***KARAVTZ***
Λυπάμαι πολύ, βασίλισσά μου.
Ήταν καλός άνδρας.
"Μπάρισταν ο Τολμηρός," τον αποκαλούσαν.
Διέσχισε μια ήπειρο για να με υπηρετήσει.
Ήταν ένας πιστός φίλος.
Και πέθανε σ' ένα σοκάκι,
σφαγμένος από δειλούς που κρύβονται πίσω από μάσκες.
Θα μπορούσαμε να οπισθοχωρήσουμε στην περιοχή της πυραμίδας,
να την ασφαλίσουμε,
και να την έχουμε ως βάση για να επιχειρούμε.
Μετά καθαρίζουμε την πόλη,
γειτονιά με γειτονιά, δρόμο με δρόμο,
μέχρι που οι αρουραίοι να μην έχουν πουθενά να κρυφτούν.
Προτιμώ την προηγούμενη πρότασή σου.
Μαζέψτε τους αρχηγούς των μεγάλων οικογενειών της Μιρίν
και φέρτε τους σε εμένα.
Αλλά... εγώ είμαι ο αρχηγός της οικογένειάς μου.
Όχι, Εξοχοτάτη...
Εγώ δεν είχα καμία σχέση με αυτό.
Εξοχοτάτη!
Προχωρήστε.
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Ένα βήμα ακόμα.
Θα σας φάνε
αν τους το πω.
Ίσως σας φάνε ακόμα και αν δεν τους το πω.
Παιδιά μου.
Μερικοί λένε πως θα έπρεπε να τα εγκαταλείψω.
Αλλά μια καλή μητέρα ποτέ δεν εγκαταλείπει τα παιδιά της.
Τα πειθαρχεί αν πρέπει.
Αλλά δεν τα εγκαταλείπει.
Ποιος είναι αθώος;
Ίσως είστε όλοι,
ίσως κανείς από εσάς δεν είναι.
Ίσως,
θα έπρεπε να αφήσω τους δράκους να αποφασίσουν.
Όλοι οι άνδρες πρέπει να πεθάνουν.
Δεν θέλω να τους παραταΐσω.
Αύριο ίσως.
"Και ενώ η Ντενέρις κρατά τον έλεγχο στον Κόλπο του Δουλεμπόρου,
"ξεσηκώνονται δυνάμεις εναντίον της από μέσα και από έξω.
"Αρνείται να φύγει
μέχρι να εξασφαλιστεί η ελευθερία των πρώην σκλάβων."
Ακούγεται σπουδαία γυναίκα.
Και είναι μόνη της,
υπό πολιορκία,
χωρίς οικογένεια να την καθοδηγήσει ή να την προστατέψει.
Ο τελευταίος της συγγενής είναι χιλιάδες μίλια μακριά,
άχρηστος, πεθαίνει.
Μην το λες αυτό, Δάσκαλε Έιμον.
Μία Ταργκάριεν μόνη στον κόσμο
είναι τρομερό πράγμα.
Δάσκαλε Έιμον.
Λόρδε Διοικητή.
Σαμ, θα ήθελα να μιλήσω στον δάσκαλο ιδιαιτέρως.
Πώς νιώθεις;
Ω, σαν ένας γέρος εκατό χρονών που αργά πεθαίνει από το κρύο.
Χρειάζομαι τη συμβουλή σου.
Υπάρχει κάτι που θέλω να κάνω, κάτι που πρέπει να κάνω.
Αλλά θα διχάσει τη Νυχτερινή Σκοπιά.
Έντονα.
Οι μισοί άνδρες θα με μισήσουν μόλις δώσω τη διαταγή.
Οι μισοί άνδρες σε μισούν ήδη, Λόρδε Διοικητή.
Κάνε το.
Αλλά δεν ξέρεις τι είναι.
Αυτό δεν έχει σημασία.
Εσύ ξέρεις.
Θα βρεις λίγη χαρά στη διοίκησή σου.
Αλλά με λίγη τύχη,
θα βρεις τη δύναμη να κάνεις αυτό που πρέπει να γίνει.
Σκότωσε το παιδί, Τζον Σνόου.
Ο χειμώνας σχεδόν μας έφτασε.
Σκότωσε το παιδί,
και άσε να γεννηθεί ο άντρας.
Πού είναι οι υπόλοιποι ελεύθεροι τώρα;
Πού έχουν πάει;
Ποιος τους οδηγεί;
Ακολούθησαν τον Μανς.
Δεν θα ακολουθήσουν κανέναν άλλον.
Τι γίνεται με εσένα;
Δύσκολο να ηγείσαι όταν είσαι αλυσοδεμένος.
Και αν σε ελευθέρωνα;
Γιατί θα το έκανες αυτό;
Επειδή δεν είσαι εχθρός μου.
Και εγώ δεν είμαι δικός σου.
Σίγουρα έμοιαζες για εχθρός μου όταν σκότωνες τους φίλους μου.
Για 8.000 χρόνια η Νυχτερινή Σκοπιά έχει δώσει έναν όρκο
να είναι η ασπίδα που φυλάει τα βασίλεια των ανθρώπων.
Και για 8.000 χρόνια, αποτύχαμε να τηρήσουμε αυτόν τον όρκο.
Ανήκετε στα βασίλεια των ανθρώπων.
Όλοι σας.
Και τώρα όλα πρόκειται να αλλάξουν;
- Ναι. - Γιατί τώρα;
Επειδή τώρα είμαι εγώ Λόρδος Διοικητής
της Νυχτερινής Σκοπιάς.
Τι θα με ήθελες να κάνω, Λόρδε Διοικητή;
Θα σε έβαζα να πας βόρεια του Τείχους.
Να μαζέψεις τους υπόλοιπους ελεύθερους,
όπου είναι, και να τους φέρεις εδώ.
Θα ανοίξω τις πύλες και θα τους αφήσω να περάσουν.
Θα τους βρω εδάφη να εγκατασταθούν νότια του Τείχους.
Δεν θα γονατίσουν για εσένα, ούτε εγώ.
Δεν θέλω να γονατίσουν για εμένα.
Θέλω να πολεμήσουν μαζί μου όταν έρθει η ώρα.
Η ημέρα που θα τους ζητήσω να πολεμήσουν μαζί με τα κοράκια
είναι η ημέρα που θα μου βγάλουν τα έντερα από την κοιλιά
και θα με βάλουν να τα φάω.
Και πόσοι από το λαό σου δεν μπορούν να πολεμήσουν;
Οι γυναίκες, τα παιδιά, οι γέροι, οι άρρωστοι,
τι απογίνονται αυτοί;
Τους καταδικάζεις σε θάνατο.
Χειρότερα από θάνατο
επειδή είσαι πολύ περήφανος για να κάνεις ειρήνη.
Ή ίσως δεν είσαι πολύ περήφανος.
Ίσως είσαι απλά δειλός.
Εύκολο να το λες σε κάποιον αλυσοδεμένο.
Ο λαός σου θέλει έναν ηγέτη.
Και πρέπει να πάνε νότια του Τείχους πριν να είναι πολύ αργά.
Δεν έχουμε πολύ χρόνο, και αυτοί έχουν λιγότερο.
Οι Περιπατητές έρχονται, και θα χτυπήσουν πρώτα το λαό σου.
Δεν σου ζητώ να κάνεις ειρήνη για να σώσεις το τομάρι σου.
Κάνε ειρήνη για να σώσεις το λαό σου.
Οι περισσότεροι είναι στο Χάρντχόουμ.
Ξέρεις πού είναι αυτό;
Ψηλά στο Στόρολντς Πόιντ.
Μπορώ να σου δώσω 10 άλογα και εννιά άντρες.
Μπορείτε να φτάσετε εκεί σε μια βδομάδα.
Θα χρειαστούμε πλοία.
Θα μιλήσω στον Βασιλιά Στάνις να σου δανείσει τον στόλο του.
Εντάξει, τότε.
Έρχεσαι μαζί μου.
Εσύ είσαι ο Λόρδος Διοικητής της Νυχτερινής Σκοπιάς.
Πρέπει να το ακούσουν από εσένα.
Πρέπει να ξέρουν ότι τα πλοία που θα μπουν
δεν θα πυρποληθούν στη μέση της θάλασσας.
Έρχεσαι μαζί μου,
αλλιώς δεν πάω.
Θα έφερνες άγριους εδώ, να περάσουν από τις πύλες μας;
Άντρες, γυναίκες και παιδιά
θα πεθάνουν κατά χιλιάδες αν δεν κάνουμε τίποτα.
Άσε τους να πεθάνουν. Έχουμε δικούς μας να ανησυχούμε.
Λιγότερο εχθροί για εμάς.
Λιγότεροι.
- Τι; - Τίποτα.
Κοιτά, λοιπόν, υπάρχει καλή γη στο Γκιφτ.
Γη που κανείς δεν χρησιμοποιεί τώρα. Μια ντουζίνα εγκαταλελειμμένα χωριά.
Και γιατί νομίζεις οι αγρότες εγκατέλειψαν αυτά τα χωριά;
Επειδή οι άγριοι επέδραμαν επί χρόνια.
Τους έσφαξαν
όπως έκαναν στους ανθρώπους αυτού του παιδιού.
Ναι!
Τους πολεμάμε για χιλιάδες χρόνια.
Έχουν σφαγιάσει χωριά.
Έχουν σφαγιάσει τα αδέλφια μας.
Και εμείς έχουμε σφαγιάσει τα δικά τους.
Θα σε ακολουθώ οπουδήποτε, το ξέρεις αυτό.
- Αλλά σκότωσαν τον Γκρεν. - Ναι.
- Και σκότωσαν τον Πιπ. - Ναι.
Σκότωσαν 50 από τους αδελφούς μας. Δεν μπορώ να το ξεχάσω αυτό.
Δεν μπορώ να το συγχωρέσω.
Ήσουν στη Γροθιά των Πρώτων Ανθρώπων.
Αν τους εγκαταλείψουμε, ξέρεις τι θα γίνουν.
Μπορούμε να μάθουμε να ζούμε με τους άγριους,
ή μπορούμε να τους προσθέσουμε στο στρατό των νεκρών.
Ό, τι κι αν είναι τώρα, είναι καλύτεροι από αυτό.
Ευχαριστώ.
Όλι.
Αν έχεις κάτι που θέλεις να μου πεις,
πες το.
Δεν πειράζει.
Δεν το εννοείς, έτσι;
Λέγοντας στους άγριους ότι θέλεις να κάνεις ειρήνη.
Απλά το κάνεις για να τους ξεγελάσεις.
Δεν είναι κόλπο.
Έκαψαν το χωριό μου.
Κάρφωσαν ένα βέλος στο κεφάλι του πατέρα μου
μπροστά μου.
Έσφαξαν τη μητέρα μου, όλους όσους ήξερα.
Ξέρω πώς είναι να χάνεις αυτούς που αγαπάς.
Ξέρω πως αυτό σου είναι δύσκολο.
Αλλά ο χειμώνας έρχεται.
Ξέρουμε τι έρχεται μαζί του.
Δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε μόνοι μας.
Θα χρειαστείς τίποτα άλλο, Λόρδε Διοικητή;
Όχι.
Είναι πολύ μακριά από τους Λάνιστερ.
Αυτό είναι το σπίτι της.
Ίσως η Λαίδη Σάνσα είναι καλύτερα εδώ.
Καλύτερα με τους Μπόλτον,
που δολοφόνησαν τη μητέρα και τον αδελφό της;
Η Σάνσα είναι σε κίνδυνο, ακόμα και αν δεν το συνειδητοποιεί.
Ευχαριστώ.
Έχεις ζήσει εδώ πολύ καιρό;
Ναι.
Ήξερες τον Λόρδο Ένταρντ;
Ήξερα αυτόν,
και τον πατέρα του πριν από αυτόν.
Οι Σταρκ χάθηκαν τώρα.
Όχι όλοι τους.
Ξέρω ποιος είναι μέσα σε αυτό το κάστρο.
Όλοι το ξέρουν.
Οι Μπόλτον.
Δεν μιλάω για τους Μπόλτον.
Θέλω να δώσω ένα μήνυμα σε αυτήν.
Στη Σάνσα Σταρκ.
Ποια είσαι;
Κάποια που ορκίστηκε να την κρατήσει ασφαλή.
Ορκίστηκε σε ποιον;
Στη μητέρα της.
Η μητέρα της είναι νεκρή.
Αυτό δεν με απαλλάσσει από έναν όρκο.
Υπηρέτησα τη Λαίδη Κάτλιν.
Την υπηρετώ ακόμα.
Εσύ ποιον υπηρετείς;
Γύρνα πάλι εδώ.
Μιράντα.
Σε είδα που την κοιτούσες.
Πρόκειται να την παντρευτώ.
Αυτό θα περιλαμβάνει να τη κοιτάζω πού και πού.
Είπες ότι θα παντρευόσουν εμένα.
Και το εννοούσα.
Όταν ήμουν μπάσταρδος ονόματι Σνόου.
Αλλά είμαι ένας Μπόλτον τώρα.
Αυτό που θέλω δεν είναι πια η πρώτη προτεραιότητα.
Προωθώ μια δυναστεία.
Νομίζεις πως είναι όμορφη;
Φυσικά το νομίζω. Δεν είμαι τυφλός.
Κι εσύ τη νομίζεις όμορφη.
Ανυπομονώ για τη νύχτα του γάμου μας.
Αλλά μην ανησυχείς, θα έχω άφθονο χρόνο για σένα.
Ίσως θα παντρευτώ κι εγώ.
Είσαι η κόρη του αφέντη των σκυλιών.
Ποιον πρόκειται να παντρευτείς, το γιο του σταβλίτη;
Είσαι δική μου.
Δεν πας πουθενά.
Εκτός αν πρέπει να ακούσω κι άλλες ζήλιες σου.
Τη ζήλια τη βαριέμαι.
Θυμάσαι τι συμβαίνει στους ανθρώπους που βαριέμαι.
Δεν θα με κάνεις να βαρεθώ, έτσι, Μιράντα;
Ποτέ.
Με συγχωρείς, λαίδη μου. Ήρθα να ξαναγεμίσω τον νιπτήρα.
Ω, δεν χρειάζομαι...
Έχεις ακόμα φίλους στο Βορρά.
Αν έχεις ποτέ μπελάδες, άναψε ένα κερί
στο πιο ψηλό παράθυρο του χαλασμένου πύργου.
- Αλλά ποιος... - Δεν είσαι μόνη.
Μου αρέσει το φόρεμά σου.
Ποιος σου το έφτιαξε;
Α, το έφτιαξα μόνη μου.
Αλήθεια;
Ποια... Ποια είσαι εσύ;
Είμαι η Μιράντα, η κόρη του αφέντη των σκυλιών.
Μπορώ;
Ω, θαυμάσιο.
Το ράψιμο.
- Ποιος σε έμαθε; - Η μητέρα μου.
Λυπάμαι γι' αυτό που της συνέβη.
Σ' ευχαριστώ.
Είναι καλό που σου έμαθε.
Ήταν ένα δώρο.
Τώρα κάθε φορά που φοράς κάτι που έφτιαξες εσύ,
μπορείς να θυμάσαι αυτήν.
Θα προτιμούσα να είχα μητέρα.
Το ξέρω. Δεν είναι το ίδιο.
Και πάλι, είναι καλό να θυμάσαι.
Να θυμάσαι πώς ήταν τα πράγματα.
Παρά λίγο να το ξεχάσω.
Υπάρχει κάτι άλλο
για να σε βοηθήσει να θυμάσαι.
Εκεί κάτω, στο τέρμα.
Τι είναι;
Αυτό θα χάλαγε την έκπληξη.
Προχώρα, είναι απολύτως ασφαλές.
Δεν θα το πιστεύεις όταν το δεις.
Θίον;
Δεν θα έπρεπε να είσαι εδώ.
Μυρίζεις ιδιαίτερα σάπιος απόψε.
Βάλε μου λίγο κρασί.
Έχεις κάτι να μου πεις;
Όχι, λόρδε μου.
Βρώμα.
Με είδε αυτή.
Ποια;
Η Σάνσα. Η Λαίδη Σάνσα.
Ήρθε στα σκυλιά.
Σε είδε;
Ναι. Συγγνώμη, αφέντη.
Συγχώρα με. Δεν νόμιζα...
Έλα εδώ.
Δεν πρέπει να κρατάς μυστικά από εμένα, Βρώμα.
Πέσε στα γόνατα.
Δώσε μου το χέρι σου.
Σε συγχωρώ.
Να πιστεύω πως βρίσκεις κατάλληλο το δωμάτιό σου, λαίδη μου;
Ναι, ευχαριστώ, λόρδε μου.
Επίτρεψέ μου.
Μητέρα.
Ευχαριστώ, Ράμσεϊ.
Λαίδη μου, είμαστε όλοι μια οικογένεια,
εμείς οι βόρειοι.
Οι δεσμοί μας εξ αίματος ανάγονται σε χιλιάδες χρόνια.
Έτσι, θα ήθελα να πιω στο γάμο μας.
Είθε η ευτυχία μας να απλωθεί από την Τάφρο Κέιλιν
μέχρι την Λαστ Χάρθ.
- Στο γάμο σας. - Στο γάμο σας.
Πρέπει να είναι δύσκολο για εσένα, να βρίσκεσαι σε ένα ξένο μέρος.
Αυτό δεν είναι ξένο μέρος, αυτό είναι το σπίτι μου.
Είναι οι άνθρωποι που είναι ξένοι.
Έχεις δίκιο.
Πολύ ξένοι.
Κι άλλο κρασί, παρακαλώ.
Άκουσα πως εσείς οι δύο ξαναβρεθήκατε.
Κατάλληλο μέρος γι' αυτό.
Θέλω να φαντάζομαι πως η τελευταία φορά που μιλήσατε
ήταν σε αυτό εδώ το δωμάτιο.
Είσαι ακόμα θυμωμένη μαζί του αφού αυτός...
Αυτό που έκανε;
Μην ανησυχείς.
Ο Βορράς θυμάται.
Τον τιμώρησα γι' αυτό.
Δεν είναι σιδερογέννητος πια.
Δεν είναι ο Θίον Γκρέιτζοϋ πια.
Είναι νέος άνθρωπος.
Ένα καινούργιο άτομο, τέλος πάντων.
Δεν είσαι, Βρώμα;
Ναι, αφέντη.
Αυτό είναι το νέο του όνομα, Βρώμα.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Επειδή η Βρώμα έχει κάτι να σου πει.
Δεν έχεις, Βρώμα;
Μια συγγνώμη;
Ζήτα συγγνώμη στη Λαίδη Σάνσα για αυτό που έκανες.
Ζήτα συγγνώμη που δολοφόνησες τα δύο αδέλφια της.
Συγγνώμη.
Κοίτα την, Βρώμα.
Μια συγγνώμη δεν σημαίνει τίποτα αν δεν κοιτάς το άτομο στα μάτια.
- Συγγνώμη. - Συγγνώμη για ποιο πράγμα;
Που σκότωσα τα αδέλφια σου.
Ορίστε, τελειώσαμε με αυτό.
Δεν αισθάνονται όλοι καλύτερα; Εγώ ναι.
Αυτό γινόταν πολύ έντονο.
Φιου.
Ξέρεις κάτι, λαίδη μου;
Με αυτόν να έχει δολοφονήσει τα αδέλφια σου
και την υπόλοιπη οικογένειά σου νεκρή,
η Βρώμα εδώ είναι ότι πιο κοντινό σε συγγενή
σου έχει απομείνει.
Βρώμα.
Εσύ θα παραδώσεις τη νύφη.
Κάποιος πρέπει. Ποιο καλύτερο άτομο;
Καλώς; Καλώς;
Ναι, ναι, πολύ καλά.
Θαυμάσια.
Η Γουάλντα κι εγώ έχουμε επίσης κάποια καλά νέα,
εφόσον είμαστε όλοι μαζί.
Θα αποκτήσουμε μωρό.
Χαίρομαι πολύ για εσάς.
Από τον τρόπο που εγκυμονεί,
ο Δάσκαλος Βόλκαν λέει ότι μοιάζει για αγόρι.
Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος;
Σίγουρος για τι;
Ότι είναι έγκυος.
Εννοώ...
Πώς μπορείς να καταλάβεις;
Ο Δάσκαλος Βόλκαν μας διαβεβαίωσε πέραν πάσης αμφιβολίας.
Λοιπόν, πώς τα κατάφερες;
Κατάφερα τι;
Να την αφήσεις έγκυο.
Φαντάζομαι πως γνωρίζεις τη διαδικασία.
Φυσικά, αλλά πώς το βρήκες;
Ατίμασες τον εαυτό στο δείπνο,
φέρνοντας αυτό το πλάσμα μπροστά στη Σταρκ.
Και αν είναι αγόρι;
Ανησυχείς για τη θέση σου.
Η θέση μου είναι αρκετά σαφής.
Είμαι γιος σου
μέχρι να προκύψει καλύτερη εναλλακτική.
Ποτέ δε με ρώτησες για τη μητέρα σου.
Γιατί να το έκανα;
Με γέννησε, πέθανε.
Και εδώ είμαστε.
Ήταν χωριατοπούλα.
Όμορφη κατά κάποιο τρόπο.
Ήταν η σύζυγος του μυλωνά.
Προφανώς είχαν παντρευτεί χωρίς να ξέρω ή να συγκατατεθώ,
οπότε έβαλα και τον κρέμασαν,
και την πήρα κάτω από το δέντρο όπου αυτός κρεμόταν.
Μου αντιστεκόταν όλη την ώρα.
Ήταν τυχερή που δεν την κρέμασα κι εκείνη.
Έναν χρόνο μετά ήρθε στις πύλες μου
με ένα μωρό που τσίριζε στα χέρια της.
Ένα μωρό που ισχυριζόταν ότι ήταν δικό μου.
Παραλίγο να βάλω να τη μαστιγώσουν,
και το μωρό να πεταγόταν στο ποτάμι.
Αλλά μετά σε κοίταξα,
και είδα τότε ό,τι βλέπω τώρα.
Είσαι ο γιος μου.
Ο Στάνις Μπαράθεον έχει ένα στρατό στο Μαύρο Κάστρο,
αλλά δεν θα μείνει για πολύ.
Θέλει τον Σιδερένιο Θρόνο,
και ο δρόμος για το Κινγκς Λάντινγκ περνάει μέσα από το Γουίντερφελ.
Έχει σκοπό να πάρει το Βορρά.
Αλλά ο Βορράς είναι δικός μας.
Είναι δικός σου και δικός μου.
Θα με βοηθήσεις να τον νικήσω;
Ναι.
Αυτά είναι όλα τα βιβλία που υπάρχουν;
Όλα τα βιβλία που υπάρχουν;
Στον κόσμο.
Όχι.
Υπάρχουν εκεί έξω χιλιάδες επί χιλιάδων βιβλία.
Αυτή η βιβλιοθήκη είναι μάλλον μικρή.
Εκεί που μεγάλωσες, υπήρχαν περισσότερα βιβλία;
Ο πατέρας μου δεν είναι ο πιο γραμματιζούμενος άνθρωπος.
Λένε ότι η Ακρόπολη
έχει τη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στον κόσμο.
Πού είναι αυτό;
Η Ακρόπολη;
Στην Όλντάουν.
Συγγνώμη που δεν ξέρω πράγματα.
Ω, Γκίλι, κοίταξέ με.
Ξέρεις πώς να κάνεις εκατό πράγματα που δεν μπορώ ποτέ να κάνω.
Μπορείς να ανάψεις φωτιά με βρεγμένα ξύλα.
Μπορείς να μαγειρέψεις, Μπορείς να ράψεις μια πληγή.
Μπορώ να πλύνω τα ρούχα. Μπορώ να σκουπίσω το πάτωμα.
Λοιπόν...
Γιατί η Ακρόπολη έχει τη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη;
Είναι εκεί που εκπαιδεύουν τους δασκάλους.
Σαν τον Δάσκαλο Έιμον;
Ήθελα να γίνω τέτοιος όταν ήμουν μικρός.
Αντί αυτού, έγινα άνδρας της Νυχτερινής Σκοπιάς.
Μακράν περισσότερη περιπέτεια εδώ πάνω ούτως ή άλλως.
Δεν θα σε είχα γνωρίσει.
Εξοχότατε.
Είσαι ο Σάμουελ Τάρλι;
Είμαι, Εξοχότατε.
Ο πατέρας σου είναι ο Ράντιλ Τάρλι.
Νίκησε τον αδελφό μου στη μάχη του Άσφορντ.
Η μόνη μάχη που έχασε ποτέ ο Ρόμπερτ.
Του είπα πως δεν έπρεπε να πάει τόσο δυτικά,
αλλά ποτέ δεν άκουγε.
Εξαίρετος στρατιώτης, ο πατέρας σου.
Εσύ δεν μοιάζεις με στρατιώτη.
Αλλά μου είπαν ότι σκότωσες έναν Λευκό Περιπατητή.
Το έκανα, Εξοχότατε.
Πώς;
Με ένα στιλέτο από δρακόγυαλο.
Δρακόγυαλο;
Αυτό που οι δάσκαλοι λένε οψιδιανό.
Ξέρω τι είναι. Το έχουμε στη Δρακόπετρα.
Γιατί ο οψιδιανός θα σκότωνε έναν Περιπατητή;
Δεν ξέρω.
Έχω διαβάσει όλα τα παλιά χειρόγραφα
ελπίζοντας να βρω κάτι,
και το μόνο που έμαθα
είναι πως τα Παιδιά του Δάσους κυνηγούσαν με δρακόγυαλο.
Η Λαίδη Μελισάντρ μού είπε
ότι ο θάνατος βαδίζει προς το Τείχος.
Τον έχω δει, Εξοχότατε.
Έχεις δει τι;
Τον στρατό των νεκρών.
Και όταν έρθουν...
Πρέπει να ξέρουμε πώς να τους πολεμήσουμε.
Συνέχισε να διαβάζεις, Σάμουελ Τάρλι.
Είναι ώρα.
Α, Εξοχότατε.
Δεν θα ήταν καλύτερο να περιμένουμε;
Όταν ο Τζον Σνόου γυρίσει με τους άγριους,
θα έχουμε χιλιάδες παραπάνω άντρες.
Αν ο Τζον Σνόου γυρίσει με τους άγριους.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε τόσο.
Έχουμε το πλεονέκτημα, παραπάνω άντρες, παραπάνω άλογα,
όλοι ταϊσμένοι και ξεκούραστοι.
Αλλά κάθε μέρα που περνάει,
οι πιθανότητες γέρνουν υπέρ του Μπόλτον.
Μπορεί να το γυρίσει σε χειμώνα ανά πάσα στιγμή.
Πρέπει να δράσουμε τώρα. Δώσε τη διαταγή.
Ξεκινάμε την αυγή.
Θα διαλέξω μια ντουζίνα άντρες
να μείνουν να φυλάνε τη βασίλισσα και την πριγκίπισσα.
Δεν χρειάζεται. Έρχονται μαζί μας.
Είναι δύσκολη πορεία εμπρός, Εξοχότατε.
- Δεν θα είναι πιο ασφαλείς... - Εδώ;
Οι μισοί αυτοί Σκοποί είναι φονιάδες και βιαστές.
Όχι, βαδίζουν μαζί μας.
Όπως επιθυμείς, Εξοχότατε.
Νομίζεις ο Πατέρας θα με αφήσει να πάω κάτω στην κρύπτη;
Συγγνώμη;
Στο Γουίντερφελ.
Όλοι οι βασιλιάδες στο Βορρά είναι θαμμένοι εκεί.
Ο Μπραν ο Χτίστης, ο Βασιλιάς Ντόρεν, και...
Τα πιο σημαντικά πρώτα. Είναι μεγάλη πορεία.
Και μετά πρέπει να πάρουμε το κάστρο.
Θα υπάρξει μάχη;
Ναι, πριγκίπισσα, αλλά δεν θα είσαι πουθενά κοντά...
Αρκετή η συζήτηση για μάχη, Σερ Ντάβος.
Θα τρομάξεις το παιδί.
Ναι, βασίλισσά μου.
Δεν φοβάμαι.
Εγώ φοβάμαι.
Όταν έρθει η μάχη, υποσχέσου ότι θα με προστατεύσεις.
Το υπόσχομαι.
Ελπίζω να ξέρεις τι κάνεις με αυτούς τους άγριους.
Τα χρειάζομαι αυτά τα πλοία.
Θα τα πάρεις πίσω, το ορκίζομαι.
Καλό ταξίδι, Εξοχότατε.
Και σε ευχαριστώ.
Ιππεύσατε!
Σημαίες!
Όχι.
Είσαι ακόμα πολύ αδύναμος.
Πόσο καιρό είμαι εδώ;
Τρεις μέρες.
Ο Σερ Μπάρισταν;
Τον απογοήτευσα.
Απογοήτευσα τους άντρες μου.
Απογοήτευσα τη βασίλισσά μου.
Δεν απογοήτευσες κανέναν.
Πολέμησες γενναία.
Θα πολεμήσεις ξανά.
Ντρέπεσαι;
Σου έστησαν ενέδρα, ήταν περισσότεροι.
Αδύνατον να μπορούσες να το ξέρεις.
Δεν είναι γι' αυτό.
Το να πληγωθείς στον πόλεμο,
δεν υπάρχει καμία ντροπή σε αυτό.
Ντρέπομαι
επειδή όταν χώνεται το μαχαίρι
και πέφτω στο έδαφος,
φοβάμαι.
Όλοι οι άνθρωποι φοβούνται τον θάνατο.
Όχι, όχι τον θάνατο.
Φοβάμαι
ότι ποτέ ξανά δω τη Μισσάντεϊ από το Νησί της Νάαθ.
Τώρα έχεις δώσει στους Αφέντες αυτό που αξίζουν.
Αν δίνω σε όλους αυτό που αξίζουν,
δεν θα απομείνει κανένας να κυβερνήσω.
Ο Σερ Μπάρισταν συνέστησε οίκτο όταν πήρα αυτήν την πόλη,
μέχρι το πρωί που πέθανε.
Ο Νταάριο νομίζει ότι θα έπρεπε να σκοτώσω τους πρώην Αφέντες,
και να αφήσω την υπόλοιπη πόλη να τα βγάλει πέρα μόνη της.
Εσύ τι νομίζεις;
Εξοχοτάτη, δεν είμαι κατάλληλη να έχω γνώμη σε αυτά τα θέματα.
Είσαι το ίδιο κατάλληλη όσο οποιοσδήποτε άλλος.
Ξέρεις γιατί είμαι εδώ,
και ποιοι θα υποφέρουν περισσότερο αν όλο αυτό καταρρεύσει.
Οπότε, τι νομίζεις;
Μπορώ να σου πω μόνο ότι έχω δει, Εξοχοτάτη.
Σε έχω δει να ακούς τους συμβούλους σου.
Σε έχω δει να βασίζεσαι στην εμπειρία τους
όταν η δική σου ήταν ελλιπής,
και ζυγίζεις τις επιλογές που σου παρουσιάζουν.
Και σε έχω δει να αγνοείς τους συμβούλους σου
επειδή υπήρχε καλύτερη επιλογή.
Μία που μόνο εσύ μπορούσες να δεις.
Βασίλισσά μου, σε παρακαλώ μην το κάνεις αυτό.
Τι γίνεται με το "Βάλαρ Μοργκούλις";
Δεν ήθελα να πεθάνω σαν δειλός.
Προφανώς δεν θέλω καθόλου να πεθάνω.
Θέλει θάρρος για να παραδεχτείς το φόβο.
Και να παραδεχτείς ένα λάθος.
Ήρθα εδώ για να σου πω ότι έκανα λάθος.
Εγώ έκανα λάθος, και εσύ είχες δίκιο.
Για την παράδοση.
Για το να έρθουν κοντά οι άνθρωποι αυτής της πόλης.
Θα ξανανοίξω τις αρένες.
Σε ελεύθερους ανθρώπους μόνο.
Η δουλεία ποτέ δεν θα επιστρέψει στη Μιρίν,
όχι όσο ζω.
Ναι, βασίλισσά μου.
Και προκειμένου να κάνω ένα δεσμό διαρκείας
με τον λαό της Μιρίν,
θα παντρευτώ τον αρχηγό μιας παλαιάς οικογένειας.
Ευτυχώς ένας μνηστήρας είναι ήδη στα γόνατα.
Μην ανησυχείς.
Θα είμαι μια χαρά. Δεν έσπασα τίποτα, δεν νομίζω.
Πού είμαστε τώρα;
Δεν είναι η Ρόιν.
Μακριές, παγερές σιωπές
και μία σποραδική μπουνιά στο πρόσωπο.
Ο τρόπος του Μόρμοντ.
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή.
Ζητώ συγγνώμη για πριν.
Το στόμα μου μερικές φορές ξεφεύγει.
Αυτό δεν χρειάζεται να είναι ένα δυσάρεστο ταξίδι.
Θα περάσουμε πολύ χρόνο μαζί καθ' οδόν για τη Μιρίν.
Πράγματι.
Αυτό που θα έκανε τον χρόνο μας μαζί αληθινά απολαυστικό
θα ήταν λίγο κρασί.
Όχι κρασί.
Είμαι ένα άτομο που πίνει.
Οι άνθρωποι που πίνουν θέλουν να συνεχίσουν να πίνουν.
Αλλιώς, δεν είναι...
Ξέρω πού είμαστε.
Μας πηγαίνεις μέσω της Βαλίρια.
Ναι.
Έχεις κάνει αυτή τη ρότα πριν;
Όχι.
Θα πας στην Ντενέρις ένα αναμνηστικό
από την πατρογονική της γενέτειρα σε περίπτωση που δεν αρκώ εγώ;
Νομίζω πως θα είσαι υπεραρκετός.
Ξέρεις τι λένε.
Η Καταστροφή ακόμα κυβερνά τη Βαλίρια.
Τι γίνεται με τους δαίμονες και τις φλόγες;
Δεν φοβάσαι την Καταστροφή;
Όχι.
Αλλά οι πειρατές την φοβούνται.
Ω.
Η Καπνίζουσα Θάλασσα.
Πόσοι αιώνες θα περάσουν μέχρι να μάθουμε
πώς να ξαναχτίσουμε πόλεις σαν αυτήν;
Για χιλιάδες χρόνια, οι Βαλιριανοί ήταν
οι καλύτεροι στον κόσμο σχεδόν στα πάντα.
Και μετά...
Και μετά δεν υπήρχαν.
"Κρατούσαν σφιχτά ο ένας τον άλλο Και γύρισαν την πλάτη τους στο τέλος
"Οι λόφοι που χωρίστηκαν στα δύο
"Και το σκοτάδι που έφαγε τους ουρανούς
"Οι φλόγες που έφταναν τόσο καυτές ψηλά
"Που ακόμα και οι δράκοι κάηκαν
"Ποτέ δεν θα ήταν τα τελευταία Που είδαν τα μάτια τους
"Μία μύγα σε έναν τοίχο
"Τα κύματα που ο θαλασσινός άνεμος Μαστίγωσε και ανακάτεψε"
"Μια πόλη χιλίων χρόνων
"Και όλα όσα είχαν μάθει οι άνθρωποι
"Η Καταστροφή τα κατάπιε όλα το ίδιο
"Και κανείς τους δεν επέστρεψε"
Θα χειροκροτούσα.
Υποθέτω αυτό ήταν, τότε.
Αυτό είναι που απέμεινε.
Τι ήταν αυτό;
Πέτρινοι άνθρωποι!
Μην τους αφήσεις να σε αγγίξουν!
Μπες πίσω μου!
Μόρμοντ, ελευθέρωσέ με!
Μόρμοντ!
Τίριον.
Είσαι καλά.
Είσαι βαρύτερος από ό,τι φαίνεσαι.
Σε ακούμπησε κανείς τους;
Εσένα;
Έχω ξαναδεί λέπρα.
Τίποτα σαν αυτό.
Υποθέτω πως γι' αυτό τους στέλνουν εκεί.
Θα ήταν καλύτερο να τους έχωναν στιλέτα στην καρδιά
και να τελειώνουν.
Σ' ευχαριστώ που με έσωσες.
Φυσικά, δεν θα χρειαζόμουν σωτηρία αν δεν με είχες απαγάγει εξαρχής.
Λοιπόν, τώρα τι;
Θα πάμε από την ακτή.
Με λίγη τύχη, θα βρούμε ένα ψαροχώρι.
Ίσως μια άλλη βάρκα.
Χωρίς τύχη;
Έχουμε μακρύ δρόμο μπροστά μας.
Θα φέρω μερικά ξύλα για φωτιά.
Προσπάθησε να ξεκουραστείς, ε;
Αυτή είναι η καλύτερη ιδέα που είχες όλη μέρα.
***KARAVTZ***