Dat schilderij. -Wat is daarmee?
Hetzelfde als in de kamer waar we Annika vonden.
Alles lijkt op elkaar. -Nee.
Het bed is van een ander merk. Net als de wastobbe.
Ze lijken op elkaar, maar zijn niet identiek. Dat schilderij is wel identiek.
Die Peugeot is gistermiddag gestolen, in Lomma.
Nog geen spoor? -Nog niet. Wat is dat?
Een schilderij. -Dat zie ik.
Uit Emil's pleeggezin.
Achterhaal de schilder en de titel, of het een bestaande plek is, en waar die ligt.
Alles over Annika Melander geldt ook voor Emil Larsson.
En hij heeft een link met Helle Anker. -We hebben hem tweemaal laten gaan.
Toen was er geen reden tot verdenking. -Het blijft een fout.
Saga, Henrik, kom even.
De scan van de signering leverde dit op: Claus Arnesen, Deens kunstschilder.
Heeft duizendenlandschapjes gemaakt. -Heeft dit een titel?
'Een prachtige dag', '93. -Waar is het geschilderd?
Geen idee. Hij heeft dit soort landschappen overal geschilderd.
Leeft hij nog? -Ja. Hij wordt dit jaar 76.
Na z'n pensioen is hij op Saltholm gaan wonen, tussen Malmö en Kopenhagen.
Heb je z'n telefoonnummer? -Ik stuur het je.
Saltholm? Kun je daar wel wonen? -Ja, kennelijk.
Linn Björkman? -Ja, dat ben ik.
Ik ben forensisch arts in Lund. -Het gaat om een schilderij van u.
Hebt u even? -Eigenlijk niet. Is het belangrijk?
Betreft het onze zaak? -Nee. Maar het is belangrijk.
Kan ik u daar een foto van opsturen? -Hou me op de hoogte. Gaat u binnen.
Wat wilde hij? -Met Linn praten.
Wat zei hij? -Hij heeft er honderden van geschilderd.
Hij heeft geen computer of mobiel, dus we zullen er zelf naartoe moeten.
Is die helikopter uit Göteborg er nog? -Ja.
Wat kan ik doen zodat je hiermee ophoudt?
Wanneer ben jij voor het laatst bang geweest?
Ik ben nu bang. -Ik ben elke dag bang, sinds m'n vijfde.
Dat hoort niemand te overkomen.
Je kunt toch niet iemand straffen die van niks wist.
Ik straf je niet. Ik corrigeer de misstappen die begaan zijn.
Sta op.
Opstaan nu. Opstaan.
Claus Arnesen? -Ja?
Saga Norén, recherche Malmö. M'n collega, Henrik Sabroe.
Wat? -Saga Norén, recherche Malmö.
En m'n collega, Henrik Sabroe. Ik heb u gebeld. Herkent u dit schilderij?
Dat kan ik zo niet zien. Kom binnen.
Ik moet eerst even m'n bril vinden.
Daar ligt hij niet. -Nee?
Nee, daar niet. -Waar zou uw bril kunnen liggen?
In bed misschien.
Waarom vraagt u naar m'n schilderijen? -Vanwege een moordzaak.
Vanwege een onderzoek naar een moord.
Alstublieft.
Eens kijken. -Herkent u het?
Ja, dat heb ik geschilderd.
In 1993. Weet u nog waar u toen was? -Nee, dat weet ik niet meer.
Ik heb er honderden geschilderd. -Er staat 'n gebouw op de achtergrond.
Herkent u dat gebouw? -O ja. Ja, dat zie ik, ja.
Weet u waar dat staat? -Ja, daar.
Waar is 'daar'?
Verder naar het zuiden. Aan de oostkant. -Dus hier op het eiland?
Staat die schuur hier op dit eiland? -Ja. Een paar kilometer verderop. Drie.
Wat nu? Met de heli? -Als hij daar is, hoort hij ons aankomen.
Ja, maar het is wel sneller. -Maar hij heeft Freddie en de baby.
Stop.
Saga heeft gebeld. We vermoeden waar ze zitten.
Waar dan? -Saltholm.
Naar boven. -Nee.
Dan schiet ik je neer en zul je nooit weten wat er van m'n broertje wordt.
Doe de strop om je hals.
Hou hier toch mee op. -Ik moet dit doen.
Niemand moet iets. Je kiest er zelf voor. Je hebt altijd een keus.
Alleen als je macht hebt.
Machteloze mensen kunnen zich alleen schikken.
Je mag hem vasthouden, zolang je bij bewustzijn bent.
Daarna laat je hem wel vallen. -Dat overleeft hij niet.
Nee. Niet iedereen overleeft zo'n val.
Jij en ik samen, binnen in een schilderij.
Een prachtige dag.
Wat nu? Er komt versterking. -We kunnen niet wachten.
Kom. Ik heb hem.
Saga.
Pak Emil.
Saga, pak Emil. Leg hem weg. Pak Emil beet.
Hij heeft Hans vermoord.
Saga, pak Emil. Pak Emil nu beet, verdomme.
Saga, pak Emil.
Vooruit.
Laat nu los. Ga opzij. We hebben hem.
Wilde je hem echt dood laten gaan?
Saga?
Ik heb ze neergeschoten. Ik moest wel.
Ik kende ze geen van allen. Behalve Morten dan, een beetje.
En dan hebben we deze nog.
M'n werken.
Ik probeerde z'n aandacht te trekken. -Van Freddie?
Maar niemand begreep het. Jullie ook niet. Dus moest ik jullie wel helpen.
Ik had 1 72 pillen, allerlei soorten, die ik net wilde nemen toen hij kwam.
Toen wie kwam? -M'n halfbroer Morten.
Z'n moeder had een slecht geweten omdat hij in Afghanistan doordraaide.
Helle Anker? -Ze wilde hem vertellen wie hij was.
Ze gaf hem een code.
Ze wilde hem over z'n afkomst vertellen. Ik heb niet echt geluisterd.
Maar hij zei iets opmerkelijks.
Hij zei: 'Waarom word ik zo gekweld,
en niet degenen die er de oorzaak van zijn?'
Dus deze mensen waren de oorzaak van jouw lijden?
Van de Johanssons weten we al veel. Hans Pettersson heeft je teruggebracht.
Toen ben ik in die kelder terechtgekomen.
Hebben jullie de kelder gezien? -Ja.
Lars-Ove Abrahamsson misbruikte je.
Hij misbruikte me vier jaar lang.
Håkan Ekdahl had jou daar geplaatst. -En heeft me niet laten overplaatsen.
En dan deze twee nog.
Freddie Holst, Helle Anker. Waarom zij?
M'n scheppers.
Zijn ze jouw scheppers?
Maar waarom juist zij, Emil?
Kun je je moeder nog herinneren? -Ja.
Wat was ze voor iemand? -Ze hield van me.
Als ze niet overleden was, had je het misschien goed gehad.
Ze viel opeens neer toen ze m'n ontbijt maakte.
Dat lag niet aan Freddie. -Wat wil je?
Was er geen familie die jou kon opvangen?
Denk je dat het daarom was?
Dat ik hem als afwezige vader wilde straffen?
Was dat dan niet zo? -Ik straf mensen niet.
De anderen hebben hun verantwoordelijkheid niet genomen.
Dat was gerechtigheid, geen straf. Snap je het verschil?
En Freddie Holst? Helle Anker? -Consequenties.
Dat begrijp ik niet. -Ze...
Er bestond een manier om dit allemaal te vermijden.
Al die pijn, al die angst.
Al die doden. -En wat was die manier?
Dat ik nooit geboren was geworden.
Ik weet niet hoeveel je al gehoord hebt, maar hier is hij. Hij is gered.
Wil je hem vasthouden?
Nee.
Ik heb geen zin om hem te zien.
Ik neem hem wel.
Ik kom zo.
Bankafschrift. Van de overschrijving.
Ik heb er nog wat bovenop gedaan.
Ik vind het heel rot, wat er gebeurd is. Dat meen ik.
Dank je.
Ik heb je verhoor uitgeschreven. Dat moet je nu ondertekenen.
Wil je nog altijd geen advocaat? -Nee.
Kende jij Hans Pettersson?
Ja. -Hield je van hem?
Ja.
Hield hij van jou?
Ja. -Dus jullie waren bevriend?
Waarom heb je mij dan gered?
Ik ben politieagent.
Wilde je dood?
Ik wilde niet dood. Ik had nooit geboren willen worden.
Dat is niet helemaal hetzelfde.
Begrijp je wel?
Nee, dat begrijp je niet.
Je had een vriend. Iemand die jou nodig had. Pen.
Annika Melander is geschrapt en we laten Claes Sandberg gaan.
Heeft hij voor geluk gekozen?
Wel bedankt voor deze periode. -Insgelijks.
Heeft Lillian contact opgenomen? -Ja. Ik ga er nu heen.
Mooi.
En goed gewerkt. Werkelijk waar. -Bedankt.
Hans wordt morgen begraven. -Ja. Dat weet ik.
Ben jij wel eens op 'n begrafenis geweest?
Ja, een paar.
Jij niet dan? -Nee.
En je zus dan? -Ik ben niet gegaan.
Waarom niet? -Ik kon het niet.
Maar je gaat wel naar die van Hans? -Ga je mee?
Wil je dat graag? -Ja.
Dan zal ik er zijn. Tot morgen. -Ja.
Waar gaat het om? -Laten we naar binnen gaan.
Dank je.
Wil je iets drinken? -Nee, dank je. Kunnen we gaan zitten?
Ja, natuurlijk.
Er is een skelet opgegraven in Zweden.
Bij wegwerkzaamheden. -Hoor eens, dat kan wel zijn.
Maar ik wil graag een paar dagen vrij. Kun je hier een ander voor zoeken?
Ze schatten dat het daar vijf à zes jaar geleden begraven was.
Ze hebben haar kunnen identificeren aan de hand van DNA.
Het is Alice. -Nee.
Dat is niet zo.
Nee, dat is niet zo.
Het spijt me. -Nee. Ze vergissen zich.
We willen je helpen... -Hallo. Ze vergissen zich.
En jij hebt het ook mis.
Waar zijn m'n meisjes dan?
Waar zijn m'n meisjes?
Ze waren toch samen? Waar zijn die dan gebleven? Ze waren samen.
Dat weten we niet, Henrik. -Waar is ze gevonden?
Oké. We rijden er nu heen. Kom.
Zoeken ze niet verder? -Alles is afgezocht.
Met honden en radar. Ze zijn er niet. -Ze moeten er zijn.
Meerdere graven wil zeggen meerdere tijdstippen, dat weet je.
Het is mogelijk dat ze nog inleven zijn.
-Dat weet ik. En dat is bijna nog erger.
Ik weet ook wel dat jullie alleen zijn.
Maar het was een heel gewone dag. Ik ben naar m'n werk gegaan.
En jullie moeder had...
Als iemand van wie we houden van het leven wordt beroofd...
gebeurt het snel dat ons hart verduistert
en dat we de dader kwaad toewensen.
Woede wint het van verdriet
en verdrijft onze positieve herinneringen aan Hans...
die we juist zo nodig hebben.
Hans zou dat niet gewild hebben.
Hij probeerde altijd, ondanks het werk dat hij deed...
om in ieder mens het goede te blijven zien.
U hebt hem het leven geschonken.
Neem hem op in uw vrede...
en verleen hem, ter wille van Jezus Christus,
een vreugdevolle opstanding.
Dag.
Saga?
Hoe gaat het? -Henrik is niet gekomen.
Ik dacht dat jullie elkaar gesproken hadden.
Waarover dan?
Henrik Sabroe. Ik kan nu niet opnemen. Laat naam en telefoonnummer achter.
Ze hebben Alice gevonden.
Ik wist dat ze dood konden zijn. Maar ik dacht dat ze samen waren.
Wat er ook gebeurd was, ze hadden elkaar.
Zonder hun moeder weet ik niet hoe ze zich kunnen redden.
Gebruik jij verslavende middelen?
Stimulerende middelen.
En die slaaptabletten neem je om te ontspannen.
Hoelang gebruik je al?
Sinds hun verdwijning.
Ook tijdens onze samenwerking? -Continu.
Een grove dienstovertreding. Strafbaar.
-En zoiets hoor je aan te geven, toch?
Weet je nog dat ik je vertelde dat ik mensen niet dichtbij laat komen?
Ja.
Weet je ook nog waarom niet?
Omdat ze je uiteindelijk altijd in de steek lieten of kwetsten.
Ben jij hier? Hoe was de begrafenis?
Weet ik niet. Ik heb weinig vergelijkingsmateriaal.
Ik dacht dat je vrij zou nemen.
Ik moet de zaak Emil nog afronden. Ik loop achter.
Emil is dood. Zelfmoord, in z'n cel.
Hoe? -Hij heeft z'n pols doorgesneden.
Hij wist aan een paperclip te komen.
Gaat 't?
Nee. Die paperclip had hij van mij.
Die heeft hij gepikt, of ik heb 'm laten liggen.
Loop even mee.
Er is nog iets dat ik je moet vertellen.
Kjell Grankvist heeft z'n onderzoek bij het OM ingeleverd, zoals je weet.
Ik geloof dat je je moeder niets hebt misdaan...
maar het technische bewijsmateriaal kunnen ze niet zomaar negeren.
Ze beginnen een vooronderzoek.
-Je weet dat het best daarbij kan blijven.
Ik ben onschuldig. Ik hoopte dat dat genoeg was.
Maar vanwege het onderzoek word ik geschorst?
Het spijt me zeer.
Ik had een motief, geen alibi, en er is technisch bewijs.
Ik word veroordeeld.
Laten we niet op de zaken vooruitlopen.
Waarom? -Wat denk je?
Ik kan je geen vrijaf geven om ze eigenhandig te gaan zoeken.
Ik krijg geen verlof? -Nee.
Ik neem nu ontslag. Ik bevestig het schriftelijk.
John? Is Saga hier?
Heb je het nog niet gehoord?
Wat gehoord?
Saga? Ik ben het.
Hallo, Wiki.
Wat doe jij hier nu alweer?
Ik heb opgezegd.
Ik hou veel van m'n werk.
Misschien niet zo veel als jij, maar ik ben graag rechercheur.
Maar ik was meer dan dat.
Ik was namelijk ook de man van Alice. En ik was de vader van twee meisjes.
En dat is me afgenomen.
En nu denk jij dat jou ook alles wordt afgenomen. Laat je niet kisten.
Je moet het gewoon niet opgeven.
Saga? Ik heb je echt nodig.
Geef niet op. Wij tweetjes kunnen m'n dochters vinden. Jij en ik samen, oké?
Blijf staan. -Saga.
Blijf staan. -Hou nou op.
Blijf staan.
Saga? Luister nu naar wat ik zeg.
Ik heb je nodig.
Moet je horen.
Een gestolen auto, de ochtend dat ze verdwenen. Tien minuten van ons huis.
Kom je?
Die autodiefstal is zes jaar oud. -Dat weet ik.
Zelfs als we die terugvinden, is de kans dat het ergens toe leidt minimaal.
Dat weet ik wel.
Maar ik heb niets anders om me voor in te zetten. Jij?
Nee.
Subrip door: TCR (2015)