Becca? - Geen zorgen, je bent nu veilig.
Ga weg van me. - Oké, kalmeer.
Wie ben je? - Je werd neergeschoten. Wij hebben je gevonden.
Wacht. Waar ga je heen? Waar ben ik?
Quality over Quantity (QoQ) Releases Falling Skies: S05E06: Respite
Vertaling: Dickey & Flugel Controle: SwagBoy
Neem je echt een mes mee naar een vuurgevecht?
Alsjeblieft, leg dat neer. - Ik leg niets neer....
totdat je me vertelt waar ik ben of waarom je me opsloot als een gevangene.
Je bent in Cornelius, North Carolina. Mijn naam is Willie McComb.
Ik woon hier met mijn dochter Alicia, die je hebt ontmoet, en haar kinderen.
Ik schoot dat vliegende ding neer dat je te pakken had...
en ik haalde ook een kogel uit je been. Niet één van mij.
Nee, ik weet wie het was. - Ben je een soort crimineel? Een dief?
Werd je daarom neergeschoten?
Nee, luister naar me. Ik kan hier niet blijven. - Je gaat nergens naartoe.
Die kogel maakte een gat in je been.
Je bent oké over een paar dagen, maar je moet er niet op staan.
Ik was een hospik in Vietnam. - Je begrijpt het niet.
Het is oorlog daarbuiten. Mensen wachten op me. - Er is hier geen strijd, geen oorlog.
Dit is een veilige plek.
Er zijn wat schone kleren. Je kunt je opfrissen als je dat wilt.
Het diner zal snel klaar zijn.
Verdomme. Waar is een tankstation als je er een nodig hebt?
We moeten een echte verpleegster zoeken. Is er een verpleger bij je bende?
2nd Mass, staat voor '2nd Massachusetts.' - 2nd Mass?
Is dat een herinnering aan de Revolutionaire oorlog?
Jij bent het Continentale Leger, die weer vecht tegen de Britten?
Ja, zo ongeveer. Hoe weet jij dat?
Mijn vader was een geschiedenisliefhebber.
Die van jou ook? De mijne was leraar geschiedenis.
We vinden hem wel, maak je geen zorgen.
Hier zijn we, lieve mensen. Welkom in Fayetteville, North Carolina...
een rendez-vous punt alvorens we verder gaan naar de marinebasis in Norfolk.
Vanaf daar is het DC of kapot.
Voor de komende paar dagen is dit thuis, dus zet de jacuzzi aan.
En maak het gezellig. Laten we dat doen.
Anne...
Nog steeds geen woord van Hal en pa?
Pope pakte Hal. - Wat?
Hij ontvoerde je broer. Hij ging daar naar toe om hem terug te halen.
Ben en ik nemen één van de vrachtwagens, en gaan hem zoeken.
Dat kun je niet doen. We hebben je nodig bij wat ons in DC te wachten staat.
Daar kun je niet omheen. Jullie twee zijn de stersoldaten van de 2nd Mass.
We moeten bij elkaar blijven, oké? Ik heb jullie beiden nodig.
Een whiskydistilleerderij. Hoe toepasselijk dat je die vond op de kaart.
Het was niet de kolonel, Anne Mason. Het was het Volm-volgapparaat.
Het kan interferentie detecteren.
Maar we vermoeden dat de Espheni hier een extreem krachtig communicatieapparaat verbergen.
Ik zal mijn mannen op post zetten, en laten patrouilleren in de omgeving voor...
een teken van dit communicatieapparaat, Cochise. Dankjewel.
Het is zo toevallig dat we hier terecht kwamen. Het voelt hier als thuis.
Kolonel, ik heb uw bagage, tandenborstel in het voorvak, sokken en ondergoed in het zijvak...
de compartimenten gescheiden van de bovenkleding, en ik heb uw broek naar de voorkant verplaatst.
Dat is niet nodig, Marty. - Ik moet kunnen helpen, kolonel.
U heeft mijn leven gered. Ik kan zo'n grote schuld niet onbetaald laten.
Ik regel mijn spullen zelf wel, en jij kunt stoppen met je schuldig voelen.
Ja, meneer.
Nee, je hebt me.
Nee, ik heb je bijna. Bijna.
O nee, ik zit zonder munitie.
Doe het speelgoed weg, alsjeblieft. - Oké.
Wat is er met uw been gebeurd, meneer?
Je bent op. Voel je je beter?
Aangezien je onze gast bent: waarom ga je niet aan het hoofd van de tafel zitten?
Lieve Heer, wij vragen u om dit voedsel te zegenen en wij danken u ook voor onze nieuwe vriend Tom...
en bidden voor zijn spoedig herstel. Amen. - Amen.
Wil je wat aardappelen?
Dank je. Geef me de maïs, alsjeblieft.
Oké, opa.
Je moet wat groenten eten, lieverd.
Alles ruikt fantastisch.
Bent u in orde?
Ja, ik ben oké.
Ik ben in orde. Het spijt me. - Nee, dat is prima.
1000 hectare.
Geen grote wegen, geen buren.
Veel bomen. - Een paradijs.
We hebben een boerderij, we vissen, en leven van het land.
We vangen konijnen, eekhoorns en krabben uit de kreek, water komt van de bron.
Ik heb een gasgenerator.
Ik heb een grote voorraad aangelegd voor de invasie begon.
En toen dat gebeurde, dacht ik dat het de dag des oordeels was.
Ik denk dat we allemaal dachten dat de wereld was afgelopen.
Het enige dat ik kan is bij mijn familie blijven, en wachten tot de ellende voorbij is.
En dat is een ding dat je leert als je mijn leeftijd bereikt:
Alles gaat voorbij. Alles.
Niet dat we geen paniek hebben gehad, explosies en raketten die door de lucht vliegen.
Ik kocht deze grond 40 jaar geleden met mijn vrouw.
Ze stierf, net voor onze schoonzoon in Afghanistan stierf...
en Alicia hiernaartoe verhuisde met de kinderen.
Hun vader was een parachutist en een goede man.
Het grootste probleem dat we tot dusver hadden, is dat spul weg van hen te houden.
Je bedoelt dat de kinderen niets over de oorlog weten?
En ze niets vertellen, is de beste beslissing die we ooit maakte.
Denk je dat?
Ik kan begrijpen waarom Alicia het niet... - Kijk, ik diende...
dus jij en ik weten allebei dat oorlog geen mooi ding is.
Hoe meer we die kinderen kunnen afschermen, hoe beter.
Ik kan de kamer verlaten als je privé wil spreken.
Nee, blijf. Het zou eigenlijk kunnen helpen.
Wat is er, Maggie? Sorry, het is een bende, wat is er aan de hand?
Mijn spikes. Ik wil ze eruit.
Wat bedoel je?
Wil je dat ik nu een operatie uitvoer? - Ja, dat wil ik.
Maggie, het was geen sinecure om de spikes in je wervelkolom te plaatsen...
en je wil ook het risico op een dwarslaesie niet nemen.
Wacht even, vertel het me. Wat is hier aan de hand?
Cochise heeft een Volm-apparaat om het te doen. Hij zei dat het minder dan een uur duurt...
en de spikes hebben een helende... - Een gemanipuleerd bio-plasma.
Er is een kans dat de ruggengraat is hersteld waardoor verwijdering potentieel onschadelijk is.
Potentieel.
Ik ben bereid het risico te nemen. - Gaat dit over Ben?
We zijn op een kritiek punt, Maggie. We zijn op weg naar DC.
Ik zeg niet nee. Ik zeg alleen niet nu.
Ik vergat dat ik een van je stersoldaten ben. Het verlies van de verbazingwekkende Maggie...
en haar dodelijke vaardigheid kun je je niet veroorloven ongeacht wat het mij kost.
Dat is niet eerlijk. We hebben allemaal een prijs betaald.
Ik weet het. Ik weet dat het egoïstisch is, maar...
ik ben mijn hele leven een privépersoon geweest, en ik wil die onafhankelijkheid terug.
De mogelijkheid om te kiezen wie ik wil zijn...
hoe ik wil handelen...
Zonder dat ben ik voor niemand of voor deze oorlog van nut.
Het spijt me, Maggie. Zodra dit alles voorbij is, zal ik je helpen, dat beloof ik.
Het is niet persoonlijk. - Het kan niet nog persoonlijker.
Zie je dat?
Je hebt hem. - Dit is de degene die mijn vader pakte.
Zie je dit? Dat is zijn jas.
Er zijn hier wat sporen.
Laten we gaan.
Ik zie dat de president nog steeds vecht met het Congres over de begroting.
Sommige dingen veranderen nooit.
Sorry dat ik te laat ben.
Je weet dat je moeder zich zorgen maakt als je het diner mist.
Ik weet het. Ik zei sorry. - Dit is Tom.
Hij raakte gewond, dus we helpen hem met zijn genezing.
Tom, dit is mijn oudste kleinzoon, Kyle.
Is dat Kyle? - Schiet op, ga daar naar binnen.
We spraken hierover. - Houd er over op, mam.
Spreek niet zo tegen me.
Hoe oud is hij? - Vijftien.
Het is oké. Ik heb mezelf gesneden.
Ik brak een glas. - Wikkel dit er omheen.
Houd het omhoog. - Oké.
Kijk even of je een schoon verband kunt vinden?
Kyle, de EHBO-doos, komaan. - Ja.
Mijn vader zei dat hij onze situatie uitlegde, dat mijn kinderen niet weten...
Ja, het gaat mij niet aan. - Het zijn kinderen, weet je?
Het gaat mij niets aan. - Goed, dit is geweldig.
Als ik het uitpak...
leg ik dit over de wond, en dan doe jij het gaas erover, oké?
Oké.
Start met het inpakken.
Doen. - Ja.
Blijf doorgaan. Wikkel het rond. Het komt wel goed.
Heb je het? Rond en rond.
Ben je een dokter? - Nee.
Een beetje strakker, en beetje sneller.
Nee, ik ben geen dokter. Mijn kinderen hebben wel wat meegemaakt door de jaren heen.
Mijn jongste zoon Matt is dertien, die is er vrij goed in.
Praktijktraining, denk ik.
Kyle?
Kijk, ik snap het, hij is te groot om uit zijn dak te gaan bij het zien van bloed.
Je bent gewend om te vechten. Je denkt dat iedereen moet vechten, zelfs je eigen kinderen.
We hadden niet veel keuze.
Zolang ik wel een keuze heb, wil ik dat niet voor mijn zoon.
We hebben al te veel meegemaakt. Ik wil het met geen van hen bespreken.
Deze oorlog waarvan je doet alsof hij niet bestaat...
staat op een dag, ongenodigd, bij je op de stoep...
en nadat je vader is vermoord, en jij gevangen en gemarteld bent en je kinderen slaaf zijn...
dan denk ik dat het een goed idee is als je 15-jarige zoon een verband kan aanbrengen.
Je hebt geluk dat de aliens zich hier nog niet vertonen.
Je geluk zal opraken, en je zoon moet worden voorbereid.
Ik kan hem niet wegsturen om gedood te worden als zijn vader.
Waar vecht je voor om te herstellen?
Is dit het niet? Normale kinderen en een normaal leven?
Het spijt me, het is duidelijk... - Dank je voor je hulp met mijn hand...
maar ik heb je hulp niet nodig bij het opvoeden van mijn kinderen.
We weten dat de Espheni hier iets verbergen.
Laten we ons beperken tot binnen de perimeter. Ga je gang.
Kolonel? Ik heb overal naar u gezocht. - Ja, Marty.
Ik wil u laten weten dat uw tentruimte geschikt is voor een koning.
Ik heb uw persoonlijke dingen georganiseerd, en uw slaapzak klaargelegd.
Marty, je wil me terugbetalen en dit kun je doen: Dit is een whiskydistilleerderij...
zoek een fles voor me. - Ja, meneer.
Anne zei dat je wel alleen zou willen zijn. - Ze heeft gelijk, ik wil alleen zijn.
Ik weet dat het Anne's schuld niet is, en dat ik waarschijnlijk dankbaar moet zijn...
ze mijn leven redde met deze verdomde spikes. - Ik maak het ook mee, weet je?
Ben...
Ik heb het overleefd door de controle over mezelf te hebben...
over mijn lichaam. Dat is wie ik ben, en nu heb ik dat verloren...
en blijkbaar, nu chirurgie niet mogelijk is, is er niets dat ik kan doen om dat te veranderen.
Oké, ik zal afstand bewaren.
Ik zal de operatie voor je doen.
Wachtwoord is geheime handdruk.
Wat drink je?
Gilead.
Ik zie het.
Geef me er een.
Je moeder zou me in het been schieten als ze dit wist.
Ik heb het gevonden.
Een hele kist in een autowrak op highway 24...
zo'n twee weken geleden.
Mijn vader dronk z'n eerste biertje toen hij twaalf was.
Je hoeft het me niet uit te leggen. Ik zal het niemand vertellen.
Bedankt. - Maar je moet de sigaretten dumpen.
Die zijn niet meer populair sinds de ambtsperiode van Nixon.
Goed. Ik kan ze niet uitstaan. Ik vroeg me af wat er zo goed aan was.
Meisjes.
Er is iets aan de hand daarbuiten, maar mijn moeder wil niet zeggen wat het is.
Wat gebeurt er?
Je moet met je moeder praten. - Maar je weet het. Dat kan ik zien.
Als mijn vader nog zou leven, zou hij het me vertellen.
Je moeder probeert te doen wat zij denkt dat het beste voor je is.
Wat vind jij het beste?
Weet je wat? Drink maar alleen. Je bent net als de rest.
Hoe wist je dat je me kon vertrouwen? Me helpen, bedoel ik.
Bedoel je, jou bevrijden?
Ik weet het niet.
Mijn gevoel zei, als Pope jouw vader zo haatte...
jouw vader misschien een goed mens was.
Je hebt geluk dat je zo'n vader hebt.
Hoe was jouw vader?
Echt?
Juist. Dus jij denkt dat dit het moment is...
waar ik om mijn puppy snotter en mijn gevoelens deel...
en op je schouder uithuil? Vergeet het.
Nee, je hebt gelijk.
Zullen we de scores van de Super Bowl chronologisch opnoemen?
Ik wed dat je goed bent in dit spel. Maar ik ga eerst.
Green Bay, 35, Kansas City, 10. Green Bay, 33, Oakland, 14.
Nee, wacht even. New York tegen Colts... - Stop. Nee, ik kan het niet meer horen.
16-7.
Mijn vader was een diplomaat.
Hij was...
minister van buitenlandse zaken in Mexico.
Hij zei...
"Diep van binnen zijn de mensen goed". Ik ben opgevoed dat te geloven.
Maar nu weet ik beter. Mensen kunnen wreed zijn.
Ik bedoel...
Ik heb ook dingen gedaan waar ik me voor schaam.
Het spijt me.
Het is oorlog.
Het gebeurt.
Klinkt ijsthee goed? - IJsthee klinkt als een wonder.
Geef je ze thuis les?
Ja. Je zult verrast zijn wat je je kunt herinneren van de vijfde klas.
De Tocqueville's "Democratie in Amerika."
Ik gaf graag les met dit boek. - Ben je een leraar?
Ja, universiteit. Amerikaanse Geschiedenis. - Mooi.
Misschien kun je straks een paar vragen over dat boek beantwoorden.
Graag.
Ironisch... Ik heb de middelbare school niet afgemaakt.
Ik ontmoette de vader van mijn kind het laatste jaar.
Hij was de eerste man die de deur voor me open hield...
Dus ging ik eraf. Militaire bruid. - Dank je.
Maar, noodzaak is de moeder van uitvinding, nietwaar?
Niet voor iedereen. Proost.
Ik wou dat we iemand zoals jou in het kamp hadden.
De kinderen zouden er voordeel van hebben als jij er was.
Dit is jouw huis. Dat begrijp ik.
Ik moet je zeggen...
dat Kyle boos is, en hij heeft veel vragen en hij zoekt antwoorden.
Denk je dat ik dat niet weet?
Ik kan me niet voorstellen hoe het is om je kinderen daarbuiten op te voeden.
Het is niet makkelijk geweest.
Je oog lijkt beter.
Vleeswonden. Morgen ben je van me af.
Nee. Doe niet zo gek.
Als je te snel op dat been gaat lopen, zal het erger worden.
Er zijn mensen die zich zullen afvragen waar ik ben.
Jij bent geen last.
Het was fijn iemand in de buurt te hebben.
Je moet begrijpen dat ik niets kan beloven.
Als ik begin, is er geen weg meer terug. - Weet ik. Dit is wat ik wil.
Wat? Wat is er?
Ik dacht er net aan hoe boos Anne Mason zal zijn...
als ze ontdekt dat ik tegen haar wensen in ben gegaan.
En toch, voor je vrienden zorgen is precies wat ik van haar heb geleerd.
Kom nu.
Laat los.
O, nee.
Haar pols is zwak. De huid is koel. Ze is onderkoeld.
Verdomme.
Ik was bang dat het verwijderen van de laatste spike haar zou doden.
Er is geen weg terug. Het snijdt haar wervelkolom af.
We moeten hem er nu uithalen.
Wil je me uitleggen wat je dacht?
Niet bepaald.
Cochise, de kolonel heeft je direct nodig in de opslagkelder.
Zijn tassen zijn weg. Zijn kast is leeg.
Kyle?
Pap?
Ik heb alle schuren gecontroleerd. Hij is nergens te bekennen.
Ik controleer de wegen.
Je kunt dat ding niet besturen. Je bent gewond. - Ik red me wel.
Wat dacht je van dat daar? - Kyle?
Het is met zekerheid communicatietechnologie van de Espheni.
Dus dit is waar de Volm zich op gericht hadden.
Goed werk, Marty.
Gebruiken de overlords dit om te communiceren? - Dat is goed mogelijk.
We hebben lang geloofd dat de Espheni...
een transcendentale methode hebben geperfectioneerd...
om elkaar over lange afstanden te kunnen bereiken. Een schaduwrijk.
Dan moet dit 'n soort hub zijn, zoals 'n communicatierelais.
Als we toegang tot hun communicatie kunnen krijgen en hun informatie kunnen onderscheppen...
Zou het 'n pad naar de overwinning kunnen zijn.
Wat was dat?
Dat zijn overlords en ze communiceren.
Dat is een MegaMech...
gebruikt door de Espheni, onze vijanden in de oorlog.
We zijn al drie jaar in oorlog tegen de buitenaardse indringers.
Het merendeel van de wereldbevolking is dood.
Ik wil een vechter zijn zoals mijn vader. Neem me mee.
Ze zijn niet als de vijanden waar je vader tegen vocht.
Dus ze zijn erger, enger, wat dan ook. Leer me hoe ik tegen ze vecht.
Leer me wat ik moet doen. Ik zal de beste soldaat worden die je hebt.
God weet dat ik alle goede soldaten kan gebruiken die ik kan krijgen.
En ik geloof dat jij een goede zou zijn...
maar je moeder ziet dat niet zo, en ze heeft al iemand verloren.
Dat is niet mijn fout. Oké? Ik kan mijn vader niet terugbrengen.
Neem me mee.
Alsjeblieft.
Dacht je echt dat liegen het beste voor me was?
Maar, Kyle...
Ik ga in de oorlog vechten.
Ik denk dat ik het zolang mogelijk tegengehouden heb, maar soms...
Is dit echt wat hij wil?
Wil hij gaan vechten als een soldaat?
Net als zijn vader.
Wat zou jij doen?
Die keus kan ik niet voor je maken.
Maar ik denk wel...
dat Kyle het zelf moet beslissen, of hij zal het je nooit vergeven.
Hij kan met jou meegaan.
Ik beloof je dat ik op hem zal letten, alsof hij mijn eigen zoon was.
Dank je.
Het spijt me. Het is...
Het is lang geleden sinds ik... - Maak dat je van mijn land komt.
Het spijt me. - Blijf waar je bent.
Laat me je handen zien. - Nee, nee. Rustig aan.
Dat is mijn zoon. - Pa.
Tjonge, wat ben ik blij jou te zien.
Het was op het nippertje, maar al je spikes zijn eruit.
Dank je. - Ik deed het niet. Het was Cochise.
Probeer eens te staan.
Het is goed.
Gaat het?
Ik denk dat je een tijdje geen muren van negen meter opklimt.
Maar 't feit dat je leeft en niet verlamd bent, is stukken beter dan oké.
Ik heb nooit iets achter je rug om gedaan omdat ik je vertrouw.
Ik dacht dat jij me ook vertrouwde. - Dat doe ik ook.
Anne, je stond altijd voor me klaar.
En ik...
Het spijt me.
We moeten terug naar de 2nd Mass, en ons concentreren op 't winnen van de oorlog.
Dat klinkt als een goed plan, tenzij je eraan denkt hier te blijven.
Zeg niet dat je deze plek niet zult missen.
Laten we zeggen dat ik 'n duidelijker beeld heb van waar we voor vechten.
Zijn ze er de hele tijd buiten gebleven? - Ja, dat klopt.
Die kinderen hebben geluk.
Ik heb dit oude brik weer aan de gang gekregen. Ze is klaar om te gaan.
Zorg dat jij en onze jongen veilig zijn. - Dat zal ik doen.
Wat te lezen voor onderweg.
Weet je nog dat je me vroeg wat het beste was?
Hier blijven. Dat is het beste.
Waar heb je het over? We hebben besloten. Ik ga.
Kijk naar ze.
Ik zeg je, het moedigste wat je kunt doen is hier blijven en ze beschermen.
Nee. Je kunt niet zomaar van gedachten veranderen.
Dit is waar we voor vechten. We gaan deze oorlog winnen.
We zullen Amerika herbouwen.
Er zullen nog vele gevechten komen en ze zullen gevochten moeten worden...
door sterke families geleid door sterke mannen.
Ik wist 't. Ik voelde iets alsof een deel van mezelf werd weggenomen.
Maar ik wilde het niet geloven.
Je had me kunnen vertellen dat je dit van plan was.
Dat wilde ik ook.
Ik wilde het je zeggen. - Maggie...
ik gaf je een deel van me en jij smeet het weg alsof het afval was.
Weet je wat?
Je had me waarschijnlijk omgepraat, en dan had ik het niet gedaan.
Ik had geprobeerd het te begrijpen.
Het spijt me, Ben. Maar ik moest wel.
Ik hou van je.
Godzijdank. Wat is er gebeurd?
Ik werd neergeschoten. - Ik ook.
Sorry dat ik het kort houd...
maar Mason en ik moeten nog wat doen.
En dit hier is mijn jongste broer, Matt.
We maakten ons zorgen om jou. Bedankt dat je op hem gelet hebt.
Je hebt het gehaald.
Je bent gewond. Ben je in orde? - Ja, ik ben oké.
Jouw spikes.
Ze zijn weg.
Isabella, dit is Maggie. Maggie, dit is Isabella.
Ik heb veel over je gehoord.
Leuk je te ontmoeten. - Ja, ook leuk jou te ontmoeten.
Welkom terug, Mason. Deze keer zie je er zowaar niet beroerd uit.
Mijn piepende wiel is geolied.
Goed. Dan ben je meer dan ooit klaar voor de beslissende confrontatie.
Ik denk dat we de eerste nagel aan de doodskist van de Espheni hebben gevonden.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Dickey & Flugel ~ Controle: SwagBoy
Download deze ondertitel op - www.opensubtitles.org -